Επιτρέπεται, πριν κοινωνήσουμε, να φιλάμε το χέρι του ιερέα;

Πριν κοινωνήσουμε, ας προσέξουμε πολύ.

Δείτε τι αναφέρει στο παρακάτω βίντεο ο θεολόγος κ. Δημήτριος Λυκούδης:
https://youtu.be/CkkLdD_vUZ4?si=52ByF1AuL179cs4S

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: Όταν τρως και πίνεις λέγε «Δόξα σοι ο Θεός»

Θυμήθηκα την εποχή πριν 80 χρόνια, όταν ήμουν μικρό παιδί, που οι άνθρωποι έπιναν ένα ποτήρι νερό κι έκαναν το σταυρό τους. Τώρα; Τη μπουκιά έχουν στο στόμα και το Χριστό βλαστημάνε. Αγνώμων άνθρωπε, θα ᾽ρθη ώρα που θα στερέψουν οι πηγές, και τότε θα τρέχης σαν τρελλός να βρης νερό και θα γλείφης τα βράχια μεσ᾽ στις σπηλιές για να δροσιστής.

Γι᾽ αυτό τώρα, όταν τρως και πίνεις στο σπίτι σου, λέγε «Δόξα σοι, ο Θεός».

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης

Απόψεις γεμάτες πλάνη

Οι χριστιανοί στον κόσμο Ένας λόγος του αποστόλου Παύλου πρέπει να γίνεται αντικείμενο συχνού στοχασμού των χριστιανών. Ο λόγος που λέει στον μαθητή του Τίτο ότι «πρέπει να φροντίζουν οι χριστιανοί να προῒστανται στα καλά έργα», «να μάθουν να είναι πρώτοι σ’ αυτά!» (Τίτ. 3, 8.14). Και πρέπει να υπάρχει αυτός ο στοχασμός, γιατί συχνά οι χριστιανοί στον κόσμο, ίσως από αδιάκριτη μίμηση του πνευματικού χαρισματικού ρεύματος του αναχωρητικού μοναχισμού ή συνηθέστερα από μία ηττοπαθή και φοβική αντιμετώπιση του κόσμου, αποσύρονται από τα κοινωνικά δρώμενα και περιορίζονται σε ό,τι είναι μόνο τα του οίκου τους, θεωρώντας ότι η μονομερής αναφορά στο θείο και η επιτέλεση των πνευματικών λεγομένων καθηκόντων τους είναι η προτεραιότητά τους ώστε να «σώσουν» τις ψυχές τους! Χριστιανοί και πλανεμένες αντιλήψεις Αλλά καταλαβαίνει κανείς ότι η τοποθέτηση αυτή είναι πλανεμένη, διότι ακριβώς είναι μονομερής, χωρίς να έχει κανένα στήριγμα στην αγιογραφική και την πατερική παράδοση – θα ’λεγε κανείς ότι λειτουργεί εδώ ένας ανεπίγνωστος μονοφυσιτισμός, μία άρνηση δηλαδή των κοσμικών και των ανθρωπίνων, σαν να απορρίπτει κανείς την ανθρώπινη φύση του Χριστού! Ο ίδιος όμως ο Κύριος εκτός από Θεός είναι και άνθρωπος. Προσέλαβε την ανθρώπινη φύση προβαίνοντας στη συγκλονιστικότερη κίνηση που ουδέποτε θα μπορούσε να διανοηθεί άνθρωπος ή και οποιοδήποτε κτίσμα του Θεού: από Θεός να γίνει και άνθρωπος, ο Δημιουργός να γίνει και δημιούργημα – «και ο λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν». Η πέραν πάσης λογικής κάθοδος αυτή του Θεού ανοίγει για τον κόσμο, όπως γνωρίζουμε, τη μεγαλύτερη πρωτοπορία και τη σπουδαιότερη αντιστροφή που παρουσιάστηκε ποτέ σε όλη την ανθρώπινη ιστορία: να ανοιχτεί ο δρόμος επανόδου του ανθρώπου και πάλι στον Θεό, από τον Οποίο είχε ξεπέσει λόγω της επανάστασης κατά του Δημιουργού του. Με άλλα λόγια ο Χριστός, μόνος Αυτός, βάδισε μία οδό που Τον έφερνε αντιμέτωπο με σύνολη την ιστορική πραγματικότητα του καιρού Του και κάθε άλλης εποχής. Γιατί; Διότι «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται», που σημαίνει ότι άγεται και φέρεται από τα αμαρτωλά πάθη του, από τις δαιμονικές επιρροές, από τα στοιχεία του κόσμου που σπρώχνουν τον άνθρωπο και τον κόσμο όλο σε οτιδήποτε άλλο πέραν του Θεού! Κι αυτή η πορεία Του στέφτηκε