Πλέον αξιόπιστη πηγή θέλει το εξωκκλήσι να είναι κατάλοιπο ενός εκ των πολλών μετοχίων της περιοχής, και, προϊόντος του χρόνου, γύρω στα 1305 μ. Χ. περιήλθε στη δικαιοδοσία της Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους Γράφει ο Δημήτριος Λυκούδης, Ιστορικός Η Παναγία η Κακαβιώτισσα. Το όνομά της το πήρε από το βουνό Κάκαβο στο οποίο βρίσκεται. Πρόκειται για ένα αρχιετεκτονικό οικοδόμημα χωρίς προηγούμενο, καθώς είναι το μοναδικό εξωκκλήσι στην Ελλάδα χωρίς σκεπή. Ανήκει γεωγραφικά στη Μητρόπολη Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το λιμάνι της Μύρινας.
Παλαιότερα υπήρξε ανδρική Μονή. Πέρασαν τα χρόνια, επήλθε η λησμοσύνη και η λειψανδρία και η πάλαι ποτέ Μονή ερήμωσε, απέμεινε μόνο το εξωκκλήσι αυτό, στη σημερινή του μορφή.
Ένεκα πολλών παραγόντων της εποχής, οι μοναχοί που εγκαταβίωναν εκεί αποσύρθηκαν στον Αγιώνυμο Άθωνα, με αποτέλεσμα το εξωκκλήσι να ερημώσει.
Πλέον αξιόπιστη πηγή θέλει το εξωκκλήσι να είναι κατάλοιπο ενός εκ των πολλών μετοχίων της περιοχής, και, προϊόντος του χρόνου, γύρω στα 1305 μ. Χ. περιήλθε στη δικαιοδοσία της Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους
Σήμερα, αποτελεί προσκυνηματικό προορισμό πολλών προσκυνητών που θα βρεθούν στο νησί της Λήμνου προκειμένου να θαυμάσουν από κοντά αυτή την μοναδική πρωτοπορία στην ελληνική επικράτεια.
Το εξωκκλήσι πανηγυρίζει την εικόνα της Παναγίας της Κακαβιώτισσας κάθε Τρίτη της Διακαινησίμου, οπότε και μεταφέρεται εκεί η θαυματουργός εικόνα και τελείται Πανήγυρις.
Οι Λατίνοι κατηγορούν την Αγία Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία μας, λέγοντες, ότι από τότε πού χωρίσθηκε από την Δυτική, δηλαδή την Φράγκικη Εκκλησία, δεν ανέδειξε πλέον κανένα νέο Άγιο, ούτε θαύματα πλέον έχει.
Γι’ αυτό θέλοντας ο ιερός Νεκτάριος, ο οποίος ήτο Πατριάρχης Ιεροσολύμων το έτος 1660, αυτός ο ένθερμος ζηλωτής της αληθείας, να φράξει τα στόματα των Λατίνων και να τους αποδείξει ψεύτες και συκοφάντες, απαριθμεί πολλούς νέους Αγίους της Ανατολικής Εκκλησίας, οι οποίοι έλαμψαν μετά το σχίσμα και διηγείται πολλά και παράδοξα νέα θαύματα.
Λέγει λοιπόν και για τον Άγιο Γρηγόριο, το έξης φοβερό θαύμα.
Στην νήσο Θήρα την κοινώς λεγομένη Σαντορίνη, κατά την ημέρα της μνήμης του Αγίου, δηλαδή κατά την δεύτερη Κυριακή των Νηστειών, μερικοί Φράγκοι έπλεαν με καΐκι χάριν αναψυχής, ή μάλλον όπως γράφει ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων, οι Φράγκοι έβαλαν επί τούτου μερικά παιδιά μέσα σε μια βάρκα και ενώ έπλεαν, κτυπούσαν τα χέρια τους και έλεγαν.
«Ανάθεμα τον Παλαμά».
«Αν είναι ο Παλαμάς Άγιος, ας κάνη να πνιγούμε».
Αυτά βλασφημούσαν τα φραγκόπουλα, και ώ του παραδόξου θαύματος, αδελφοί!
Ω της Αγιότητος και της παρρησίας του θείου Γρηγορίου στον Θεό!
