ΠΡΌΣΕΧΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΊΣ

Μην παντρευτείς κάποιον επειδή τον λυπάσαι απλά για να φτιάξεις τη ζωή σου διότι πέρασαν τα χρόνια και ίσως μείνεις στο ράφι.
Πολλοί άνθρωποι έρχονται στους Ιερείς με τις εξής αγωνίες : «Βρήκα πάτερ μια κοπέλα, δεν περνάμε τόσο καλά, έχουμε θέματα, αλλά δεν πειράζει, θα την παντρευτώ. Είμαι πλέον 45 και φοβάμαι μην μείνω στο ράφι, οπότε πάμε και όπου βγει.» ή «Πάτερ είμαι με ένα παλικάρι αλλά έχουμε σοβαρά θέματα, βλέπω όμως ότι τα χρόνια περνάνε και είναι δύσκολο να βρω άλλον, οπότε λέω να προχωρήσω. Στην τελική θέλω και ένα παιδί. Θα ασχολούμαι με το παιδί, και αν δεν περνάω καλά θα βρω την άκρη.» ή «Πάτερ είμαι με μια κοπέλα που έχει περάσει πολλά. Στην ουσία τη λυπάμαι και λέω να προχωρήσω.» ή «Πάτερ μου περνάνε τα χρόνια και οι εποχές είναι δύσκολες, εγώ θέλω απλά να βρω κάποιον για να γίνω μάνα. Φοβάμαι τη μοναξιά».

Μην παντρευτείς κάποιον που λυπάσαι. Μην παντρευτείς απλά για να γίνεις γονιός «πετώντας» τη συζυγία στα σκουπίδια. Μην παντρευτείς απλά για να μην είσαι μόνος σου. Μην συμβιβαστείς σε ένα γάμο απλά για να καλύψεις κάποιες επιθυμίες σου και κάποια όνειρα που είχες από μικρό παιδί. Μην παίζεις με την ψυχή σου, την ψυχή του ανθρώπου σου και των παιδιών που ίσως έρθουν.

Ο γάμος θέλει προσοχή διότι θα καταστραφούν και ψυχές που δεν φταίνε σε τίποτα. Δεν είναι ο γάμος ένα μαγαζί που ανοίγουμε και αν πέσουμε έξω, θα έχουμε χάσει χρήμα και κάποιες ώρες από τη ζωή μας.

Βρες έναν άνθρωπο να παλέψεις ώστε να πάτε μαζί στον Ουρανό. Βρες έναν άνθρωπο να παλέψετε το «σάρκα μία» (Γέν. β΄24) και η αγάπη που έχετε ο ένας για τον άλλον να μην ζητάει τα εαυτής (Α’ Κορ. 13,5). Να βρείτε έναν άνθρωπο που στο πλοίο της ζωής σας το πηδάλιο θα το αφήσετε στον Χριστό και ο προορισμός σας θα είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Οι επιλογές μας να είναι αποτέλεσμα προσευχής και προοπτικής Παραδείσου, όχι απλά για να περάσουμε καλά την εδώ ζωούλα μας. Δεν συμβιβαζόμαστε με υπόγεια, πάμε στα επουράνια. Στον γάμο δεν ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον, αλλά ενώνουμε με αγάπη τις αδυναμίες μας και προχωράμε.

Ο ΆΓΙΟΣ ΔΗΜΉΤΡΙΟΣ ΣΏΖΕΙ ΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΊΣ ΠΟΥ ΜΑΣΤΊΖΟΝΤΑΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΕΊΝΑ

Όλα τα μέρη μαστίζονταν από την πείνα, ιδίως η Θεσσαλονίκη κινδύνευε να αφανισθεί. Αλλά ο Μέγας Δημήτριος, δεν άφησε την πόλη να αφανισθεί. Κάποιος πλοίαρχος, ο οποίος εμπορευόταν σιτάρι, φόρτωσε εκείνο τον καιρό το πλοίο του για να το μεταφέρει στην Ευρώπη. Τη νύχτα λοιπόν εφάνη ο Άγιος Δημήτριος στον ύπνο του και του είπε: « Το σιτάρι αυτό που υπολογίζεις να το πας;»

Ο πλοίαρχος απεκρίθη: « Στην Ευρώπη σκοπεύω να το πάω, αν το θέλει ο Θεός». Ο Άγιος του είπε: « Άκουσέ με, να το φέρεις στη Θεσσαλονίκη και να το πουλήσεις όπως θέλεις, διότι υπάρχει πολλή πείνα και ακρίβεια. Και πάρε αμέσως τρία φλουριά και φέρε το φορτίο εκεί για να λάβεις το υπόλοιπο της αξίας του».