από επιτυχία! Με κοσμικά βεβαίως κριτήρια ο Χριστός… απέτυχε! – Τον σταύρωσαν και πέθανε πάνω στον Σταυρό. Με τα αληθινά όμως πνευματικά κριτήρια, αυτά που ουσιαστικά συγκροτούν τον κόσμο και επιβεβαιώνονται διαρκώς στους αιώνες, νίκησε! Πάνω στον Σταυρό με την αγάπη Του «κατήργησε τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τουτέστι τον διάβολον», καταπάτησε τον θάνατο με την Ανάστασή Του, έδωσε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να μπορεί να βρει τον Θεό του και να ζει από τώρα, στον κόσμο τούτο, την αιώνια ζωή! «Αυτή είναι η νίκη που νίκησε τον κόσμο, η πίστη μας!»
Αυτή λοιπόν τη θεανθρώπινη ψυχική δύναμη του Κυρίου που περιέκλειε την παντοδύναμη ενέργειά Του και που άλλαξε οριστικά και αμετάκλητα τον ρου της ιστορίας την βλέπουμε απαρχής του χριστιανισμού μεταδιδόμενη στους μαθητές Του εν αγίω Πνεύματι και στους πιστούς Του όλων των εποχών. Οι γνήσιοι ακόλουθοι του Κυρίου, όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας, ήταν και είναι εκείνοι που ανέτρεψαν και ανατρέπουν όλα τα κατεστημένα του κόσμου, όλα τα ανθρώπινα κέντρα που φαντάζουν παντοδύναμα θεμελιωμένα στην πονηρία του διαβόλου και των οργάνων του. Μα τελικώς όλα αυτά αποτελούν έναν μικρό ιστό αράχνης που και με απλό φύσημα καταρρίπτονται και εξαφανίζονται – η ιστορία των αγίων μαρτύρων αποτελεί το πιο τρανταχτό επιχείρημα της αλήθειας αυτής! Γιατί στο πρόσωπο του κάθε χριστιανού λειτουργεί η ενέργεια του ίδιου του παντοδύναμου Κυρίου. «Με τον Χριστό που με δυναμώνει είμαι πανίσχυρος» όπως ομολογεί ο απόστολος Παύλος. Χριστιανοί όχι ηττοπαθείς και φοβισμένοι Κι αυτό θα πει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να είναι κάποιος χριστιανός και να είναι ηττοπαθής ή φοβισμένος σ’ έναν κόσμο που ήδη έχει ηττηθεί ως προς τις αμαρτίες του, σ’ έναν κόσμο που σε τελευταία ανάλυση ανήκει στον ίδιο τον Κύριο, αφού Εκείνος είναι ο Δημιουργός Του: «Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής»! «Πάντα δι’ Αυτού εγένετο και χωρίς Αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονε». Ο λόγος λοιπόν του αποστόλου, για να επανέλθουμε στον αρχικό μας προβληματισμό, θεωρείται μονόδρομος για τον πιστό. Εφόσον έχει ο πιστός έστω και μικρή αίσθηση του τι σημαίνει χριστιανός μέσα στον κόσμο, ακολουθεί την οδό του Κυρίου και των αποστόλων, βαδίζει τον δρόμο της πρωτοπορίας των αγαθών και των ωφέλιμων έργων, πρωτοστατεί, ανοίγει πάντοτε δρόμους, φέρνοντας ασφαλώς εννοείται το πνεύμα του Χριστού και της Εκκλησίας σ’ αυτούς. Και ποιο είναι αυτό το πνεύμα; Το πνεύμα της ταπεινής αγάπης, δηλαδή την παντοδυναμία της ενέργειας του ίδιου του Θεού! Ποιος μπορεί να αντιταχθεί σ’ αυτό; Κανείς απολύτως. «Ει ο Θεός υπέρ ημών, τις καθ’ ημών;»
Χριστιανοί δοκιμασία και Ανάσταση
Μπορεί ο χριστιανός να χλευαστεί και να κυνηγηθεί, να διωχθεί και να σταυρωθεί, μα τούτο συνιστά προσωρινή κατάσταση. Ο όποιος σταυρός του γρήγορα θα αποκαλύψει και την άλλη όψη του, αυτήν της αναστάσεως. Κι άλλωστε, μη ξεχνάμε, όλη η ιστορία είναι στραμμένη στον «και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς» Ιησού Χριστό. Το είπαμε και παραπάνω: Αυτός είναι ήδη ο νικητής!