Την ίδια ώρα πού βλαστημούσαν, χωρίς καμία ταραχή της θαλάσσης, μάλιστα σε καιρό γαλήνης, βούλιαξε το πλοιάριο μαζί με όλους εκείνους, πού ήσαν μέσα σε αυτό, σύμφωνα με την βλασφημία πού έλεγαν. «Αν είναι Άγιος, ας μας πνίξει». Και τα μεν σώματα των βλάσφημων βυθίστηκαν στην θάλασσα, οι δε ψυχές τους βυθίστηκαν στο αιώνιο πυρ της κολάσεως. Και με αυτό το θαύμα βεβαιώθηκε η αγιότητα του Αγίου Γρηγορίου και δοξάσθηκε ο Θεός.
Ανάλογο θαυμαστό γεγονός είναι και αυτό έζησε ο Γ.Μ, κατά την περίοδο της στρατιωτικής του θητείας στο Πολεμικό Ναυτικό στις 8 Ιανουαρίου 1953, ο οποίος αντιμετώπιζε ένα μεγάλο πρόβλημα υγείας, …. και επικαλούμενος την βοήθεια του Αγίου χωρίς να τον γνωρίζει, η υγεία του αποκαταστάθηκε πλήρως αφήνοντας άφωνους τους γιατρούς από την ξαφνική βελτίωση της υγείας του…..
Έτσι λοιπόν εις ανάμνηση του θαυμαστού γεγονότος που έζησε, κάθε χρόνο αυτός και η οικογένειά του κάνουν την πανήγυρη κατά την ημέρα εορτασμού του Αγίου, στον ιερό ναό του Αγίου Νεκταρίου του Καμαριού της Σαντορίνης.
Επιστολή συμπαράστασης προς τον μητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο απέστειλαν οι καθηγητές του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού του ΑΠΘ με αφορμή τον πόλεμο που μαίνεται στην Ουκρανία ακόμη και σήμερα. Οι ακαδημαϊκοί καθηγητές μέσω αυτής εκφράζουν τη συμπαράστασή τους στον σκληρά δοκιμαζόμενο Ουκρανικό λαό και στις οικογένειες που επλήγησαν από την οδυνηρή δοκιμασία και συγχρόνως προσεύχονται για την ανάπαυση των ψυχών των πεσόντων αδερφών. Καταδικάζουν ωστόσο την εργαλειοποίηση της θρησκευτικής πίστης για πολιτικούς και ιμπεριαλιστικούς λόγους που καλλιεργεί ο ακραίος εθνικισμός, τονίζοντας παράλληλα πως θα περιβάλλουν με ιδιαίτερη αγάπη και πατρική στοργή τους Ουκρανούς φοιτητές που φοιτούν στη Θεολογική Σχολή υποστηρίζοντας κάθε τους ανάγκη. Αναλυτικά η επιστολή συμπαράστασης προς τον μητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο
Κάποτε συνέβη το εξής, όπως το διηγήθηκε η Γερόντισσα Λαμπρινή: «Ήταν η 30κοστή μέρα από την κοίμηση ενός γνωστού μου 7χρονου κοριτσιού… Το βραδάκι, ως συνήθως, πήρα να διαβάσω ένα πνευματικό βιβλίο και καθόμουν στο κρεββάτι, ενώ δίπλα μου ο άνδρας μου είχε ήδη κοιμηθεί.
Τότε απ’ το παράθυρο μπήκε ένας Άγγελος και έφερε το γνωστό μου κοριτσάκι νυμφοστολισμένο. Το ρώτησα τι ήθελε ξανά στον αμαρτωλό αυτόν κόσμο και μου απάντησε:
«Ήρθα για σένα. Δεν μπόρεσα να βρω άνθρωπο να πω το παράπονό μου. Οι γονείς μου με ζόριζαν να τρώω για να γίνω καλά, ενώ δεν μου έλειπε το φαγητό. Ο Θεός ήθελε να με πάρει. Τώρα όμως που πέθανα έπρεπε να πάω στον παράδεισο, αλλά έχω εμπόδια.
Ένα οφείλεται στους γονείς μου, και ένα σε μένα.
Τώρα που πέθανα, ακόμη δεν σαράντισα και η μητέρα μου έμεινε έγκυος. Αυτό δεν έπρεπε να γίνει. Ακόμη στον δρόμο είναι η ψυχή μου, δεν πέρασα όλα τα τελώνια.
