Τήν 6η Ἰουνίου 2001 διορίσθηκε Ὑπογραμματέας τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης καί τό ἔτος 2004 ἀνέλαβε τήν Διεύθυνση Συντάξεως τοῦ Ἐπίσημου Δελτίου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης «Ἀπόστολος Τίτος». Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης τήν 26η Μαΐου 2005 τόν ἐξέλεξε παμψηφεί στή θέση τοῦ Ἐπισκόπου Κνωσοῦ καί στή θέση τοῦ Ἀρχιγραμματέως Αὐτῆς. Ἡ Χειροτονία του τελέσθηκε στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ Ἡρακλείου τό Σάββατο 28η Μαΐου 2005. Ἡ παμψηφεί ἐκλογή του ὡς Μητροπολίτου Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου ἔγινε τήν 9η Σεπτεμβρίου τοῦ 2010 καί ἡ ἐνθρόνισή του πραγματοποιήθηκε τήν 16η Ὀκτωβρίου 2010. Ἀπό τόν Μάρτιο τοῦ 2011 ἕως τό τέλος Φεβρουαρίου τοῦ 2012 καί ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2013 ἕως τό τέλος Αὐγούστου τοῦ 2014 κλήθηκε ὑπό τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ὡς μέλος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Ο μοναχός σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να παρακολουθεί πιο προσεκτικά την ομιλία του δαίμονα για να τον πιάσει στη λάθος του λέξη, κάπου που να έλεγε ένα ψέμα. Αλλά ο δαίμονας μίλησε ακριβώς όπως στο ιερό Βιβλίο, χρησιμοποίησε όλες τις σωστές λέξεις, χωρίς να αλλάξει τίποτα.

Και έτσι έκανε μέχρι το τέλος του κηρύγματος.

Το κήρυγμα τελείωσε και οι άνθρωποι διασκορπίστηκαν στις δουλειές τους, πάλι αδιάφοροι.

Τότε, ο μοναχός πλησίασε τον δαίμονα και του είπε:
– Σε αναγνώρισα, είσαι δαίμονας!
– Καλά το κατάλαβες, του απάντησε εκείνος.
– Ξέρεις, σε άκουγα προσεκτικά και ήθελα να σε πιάσω να λες κάτι λάθος, αλλά, όλα όσα είπες ήταν σωστά και πολύ τεκμηριωμένα θεολογικώς, είπε ο μοναχός.
– Προσπάθησα όσο μπορούσα, απάντησε ο κολακευμένος δαίμονας.
– Τότε ποιο είναι το δαιμονικό μυστικό σου; ρώτησε ο μοναχός με ιδιαίτερη απορία.
– Αν και δεν με συμφέρει, θα σου πω… Το μυστικό μου δεν βρίσκεται στις λέξεις αλλά στον τρόπο που είπα το κήρυγμα μου.
– Δηλαδή;
– Μα, δεν το κατάλαβες; Μίλησα στον κόσμο ψυχρά, με μια ξύλινη γλώσσα, χωρίς αγάπη και συμπόνια στην καρδιά μου. Και γι’ αυτό, ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν πήραν τίποτα φεύγοντας από την εκκλησία και επίσης δεν θα τηρήσουν και τίποτα απ’ αυτά που άκουσαν. Αυτό είναι ήδη αρκετό για μένα – εξήγησε ο πονηρός, ακάθαρτος και μισάνθρωπος δαίμονας…

* * *
Αλήθεια, πόσες φορές έχουμε νιώσει να συμβαίνει το ίδιο και στις εκκλησίες μας… Πόσο ιδιαίτερα προσεκτικοί πρέπει να είναι οι ιερείς και οι ιεροκήρυκες, ώστε να μην πέφτουν σε αυτήν την δαιμονική παγίδα, παρασέρνοντας μαζί και τους πιστούς σε λάθος μονοπάτια!

Ναι, το κήρυγμα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κάθε ακολουθίας, για να μπορεί να ωφελείται πνευματικά ο κάθε πιστός που διψά να ακούσει τον λόγο του Θεού. Όμως, και όταν καθιερώνεται να γίνεται κήρυγμα στις εκκλησίες μας, άραγε τι πνεύμα κατευθύνει τα λόγια του ομιλητή; Πνεύμα εγωιστικών, ψυχρών εγκυκλοπαιδικών γνώσεων ή Πνεύμα Ταπεινώσεως, Αγάπης, Συμπόνιας, Ευσπλαχνίας και Αγωνίας, για την σωτηρία των αδελφών ψυχών;

Πολλές φορές, δυο λόγια Αγάπης Χριστού, που βγαίνουν μέσα από τα βάθη της ταπεινής καρδιάς ενός αγράμματου ιερέα, αρκούν για να ομολογήσει μια ψυχή:

“Ναι, τα λόγια αυτά, σαν βάλσαμο άγγισαν την πονεμένη ψυχή μου… Ένιωσα τον ίδιο τον Θεό να μου μιλάει… Δόξα Σοι ο Θεός!”

Αρχιμανδρίτης της Μητρόπολης Μεσσηνίας, νέας ηλικίας, δεν προσήλθε χθες στο ναό του, σε κεντρική περιοχή της Καλαμάτας, για τη Λειτουργία της Κυριακής, γεγονός που ανησύχησε τους πιστούς, που τρέφουν σεβασμό και εκτίμηση για εκείνον. Ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, τον αναζήτησε χωρίς να τον βρει, παρότι στο σπίτι του υπήρχαν τα κλειδιά του και το αυτοκίνητό του. Τελικά αστυνομικοί τον εντόπισαν στην Ουρανούπολη της Χαλκιδικής και θεωρείται ότι ο αρχιμανδρίτης ήθελε να πάει στο Άγιον Όρος…

Ο αρχιμανδρίτης αντιμετωπίζει προσωπικό πρόβλημα, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες μας, είχε ζητήσει τη μετάθεσή του από τη Μητρόπολη Μεσσηνίας σε Μητρόπολη του Λεκανοπεδίου της Αττικής.

Εκτέλεση της Συνταγής.

Πλάθουμε δύο μπαλίτσες και κολλάμε τη μία πάνω στην άλλη. Στην επάνω μπαλίτσα πατάμε δυνατά τη σφραγίδα. Έτσι σχηματίζεται ένα πρόσφορο.

Κάνουμε το ίδιο, ώσπου να τελειώσει η ζύμη. Βάζουμε τα πρόσφορα σε ταψί αλευρωμένο, τα σκεπάζουμε με καθαρή πετσέτα και τα αφήνουμε σε ζεστό μέρος, ώσπου να φουσκώσουν.

Με ένα ψιλό βελόνι τρυπάμε τα πρόσφορα στις τέσσερις γωνιές της σφραγίδας και στη μέση (επιφανειακά όχι μέχρι κάτω).

Έπειτα τα ψήνουμε για 45 λεπτά περίπου στο δυνατό.

Όσο πλησιάζουμε προς την συνεδρίαση, το παρασκήνιο οργιάζει και αποδίδονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα συζητήσεις, επαφές και υποσχέσεις υπέρ ή κατά συγκεκριμένου υποψηφίου. Γίνεται ξεκάθαρα αναφορά στο Μαξίμου αλλά και στον ρόλο μίας από τις ισχυρότερες οικογένειες του εφοπλιστικού κόσμου τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς με αφετηρία την Κρήτη. Μάλιστα, κάποια από τα γραφόμενα είναι τόσο  απροκάλυπτα που προκαλούν  μεγάλο μέρος του εκκλησιαστικού κλήρου και των πιστών αφού ευθέως υποστηρίζουν ότι το νέο Αρχιεπίσκοπο θα τον εκλέξει …εφοπλιστής.

Ωστόσο, εκκλησιαστικοί κύκλοι επιμένουν με σθένος ότι τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο τον έχει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και αυτό δεν είναι απλά τυπικό αλλά και ουσιαστικό.

Τονίζουν ότι ναι μεν υπάρχει κινητικότητα από κύκλους που στηρίζουν συγκεκριμένες υποψηφιότητες, αναμφίβολα επιχειρούνται κάποιες παρεμβάσεις, όμως αυτές δεν είναι ικανές να επιδράσουν καθοριστικά και καταλυτικά στην κρίση του Οικουμενικού Πατριάρχη.

Υποστηρίζουν ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης ακούει, συζητάει, αξιολογεί, σαφέστατα όμως έχει τη δική του άποψη και κρίση και συνεκτιμά πολλές παραμέτρους και πτυχές για το προφίλ και τα χαρακτηριστικά του νέου Προκαθήμενου της Εκκλησίας της Κρήτης. Ίσως, λένε, κάποιο λόγο παραπάνω να έχουν Ιεράρχες που βρίσκονται πιο κοντά του και τους εμπιστεύεται απόλυτα.

Άλλοι πάλι εμφανίζονται επιφυλακτικοί και θεωρούν ότι οι ισχυρότατες πιέσεις που ασκούνται και κλιμακώνονται όσο προχωρούν οι ημέρες, θα επηρεάσουν καταστάσεις.

Και οι τρεις διεκδικητές του Αρχιεπισκοπικού θρόνου είναι Ιεράρχες με κατάρτιση, με ηθικό και πνευματικό ανάστημα και παρρησία όπως μπορεί να παρατηρήσει κάποιος μέσα από τις ομιλίες τους, τα κηρύγματα τους, την αρθρογραφία τους.

Ζητούμενο είναι να εκλεγεί ο καταλληλότερος, εκείνος που θα μπορέσει να οδηγήσει ενωμένη την Εκκλησία της Κρήτης στη νέα εποχή, μακριά από λογικές διαχωριστικών γραμμών. Η Κρήτη, πολύ περισσότερο στις μέρες μας, έχει ανάγκη από έναν άξιο ποιμενάρχη, έναν πνευματικό άνθρωπο, με εκκλησιαστική επάρκεια αλλά και φιλεύσπλαχνο. Ταπεινό, σεμνό αλλά και με αιχμηρό λόγο όπου χρειαστεί. Ηγέτη και πατέρα μαζί.