Το πρωί ξύπνησε ο πλοίαρχος και είδε στα χέρια του τρία φλουριά. Είπε δε προς τους άλλους ναύτες: « Απόψε είδα στον ύπνο μου έναν στρατιώτη, ο οποίος είπε να πάμε το σιτάρι στην Θεσσαλονίκη. Και να μου έδωσε και τρία φλουριά σαν εγγύηση. Θέλετε να το πάμε εκεί; Διότι μου είπε πως υπάρχει μεγάλη πείνα στη Θεσσαλονίκη και πως θα κερδίσουμε περισσότερα απ’ότι στην Ευρώπη. Διότι στην Ευρώπη πηγαίνουν και άλλα πλοία, ενώ προς την Θεσσαλονίκη μόνο εμείς.»

Οι ναύτες προθυμοποιήθηκαν να μεταφέρουν το σιτάρι στη Θεσσαλονίκη, αλλά ο διάβολος, θέλων να εμποδίσει την καλοσύνη του Αγίου, διήγειρε τρικυμία, ώστε το πλοίο κινδύνευσε δύο φορές να βυθιστεί. Όμως ο Μέγας Δημήτριος, όσες φορές κατελαμβάνοντο υπό της τρικυμίας, παρίστατο μπροστά τους και τους ενθάρρυνε και φαινόταν οφθαλμοφανώς στο πέλαγος και τους εδείκνυε το δρόμο.

Έτσι, με τη βοήθεια του Θεού έφθασαν στη Θεσσαλονίκη. Μόλις άκουσαν οι Θεσσαλονικείς ότι ήλθε πλοίο με σιτάρι, εδόξασαν τον Θεό και πήγαν στο λιμάνι, όπου πουλήθηκε το σιτάρι. Όταν ο πλοίαρχος διηγήθηκε το όραμα, οι Θεσσαλονικείς γνώρισαν πως ήταν ο Μέγας Δημήτριος που διαφύλαγε την πόλιν του.

Τι ορίζει η εκκλησία μας για την αυριανή νηστεία της Τετάρτης

Την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2023 εορτάζουν: Άγιος Ιερόθεος Επίσκοπος Αθηνών Άγια μάρτυρας Δομνίνη και οι θυγατέρες αυτής Βερνίκης και Προσδόκης Όσιος Ιωάννης ο Λαμπαδιστής Άγιος Πέτρος Ιερομάρτυρας, από την Καπιτώλιο Άγιος Αύδακτος και Καλλισθένη η θυγατέρα του Όσιος Αμμούν ο Αιγύπτιος Άγιοι Φαύστος, Γάιος, Ευσέβιος, Χαιρήμων οι Διάκονοι Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Γουρία Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Βαρσανουφίου επισκόπου Τβερ και Καζάν
Όσιος Θεόδωρος «του Ταμασού» Άγιος Εδουΐνος Άγιοι Πάντες Ιεράρχες εν Νόβγκοροντ της Ρωσίας Όσιος Αμμούν της Λαύρας των Σπηλαίων Όσιος Πίωρ ο Έγκλειστος Οσία Άννα η Πριγκίπισσα

Σύναξη της Παναγίας της Κιτρινοπετρίτισσας στην Αυστραλία

Φιλώντας τον σταυρό, διάβασε αυτή την προσευχή

Πιστέψτε στην Πρόνοια του Θεού! Φίλησε το σταυρό σου πρωί και βράδυ, μην τον φοράς σαν σε κρεμάστρα.

Ο Χριστός άφησε φως και αγάπη στον Σταυρό. Από τον σταυρό πηγάζουν ακτίνες ευλογημένου φωτός και αγάπης. Εισπνεύστε αυτές τις ακτίνες, περνούν αόρατα στην ψυχή, υπό την επίδραση αυτών των ευεργετικών ακτίνων ένας άνθρωπος γίνεται ευσεβής. Φιλώντας τον σταυρό, προσευχηθείτε για τους στενούς αμαρτωλούς: μέθυσους, πόρνους και άλλους που γνωρίζετε. Μέσω των προσευχών σας θα βελτιωθούν και θα είναι καλά, γιατί η καρδιά δίνει το μήνυμα στην καρδιά. Ο Κύριος μας αγαπά όλους. Υπέφερε για όλους για χάρη της αγάπης και πρέπει να αγαπάμε όλους για χάρη Του, ακόμα και τους εχθρούς μας.
Φιλώντας τον σταυρό, διάβασε αυτή την προσευχή: «Ρίξε, Κύριε, μια σταγόνα του Αγίου Σου Αίματος στην καρδιά μου, ξεραμένη από πάθη και αμαρτίες, και ακαθαρσίες ψυχής και σώματος. Αμήν. Με τη μοίρα σου, σώσε εμένα και τους συγγενείς μου και όσους γνωρίζω (ονόματα).»