Να συνεχίζουμε τον πνευματικό μας αγώνα και να μην εγκαταλείπουμε την προσπάθεια που κάνουμε

Μην απελπιζόμαστε στον αγώνα που κάνουμε, αν πέφτουμε. Να συνεχίζουμε τον πνευματικό μας αγώνα και να μην εγκαταλείπουμε την προσπάθεια που κάνουμε. Οι Χριστιανοί οφείλουμε να είμαστε παλληκάρια. Να έχουμε πρότυπα τους Αγίους της Εκκλησίας μας, οι οποίοι δεν φοβούνταν τους ισχυρούς της γης και τα μαρτύρια με τα οποία τους απειλούσαν. Το βλέμμα τους ήταν στραμμένο προς την αιωνιότητα και όχι στα επίγεια. Αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς, οι σημερινοί Χριστιανοί. Να αποστρεφόμαστε τα πράγματα που είναι γεμάτα ματαιότητα και να χρησιμοποιούμε αυτά που έχουν άρωμα αιωνιότητας.
Έτσι θα ζούμε και στην επίγεια ζωή μας με ηρεμία και γαλήνη, αλλά και την αιώνια ζωή θα αποκτήσουμε και θα ζούμε κοντά στον Χριστό για πάντα. Από εμάς εξαρτάται, τι θα θελήσουμε τελικά στη ζωή μας. Ας κάνουμε μία προσπάθεια και ας ζητήσουμε και τη βοήθεια του Θεού.

Τι προβλέπει η ορθόδοξη εκκλησία μας για την αυριανή νηστεία της Τετάρτης

Εορτολόγιο Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου 2023 Άγιος Καλλίστρατος και οι μαζί μ’ αυτόν Σαράντα εννέα Μάρτυρες Άγιοι Μάρκος, Αρίσταρχος και Ζήνων οι Απόστολοι από τους Εβδομήκοντα Αγία Ακυλίνα Αγία Επίχαρις Όσιος Ιγνάτιος ηγούμενος της Μονής Σωτήρος Χριστού της επιλεγόμενης του Βαθέος Ρύακος
Άγιοι Φιλήμων ο Επίσκοπος και Φουρτουνιανός Αγία Γαϊανή Άγιοι Δεκαπέντε Μάρτυρες Άγιος Πέτρος Πατριάρχης Μόσχας Ιερομάρτυρας Όσιος Σαββάτιος «ὁ ἐν Σολοβέτσκῃ»
Ανάμνηση του οράματος και της αφωνίας του Προφήτη Ζαχαρία

Λαμπρός ο εορτασμός της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας στην Πύλο

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και την παρουσία πλήθους πιστών εόρτασε σήμερα η Πύλος, την πολιούχο της Παναγία Μυρτιδιώτισσα.

Στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου φυλάσσεται η θαυματουργός εικόνα, τελέσθηκαν ο Όρθρος και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σταγών και Μετεώρων κ. Θεοκλήτου και την συμμετοχή Ιερέων της ευρύτερης περιοχής.

Ο Μητροπολίτης Σταγών απευθυνόμενος στους πιστούς αναφέρθηκε στην ιερότητα του προσώπου της Υπεραγίας Θεοτόκου, τονίζοντας την παντοτινή μεσιτεία της στον Υιό της για τον κάθε άνθρωπο.
Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε πάνδημη λιτάνευση της ιεράς Εικόνος και αναπέμφθηκε δέηση στον Λιμένα της Πόλεως.

Στις εκδηλώσεις εορτασμού παρέστησαν ο Βουλευτής Μεσσηνίας Μ. Χρυσομάλλης, ο Δήμαρχος Πύλου-Νέστορος Π. Καρβέλας, ο Γεν. Γραμματέας της ΚΕΔΕ Δ. Καφαντάρης, Αντιπεριφερειάρχες, Αντιδήμαρχοι, Περιφερειακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι, εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς και άλλων τοπικών φορέων.