Ξέρω ότι με έκλαψαν πολύ, αλλά δεν έπρεπε να γίνει. Νομίζουν ότι τρόπον τινά θα με αναστήσουν, αλλά πες τους ότι αγοράκι θα κάνουν, όχι κορίτσι, όπως νομίζουν… Αυτή τους η πράξη δυσκολεύει την ψυχή μου…
Όσο για μένα, την τελευταία φορά που πήγα στο σχολείο πριν πεθάνω, δεν είχα μολύβι και πλάκα για να γράψω. Μια συμμαθήτρια μου όμως μου έδωσε καινούργια πλάκα και μολύβι, τα οποία δεν επέστρεψα.
Πες στην μάνα μου να αγοράσει καινούργια και να τα επιστρέψει. Για το μεγάλο καλό που θα κάνεις στην ψυχή μου, θα σε πάρω τώρα μαζί μου να δεις τον θάλαμο που έχει έτοιμο ο Κύριος για μας τις παρθένες. Εμείς νυμφευθήκαμε τον Χριστό».
Βγήκαμε από το παράθυρο και ανεβαίναμε. Μας συνόδευε και ο Άγγελος κρατώντας από το χέρι την κόρη. Φθάσαμε στον Παράδεισο και τον βλέπαμε. Ήταν σπίτια πολλά αλλά πολύ ωραία.
Φθάσαμε στο παρθενικό σπίτι, αλλά δεν μ’ άφησε να μπω μέσα. Αυτή μπήκε και μου είπε: «Εσύ είσαι ακόμα στην γη, δεν μπορείς να μπεις εδώ». Είδα όμως από το παράθυρο τις παρθένες, άλλες μικρές στην ηλικία και άλλες μεγάλες. Φορούσαν ρούχα πού έλαμπαν.
Μου είπαν: «Εμείς εδώ δεν έχομε ποτέ χειμώνα, ποτέ νύχτα, ποτέ βροχή. Είμαστε πάντα στο άνθος».
Μετά σήμανε ένα σήμαντρο και ήταν η ώρα για προσευχή και έπρεπε να φύγουμε. Ήθελα να μείνω και εγώ να μάθω πώς προσεύχονται, και μου είπε: «Εσείς έχετε τους παπάδες, τους πνευματικούς και σας τα λένε όλα».
Ο Άγγελος με γύρισε πίσω χωρίς να μου μιλήσει. Έβλεπα το σώμα μου να βρίσκεται στο κρεβάτι δίπλα στον άνδρα μου, ανέπνεε λίγο, ίσα – ίσα που ζούσε. Μπήκα ξανά στο σώμα μου, άφησα το βιβλίο στο τραπέζι και κοιμήθηκα. Το πρωί θα πηγαίναμε στο χωράφι για να δουλέψω στο βαμπάκι, αλλά δεν μπόρεσα να πάω. Για τρεις μέρες αισθανόμουν πολύ κουρασμένη και ήμουν χλωμή.
Όταν είχα ρωτήσει το κοριτσάκι: «Καλά, για μια πλάκα και ένα μολύβι έχεις τόσες δυσκολίες; Με μας, που έχουμε κάνει τόσα, τι θα γίνει»;
Μου απάντησε: «Αυτή η πλάκα και το μολύβι είναι σαν βάρος εκατό κιλών, καθώς με δυσκολεύει και η αμαρτία των γονέων μου».
Γι’ αυτό δεν πρέπει τίποτα να χρωστάμε δανεικό σε τούτη την ζωή, αν θέλουμε να απολαύσουμε τα αγαθά του παραδείσου».