Το Ευαγγέλιο του Σαββάτου 30 Σεπτεμβρίου 2023

Το Ευαγγέλιο του Σαββάτου 30 Σεπτεμβρίου 2023, με Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Τρεμπέλα στα νέα ελληνικά. ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 17 – 26 17 Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καὶ αὐτὸς ἦν διδάσκων, καὶ ἦσαν καθήμενοι Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι οἳ ἦσαν ἐληλυθότες ἐκ πάσης κώμης τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλήμ· καὶ δύναμις Κυρίου ἦν εἰς τὸ ἰᾶσθαι αὐτούς. 18 καὶ ἰδοὺ ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης ἄνθρωπον ὃς ἦν παραλελυμένος, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν εἰσενεγκεῖν καὶ θεῖναι ἐνώπιον αὐτοῦ. 19 καὶ μὴ εὑρόντες ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον, ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα διὰ τῶν κεράμων καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ. 20 καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν αὐτῷ· Ἄνθρωπε, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. 21 καὶ ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι λέγοντες· Τίς ἐστιν οὗτος ὃς λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός; 22 ἐπιγνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν ἀποκριθεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς· Τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 23 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; 24 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας – εἶπε τῷ παραλελυμένῳ· Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου. 25 καὶ παραχρῆμα ἀναστὰς ἐνώπιον αὐτῶν, ἄρας ἐφ’ ὃ κατέκειτο ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ δοξάζων τὸν Θεόν. 26 καὶ ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, καὶ ἐπλήσθησαν φόβου λέγοντες ὅτι Εἴδομεν παράδοξα σήμερον. Ευαγγέλιο νέα ελληνικά – Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Τρεμπέλα ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 17 – 26 17 Καὶ συνέβη κατὰ μίαν ἀπὸ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, καὶ αὐτὸς ἐδίδασκε. Καὶ ἐκάθηντο ἐκεῖ Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἔλθει ἀπὸ κάθε χωρίον τῆς Γαλιλαίας καὶ τῆς Ἰουδαίας καὶ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Καὶ εἰς τὸν Ἰησοῦν ὑπῆρχε πάντοτε καὶ ἐνήργει διαρκῶς δύναμις Κυρίου, διὰ νὰ θεραπεύῃ θαυματουργικῶς τὰ πλήθη τῶν ἀρρώστων. 18 Καὶ ἰδοὺ μερικοὶ ἄνδρες ἔφεραν ἐπάνω εἰς κρεββάτι κάποιον ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἦτο παραλυμένος, καὶ ἐζήτουν νὰ ἐμβάσουν αὐτὸν μέσα εἰς τὸ σπίτι καὶ νὰ τὸν βάλουν ἐμπρός του. 19 Καὶ ἐπειδὴ λόγῳ τῆς κοσμοπλημμύρας δὲν εὗρον ἀπὸ ποίαν εἴσοδον νὰ τὸν ἐμβάσουν μέσα, ἀνέβησαν εἰς τὸ ἠλιακωτὸν τοῦ σπιτιοῦ καὶ μέσα ἀπὸ τὰ κεραμίδια, ἀφοῦ ἔβγαλαν μερικά, κατέβασαν αὐτὸν μαζὶ μὲ τὸ μικρὸν κρεββάτι του εἰς τὸ μέσον, ἐμπρὸς εἰς τὸν Ἰησοῦν. 20 Καὶ ὅταν εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν καὶ αὐτοῦ καὶ ἐκείνων ποὺ τὸν ἔφεραν, εἶπεν εἰς αὐτόν· Βασανισμένε ἄνθρωπε, φοβεῖσαι, πῶς θὰ διατεθῶ ἔναντι τῆς ἁμαρτωλῆς σου καταστάσεως, διὰ τὴν ὁποίαν σὲ ἔρριψε τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς ἀνησυχίαν ἡ συνείδησίς σου. Βεβαιώθητι, λοιπόν, ὅτι ἔχουν συγχωρηθῆ αἱ ἁμαρτίαι σου.
21 Καὶ ἤρχισαν νὰ σκέπτωνται μέσα των οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, καὶ νὰ λέγουν· Ποῖος εἶναι αὐτός, ποὺ τολμᾷ νὰ λέγῃ βλασφημίας; Ποῖος ἄλλος ἔχει δύναμιν καὶ ἐξουσίαν νὰ συγχωρῇ ἁμαρτίας παρὰ μόνον ὁ Θεός; Πῶς λοιπὸν σφετερίζεται οὗτος ἀσεβῶς τὴν ἐξουσίαν αὐτὴν τοῦ Θεοῦ; 22 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως διὰ τῆς ὑπερφυσικῆς του γνώσεως ἀντελήφθη ἐπακριβῶς καὶ ἐξ ὀλοκλήρου τοὺς ἀποκρύφους διαλογισμούς των καὶ ἀποκριθεὶς τοὺς εἶπε· Τί συλλογίζεσθε μέσα εἰς τὰς καρδίας σας; Ἠξεύρω, τί σκέπτεσθε καὶ ἀπαντῶ εἰς τὰς σκέψεις σας αὐτάς. 23 Τί εἶναι εὐκολώτερον ἀπὸ τὰ δύο, νὰ εἴπῃ κανεὶς εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, σοῦ εἶναι συγχωρημέναι αἱ ἁμαρτίαι σου, ἢ νὰ τοῦ εἴπῃ, σήκω ὄρθιος καὶ περιπάτει; Σεῖς θεωρεῖτε δυσκολώτερον τὴν θεραπείαν τοῦ ἀσθενοῦς. 24 Διὰ νὰ μάθετε λοιπόν, ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ Μεσσίας, ὁ τέλειος ἐκπρόσωπος τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ θὰ ἔλθῃ κατὰ τὴν συντέλειαν ἐπὶ νεφελῶν, διὰ νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον, ἔχει ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς γῆς νὰ συγχωρῇ ἁμαρτίας, εἶπεν εἰς τὸν παραλυμένον· Εἰς σὲ ὁμιλῶ· σήκω ὄρθιος καὶ πάρε τὸ κρεββατάκι σου καὶ πήγαινε εἰς τὸ σπίτι σου.