Παναγία Μυρτιδιώτισσα: Γιατί ονομάστηκε έτσι η Θαυματουργή εικόνα;

Παναγία Μυρτιδιώτισσα: Η ιστορία πίσω από το όνομα της Θαυματουργής εικόνας

Η Θαυματουργή εικόνα της Παναγίας η οποία βρέθηκε στα Κύθηρα, τον 14ο αιώνα, ονομάζεται Παναγία η Μυρτιδιώτισσα. Η παράδοση αναφέρει ότι το προσωνύμιο της εικόνας οφείλεται στον βοσκό που βρήκε την είκονα, σε ένα μέρος γεμάτο από μυρτιές.

Σήμερα με το όνομα αυτό ονομάζονται εκκλησίες, μονές, και γενικά οι εικόνες με παράσταση της Παναγίας με μυρτιές.

Η εικόνα φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Μυρτιδίων στα Κύθηρα.

Στις 24 Σεπτεμβρίου, 40 ημέρες μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου, εμφανίστηκε η Παναγία στον βοσκό και του είπε να ψάξει για την εικόνα που είχε έρθει σε εκείνο το μέρος πολλά χρόνια πριν.

Ο βοσκός έπεσε στο έδαφος, γεμάτος δέος, προσευχόμενος προς τη Θεοτόκο. Μόλις σηκώθηκε και γύρισε, είδε την εικόνα στα κλαδιά μιας μυρτιάς. Κλαίγοντας από χαρά, έφερε την εικόνα σπίτι του και είπε σε όλους τους φίλους και συγγενείς την ιστορία της ανεύρεσής της.

Όταν ξύπνησε την επόμενη μέρα η εικόνα έλειπε, και ο βοσκός φοβήθηκε μήπως είχε κλαπεί. Με βαριά καρδιά γύρισε με τα πρόβατά του στον τόπο της ανεύρεσης, αλλά εκεί είδε πάλι την εικόνα στα κλαδιά της μυρτιάς όπου την είχε πρωτοβρεί.

Δοξάζοντας τον Θεό την πήρε πάλι σπίτι του, αλλά τη νύχτα η εικόνα εξαφανίστηκε όπως και την πρώτη φορά.

Όταν η εξαφάνιση και επανεμφάνιση της εικόνας συνέβη και τρίτη φορά, κατάλαβε ότι ήταν θέλημα της Μητέρας του Θεού η εικόνα να παραμείνει εκεί που είχε πρωτοβρεθεί.

Η ανέγερση του ναού και το μεγάλο Θαύμα της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας

Μια μικρή εκκλησία χτίστηκε εκεί όπου βρέθηκε η εικόνα και ονομάστηκε Μυρτιδιώτισσα. Το κτήριο μεγάλωσε με τα χρόνια, και πολλά θαύματα λέγεται πως συνέβησαν εκεί.

Στο τέλος του 16ου αιώνα ο Θεόδωρος Κουμπριανός, ένας απόγονος του βοσκού που βρήκε την εικόνα, ζούσε στο χωριό Κουσουμάρι. Ήταν παράλυτος, αλλά πίστευε ακράδαντα ότι η Μητέρα του Θεού θα τον θεράπευε. Κάθε χρόνο, στις 24 Σεπτεμβρίου, έστελνε ένα μέλος της οικογένειάς του να ανάψει ένα κερί στη χάρη Της γι’ αυτόν.

Μια χρονιά ζήτησε να τον πάνε μέχρι εκεί, για να την προσκυνήσει ο ίδιος. Κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας ακούστηκε έντονος θόρυβος από την κατεύθυνση της θάλασσας.

Το εκκλησίασμα έτρεξε να φύγει, πιστεύοντας ότι επιτίθενταν πειρατές. Ο παραλυτικός ζήτησε τη βοήθεια της Παναγίας, κι έξαφνα άκουσε μια φωνή από την εικόνα να του λέει να σηκωθεί και να τρέξει να σωθεί.

Σηκώθηκε, περπάτησε, σύντομα άρχισε να τρέχει και πρόφτασε τους συγγενείς του, που καταχάρηκαν βλέποντας το θαύμα.

Ο θόρυβος δεν προερχόταν από επιδρομή πειρατών, και όλοι τότε κατάλαβαν ότι ο θόρυβος ήταν σημείο της Θείας Πρόνοιας, ώστε ο παραλυτικός να μείνει μόνος του στην εκκλησία με την εικόνα.

Από τότε η οικογένεια του Κουμπριανού γιόρταζε την ημέρα της γιορτής της Μυρτιδιώτισσας με ιδιαίτερη λαμπρότητα σε ανάμνηση του θαύματος.