Οικουμενικό Πατριαρχείο: Αντικανονική η εισπήδηση της Εκκλησίας της Ρωσίας στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας

Αντικανονική χαρακτήρισε την εισπήδηση της Εκκλησίας της Ρωσίας στην δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου που συνεδρίασε την Τρίτη.
Η Σύνοδος εξέφρασε ομόφωνα την αδελφική συμπαράσταση προς το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, ενώ παράλληλα επιφυλάσσεται να πράξει οτιδήποτε, για την αποκατάσταση της κανονικής τάξης.
**Ακολουθεί η ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου**
Συνῆλθε σήμερον, 11ην τ.μ. Ἰανουαρίου 2022, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς συνεδρίας τοῦ μηνός Ἰανουαρίου, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, καθ᾿ ἥν:
α) Φιλοτιμίᾳ καί προαιρέσει Αὐτῆς, εἰσηγήσει δέ τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς, κατετάγησαν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς κατ᾿ Ἀνατολάς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας οἱ μαρτυρικῶς τελειωθέντες ἀοίδιμοι Προκάτοχοι Αὐτῆς Οἰκουμενικοί Πατριάρχαι Κύριλλος Α΄, ὁ Κρής, ὁ Λούκαρις, καί Κύριλλος Στ΄, ὁ Θρᾷξ, μεγάλως ὑπέρ τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισθέντες.
β) Συζητήσεως γενομένης περί τῆς ἀντικανονικῆς εἰσπηδήσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσσίας εἰς τήν δικαιοδοσίαν τοῦ παλαιφάτου Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, ἐξεφράσθη ὁμοφώνως ἡ ἀδελφική πρός αὐτό συμπαράστασις τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, ἐπιφυλασσομένης ὅπως πράξῃ πᾶν τό ἐπ’ αὐτῇ διά τήν ἀποκατάστασιν τῆς κανονικῆς τάξεως ἐν τῇ Ἀφρικανικῇ Ἠπείρῳ.
**Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου**

Πρόγραμμα ονομαστηρίων Μητροπολίτη Γλυφάδας Αντωνίου

Σᾶς πληροφοροῦμεν, ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας κ. Ἀντώνιος κατά τά ὀνομαστήριά του ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου τό ἑσπέρας τῆς 16^ηςἸανουαρίου τρ. ἔ. θά χοροστατήσῃ εἰς τόν Ἑσπερινόν πού θά τελεσθῇ εἰς τόν Ἱ. Ναόν Ἁγίας Τριάδος Γλυφάδας περί ὥραν 18:00 καί τήν πρωΐαν τῆς ἑπομένης, 17^ης Ἰανουαρίου τρ.ἔ., θά τελέσῃ τήν Θείαν Λειτουργίαν εἰς τόν ἴδιον Ἱερόν Ναόν.
Ὅσοι ἐπιθυμοῦν δύνανται νά τοῦ εὐχηθοῦν μετά τό πέρας τῶν Ἱ. Ἀκολουθιῶν.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Η Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας διακόπτει τον διάλογο με το ΔΣ της Κοινότητας St Albans

Είναι γνωστό ότι η Κοινότητα Αγίας Παρασκευής St Albans στη Μελβούρνη είχε ξεκινήσει επίσημο διάλογο με την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, προκειμένου να ενταχτεί στη μοναδική Κανονική Ελληνορθόδοξη Εκκλησία εν Αυστραλία, η οποία είναι η, υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο, «Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας» με ποιμενάρχη τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ.κ. Μακάριο.
Δυστυχώς, όμως, το υπάρχον Διοικητικό Συμβούλιο, η σύνθεση του οποίου είναι μη νόμιμη, καθότι αντιβαίνει στις διατάξεις του Καταστατικού της Κοινότητας, προέβη σε μια σειρά ενεργειών, οι οποίες δεν είναι ούτε νόμιμες, ούτε κανονικές. Είναι δυσάρεστο να διαπιστώνει κάποιος ότι τα ίδια τα μέλη του Συμβουλίου, με πράξεις και συμπεριφορές τους, στρέφονται επί της ουσίας εναντίον του κοινοτικού θεσμού.
Για τον λόγο αυτό και με μεγάλη θλίψη και ποιμαντική αγωνία, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος διακόπτει τον διάλογο και την οποιαδήποτε επικοινωνία για όσο διάστημα η Κοινότητα διοικείται από το υπάρχον Διοικητικό Συμβούλιο, του οποίου οι αποφάσεις πάσχουν νομικά.
Τα δύο πρόσωπα (ο κ. Νεκτάριος Κόικας και ο κ. Δημήτριος Βράκας) που εξυπηρετούσαν μέχρι σήμερα τα μέλη της Κοινότητας ως σχισματικοί «ιερείς», μη αναγνωρισμένοι από καμία Κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία, υπέβαλαν αίτημα μετανοίας και ο Σεβασμιώτατος θα τους αποκαταστήσει σύντομα με τον τρόπο που προβλέπεται από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας.
Ο φερόμενος ως «Αρχιμανδρίτης» Νεκτάριος Αλεξανδράτος, για τον οποίο η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας είχε ενημερώσει το πλήρωμα των πιστών με παλαιότερη ανακοίνωσή της, δεν είναι κανονικός κληρικός και δεν ανήκει στην Κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία. Επομένως, κανένα μυστήριο και καμιά αγιαστική πράξη που τελούνται από αυτόν, δεν αναγνωρίζονται και δεν έχουν κανονικό ορθόδοξο εκκλησιαστικό κύρος.
Εξάλλου, σε δήλωσή του ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Μακάριος τονίζει: «Κατανοώ ότι η Κοινότητα Αγίας Παρασκευής περνά μια δυσκολία, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα είναι σαν την μπόρα που έρχεται και φεύγει. Δυστυχώς, σύμφωνα με τις υποδείξεις των Νομικών Συμβούλων της Αρχιεπισκοπής, είμαι αναγκασμένος να διακόψω τον διάλογο με το υπάρχον Διοικητικό Συμβούλιο, διότι ακόμη κι αν λάβουν σήμερα μία απόφαση να ενταχθούν στη μοναδική Κανονική Εκκλησία εν Αυστραλία που είναι η Αρχιεπισκοπή μας, η απόφαση αυτή δε θα είναι νόμιμη. Θέλω να παρακαλέσω τα μέλη της Κοινότητας, συνδιαλεγόμενα εν ειρήνη, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να λάβουν σωστές αποφάσεις, που θα οδηγήσουν στην αλήθεια. Να ξεχάσουμε τα λάθη και τα πάθη του παρελθόντος και να προχωρήσουμε μπροστά. Εύχομαι και προσεύχομαι και κυρίως περιμένω με πολλή πατρική αγάπη».

Έτσι θα ξεματιάζετε τα μικρά παιδιά

π. Φιλόθεος Ζερβάκος: Οδηγίες για “ξεμάτιασμα” μικρών παιδιών
Όταν τα παιδιά τα μικρά συμβεί να πάθουν εκ βασκανίας, θα παίρνετε ολίγο βαμβάκι, θα το βουτάτε εις το κανδήλι πού έχετε εις τας εικόνας, θα αλείφετε το παιδί εις το μέτωπον και το πρόσωπον σταυροειδώς και θα λέγετε τα εξής τροπάρια:

Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,
Σταυρός η ώραιότης της Εκκλησίας,
Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα,
Σταυρός πιστών το στήριγμα,
Σταυρός Αγγέλων η δόξα καί των δαιμόνων το τραύμα.
Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου τω Σταυρώ προσηλωθείς και τη λόγχη κεντηθείς την αθανασίαν επήγασας ημίν Σωτήρ ημών Δόξα Σοι.