25 Καὶ ἀμέσως ἀφοῦ ἐσηκώθη ἐμπρός των, ἐπῆρε τὸ κρεββάτι, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἦτο ἑξαπλωμένος, καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸ σπίτι του δοξάζων τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδωκε τὴν ὑγείαν του. 26 Καὶ κατέλαβεν ὅλους βαθὺς θαυμασμὸς καὶ ἐδόξαζαν τὸν Θεόν, ποὺ τοὺς ἐχάρισεν ἕνα τέτοιον θαυματουργόν. Καὶ ἐκυριεύθησαν ἀπὸ φόβον διὰ τὴν παρουσίαν μιᾶς τόσον ὑπερφυσικῆς δυνάμεως καὶ ἔλεγαν, ὅτι εἴδαμεν σήμερον πράγματα παράδοξα καὶ πρωτοφανῆ.

Read more here: https://orthodoxia.online/evaggelia/to-evangelio-tou-

Πόσο με επηρεάζει η βασκανία και η κακία των άλλων;

Πόσο με επηρεάζει η “βασκανία” και η κακία των άλλων; Γλωσσοφαγιά, βασκανία, μαγεία…πού να βρεθεί χρόνος για πνευματική ζωή!
Δείτε τι αναφέρει στο παρακάτω βίντεο ο θεολόγος κ. Δημήτριος Λυκούδης:

https://youtu.be/fsZit7LxUMw

Για αυτό ο Θεός παραχωρεί δοκιμασίες και πειρασμούς

Αγίου Ισαάκ του Σύρου: Γι’ αὐτό παραχωρεί ὁ Κύριος στούς ἁγίους, πού τόν ἀγαπούν, αἰτίες, γιά ταπείνωση καί γιά συντριβή τῆς καρδιάς, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται μέ ἐπίπονη προσευχή, γιά νά πλησιάσουν κοντά Τοῦ μέ ταπείνωση. Καί πολλές φορές τους προκαλεί φόβο μέ τά σωματικά παθήματα, καί μέ ὀλισθήματα στίς αἰσχρές καί βρομερές ἐνθυμήσεις, μέ ὀνειδισμούς καί προσβολές καί ραπίσματα· καί ἄλλοτε, μέ ἀρρώστιες καί ἀδυναμίες σωματικές ἤ μέ τή φτώχεια, μέ ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων γιά τή συντήρηση τοῦ σώματος καί, ἀκόμη, μέ τρομερό φόβο καί ἐγκατάλειψη, καί μέ φανερό πόλεμο τοῦ διαβόλου. Μερικές φορές… τούς ἀνθρώπους Τοῦ ὁ Κύριος τούς κάνει νά ταπεινωθοῦν καί μέ διάφορα ἄλλα πράγματα. Ὅλα αὐτά γίνονται, γιά νά μή νυστάξουν καί πέσουν στήν ἀμέλεια· ἤ μπορεῖ νά συμβαίνουν, γιά νά βρεί τήν ψυχική του ὑγεία ὁ ἀγωνιστής, τήν ὁποία ἔχασε ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν του, ἤ γιά νά προφυλαχθεῖ φοβούμενος τά μελλοντικά δεινά. Ὥστε ἡ ἀνάγκη εἶναι πού φέρνει τούς πειρασμούς στούς ἀνθρώπους καί τούς κάνει ὠφέλιμους. Δέ λέω ὅμως ὅτι πρέπει ὁ ἄνθρωπος νά χαυνωθεῖ μέ τή θέλησή του ἀπό τούς αἰσχρούς λογισμούς, γιά νά τούς ἐνθυμεῖται καί νά βρεί, ἔτσι, πρόφαση γιά ταπείνωση· οὔτε λέω νά ζητήσει νά εἰσέλθει στούς διάφορους ἄλλους πειρασμούς. Ἀλλά θέλω νά πώ ὅτι πρέπει ὁ ἄνθρωπος, ἐνῶ κάνει τό καλό, νά εἶναι πάντοτε προσεκτικός, καί νά φυλάει τήν ψυχή του ἀπό τήν ἁμαρτία, καί νά συλλογίζεται ὅτι εἶναι κτιστός καί, ἑπομένως, εὔκολα μπορεῖ νά πέσει. Κάθε κτιστός (ἄνθρωπος) χρειάζεται τή δύναμη τοῦ Θεοῦ νά τόν βοηθήσει, καί ὅποιος χρειάζεται τή βοήθεια τοῦ ἄλλου, ἔχει κάποια φυσική ἀδυναμία. Καί ὅποιος ἔχει συναίσθηση τῆς ἀσθένειας καί τῆς ἀδυναμίας του, εἶναι ἀνάγκη νά ταπεινωθεῖ καί νά ζητήσει, γιά νά πάρει αὐτό πού τοῦ χρειάζεται ἀπ’ αὐτόν πού ἔχει νά τοῦ τό δώσει. Ἐάν λοιπόν ἀπό τήν ἀρχή ἤξερε καί ἔβλεπε τήν ἀσθένειά του, ποτέ δέ θά τόν ἔπιανε ἀμέλεια· καί ἅμα δέν εἶχε ἀμέλεια, δέ θά κοιμόταν ξένοιαστος, καί δέ θά παραδινόταν στά χέρια αὐτών πού τόν πληγώνουν μέ τίς θλίψεις, γιά νά τόν ξυπνήσουν τελικά ἀπό τήν ἀμέλειά του. Λοιπόν, ὁ πορευόμενος στό δρόμο τοῦ Θεοῦ πρέπει νά τόν εὐχαριστεί γιά ὅλες τίς θλίψεις πού τόν βρίσκουν, καί νά κατηγορεί καί νά ἀτιμάζει τόν ἀμελή ἑαυτό του, καί νά ξέρει ὅτι ὁ Κύριος, πού τόν ἀγαπά καί τόν φροντίζει, δέ θά τοῦ παραχωροῦσε τά λυπηρά, γιά νά ξυπνήσει τό νού του, ἄν δέν ἔδειχνε κάποια ἀμέλεια. Ἀκόμη μπορεῖ νά ἐπέτρεψε ὁ Θεός κάποια θλίψη, διότι ὁ ἄνθρωπος ἔχει ὑπερηφανευθεῖ, ὁπότε ἄς τό καταλάβει καί ἄς μήν ταραχθεῖ κι ἄς μήν ἐγκαταλείψει τό στάδιο καί τόν ἀγώνα, ἀλλ’ ἄς βρίσκει τήν αἰτία στόν ἑαυτό του, ὥστε τό κακό νά μή γίνει διπλό, δηλαδή νά ὑποφέρει καί νά μή θέλει νά θεραπευθεῖ. Στό Θεό, πού εἶναι ἡ πηγή τῆς δικαιοσύνης, δέν ὑπάρχει ἀδικία. Αὐτό νά μήν περάσει ἀπό τό νού μας. Ἄς εἶναι δοξασμένο τό ὄνομά Τοῦ εἰς τους αἰώνας. Ἀμήν. (85-6)