Με τη συμμετοχή πολυπληθούς εκκλησιάσματος λειτούργησε σήμερα Κυριακή των Β’ Νηστειών, ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης Καλαμάτας. Με το πέρας της Ακολουθίας ο Εφημέριος και Προϊστάμενος του Ναού Πανοσιολ. Αρχιμ. Ευθύμιος Θεοδωρόπουλος ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη για την παρουσία του στην Ενορία, ενώ δεν παρέλειψε να του ευχηθεί εγκαρδίως τα δέοντα για τη συμπλήρωση δεκαπέντε ετών θεοφιλούς και πολυκάρπου ποιμαντορίας στη Μητρόπολη Μεσσηνίας, καθώς τη 18η Μαρτίου 2007 χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Έπειτα κάλεσε το εκκλησίασμα να αναφωνήσει «Άξιος!». Ο κ. Χρυσόστομος φανερά συγκινημένος ευχαρίστησε τους πάντες για την αγάπη στο πρόσωπό του, διότι όπως είπε ο Επίσκοπος από μόνος του δεν μπορεί να εκπληρώσει το έργο του χωρίς τη συνεργασία κλήρου και λαού και ότι καθήκον του είναι να υπερασπίζεται τα δίκαια των εφημερίων και το καλό του ποιμνίου του. Ταυτόχρονα ενημέρωσε για την άμεση έναρξη των έργων ανέγερσης του νέου Ναού της Αγίας, ευχαριστώντας και επαινώντας τον πατέρα Ευθύμιο για το κοπιώδες αυτό έργο, ιδίως υπό τις δύσκολες συνθήκες των ημερών που διανύουμε.
Την Β’ Κυριακή των Νηστειών, 20 Μαρτίου 2022, το πρωί, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άρτης κ. Καλλίνικος ελειτούργησε στον ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου της πόλεως Άρτης. Κατά την Θεία Λειτουργία, ο Σεπτός Ποιμενάρχης, καθιέρωσε Ιερό Αντιμήνσιο. Επίσης, ανεγνώσθη Εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος “περί του πολέμου στην Ουκρανία”.
Τον συµπολιούχο της άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά εορτάζει σήμερα και αύριο η πόλη της Θεσσαλονίκης στον ομώνυμο ιερό μητροπολιτικό ναό που φέρει το όνομά του.
Στον εόρτιο πανηγυρικό εσπερινό που τελέστηκε το απόγευμα του Σάββατου χοροστάτησε ο μητροπολίτης Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος προσήλθε κατόπιν προσκλήσεως του Παναγιωτάτου. Ο κ. Βαρθολομαίος στο εµπνευσµένο κήρυγμά του μίλησε επικαίρως περί της προσωπικότητας του αγίου και περί της ταραχώδους εποχής στην όποια έζησε, καθώς και για το πολύπλευρο θρησκευτικό και κοινωνικό έργο που επιτέλεσε για την ορθόδοξο πίστη και την πατρίδα µας ως ωητροπολίτης της αγιοτόκου Θεσσαλονίκης.
Να σημειωθεί ότι το λείψανο του αγίου φυλάσσεται στο ναό ως μοναδικός πνευματικός θησαυρός και αυτές τις ημέρες προβάλλεται και τιμάται από την Εκκλησία.
Εξεδήμησε προς Κύριον σε ηλικία 80 ετών ο προηγούμενος της Ιεράς Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους γέροντας Καλλίνικος. Ο γέροντας είχε διατελέσει προϊστάμενος της Μονής και αντιπρόσωπός της στην Ιερά Κοινότητα. Είχε, επίσης, διατελέσει και πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους.
Με την παρουσία πλήθους πιστών, κατοίκων της κοινότητας Καρποφόρας Μεσσηνίας και των γύρων χωριών, τελέσθηκαν το Σάββατο 19 Μαρτίου 2022, τα Θυρανοίξια του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Καρποφόρας, του Δήμου Μεσσήνης. Τα Θυρανοίξια τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, πλαισιωμένος από τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Φίλιππο Χαμαργιά, τον εφημέριο της Καρποφόρας π. Κωνσταντίνο Κολτσίδα και τον Διάκονο Θεόφιλο Κυριάκο. Ο Σεβασμιώτατος, αφού τέλεσε προ της εισόδου τον καθιερωμένο αγιασμό και στην συνέχεια τις ευχές των Θυρανοιξίων, απηύθυνε λόγους πατρικούς προς τους κατοίκους της περιοχής αλλά και λόγους ευγνωμοσύνης και ευχαριστίες προς τον Πρόεδρο της ΤΕΜΕΣ Α.Ε. και ιδιοκτήτη της μεγάλης ξενοδοχειακής μονάδας COSTA NAVARINO κ. Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο, διότι ανέλαβε εξ’ ολοκλήρου την αποκατάσταση του καταστραφέντος από την πυρκαγιά της 15ηςΦεβρουαρίου 2021, Κοιμητηριακού Ναού του Αγίου Νικολάου, της Κοινότητας Καρποφόρας Μεσσηνίας. Ως ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης και εν είδει ευλογίας προσέφερε μια ασημένια εικόνα του Αγίου Νικολάου στον παρευρισκόμενο εκπρόσωπο του κ. Κωνσταντακόπουλου, κ. Δημήτριο Φρυδά, Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΤΕΜΕΣ Α.Ε., για τις από μέρους του ενέργειες και την συμβολή του στο έργο. Στη συνέχεια ευχαρίστησε τον Μηχανικό κ. Νικόλαο Λαγούδη για την εκπόνηση της μελέτης και την επίβλεψη των εργασιών, καθ’ όλη τη διάρκειά τους. Ευχαριστίες επίσης εξέφρασε και προς όλους τους επώνυμους και ανώνυμους δωρητές και ευεργέτες του Ναού, οι οποίοι προσέφεραν τον εξοπλισμό του Ναού. Ιδιαιτέρως εξέφρασε τις ευχαριστίες αλλά και τον δίκαιο έπαινο της Τοπικής Εκκλησίας προς τον Εκκλ. Επίτροπο του Ναού κ. Διονύσιο Σαμπαζιώτη, διότι ήταν αυτός ο οποίος ανέλαβε όλη τη γραφειοκρατεία και την διεκπεραίωση των απαραίτητων εγγράφων. Ιδιαίτερη επίσης αναφορά έκανε προς τον πρόσωπο του Πρωτοσυγκέλλου του, π. Φιλίππου Χαμαργιά, διότι ήταν αυτός ο οποίος από την πρώτη στιγμή, σε συνεργασία με το Εκκλ. Συμβούλιο, της δημοτική Αρχή, αλλά προ πάντων με τους συνεργάτες τους κ. Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλου συνεργάσθηκε και “προσέφερεν εαυτόν” για την τάχιστη αποκατάσταση του Ναού. Τέλος ευχαρίστησε, για την τιμητική παρουσία τους, τον Δήμαρχο Μεσσήνης κ. Γεώργιο Αθανασόπουλο, τον Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας κ. Βασίλειο Καπέλιο και τα παρόντα μέλη του Δημ. Συμβουλίου Μεσσήνης και του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου.
Κατά τη Β΄ Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του μεγάλου Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Καταγόταν από την Μικρά Ασία και ανετράφη από παιδί στην βασιλική αυλή της Κωνσταντινούπολης. Τέλειωσε τις σπουδές του στη ρητορική, φιλοσοφία και φυσική. Ήταν άριστος φοιτητής. Μετά τις σπουδές του εγκατέλειψε τις προσφορές που του δόθηκαν για μεγάλες θέσεις, και είκοσι χρονών πήγε στο Άγιο Όρος για να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή. Ήθελε να μεταβεί στα Ιεροσόλυμα για να καρεί εκεί μοναχός, αλλά σε όραμα είδε τον Άγιο Δημήτριο να τον καλεί να μείνει κοντά του. Έτσι μόνασε σε ένα μοναστήρι στη Βέροια, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Μετά από πέντε χρόνια και λόγω εισβολής των Σέρβων επέστρεψε στον Άθωνα σε κοντινό κελί της Μεγίστης Λαύρας, όπου έφθασε σε μεγάλα ύψη φωτισμού και ασχολήθηκε με δογματικά θέματα. Κατόπιν, έγινε ηγούμενος για ένα χρόνο στη μονή Εσφιγμένου. Αργότερα χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης για δώδεκα χρόνια, αλλά μόνο στα μισά παρέμεινε, γιατί διώχθηκε πολύ, λόγω της δράσης του. Παραστάθηκε στις συγκροτηθείσες συνόδους του 1341 και 1347 και πολέμησε τις κακοδοξίες των δυτικόφρονων Βαρλαάμ και Ακινδύνου. Έγραψε πολλά θεολογικά συγγράμματα, ιδιαίτερα δογματικά, για να καταπολεμήσει τους αιρετικούς, όπως περί του Αγίου Πνεύματος, καθώς και επιστολές στους αντιησυχαστές, επίσης διάφορα ομολογιακά κείμενα. Είναι ο θεολόγος της χάριτος, του ακτίστου φωτός.
Ο Γρηγόριος πέτυχε να ανανεώσει την θεολογική ορολογία και να δώσει νέες κατευθύνσεις στη θεολογική σκέψη. Ξεκίνησε από προσωπικές εμπειρίες και απέδειξε ότι το έργο της θεολογίας είναι ασύγκριτα ανώτερο από της φιλοσοφίας και επιστήμης. Αξιολογεί την έξω σοφία ως περιορισμένη, αναφέροντας δύο γνώσεις, την θεία και την ανθρώπινη και δύο Θεϊκά δώρα, τα φυσικά για όλους και τα υπερφυσικά ή πνευματικά, που δίδονται όποτε θέλει ο Θεός και μόνο στους καθαρούς και αγίους, στους τελείους. Η θεολογία ολοκληρώνεται δια της θεοπτίας.
Οι αντίπαλοι του Παλαμά πίστευαν στο χωρίο του Ιωάννου ότι « τον Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε» και κατηγορούσαν τους μοναχούς που είχαν θεοπτία, ως ομφαλοσκόπους. Ο Γρηγόριος αντέτεινε ότι ο Κύριος είπε : «οι καθαροί τη καρδία τον Θεόν όψονται» (Ματθ. 5,8). Θεμελιώδης προσφορά του Γρηγορίου στη θεολογία είναι η διάκρισις στην ουσία και ενέργεια του Θεού. Η ύπαρξη του Θεού συνίσταται σε δύο. Στην ουσία Του, η οποία είναι άκτιστη, ακατάληπτη και αυθύπαρκτη και ονομάζεται κυριολεκτικά θεότης (εδώ αναφέρεται το ουδείς εώρακε) και στις ενέργειές του, οι λεγόμενες ιδιότητες ή προσόντα, που είναι μεν άκτιστες, αλλά καταληπτές. Άλλο λοιπόν η θεότης και άλλο η βασιλεία, η αγιότηςκ.λ.π. Ο άνθρωπος είναι μίγμα δύο διαφόρων κόσμων και συγκεφαλαιώνει όλη την κτίση.
Ακολουθώντας την Πατερική γραμμή σε σύγκριση με τη πλατωνική και βαρλααμική ανθρωπολογία, θεωρεί ότι το σώμα του ανθρώπου δεν είναι πονηρό, αλλά αποτελεί κατοικία του νου, αφού μάλιστα καθίσταται και του Θεού κατοικία, έτσι μαζί με τη ψυχή καθιστά τον άνθρωπο ενιαίο και αδιάσπαστο σύνολο. Η αναγέννηση του ανθρώπου γίνεται με το βάπτισμα και η ανακαίνιση με την θεία Ευχαριστία. Είναι τα δύο θεμελιώδη μυστήρια, της θείας οικονομίας.
Το ουσιωδέστερο στοιχείο της διδασκαλίας του αγίου Γρηγορίου Παλαμά συνίσταται στην ανύψωση του ανθρώπου υπεράνω αυτού του κόσμου. Η εμπειρία της θεώσεως είναι δυνατή από εδώ με την παράδοξη σύνδεση του ιστορικού με του υπεριστορικού. Το φως που είδαν οι μαθητές του Χριστού στο Θαβώρ, το φως που βλέπουν οι καθαροί ησυχαστές σήμερα και η υπόστασις των αγαθών του μέλλοντος αιώνος αποτελούν τις τρείς φάσεις ενός και του αυτού πνευματικού γεγονότος, σε μια υπερχρόνια πραγματικότητα.
Προβάλλει λοιπόν η Εκκλησία την μνήμη του στη δεύτερη Κυριακή, ως συνέχεια, τρόπον τινά και επέκταση της πρώτης Κυριακής, της Ορθοδοξίας. Η μνήμη του αγίου Γρηγορίου Παλαμά είναι ένα είδος δευτέρας Κυριακής της Ορθοδοξίας.
Κοιμήθηκε σε ηλικία 63 χρονών στις 14 Νοεμβρίου από ασθένεια και αγιοποιήθηκε σύντομα. Το ιερό του λείψανο σώζεται σήμερα στη μητρόπολη της Θεσσαλονίκης.
Orthodoxia.Online 