Η μπορείτε και με ένα Σταυρό μικρό να τα σταυρώνετε και να λέγετε τα ανωτέρω τροπάρια.

Όταν υπάρχει Ιερεύς να τα σταυρώνη εκείνος και να λέγη την εύχήν της βασκανίας.

Ο πατέρας ή η μητέρα, επειδή είναι πρόσωπα ιερά, και επειδή έχουν εξουσία στα παιδιά τους, μπορούν να «σταυρώνουν» τα παιδιά τους και μόνο τα παιδιά τους.

Το ίδιο ισχύει και για τον παππού ή τη γιαγιά σε σχέση με τα εγγονάκια τους.

Δωρεά Μητροπολίτη Μαυροβουνίου στο Ινστιτούτο Ογκολογίας της Ποντγκόριτσα

Έναν υπερηχογράφο (συσκευή υπερήχων) αξίας 30.000 ευρώ δώρισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας κ. Ιωαννίκιος στο Ινστιτούτο Ογκολογίας του Κλινικού Κέντρου στην Ποντγκόριτσα, πριν την εορτή των Θεοφανείων (5 Ιανουαρίου).
Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη υποδέχθηκαν στο Ινστιτούτο η Υπουργός Υγείας Έλενα Borovinic-Bojovic, ο διευθυντής της Κλινικής δρ. Zoran Terzić καί η διευθύντρια του Ινστιτούτου δρ. Sanja Lekić.
Ο κ. Ιωαννίκιος, ευχόμενος για την εορτή των Χριστουγέννων, υπενθύμισε οτι η Εκκλησία είναι πάντα δίπλα στους ιατρούς και στο σημαντικό λειτούργημά τους. «Σας ευχαριστώ για αυτή την συνάντηση. Ο Θεός να ευλογεί το έργο σας, το σπουδαίο έργο σας, να σας δώσει τη δύναμη να ξεπεράσουμε και αυτή την επιδημία μαζί, αλλά πάνω απ’ όλα για χάρη του κοπού και της αγάπης σας», είπε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, απευθυνόμενος στην Υπουργό και τους γιατρούς.
Από την πλευρά της, η Υπουργός Έλενα Borovinic-Bojovic ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη και την Ιερά Μητρόπολη Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας, τονίζοντας ότι πρόκειται για ενα πολύ σημαντικό δώρο. «Είναι ένα μηχάνημα υπερήχων, που ήταν απαραίτητο τόσο για τη θεραπεία όσο και για την πολύ σημαντική διάγνωση βαρέων ογκολογικών ασθενειών» εξήγησε η Υπουργός.
Η διευθύντρια του Ινστιτούτου, δρ. Sanja Lekić, τόνισε ότι χάρη σε αυτή τη δωρεά οι ασθενείς θα λαμβάνουν όλες τις υπηρεσίες στο Ινστιτούτο, πράγμα που δεν ήταν εφικτό μέχρι τώρα λόγω έλλειψης του συγκεκριμένου υπερηχογράφου. Εν συνεχεία, ο δρ. Terzic ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη για τη σημαντική αυτή δωρεά, η οποία θα βοηθήσει τους ασθενείς στην καλύτερη φροντίδα και θεραπεία.