Ὅταν ἡ θεία χάρη δεί ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἄρχισε νά ἔχει ἰδέα γιά τόν ἑαυτό του καί νά ὑψηλοφρονεί, ἀμέσως παραχωρεί οἱ πειρασμοί του νά γίνουν πιό δυνατοί καί νά τόν νικήσουν, μέχρι νά μάθει ὅτι εἶναι ἀδύναμος καί νά καταφύγει στό Θεό καί νά τόν κρατήσει κοντά του μέ ταπείνωση. Καί μέ αὐτό τόν τρόπο ἔρχεται ὁ ἄνθρωπος στά μέτρα τῆς τέλειας πίστης και τῆς τέλειας ἐλπίδας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καί ὑψώνεται γιά νά φτάσει τήν ἀγάπη. Διότι ὁ ἄνθρωπος γνωρίζει πόσο θαυμαστή εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός αὐτόν, ὅταν βρεθεῖ ἀνάμεσα σέ μεγάλες δυσκολίες, πού τόν ἀποκόπτουν ἀπό τήν ἀνθρώπινη ἐλπίδα. Καί τότε δείχνει ὁ Θεός σ’ αὐτόν τή σωτήρια δύναμή Τοῦ. Ὁ ἄνθρωπος ποτέ του δέ θά μάθει τή θεϊκή δύναμη ζῶντας στήν ἄνεση καί στήν καλοπέραση. Καί ποτέ δέν ἔδειξε ὁ Θεός τή σωτήρια ἐνέργειά Τοῦ μέ τρόπο αἰσθητό, παρά σέ τόπους ἥσυχους καί ἔρημους, καί σέ τόπους ὅπου δέ συναντάς παρέες καί πολλές κουβέντες καί θορύβους ἀπό τή συγκατασκήνωση μέ ἄλλους ἀνθρώπους. Νά μήν ἀπορήσεις λοιπόν ὅταν, στήν ἀρχή τῆς ἐνάρετης ἐργασίας σου ὡς μοναχοῦ, αὐξάνουν οἱ σκληρές καί δυνατές θλίψεις καί στενοχώριες, καί σέ περικυκλώνουν ἀπό παντοῦ· διότι οὔτε κἄν ὀνομάζεται ἀρετή, ἐκείνη πού πάνω στήν ἐκτέλεσή της δέν ἀκολουθεῖται ἀπό δύσκολα ἔργα. Γιατί ἡ ἀρετή ὀνομάσθηκε ἀρετή ἀπό τίς δυσκολίες πού συναντά. Ἔτσι εἶπε ὁ ἅγιος Ἰωάννης. Εἶναι σύνηθες, λέει, γιά τήν ἀρετή νά ὑπόκειται σέ δυσκολίες. Λέει μάλιστα ὁ μακαριστός Μάρκος ὁ Μοναχός, πώς «ἐκείνη ἡ ἐργασία εἶναι ἀξιόμεμπτη, πού κινεῖται μέσα στά δεσμά τῆς ἄνεσης. Καθε ἐκτελούμενη ἀρετή, ὅταν γίνεται σύμφωνα μέ τήν ἐντολή τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὀνομάζεται σταυρός». Γι’ αὐτό, ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζήσουν μέ τό φόβο τοῦ Κυρίου καί μέ τήν ἁγιαστική δύναμη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, θά διωχθοῦν (Β’ Τίμ. 3:12). Διότι εἶπε ὁ Κύριος: «Ὅποιος θέλει νά μέ ἀκολουθήσει, ἄς ἀπαρνηθεῖ τόν ἑαυτό του, ἄς σηκώσει τό σταυρό ταύ, καί τότε ἄς μέ ἀκολουθήσει» (Μάρκ. 8:34). «Ὅποιος δέ θέλει νά ζήσει στήν ἄνεση, θά χάσει μεν τη ζωή τῆς καλοπέρασης γιά τό ὄνομά μου, ὅμως θά σώσει τήν ψυχή τοῦ» (Μάρκ. 8:35). Γι’ αὐτό λοιπόν πρόλαβε καί ἔβαλε μπροστά σου τό ὅραμα τοῦ σταυροῦ, γιά νά ἀποφασίσεις νά πεθάνεις, καί τότε θά μπορέσεις νά Τόν ἀκολουθήσεις. (72-3)

Ἀπό τό βιβλίο: Κωνσταντίνου Καρακόλη, Ἀνθολόγιο ἀπό τήν ἀσκητική ἐμπειρία τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ του Σύρου. Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σέλ. 109.

Στο Άγιον Όρος προσεύχονται συχνά στην Παναγία με την παρακάτω προσευχή

Άγιον Όρος: Η Προσευχή των Αγιορειτών Μοναχών στην Παναγία. Ευχαριστώ σε Δέσποινα, αγαπημένη Κόρη που μ΄ έκανες εις την καρδιά, από παππού, εγγόνι. Στην όψη σου γονάτισε κάθε μου αμαρτία και άφησα στο Όρος σου, κάθε παλιά αιτία. Από το χέρι μ’ έπιασες να σ΄ έχω αντιστήλι και στου γουμένου μ΄ έβαλες το άγιο πετραχήλι. Με φώτισες Παντάνασσα και λάλησαν τα χείλη και η χαρά πλημμύρισε τα δυο πικρά μου χείλη.

Άγιος Παΐσιος: Να ζητάς πίστη από τον Χριστό

Τι μπορείς να κάνης εσύ μόνη σου; Όσο είναι κανείς γαντζωμένος στον εαυτό του, εμποδίζει το έλεος του Θεού και μένει πίσω, δεν προχωράει. Εάν είχες λίγη πίστη, θα άλλαζαν σχεδόν όλα και, αν είχες και λίγη ταπείνωση, θα είχες Χάρη Θεού. Όλα οφείλονται στο ότι χωλαίνεις στην πίστη και στην ταπείνωση. Έτσι, «δένεται» ο Θεός και δεν μπορεί να σε βοηθήση, γιατί σέβεται το αυτεξούσιο. Να ζητάς πίστη από τον Χριστό πρόσθες ημίν πίστιν» και να καλλιεργής την ταπείνωση. Γέροντα, όταν ανάμεσα σε συγγενείς δημιουργηθή μια παρεξήγηση, πρέπει να τους πη κανείς κάτι, για να τους βοηθήση; – Ναί, πρέπει να πη κάτι με τρόπο, γιατί, αν σιωπήση, ίσως κάνη κακό. Αν τον παρεξηγήσουν, να πάη ξανά και να τους πή:

«νά με συγχωρήσετε που σάς στενοχώρησα», και στο εξής να τους αφήση και να προσεύχεται γι᾿ αυτούς. Όποιος θέλει να ζήση ειρηνικά, πρέπει να προσέξη ιδιαίτερα τις σχέσεις του με συγγενείς και φίλους. Να μην ξεγελιέται από την ευγένεια που ίσως συναντά. Η κοσμική ευγένεια μπορεί να κάνη πολύ κακό, γιατί έχει υποκρισία. Η εξωτερική συμπεριφορά μπορεί να παρουσιάζη έναν τέλειο άγιο, αλλά, όταν αποκαλυφθή ο εσωτερικός του κόσμος, να είναι τελείως το αντίθετο.

Από το βιβλίο: «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Ε΄ – ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ»

Ο Θεός δεν θέλει μεσολαβητές στην προσευχή, προτιμά να Τον παρακαλάμε εμείς οι ίδιοι

Η προσευχή είναι μεγάλο αγαθό, αν γίνεται και με λογισμό αγαθό· αν ευχαριστούμε το Θεό όχι μόνο όταν μας δίνει, αλλά και όταν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε, αφού και τα δύο τα κάνει για την ωφέλειά μας. Έτσι, και όταν δεν παίρνουμε, ουσιαστικά παίρνουμε με το να μην πάρουμε ό,τι δεν μας συμφέρει. Υπάρχουν, βλέπετε, περιπτώσεις που η μη ικανοποίηση του αιτήματός μας είναι πιο ωφέλιμη. Και τότε ό,τι θεωρούμε σαν αποτυχία είναι επιτυχία. Ας μη στεναχωριόμαστε, λοιπόν, όταν ο Θεός αργεί να εισακούσει την προσευχή μας. Ας μη χάνουμε την υπομονή μας. Μήπως και πριν ζητήσουμε κάτι, δεν μπορεί να μας το δώσει ο Πανάγαθος; Μπορεί, φυσικά, αλλά περιμένει από μας κάποιαν αφορμή, ώστε να μας βοηθήσει δίκαια. Γι’ αυτό ας Του δίνουμε την αφορμή με την προσευχή και ας περιμένουμε με πίστη, με ελπίδα, με εμπιστοσύνη στην πανσοφία και στη φιλανθρωπία Του. Μας έδωσε ό,τι ζητήσαμε; Ας Τον ευχαριστούμε. Δεν μας έδωσε; Και πάλι ας Τον ευχαριστούμε, γιατί δεν γνωρίζουμε, όπως γνωρίζει Εκείνος, τι είναι καλό για μας. Ας έχουμε ακόμα υπόψη μας, πως ο Θεός συχνά δεν αρνείται, αλλά μόνο αναβάλλει την ικανοποίηση κάποιου αιτήματός μας. Και γιατί αναβάλλει; Επειδή, χρησιμοποιώντας ως μέσο τη δική μας επιμονή στο αίτημα, θέλει να μας ελκύσει και να μας κρατήσει κοντά Του. Κι ένας φιλόστοργος πατέρας, άλλωστε, όταν του ζητάει κάτι το παιδί του, πολλές φορές αρνείται να του το δώσει, όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο το παιδί μένει κοντά του. Με δυο λόγια, η αποτελεσματικότητα της προσευχής μας εξαρτάται: πρώτον, από το αν είμαστε άξιοι να λάβουμε ό,τι ζητάμε· δεύτερον, από το αν προσευχόμαστε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού· τρίτον, από το αν προσευχόμαστε αδιάλειπτα· τέταρτον, από το αν για όλα καταφεύγουμε στο Θεό· πέμπτον, από το αν ζητάμε εκείνα που είναι ωφέλιμα σ’ εμάς. Και δίκαιοι ακόμα να παρακαλέσουν τον Κύριο, δεν θα εισακουστούν, αν δεν πρέπει. Ποιος ήταν δικαιότερος από τον Παύλο; Και όμως, επειδή ζήτησε κάτι που δεν θα τον ωφελούσε, δεν εισακούστηκε. «Τρεις φορές παρακάλεσα γι’ αυτό τον Κύριο», γράφει ο ίδιος, «και η απάντησή Του ήταν: “Σου αρκεί η χάρη μου”» (Β’ Κορ. 12:8-9). Αλλά και ο Μωυσής δεν ήταν δίκαιος; Ε, ούτε κι εκείνος εισακούστηκε. «Φτάνει πια!», του είπε ο Θεός (Δευτ. 3:26), όταν ζητούσε να μπει στη γη της επαγγελίας. Πέρα απ’ αυτά, όμως, υπάρχει και κάτι άλλο που αχρηστεύει την προσευχή μας, και αυτό είναι η αμετανοησία. Προσευχόμαστε, ενώ επιμένουμε στην αμαρτία. Έτσι έκαναν οι Ιουδαίοι, γι’ αυτό ο Θεός είπε στον προφήτη Ιερεμία: «Μην προσεύχεσαι για το λαό αυτό! Δεν βλέπεις τι κάνουν;» (Ιερ. 7:16-17). Δεν απομακρύνθηκαν, λέει, από την ασέβεια. Κι εσύ με παρακαλάς γι’ αυτούς; Δεν σ’ ακούω! Όταν, πάλι, ζητάμε κάτι κακό εναντίον των εχθρών μας, όχι μόνο δεν το πραγματοποιεί ο Θεός, αλλά και παροργίζεται. Γιατί η προσευχή είναι φάρμακο. Κι αν δεν γνωρίζουμε πως πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ένα φάρμακο, δεν θα ωφεληθούμε ποτέ από τη δύναμή του.