Οι Δύο νέοι Άγιοι Οικουμενικοί Πατριάρχες

Την αγιοκατάταξη των Πατριαρχών Κυρίλλου Λουκάρεως εκ Κρήτης και Κυρίλλου του Έκτου εκ Θράκης αποφάσισε το Οικουμενικό Πατριαρχείο χθες κατά την τακτική συνεδρίαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του μηνός Ιανουαρίου, υπό την προεδρία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Το ανακοινωθέν του Πατριαρχείου αναφέρει τα εξής:
«Συνήλθε σήμερον, 11ην τ.μ. Ιανουαρίου 2022, η Αγία και Ιερά Σύνοδος εις τας τακτικάς συνεδρίας τού μηνός Ιανουαρίου, υπό την προεδρίαν της Α. Θ. Παναγιότητος, καθ’ ην:
α) Φιλοτιμία καί προαιρέσει Αυτής, εισηγήσει δε της Κανονικής Επι-τροπής, κατετάγησαν εις το Αγιολόγιον της κατ’ Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας οι μαρτυρικώς τελειωθέντες αοίδιμοι Προκάτοχοι Αυτής Οικουμενικοί Πατριάρχαι Κύριλλος Α΄, ο Κρης, ο Λούκαρις, καί Κύριλλος Στ΄, ο Θραξ, μεγάλως υπέρ της αμωμήτου ημών πίστεως αγωνισθέντες.
β) Συζητήσεως γενομένης περί της αντικανονικής εισπηδήσεως της Εκκλησίας της Ρωσσίας εις την δικαιοδοσίαν τού παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, εξεφράσθη ομοφώνως η αδελφική προς αυτό συμπαράστασις της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, επιφυλασσομένης όπως πράξει παν το επ’ αυτή διά την αποκατάστασιν της κανονικής τάξεως εν τη Αφρικανική Ηπείρω.
Εκ της Αρχιγραμματείας της Αγίας καί Ιεράς Συνόδου».
Οι βιογραφίες των δύο Πατριαρχών
**Κύριλλος Α´ Λούκαρις**
Ὅλη του ἡ ζωὴ χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἀδιάκοπον δραστηριότητα καὶ συνεχῆ ἀγωνίαν διὰ τὴν ἀκεραιότητα καὶ διασφάλισιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἐγεννήθη εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης τὸ 1572 καὶ εἶχε τὴν μεγάλην εὐκαιρίαν νὰ μαθητεύσῃ πλησίον τοῦ ὀνομαστοῦ διδασκάλου τῆς Σχολῆς τοῦ Σιναϊτικοῦ Μετοχίου, Μελετίου Βλαστοῦ. Μετὰ ἀπὸ τὰς ἐγκυκλίους σπουδάς του εἰς τὴν Κρήτην ἠκολούθησε τὸν δρόμον τῆς ἀνωτέρας καὶ ἀνωτάτης παιδείας πλησίον τοῦ διαπρεποῦς λογίου συγγραφέως, ἐπισκόπου Κυθήρων καὶ ἱεροκήρυκος Μαξίμου Μαργουνίου (1549-1602) εἰς τὴν Βενετίαν (1584-1588) καὶ κατόπιν εἰς τὸ φημισμένον Πανεπιστήμιον τῆς Παδούης ἀπὸ τὸ 1589 ἕως τὸ 1593. Τὸ 1593, εἰς ἡλικίαν 21 ἐτῶν, ἐχειροτονήθη διάκονος καὶ μετέπειτα πρεσβύτερος ἀπὸ τὸν ἐπιφανῆ πατριάρχην Ἀλεξανδρείας Μελέτιον Πηγᾶ (1549-1601), ὁ ὁποῖος ἐνωρὶς διέκρινε τὰ προσόντα τοῦ νεαροῦ Κυρίλλου καὶ ἐφανέρωσε παντοιοτρόπως τὴν πατρικήν του φροντίδα.
Ὁ Κύριλλος συνεδέθη μὲ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ ἰδιαίτερα μὲ τὸν μεγάλον πατριάρχην Ἱερεμίαν Β´ τὸν Τρανόν. Ἐγνώρισε ἀπὸ κοντὰ τὰ προβλήματα τῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν καὶ μὲ τὸν αὐθορμητισμὸν ποὺ τὸν ἐχαρακτήριζε περιώδευσε τὴν νοτιοδυτικὴν Ῥωσσίαν καὶ ἰδιαίτερα τὴν Οὐκρανίαν διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ φρόνημα τῶν ὀρθοδόξων καὶ νὰ τοὺς προφυλάξῃ ἀπὸ τὴν προσηλυτιστικὴν προπαγάνδαν καὶ δρᾶσιν τῆς Οὐνίας.
Μόλις 30 ἐτῶν, τὸ 1601, διεδέχθη εἰς τὸν πατριαρχικὸν θρόνον Ἀλεξανδρείας τὸν Μελέτιον Πηγᾶν. Ὡς πατριάρχης Ἀλεξανδρείας (1601-1620) ἀναδιοργάνωσε οἰκονομικὰ τὸ πατριαρχεῖον, ἐπεσκεύασε ναούς, ἠσχολήθη συστηματικῶς μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ θείου λόγου καὶ μὲ συνεχῆ ἀλληλογραφίαν συνειργάσθη στενῶς μὲ τὰς ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, τῆς Κύπρου καὶ τῆς ΝΔ. Ῥωσσίας. Τὸ 1612 καὶ διὰ μικρὸν χρονικὸν διάστημα τοῦ ἀνετέθη «ἡ ἐπιτήρησις» τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου. Ἄλλα πάντοτε τὸν ἀπασχολοῦσε τὸ πρόβλημα τῆς Οὐνίας εἰς τὴν ΝΔ. Ῥωσσίαν καὶ Κωνσταντινούπολιν. Θέλων νὰ ἐξισοῤῥοπήσῃ καὶ ὁμαλοποιήσῃ τὰς σχέσεις τῶν ἄλλων ἐκκλησιῶν ἔναντι τῶν πατριαρχείων τῆς Ἀνατολῆς συνειργάσθη μὲ τὴν Ἀγγλικανικὴν ἐκκλησίαν μὲ τὴν πρόθυμον συμπαράστασιν τῶν πρεσβευτῶν τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ὀλλανδίας εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν. Ἡ συνεργασία συνεχίσθη ἀργότερον μὲ τοὺς καλβινιστὰς θεολόγους τῆς Γενεύης. Εἰς τὰ πλαίσια αὐτῶν τῶν διαχριστιανικῶν προσεγγίσεων περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀποστολὴ τοῦ νεαροῦ τότε Μακεδόνος καὶ μετέπειτα πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Μητροφάνους Κριτοπούλου (1589-1639) ὡς ὑποτρόφου εἰς τὴν Ἀγγλίαν διὰ σπουδάς, ἡ δωρεὰ πολυτίμου χειρογράφου, μὲ ἀραβικὴν μετάφρασιν, τῆς Πεντατεύχου εἰς τὸν ἀρχιεπίσκοπον Καντερβουρίας Land, καθὼς καὶ ἡ ἀποστολὴ σπουδαίου ἀλεξανδρινοῦ κώδικος τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἰς τὸν βασιλέα τῆς Ἀγγλίας Ἰάκωβον Α´.
Ἡ πατριαρχικὴ Σύνοδος Κωνσταντινουπόλεως «τὸν ἐπ᾽ ἀρετῇ καὶ σοφίᾳ διαβόητον Κύριλλον Λούκαριν» ἀνεβίβασεν εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν θρόνον τὴν 4ην Νοεμβρίου 1620. Ὡς Οἰκουμενικὸς πατριάρχης ( 1620-1638 πατριάρχευσε πέντε φορές: α´ 1620-23, β´ 1623-33, γ´ 1633-34, δ´ 1634-35, ε´ 1637-38) εὑρέθη εἰς τὸ ἐπίκεντρον τῆς ὀξυτάτης διαμάχης Παπισμοῦ καὶ Μεταῤῥυθμίσεως. Αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀνατολῆς καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπέφεραν ἀπὸ τὴν ἀσφυκτικὴν καὶ ἐξοργιστικὴν προπαγάνδα τῶν Ἰησουϊτῶν. Εἰς τὰς συστηματικὰς καὶ ἀλληλοσυγκρουόμενας κινήσεις Ἰησουϊτῶν καὶ Μεταρρυθμιστῶν συνέπραττε καὶ ἡ πολιτικὴ διπλωματία μὲ κάθε τρόπο καὶ μέσον, φανερῶς ἢ παρασκηνιακῶς. Γαλλία καὶ Αὐστρία προσέφεραν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Ῥώμην, ὅπου ἡ Congregatio de propaganda fide ἠγωνίζετο ἐναντίον τοῦ Κυρίλλου: Ἐχρησιμοποίει ὡς ὅπλα τὸν ἐπηρεασμὸν τοῦ ἑλληνικοῦ κλήρου καὶ λαοῦ διαδίδοντας ὅτι ὁ πατριάρχης ἦτο καλβινιστὴς ἐνῷ ταυτόχρονα οἱ πρεσβευταὶ Γαλλίας καὶ Αὐστρίας ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ τὴν Ὑψηλὴν Πύλην τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Πατριάρχου.
Πέντε φορὲς εἰς τὸ διάστημα τοῦτο τὸν κατέβασαν ἐκ τοῦ θρόνου του καὶ πέντε φορὲς μὲ τὴν ψῆφο τοῦ κλήρου καὶ τὴν συμπαράστασιν τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ ἀνέβηκε πάλιν εἰς αὐτόν. Ἀγγλικανοὶ καὶ Διαμαρτυρόμενοι (Ἄγγλοι, Ὁλλανδοί, Γερμανοὶ, Σουηδοί) ὑπεστήριζαν κάθε φορὰ καὶ πρὸς ἴδιον ὄφελος τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ Λουκάρεως. Μέσα εἰς αὐτὴν τὴν δίνη τῶν θρησκευτικοπολιτικῶν ἀνταγωνισμῶν καὶ τὸ ἐπικίνδυνον κλῖμα ποὺ εἶχε διαμορφωθεῖ ὁ Κύριλλος Λούκαρις ἐπολιτεύετο κατὰ τρόπον ποὺ θεωροῦσε ὅτι ἐξυπηρετοῦσε καλύτερον τὰ συμφέροντα τῆς Ὀρθοδοξίας. Εἶχε πλήρη συναίσθησιν τῆς κρισιμότητος τῶν καιρῶν καὶ τοῦ διαβρωτικοῦ ἔργου τῶν Ἰησουϊτῶν καθὼς διετύπωνε τὰς ἀπόψεις του: «Γυρεύουσι (οἱ Ἰησουίτες) τὸν χαλασμόν μας καὶ τὸν ἀφανισμὸν τοῦ Πατριαρχείου καὶ ὅλης τῆς ἐκκλησίας τῶν Γραικῶν». Ἀλλὰ καὶ οἱ Καλβινισταὶ ἀπὸ τὴν πλευρά των χρησιμοποιοῦσαν πολιτικὴν δύναμιν, διπλωματίαν, χρήματα καὶ κάθε μέσον διὰ νὰ φέρουν κοντὰ εἰς τὰς δικάς των θέσεις τὸ Πατριαρχεῖον καὶ τὴν Ὀρθόδοξον ἐκκλησίαν. Ἰδιαιτέρως ὁ πρεσβευτὴς τῆς Ὁλλανδίας Κορνήλιος Haga ἐξαντλοῦσε ὅλη του τὴν ἐπιρ]ρ[οὴν εἰς αὐτὸν τὸν ἀδυσώπητον ἀγῶνα πλαισιωμένος ἀπὸ τὸν καλβινιστὴν θεολόγον Ἀντώνιο Leger, ὁ ὁποῖος μὲ φλογερὰ κηρύγματα, θεολογικὰς συζητήσεις καὶ διαπροσωπικὰς σχέσεις κατόρθωσε τελικὰ νὰ ἐπιρρεάσῃ τὸ στενὸν περιβάλλον τοῦ Πατριάρχου ποὺ τὸ ἀποτελοῦσαν ὁ Ναθαναὴλ Κωνώπιος, ὁ Μελέτιος Ποντόγαλος, ὁ Θεόφιλος Κορυδαλλεύς, ὁ Ἰωάννης Καρυοφύλλης. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν οἱ Καλβινισταὶ τῆς Γενεύης ἐφρόντισαν νὰ ἐκδοθῇ καὶ νὰ κυκλοφορήσῃ ἡ Ἁγία Γραφὴ εἰς ἁπλοελληνικὴν μετάφρασιν, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπὸ τὸν Μάξιμον τὸν Καλλιπολίτην. Ὁ Κύριλλος ἠναγκάσθη νὰ ἐγκρίνῃ τὴν μετάφρασιν τοῦ Καλλιπολίτου παρόλο ποὺ οἱ Καλβινισταί, μέσῳ αὐτῆς, διέδιδαν εἰς τὰ λαϊκὰ στρώματα τὰς θέσεις των προκαλῶντες σύγχυσιν. Ἀλλὰ ἡ σύγχυσις αὕτη μετεβλήθη εἰς χάος ὅταν οἱ Καλβινισταὶ τῆς Γενεύης ἐκυκλοφόρησαν τὸ 1629 εἰς πρώτην λατινικὴν ἔκδοσιν τὴν λεγομένην «Λουκάρειον Ὁμολογίαν» μὲ τὴν ὁποία ὁ πατριάρχης ἐνεφανίζετο εἰς τὸν χριστιανικὸν κόσμον ὅτι δέχεται τὴν διδασκαλίαν τῶν Καλβινιστῶν καὶ ἀπεμπολεῖ τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν. Ἀπὸ τὸ 1629 μέχρι τὸ 1633 ἡ «Ἀνατολικὴ ὁμολογία τῆς χριστιανικῆς πίστεως» ἐκυκλοφόρησεν μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίλλου Λουκάρεως εἰς τὴν λατινικήν, τὴν ἑλληνικήν, τὴν γαλλικήν, τὴν γερμανικὴν καὶ ἀγγλικὴν γλῶσσα. «Ἡ κακόζηλος αὕτη Ὁμολογία διήγειρε πανταχοῦ εἰς τὰς ἐκκλησίας μέγιστον θόρυβον καὶ δυσπερίγραπτον ταραχήν, ἀπασχολήσασα οὐ μόνον ἐκκλησιαστικοὺς, θεολογικούς, ἀλλὰ καὶ πολιτικοὺς καὶ διπλωματικοὺς παράγοντας, πάντες δὲ σχεδὸν ἐθεώρησαν ἐν ἀρχῇ αὐτὴν ὡς ψευδεπίγραφον καὶ οὐχὶ ὡς γνήσιον τοῦ πατριάρχου ἔργον» (Ἰ. Καρμίρης). Πέρασαν ἔκτοτε τριακόσια καὶ πλέον χρόνια ἀπὸ τὴν πρώτην κυκλοφορίαν τῆς λεγομένης «Λουκαρείου Ὁμολογίας». Διαπρεπεῖς ἱστορικοί, θεολόγοι, ἐρευνητὲς προσεπάθησαν νὰ διαλευκάνουν τὸ σκοτεινὸν σημεῖον, ἂν πράγματι ὁ Λούκαρις ἦτο ὁ συντάκτης ἢ ὄχι τῆς ἀποδιδομένης εἰς αὐτὸν ἀπὸ τοὺς Καλβινιστάς, Ὁμολογίας. Ὁ ἴδιος ἠρνήθη πολλάκις προφορικῶς καὶ μὲ τὴν στάσιν του καὶ τὰς ἐπιστολάς του διεκήρυττε τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν του. Μέχρι τὸν θάνατόν του ὅμως δὲν τὴν ἀπεκήρυξε μὲ γραπτὸν κείμενον. Ἡ ἐκκλησία μὲ ἀλλεπάλληλας Συνόδους κατεδίκασεν τὴν Ὁμολογίαν ὡς αἱρετικὴν καὶ ξένην πρὸς τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν τῶν Πατέρων.
Ἡ τραγικὴ φυσιογνωμία τοῦ Κυρίλλου Λουκάρεως εὑρέθη εἰς τὸ μέσον ἀντιτιθεμένων θρησκευτικῶν ῥευμάτων. Ἀπὸ τὴν μίαν οἱ Διαμαρτυρόμενοι ἐπάσχιζον νὰ προσεταιρισθοῦν τοὺς Ὀρθοδόξους εἰς τὸν ἀγῶνα των ἐναντίον τῶν Ῥωμαιοκαθολικῶν, ἀφοῦ ἔφθασαν ὡς τὸ ἀκραῖον σημεῖον νὰ χρησιμοποιήσουν καὶ τὸν ἴδιο τὸν Πατριάρχην μὲ τὴν «Λουκάρειον Ὁμολογίαν» διὰ νὰ διαδώσουν τὰς νεοφανεῖς θέσεις των. Ἀπὸ τὴν ἄλλην αἱ μηχανορραφίαι τῶν Ἰησουϊτῶν ἔφθασαν ἕως τὰ μὴ περαιτέρω. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἀπροστάτευτος, ἔρημος καὶ προδωμένος ἐδικάσθη, κατεδικάσθη καὶ τῇ 27ῃ Ἰουνίου 1638 ἐστραγγαλίσθη. Τὸ σῶμα του ἐρρίφθη εἰς τὸν Βόσπορον. Μετὰ ἀπὸ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, καθὼς σημειώνει ὁ Μ. Γεδεὼν «ἡ θάλασσα, ἥτις συμπαθοῦσα τῷ θαυμασιωτάτῳ τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπερμάχῳ, ἐξέβρασεν αὐτὸ (τὸ πτῶμα) παρὰ τὴν νῆσον Χάλκην». Ἐτάφη μὲ τιμὰς ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην Παρθένιον τὸν Α´ (1639-1644) εἰς τὸν ναὸν τοῦ ἱστορικοῦ μοναστηρίου τῆς Παναγίας τῆς Καμαριωτίσσης ἐν Χάλκῃ.
Κύριλλος Στ´
Μητροπολίτης Ἰκονίου καὶ Ἀνδριανουπόλεως καὶ μετέπειτα Οἰκουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ἀνέπτυξε ἀξιόλογον δραστηριότητα ὅσον ἀφορᾷ τὴν καλλιέργειαν τῶν γραμμάτων καὶ τὴν πνευματικὴν πρόοδον εἰς τὴν ἑκάστοτε ἐπικράτειάν του, ἐνῷ ἠσχολήθη καὶ μὲ τὴν συγγραφὴν πρωτοτύπων ἔργων.
Ἐγεννήθη ἐν Ἀνδριανουπόλει ἀπὸ φτωχὴν οἰκογένειαν καὶ τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦτο Κωνσταντῖνος Σερπεντζόγλους. Παρηκολούθησε μαθήματα εἰς τὴν σχολὴν τῆς πατρίδος του καὶ ἔχοντας διακριθεὶ διὰ τὰς ἐπιδόσεις του ἐκέρδισε τὴν συμπάθειαν τοῦ τότε μητροπολίτου Ἀνδριανουπόλεως Καλλινίκου, ὁ ὁποῖος τὸν ἔθεσε ὑπὸ τὴν προστασίαν του. Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἐκεῖ ἐκπαιδεύσεώς του χειροτονεῖται ἀπὸ τὸν τελευταῖον Διάκονος καὶ ἐργάζεται εἰς τὴν ὑπηρεσία του ὡς γραμματεύς.
Τὸ ἔτος 1792 τὸν ἀκολουθεῖ εἰς τὴν Νίκαιαν ὅταν ὁ Καλλίνικος γίνεται ἀρχιμανδρίτης Νικαίας. Κάποιες πηγές, ὡστόσο, τὸν φέρουν – τὴν ἴδια περίοδο – νὰ βρίσκεται πλησίον του μητροπολίτου Ἐφέσου Γαβριὴλ ὡς διάκονος καὶ γραμματεὺς ἔπειτα ἀπὸ σύστασι τοῦ προστάτου του. Πάντως, τὸ 1801, ὁπότε ὁ Καλλίνικος ἐξελέγη εἰς τὸν πατριαρχικὸ θρόνο, ὁ Κύριλλος μεταβαίνει μαζί του εἰς τὴν Κωνσταντινούπολην καὶ θὰ ὀρίζεται μέγας ἀρχιδιάκονος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἐκ τῆς θέσεως ταύτης ἔχει ἐνεργὸν συμμετοχὴν εἰς τὴν προσπάθειαν ἀναδιοργανώσεως τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, ἡ ὁποία τὴν περίοδον ἐκείνην μετεφέρθη εἰς τὸν Κουρούτσεσμε.
Παραμένει εἰς τὴν Κωνσταντινούπολην ἕως καὶ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1803, ὁπότε χειροτονεῖται μητροπολίτης Ἰκονίου. Εἰς τὸ ἑξῆς, καὶ διὰ τὰ ἑπόμενα ἑπτά ἔτη, ἀναπτύσσει πρωτοβουλίας αἱ ὁποῖαι ἀποσκοποῦν κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συνθηκῶν τοῦ ποιμνίου του. Ἔτσι, μεταξὺ ἄλλων ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἵδρυσιν σχολείων εἰς τὴν περιοχήν, τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἀπόρων μαθητῶν καὶ τὴν διανομὴν βιβλίων, ἐνῷ θὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσιν παλαιῶν ναῶν.
Τὸν Ὀκτώβριον τοῦ ἔτους 1810 μετατίθεται – πιθανότατα ἔπειτα ἀπὸ ἀπαίτησιν τῶν συμπατριωτῶν του – εἰς τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδαν του διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν μητρόπολιν Ἀνδριανουπόλεως. Παραμένει εἰς τὴν θέσιν ταύτη ἕως καὶ τὸ 1813, ἔτος κατὰ τὸ ὀποῖον ἐκλέγεται στὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως (4 Μαρτίου 1813) μετά ἀπὸ τὴν παραίτησιν τοῦ Πατριάρχου Ἱερεμία τοῦ Δ´. Μεταβαίνει εἰς τὴν Πόλιν διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὰ νέα του καθήκοντα ἀφήνοντας ὡς διάδοχόν του εἰς τὴν Ἀνδριανούπολιν τὸν Δωρόθεο Πρώϊο.
Στὸ διάστημα τοῦτο πρόκειται νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργο του διὰ τὴν πνευματικὴν πρόοδον τῶν ὀρθοδόξων δείχνοντας ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον στὸν τομέα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἐκτὸς τῆς ἐνασχολήσεως του μὲ διάφορα ἐκκλησιαστικὰ προβλήματα, μεταξὺ τῶν δραστηριοτήτων του περιλαμβάνονται ἡ ἵδρυση μουσικῆς σχολῆς τὸ 1815, ἡ ἀναδιοργάνωση τοῦ Σπιταλίου (νοσοκομείου) τοῦ Γένους καθὼς καὶ αἱ φροντίδες του διὰ τὴν γενικοτέραν βελτίωσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν δρώμενων καὶ τὴν διάδοσιν θρησκευτικῶν κυρίως βιβλίων.
Μετά ἀπὸ πέντε χρόνια δράσεως εἰς τὸν Πατριαρχικὸν Θρόνον παραιτεῖται τοῦ ἀξιώματός του – ὅπως εἰκάζεται, λόγῳ ἀπαιτήσεως τοῦ σουλτάνου Μαχμοὺτ τοῦ Β´ – τῇ 13ῃ Δεκεμβρίου 1818 καὶ ἐπιστρέφει εἰς τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδα του, ὅπου θα παραμείνει διὰ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ζωῆς του. Ἐκεῖ, φέρεται νὰ συμμετέχῃ εἰς ἐνεργείας διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν σκοπῶν τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, τῆς ὁποίας μᾶλλον ὑπῆρξε σύμβουλος ἤδη ἀπὸ τὴν περίοδον τῆς Πατριαρχικῆς του θητείας.
Μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τὸ ὄνομά του περιελήφθη εἰς διάταγμα ποὺ ἐξέδωσεν ὁ σουλτάνος καὶ στὸ ὁποῖον ἐδίνετο ἐντολὴ διὰ τὴν θανάτωσιν 30 περίπου ἱερωμένων καὶ προχούντων τῆς Ἀνδριανουπόλεως μὲ τὴν κατηγορίαν τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ κίνημα ἐναντίον του. Ὁ Κύριλλος ἐκτελεῖται δι᾽ ἀπαγχονισμοῦ τὴν 17ην ἢ 30ην Ἀπριλίου εἰς τὴν θύρα τῆς μητροπόλεως. Τὸ σῶμα του, ἀφοῦ παρέμεινε κρεμασμένο διὰ τρεῖς ἡμέρας, πετάχτηκε τελικὰ στὸν ποταμόν τοῦ Ἔβρου διὰ νὰ βρεθῇ καὶ νὰ ταφῇ λίγο ἀργότερα ἀπὸ τὸν χωρικὸν Χρῆστο Ἀργυρίου. Τὰ λείψανά του μετεφέρθησαν ἔπειτα ἀπὸ χρόνια εἰς τὴν μητρόπολιν τῆς Ἀνδριανουπόλεως.
Εἰς τὴν συγγραφικὴν παραγωγὴν τοῦ Κυρίλλου ἀνήκει ὁ Πίναξ χορογραφικὸς τῆς Μεγάλης Ἀρχισατραπείας τοῦ Ἰκονίου, ἕνα ἔργο ποὺ ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Βιέννην τὸ 1812 διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἱστορικὴ περιγραφὴ τοῦ προεκδοθέντος χορογραφικοῦ πίνακος τοῦ Ἰκονίου. Τὸ δεύτερον τοῦτο σύγγραμμα, τὸ ὁποῖο ἐξεδόθη εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν τὸ 1815, ἀποτελεῖ μίαν ἐπεξήγησιν τοῦ Πίνακος, ἐνῷ περιλαμβάνει καὶ μίαν περιγραφὴν τῆς Ἀνδριανουπόλεως καὶ τῶν περιοχῶν γύρω ἀπὸ τὴν Θράκη. Τῶν γεωγραφικοῦ περιεχομένου ἔργων του προηγήθη ἡ συλλογὴ ποιημάτων Ἱερογραφικὴ Ἁρμονία, μὲ ἔμμετρα τῶν Θ. Προδρόμου, Γ. Πισιδίου καὶ Ν. Ξανθοπούλου, ἡ ὁποία ἐτυπώθη εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν τὸ 1802. Διασῴζονται ἐπίσης 158 κηρύγματά του, καθὼς καὶ μία συλλογὴ ἀπὸ ἀρχαίας ἐπιγραφὰς δημοσιευθεῖσα εἰς τὸ περιοδικὸν Ἑρμὴς ὁ Λόγιος.

Εορτή Αγίας Μεγαλοπαρθενομάρτυρος Κυράννης της Οσσαίας – Ι.Ν. Αγίας Κυράννης Όσσα

Με επίκεντρο τον περικαλλή Ιερό Ναό της Αγίας Μεγαλοπαρθενομάρτυρος Κυράννης της Οσσαίας, στην φερώνυμη περιοχή της επαρχίας του Λαγκαδά στις πλαγιές του όρους Βερτίσκου, τιμήθηκε κατά το διήμερο 07-08 Ιανουαρίου ε.έ., εις την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης η Ιερά Μνήμη της Αγίας Κυράννης, η οποία γεννήθηκε στην Κωμόπολη αυτή και εμαρτύρησε με φρικτά βασανιστήρια το έτος 1751 στην Θεσσαλονίκη.

Παρότι η μνήμη της Αγίας τιμάται από την Εκκλησία μας την 28 Φεβρουαρίου, εδώ και περίπου δύο αιώνες υπάρχει η παράδοση από τους κατοίκους της κωμοπόλεως της Όσσης, οι οποίοι μη θέλοντας να στερηθούν την χαρά και την ευλογία της εορτής της συντοπίτισσας Αγίας τους, εξαιτίας του γεγονότος ότι την επομένη των Εορτών του Αγίου Δωδεκαημέρου επέστρεφαν στις εργασίες τους στις μεγάλες πόλεις και ξαναγύριζαν στον τόπο τους κατά την διάρκεια του Πάσχα, έχουν καθιερώσει να την τιμούν και να την εορτάζουν την ακροτελεύτια ημέρα των Εορτών του Αγίου Δωδεκαημέρου και της εορτής του Συνάξεως του Τιμίου και ενδόξου Ιωάννου του Προδρόμου, την 8η Ιανουαρίου κ. έ., με επίκεντρο τον φερώνυμο Ιερό Ναό της, εις τον οποίο και φυλάσσονται Σεπτά και Χαριτόβρυτα Λείψανά της.

Το εσπέρας της Παρασκευής 7 Ιανουαρίου ε.έ., αρχικά πραγματοποιήθηκε περιμετρικά της κωμοπόλεως της Όσσης, η λαμπρά λιτανεία της Θαυματουργού Εικόνος και εν συνεχεία τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Πολυαρχιερατικός Εσπερινός της εορτής, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Πλάτωνος και συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Μετρών και Αθύρων κ. Δημητρίου και Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσοστόμου.

Τον Εσπερινό Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας, ο οποίος αφού εξέφρασε την χαρά και την συγκίνηση του, που έρχεται για πρώτη φορά ως Μητροπολίτης στην ευλογημένη περιοχή της Όσσης και προσκυνάει τα Άγια Λείψανα της συντοπίτισσας Αγίας Νεομάρτυρος, η οποία αποτελεί την δόξα και το στολίδι της επαρχίας μας, αναφέρθηκε στην αρχή στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των αγίων νεομαρτύρων, οι οποίοι τόνισε χαρακτηριστικά «σε μια περίοδο δύσκολη, όπως αυτής της σκλαβιάς, έλαμψαν ως φωτεινοί φάροι κρατώντας ψηλά το εθνικό φρόνημα και την εθνική αυτοσυνειδησία των υπόδουλων Ελλήνων, βοηθώντας τα μέγιστα, να κρατηθεί ζωντανό το Έθνος μας, λειτουργώντας παράλληλα και ως πρόμαχοι της ελευθερίας και της ελληνικής ανεξαρτησίας, δίνοντας το ζωντανό παράδειγμα του θάρρους και της γενναιοψυχίας».

Εν συνεχεία ομίλησε περί της μορφής της Αγίας Κυράννης, όπου το κουράγιο και το ψυχικό της σθένος, μπορεί να αποτελέσει για όλους εμάς πηγή αντλήσεως δυνάμεως για να συνεχίζουμε τόσο τον πνευματικό αγώνα μας, όσο και να βρούμε διεξόδους στα προβλήματα της συγχρονης εποχής, ενώ καταλήγοντας υπογράμμισε την υποχρέωση που έχουμε όλοι, να μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενεές τα παραδείγματα δύναμης και πίστης προς τον αληθινό Θεό, που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας, κρατώντας πάντοτε ψηλά το λάβαρο της Ομολογίας της Πίστεως μας.
Προ της Απολύσεως ο Αρχιερατικός Επίτροπος Όσσης, Ιερατικός Προϊστάμενος του πανηγυρίζοντα Ιερού Ναού και Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Πέντε Βρύσεων, Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Ιωάννης Αρσενίαδης, καλωσόρισε τον νέο Μητροπολίτη μας κ. Πλάτων και επίσημα εκ μέρους των Τοπικών Αρχών και των κατοίκων της ευλογημένης περιοχής της Όσσης, προσφέροντας τον ως ένδειξη αγάπης και σεβασμού ένα Επιγονάτιο εις το οποίο απεικονίζεται η προστάτιδα της επαρχίας μας Αγία Κυράννα.

Οι εόρτιες λατρευτικές εκδηλώσεις κορυφώθηκαν το πρωί του Σαββάτου 08 Ιανουαρίου ε.έ., με την τέλεση του Αρχιερατικού Συλλείτουργου, εις το οποίο προεξήρχε ο εξ Όσσης καταγόμενος Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μετρών και Αθύρων κ. Δημήτριος, πλαισιούμενος υπό των Σεβασμιωτάτων Μητροπολίτων Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσοστόμου και Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Πλάτωνος και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αμορίου κ. Νικηφόρου του και Καθηγουμένου της Ιεράς Σταυροπηγιακής και Πατριαρχικής Μονής Βλατάδων Θεσσαλονίκης.

Μεταξύ του εκκλησιάσματος που προσήλθε τηρώντας επ΄ ακριβώς όλα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας ένεκα της πανδημίας, παρέστησαν οι Βουλευτές της Ν.Δ. κ. Θεόδωρος Καράογλου και Δημήτριος Βαρτζόπουλος, καθώς επίσης και εκπρόσωποι της Τοπικής Κοινότητος, του Πολιτιστικού Συλλόγου και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Την διακονία του Θείου Λόγου υπούργησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμορίου κ. Νικηφόρος, ο οποίος και αναφέρθηκε στην θεολογική σημασία της εορτής, μέσα από το σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα, τονίζοντας το πόσο σπουδαίο και σημαντικό είναι, να είναι κάποιος μέλος της Εκκλησίας, όπου όλοι είναι ίσοι, αφού είναι ενωμένοι μέσα από το Βάπτισμα με τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, χωρίς εθνικές ή φυλετικές διακρίσεις.

Εν συνέχεια και ομιλώντας περί του προσώπου της Αγίας και μέσω αυτής για την συμβολή όλων των Νεομαρτύρων στον αγώνα των υπόδουλων Ελλήνων, ο Θεοφιλέστατος επεσήμανε ότι ήταν «τα σύμβολα της αντιστάσεως και η πηγή των δυνάμεων για τους Χριστιανούς, ενώ με το μαρτύριο και την θυσία τους έσωσαν όχι μόνο την Χριστιανική Πίστη, αλλά και συνολικά την πολιτιστική παράδοση της Ανατολής, σε μια περίοδο κρίσιμη για την επιβίωση της».

Η σταθερότητα στην πίστη, η καρτερικότητα στα βασανιστήρια και η υπομονή των νεομαρτύρων, υπήρξαν τα ισχυρότερα όπλα αντίστασης απέναντι στην βία και την κατάχρηση της εξουσίας των κατακτητών, που τους ανέδειξε άξιους συνεχιστές των αγώνων των πρώτων μαρτύρων και μιμητές του πάθους του Χριστού.

Στο τέλος του πανηγυρικού λόγου του έκανε μία σύντομη αναφορά στους αγώνες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κυρίως της περιόδου ιε’ και ιθ’ αιώνα για την απελευθέρωση του γένους, μέσα από τον μαρτύριο και την θυσία Πατριαρχών, Ιερέων αλλά και μοναχών, ενώ καταλήγοντας και αφού ευχαρίστησε τον επιχώριο Μητροπολίτη για ευγενή πρόσκληση να λάβει μέρος στην σημερινή μεγάλη εορτή της επαρχίας μας, υπογράμμισε ότι «θα πρέπει γρήγορα να συνειδητοποιήσουμε ότι ως παιδιά του Θεού, οφείλουμε να εργασθούμε με όλες τις δυνάμεις μας για να δημιουργηθεί μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις και χωρίς ανταγωνισμούς και αντιπαραθέσεις, πείθοντας τον κόσμο για την αλήθεια της Πίστεως μας, έτσι ώστε να βρει δικαίωση το αίμα των Νεομαρτύρων που τόσο τιμούμε, ευλαβούμαστε και πανηγυρίζουμε».

Προ της Απολύσεως της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Πλάτων εξέφρασε λόγους ευχαριστίας ονομαστικά προς τον κάθε Μητροπολίτη καθώς και προς όλους τους παρισταμένους που παρέστησαν στην εορτή αυτή της επαρχίας μας και τίμησαν την μνήμη της μεγάλης Νεομάρτυρος Αγίας Κυράννης της Οσσαίας, ενώ δεν παρέλειψε να κάνει αναφορά και να μνημονεύσει τον προκάτοχο του, μακαριστό Μητροπολίτη Λαγκαδά κυρό Ιωάννη, όπου επί των δικών ημερών και ενεργειών ευρέθησαν κατά θαυμαστό τρόπο, την 12η Σεπτεμβρίου 2011 τα σεπτά και χαριτόβρυτα λείψανα της Αγίας Κυράννης εντός του ιερού Βήματος και πλησίον της αγίας Τραπέζης του ιστορικού Προσκυνηματικού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών Όσσης.

Θετικός στον κορωνοϊό ο Μητροπολίτης Αργολίδος

Ανακοινώνεται ότι την Τρίτη 11 Ιανουαρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος στο πλαίσιο του τακτικού προληπτικού ελέγχου με rapid test διαγνώστηκε θετικός στον Covid-19.
Ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος είναι πλήρως εμβολιασμένος, παρουσίασε ήπια συμπτώματα της νόσου Covid-19 και τέθηκε άμεσα σε απομόνωση στο Επισκοπείο, για την αποτροπή της διασποράς του ιού.
Τα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος από σήμερα Τετάρτη 12 Ιανουαρίου θα παραμείνουν κλειστά μέχρι νεοτέρας.
Ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος ήδη από την πρώτη στιγμή έχει εκφρασθεί και έχει παροτρύνει πατρικά τους πιστούς της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος αλλά και όλους τους συνανθρώπους μας ανεξαιρέτως, να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες των ιατρών, να τηρούν τα μέτρα και να πράττουν τα αναγκαία που η ιατρική επιστήμη προτείνει.

«…ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ!» Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΪΔΗΣ

Η ώρα του Θεού έρχεται ! Δέν θα προλάβουν…η συγκλονιστική μαρτυρία για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες από την κόρη του αγιασμένου γέροντα π. Ιωάννη Καλαΐδη…

Ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση πως μέσα στο επόμενο εξάμηνο, δηλαδή μέχρι τον Ιούνιο θα παραλάβουμε τις νέες ταυτότητες ή για να το θέσουμε ορθότερα, θα θελήσουν να μας επιβάλλουν τις νέες ταυτότητες, μετά από αυτά τα δύο χρόνια που με αφορμή την πανδημία, κατέλυσαν το Σύνταγμα και κάθε ατομική ελευθερία!Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο, διότι εδώ και χρόνια περιμένουμε αυτή την εξέλιξη και ήρθε η ώρα που ο Κύριος θα διασκεδάσει τις βουλές τους, όχι επειδή εμείς το αξίζουμε, άλλα γιατί θα μιλήσουν τα αίματα των μαρτύρων μας και των προγόνων μας!

Για πρώτη φορά στο φως μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες από την κόρη του π. Ιωάννη Καλαΐδη, ο οποίος εκοιμήθη στις 4/8/2009.

Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης: «Παιδιά μου, εγώ φεύγω, αλλά είμαι πάρα πολύ χαρούμενος, γιατί ο καλός Θεός άκουσε, όχι εμένα τον «τελευταίο» που ευχόμουνα γι΄ αυτό το θέμα, αλλά πολλοί προσεύχονταν γι΄ αυτό το θέμα και ο Θεός έδωσε Έλεος..!

Να ξέρετε, ότι όταν θα έρθει εκείνη η ώρα για να δώσουν την ταυτότητα, μην βιαστείτε να την πάρετε!
Θα επέμβει ο Θεός, θα γίνουν τα γεγονότα της Πόλης και μαζί με την Ελλάδα, ( γιατί για την Ελλάδα θα γίνει αυτή η χάρη απ’ το Θεό), θα σωθούν και άλλοι λαοί που ήταν έτοιμοι και αυτοί να πάρουν αυτήν την ταυτότητα και να χαθούν εκατομμύρια αθώες ψυχές.»

Ακούστε την μαρτυρία:

++++++++++++++++++++++++

Σε άλλη μαρτυρία του κ. Μιλτιάδη Τσεσμετζή, εκπαιδευτικού, αναφέρεται :

«Το 2004 κατά την διάρκεια δύο επισκέψεων που κάναμε στον παπά-Γιάννη, αυτός μας μίλησε για την Κωνσταντινούπολη. Μας είπε ότι όταν επισκέφθηκε τον Όσιο πατέρα Παΐσιο στο μοναστήρι της Σουρωτής, ο τελευταίος του είπε :

«Πάτερ Ιωάννη, πλησιάζει ο καιρός που θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη».

Ο Παππούλης μας είπε πως :

«Οι Ρώσοι θα πάρουν την Πόλη και θα μας την δώσουν γιατί θα πιστέψουν ότι έτσι τους συμφέρει.

Θα προηγηθεί μεγάλο κακό στην Αμερική. Τότε θα συναινέσουν οι Ευρωπαίοι να μας δοθεί η Πόλη από τους Ρώσους. Πριν γίνει αυτό το μεγάλο κακό στην Αμερική, οι Ευρωπαίοι δεν θα συναινούν….»».

[Από το βιβλίο +Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης (Παπά – Γιάννης), (1925 – 2009), Σελ.141 -142) Σελ. 86)]

—————–

Πολλές φορές μας μιλούσε ο Παππούλης για την προσευχή και τη δύναμή της. Η προσευχή συνήθιζε να λέει πως είναι η συνομιλία του ανθρώπου με το Θεό και ο Θεός την έχει δώσει σε όλους, φτωχούς και πλούσιους.

Επέμενε πολύ στην αδιάλειπτη προσευχή.
Συνήθιζε να λέει:

Συνεχώς να προσεύχεσθε. Μέρα και νύχτα διαρκώς να λέτε “Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με” ή “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς”.
Είναι μικρή προσευχή, αλλά έχει πολλή χάρη κι ευλογία. Να έχετε πάντοτε την ευχή, ώστε να βρίσκεσθε κοντά στο Θεό και να μην κάνετε αμαρτωλές σκέψεις.

Συγγενικό πρόσωπο του Παππούλη μας εξιστόρησε πως παρουσιάστηκε η ίδια η Παναγία στον παπα-Γιάννη μετά από πολύωρη προσευχή σ’ αυτήν.
Πιο συγκεκριμένα, ο πατήρ Ιωάννης αναφέρθηκε σ’ αυτήν την εμφάνιση με δάκρυα και λυγμούς ως εξής:

«Κάποιο βράδυ, μετά από πολύωρη προσευχή με κομποσκοίνι, καθώς έλεγα την καρδιακή προσευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με” και το “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς” και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά μου η Υπεραγία Θεοτόκος, απαστράπτουσα σε ουράνιο φως και ευωδιάζοντας.

Εγώ σάστισα από το δέος, ενώ η Παναγία είπε σε εμένα, τον ελεεινό κι ανάξιο ιερέα, τα εξής:
Πάτερ Ιωάννη, εσύ και οι άλλοι λειτουργοί του Υψίστου να με επικαλείστε κάθε στιγμή και θα προστρέχω πάντοτε προς βοήθειά σας.

Ακόμη μου ανέφερε ζητήματα που αφορούσαν εμένα ή την οικογένειά μου. Και όπως απροσδόκητα παρουσιάστηκε η Μητέρα μας, έτσι και χάθηκε και έσβησε το όραμα που έζησα. Αυτά με αξίωσε να ζήσω η Παναγία μας και με προέτρεψε κι εμείς όλοι να την επικαλούμαστε, ώστε να προστρέχει γοργοϋπήκοος πάντοτε προς βοήθειά μας».

Αυτά τα εκμυστηρεύτηκε στο συγγενικό πρόσωπο σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του ο πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης, ο ταπεινός αυτός λευίτης του Κυρίου Ιησού Χριστού και της Παναγίας.

ΑΓΊΑ ΣΟΦΊΑ: ΤΙ ΑΠΈΓΙΝΕ Η ΑΓΊΑ ΤΡΆΠΕΖΑ ΌΤΑΝ Η ΒΑΣΙΛΕΎΟΥΣΑ ΈΠΕΣΕ ΣΤΑ ΧΈΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΎΡΚΩΝ

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ: Tρία καράβια ενετικά λοιπόν ξεκίνησαν από την Πόλη γεμάτα με όλα τα κειμήλια από την Αγιά Σοφιά, σύμφωνα με τον θρύλο, αλλά το τρίτο από αυτά, το οποίο μετέφερε την Αγία τράπεζα βυθίστηκε στα νερά του Βοσπόρου στην περιοχή του Μαρμαρά.

Από τότε μέχρι σήμερα στο σημείο εκείνο που είναι βυθισμένη η Αγία Τράπεζα τα νερά της θάλασσας είναι πάντοτε ήρεμα και γαλήνια, ασχέτως με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην γύρω περιοχή. Το φαινόμενο μαρτυρούν και σύγχρονοι Τούρκοι επιστήμονες, που έχουν κάνει κατά καιρούς απόπειρες να ανακαλύψουν που οφείλεται αυτό το περίεργο φαινόμενο, αλλά λόγω της λασπώδους σύστασης του βυθού, απέβησαν άκαρπες.

Στο βιβλίο του Δωροθέου Μονεμβασίας με τίτλο “Βίβλος Χρονική ” (1781) διαβάζουμε: ”Οι Ενετοί την υπερθαύμαστον και εξάκουστον Αγίαν Τράπεζαν της Αγίας Σοφίας, την πολύτιμον και ωραιότατην, έβγαλαν από τον Ναό και έβαλαν εις το καράβι, και καθώς έκαναν άρμενα και επήγαιναν προς Βενετία, ω, του θαύματος! Πλησίον της νήσου του Μαρμαρά άνοιξε το καράβι και έπεσεν εις την θάλασσαν η Αγία Τράπεζα και εβούλησε και είναι εκεί ως σήμερον, και τούτο είναι φανερόν και το μαρτυρούν οι πάντες, διότι όλον το μέρος εκείνο, όταν κάμνει φουρτούνα, η θάλασσα όλη κάμνει κύματα φοβερά, εις δε τον τόπο όπου είναι η Αγία Τράπεζα είναι γαλήνη και δεν ταράσσεται η θάλασσα. Και υπαγαίνουν τινές εκεί με περάματα, και λαμβάνουν από την θάλασσαν εκείνην, όπου είναι η Αγία Τράπεζα, και μυρίζει θαυμασιώματα μυρωδίαν, από το άγιον μύρον όπου έχει και των άλλων αρωμάτων“.

Ο πατέρας της Ελληνικής λαογραφίας, Νικόλαος Πολίτης, γράφει για το περιστατικό: “Την ημέρα που πάρθηκεν η Πόλη έβαλαν σ’ ένα καράβι την Αγία Τράπεζα, να την πάνε στην Φραγκιά, για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Εκεί όμως στην θάλασσα του Μαρμαρά, άνοιξε το καράβι και η Αγία Τράπεζα εβούλιαξε στον πάτο. Στο μέρος εκείνο η θάλασσα είναι λάδι, όση θαλασσοταραχή και αν είναι γύρω. Και το γνωρίζουν το μέρος αυτό από τη γαλήνη που είναι πάντα εκεί και από την ευωδία που βγαίνει. Πολλοί μάλιστα αξιώθηκαν να την ιδούν στα βάθη της θάλασσας.”

Θα μπορούσε να είναι άλλος ένας μύθος που κατάφερε να επιβιώσει τόσους αιώνες μέσα στις καρδιές των Ελλήνων. Όμως σύμφωνα με ντόπιους Τούρκους της Κωνσταντινούπολης, το σημείο αυτό είναι υπαρκτό.