Πόσο μεγάλο καλό είναι η συνεχής προσευχή, το μαθαίνουμε από τη Χαναναία εκείνη του Ευαγγελίου, που δεν σταματούσε να κραυγάζει: «Ελέησέ με, Κύριε!» (Ματθ. 15:22). Κι έτσι, αυτό που αρνήθηκε ο Χριστός στους αποστόλους, τους μαθητές Του, το πέ­τυχε εκείνη με την υπομονή της. Ο Θεός, βλέπετε, προτιμά για τα δικά μας ζητήματα να Τον παρακαλούμε εμείς οι ίδιοι, που είμαστε και υπεύθυνοι, παρά να Τον παρακαλούν άλλοι για λογαριασμό μας. Όταν έχουμε την ανάγκη ανθρώπων, χρειάζεται και χρήματα να δαπανήσουμε και δουλόπρεπα να κολακέψουμε και πολύ να τρέξουμε. Γιατί οι άρχοντες του κόσμου τούτου όχι μόνο δεν μας δίνουν εύκολα ό,τι τους ζητάμε, αλλά συνήθως ούτε καν να μας μιλήσουν δεν καταδέχονται. Πρέπει πρώτα να πλησιάσουμε τους ανθρώπους που είναι κοντά τους -υπηρέτες, γραμματείς, υπαλλήλους κ.ά.- και να τους καλοπιάσουμε, να τους εκλιπαρήσουμε, να τους προσφέρουμε δώρα. Έτσι θα εξασφαλίσουμε τη μεσολάβησή τους στους αρμόδιους αξιωματούχους, για το διακανονισμό της όποιας υποθέσεώς μας. Ο Θεός, απεναντίας, δεν θέλει μεσολαβητές. Δεν χρειάζεται να Τον παρακαλούν άλλοι για μας. Προτιμά να Τον παρακαλάμε εμείς οι ίδιοι. Μας χρωστάει χάρη, μάλιστα, όταν του ζητάμε ό,τι έχουμε ανάγκη. Μόνο Αυτός χρωστάει χάρη όταν Του ζητάμε, μόνο Αυτός δίνει εκείνα που δεν Του δανείσαμε. Κι αν δει ότι επιμένουμε στην προσευχή με πίστη και καρτερία, πληρώνει δίχως να απαιτεί ανταλλάγματα. Αν, όμως, δει ότι προσευχόμαστε με νωθρότητα, αναβάλλει την πληρωμή· όχι γιατί μας περιφρονεί ή μας αποστρέφεται, αλλά γιατί, όπως είπα, με την αναβολή αυτή μας κρατάει κοντά Του. Αν, λοιπόν, εισακούστηκες, ευχαρίστησε το Θεό. Αν δεν εισακούστηκες, μείνε κοντά Του, για να εισακουστείς. Αν, πάλι, Τον έχεις πικράνει με τις αμαρτίες σου, μην απελπίζεσαι. Όταν πικράνεις έναν άνθρωπο, αλλά στη συνέχεια παρουσιάζεσαι μπροστά του και το πρωί και το μεσημέρι και το βράδυ, ζητώντας ταπεινά συγχώρηση, δεν θα κερδίσεις τη συμπάθειά του; Πολύ περισσότερο θα κερδίσεις τη συμπάθεια του ανεξίκακου Θεού, αν και το πρωί και το μεσημέρι και το βράδυ και κάθε ώρα επικαλείσαι την ευσπλαχνία Του με την προσευχή.

Ας τ’ ακούσουν όλα αυτά όσοι προσεύχονται με ραθυμία και βαρυγκωμούν, όταν ο Κύριος αργεί να ικανοποιήσει το αίτημά τους. Τους λέω: “Παρακάλεσε το Θεό!”. Και μου απαντούν: “Τον παρακάλεσα μια, δυο, τρεις, δέκα, είκοσι φορές, μα δεν έλαβα τίποτα”. Μη σταματήσεις, ώσπου να λάβεις. Σταμάτησε, όταν λάβεις. Ή μάλλον, ούτε και τότε να σταματήσεις την προσευχή. Πριν λάβεις, να ζητάς. Και αφού λάβεις, να ευχαριστείς.

Από το Βιβλίο «Θέματα ζωής» – Κείμενα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσόστομου