Από την 1η Αυγούστου μέχρι και τις 14 Αυγούστου τηρούμε την καθιερωμένη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου, νηστεύουμε δηλαδή προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Πως νηστεύουμε κατά την νηστεία του Δεκαπενταύγουστου
Η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου είναι αυστηρή. Ψάρι τρώμε μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας στις 6 Αυγούστου και φυσικά Σάββατο και Κυριακή έχουμε κατάλυση οίνου και ελαίου. Εάν η ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) συμπέσει ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, τρώμε μόνο ψάρι και όχι κρέας.
Νηστεία σημαίνει φαγητό χωρίς λάδι.
Την Παρασκευή νηστεύουμε, επειδή Παρασκευή σταυρώθηκε ο Κύριος. Σταυρώνουμε με την νηστεία μας τον κακό εαυτό μας, για να μας ελεήσει τους ανάξιους, όπως ελέησε τον εσταυρωμένο ευγνώμονα ληστή.
Την Τετάρτη, για να ενθυμούμεθα ότι ένας από τους μαθητές του ο Ιούδας, ο Ισκαριώτης Τον πρόδωσε ημέρα Τετάρτη.
Τι σκοπό όμως έχει η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου και η μετάνοια και γιατί κοπιάζουμε γι’ αυτά;
Οι Άγιοι Επτά Μακκαβαίοι, η μητέρα τους Σολομονή και ο διδάσκαλός τους Ελεάζαρος, τιμόνται σήμερα από την εκκλησία μας και ο άγιος Παΐσιος έχει να μας θυμίσει πολλά για το τότε και το σήμερα. Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος , αναφερόμενος σε Εθνικά θέματα της πατρίδος πολιτικά και όχι μόνο , ευχόταν να αναδείξει ο Θεός “Μακκαβαίους”, δηλαδή τους σύγχρονους υπερασπιστές της πατρίδος οι οποίοι ανιδιοτελώς θα έδιναν τα πάντα για αυτό τον τόπο και το λαό του,συντονισμένοι σε ένα ύψιστο σκοπό την ενότητα. Αυτή που δίδαξαν με υπέροχο τρόπο και οι Μακκαβαίοι. Αυτό που λείπει στις ημέρες μας από ατομικό, συλλογικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο…Όχι την τάξη της παγκοσμιοποίησης αλλά την “αταξία” του Θεού . Ας δούμε το βίο τους και τα μηνύματα που δίνουν. (σχόλιο: οι άγιοι Μακκαβαίοι μπορούν να θεωρηθούν και “μάρτυρες της νηστείας”, γιατί προτίμησαν το μαρτύριο από το να παραβούν την εντολή του Θεού και να φάνε το απαγορευμένο κρέας.Ας είναι βοηθοί μας στον αγώνα της νηστείας που σήμερα αρχίζει.) Οἱ Ἅγιοι Ἑπτὰ Μακαβαίοι :ο βίος Στον δεύτερο π.Χ. αιώνα οι ευσεβείς Ιουδαίοι αντιμετώπισαν πρωτοφανή πίεση από τους κατακτητές τους Σελευκίδες, διαδόχους του Μ. Αλεξάνδρου, να αρνηθούν την θρησκεία τους και να προσχωρήσουν στην ειδωλολατρεία. Οι διωγμοί ήταν σκληροί και μάλιστα για τριάμιση χρόνια επί Αντιόχου Δ’ του Επιφανούς, οπότε εκδηλώθηκε το αποκορύφωμα της αντίθεης μανίας. Δημιουργήθηκαν λαμπροί μάρτυρες, ολοζώντανες αποδείξεις της δυνάμεως του αληθινού Θεού. Τα μαρτύρια αυτά που χρονικά τοποθετούνται στις έσχατες ημέρες της Π. Διαθήκης, προεικονίζουν αντίστοιχους άθλους που θα λάβουν χώρα στις έσχατες ημέρες της Κ. Διαθήκης, στα τριάμιση χρόνια που θα εκδηλωθή το αντίθεο μένος του Αντίχριστου. Μακκαβαίοι ή Ασμοναίοι λέγονταν οι απόγονοι του ιερέα Ματταθία, πατέρα πέντε γυιών που πολέμησαν γενναία τους Σελευκίδες. Η ονομασία «Μακκαβαίοι» προήλθε από τον τρίτο γυιό του Ματταθία, τον Ιούδα που επικλήθηκε Μακκαβαίος, διότι σφυροκόπησε τους εχθρούς («μακκάμπα=σφυρί). Εδώ παρουσιάζομε το μαρτύριο επτά αδελφών με την μητέρα τους και τον πνευματικό τους πατέραΕλεάζαρο. Εκ παραδόσεως ξέρουμε ότι το όνομα της μητέρας ήταν Σολομονήπου σημαίνει ειρηνική, και των παιδιών της, Αβείμ, Αντώνιος, Γουρίας, Ελεάζαρος, Ευσέβωνας, Αχείμ καιΜάρκελλος. Εμαρτύρησαν στα πρώτα χρόνια της βασιλείας Αντιόχου Δ’ του Επιφανούς, πριν ξεσπάση η μακκαβαϊκή επανάστασις με τον Ιούδα. Η Εκκλησία από ενωρίς ετίμησε την μνήμη τους. Η εορτή τους άγεται στην 1ηΑυγούστου. «Αὐτοκράτωρ ἐστὶ τῶν παθῶν ὁ εὐσεβὴς λογισμός». Ὁ εὐσεβὴς λογισμὸς εἶναι κυρίαρχος καὶ ἐξουσιαστὴς ἐπὶ τῶν παθῶν. Αὐτὸ μὲ περίσσια ἀνδρεία ἀπέδειξαν οἱ ἑπτὰ ἀδελφοὶ Μακκαβαίοι μὲ τὴ στάση τους ἀπέναντι στὸν βασιλιὰ τῆς Συρίας Ἀντίοχο, ὅταν αὐτὸς τοὺς ἔταξε δόξες, τιμὲς καὶ ἐπίγειες ἀπολαύσεις, ἂν αὐτοὶ καταπατοῦσαν τὸν Μωσαϊκὸ νόμο καὶ ἔτρωγαν ἀπὸ τὰ ἀπαγορευμένα φαγητὰ ποὺ τοὺς πρόσφερε. Προηγήθηκε ὁ ἐνενηκονταετὴς διδάσκαλός τους, Ἐλεάζαρος, ποὺ ἐφάρμοσε στὸ ἔπακρο τὸ νόμο ποὺ τοὺς δίδασκε, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Ἀντίοχος νὰ τὸν ρίξει στὴ φωτιά. Ἐμπνεόμενα ἀπὸ τὴ θυσία τοῦ γέροντα διδασκάλου τους, τὰ ἑπτὰ ἀδέλφια κράτησαν τὴν ἴδια γενναία στάση ἀπέναντι στὸ βασιλιά, ὅταν τοὺς κάλεσε μπροστά του.
Παναγία Βουλκανιώτισα: Όταν μετακόμισα μόνιμα στη Μεσσηνία,μου μίλησαν πολλοί για την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Βουλκανιώτισας,στη Μεσσήνη. Η Παναγία βγαινει απο το “θρόνο Της” στις 19 Σεπτεμβρίου προς 20,κάθε έτους και σε ανάμνηση ενός θαύματος της Παναγίας που έσωσε τους κατοίκους της Μεσσήνης αλλά και της γύρω περιοχής από την φοβερή αρρώστια της χολέρας που είχαν μεταφέρει Αγαρηνοί πειρατές, ξεκινά από την Ιερά Μονή Βουλκάνου και διανύει μια απόσταση 25 χιλιομέτρων. Η διαδρομή απο το μοναστηρι μέχρι το κεντρο της Μεσσήνη που θα “φιλοξενησει” την Παναγία ,γίνεται με πόδια.Όσοι αγαπούν την Παναγία λοιπόν την “συνοδεύουν”. Μένει για λίγες μέρες και μετά πάλι με τον ίδιο τρόπο ανεβαίνει πεζή ξανά, στα χέρια μοναχών, για το μοναστήρι και το “θρόνο” Της.
Κάθε φορα που πήγαινα άκουγα για τα θαύματά Της,απο ανθρώπους που τα είχαν βιώσει. Έβλεπα δε και πολλές γυναίκες και άντρες να κάνουν τη διαδρομή αυτοί ξυπόλυτοι.. πραγματικά τους θαύμαζα!!Γιατί είναι πολλά τα χιλιόμετρα,υπάρχουν σημεία με χαλικι…
Μία απ αυτές τις φορές λοιπόν,μου πέρασε σαν ιδέα απ το μυαλό,να ανεβω και γω στη χάρη Της τη διαδρομή αυτή ξυπόλυτη, υπερ υγειας για την οικογενειά μου. Στο δρόμο συνάντησα ένα πολύ ξεχωριστό ζευγάρι, είχαν έρθει από τον Πειραιά για την Παναγία. Η γυναίκα είχε περάσει καρκίνο ,την βοήθησε η Παναγια και ο σύζυγος τηνσυνόδευε.
Καλές ψυχές,υπέροχοι άνθρωποι!!Ο σύζυγος μου μιλούσε για την εμπειρία του,όταν γνώρισε τον Αγιο Γέροντα Πορφύριο.Με είδε η γυναίκα αυτη ξυπόλυτη και με ρωτησε αν εχω καλτσες στην τσαντα μου να της δωσω να βγαλει και εκείνη τα παπούτσια της.Είχα όντως στην τσαντα μου ενα ζευγαρι για οταν θα εφτανα πανω,να τις φορεσω και να βαλω τα παπουτσια μου.
Δεν το σκέφτηκα καθόλου,της τις εδωσα με μεγαλη μου χαρα.
Όταν φτάσαμε στο μοναστηρι μετα απο 6,5 -7 ωρες περιπου,γύρισε και μου είπε πως ήρθε και έκανε τη διαδρομή αυτή επειδή της είπαν πως,αν εκανε τη διαδρομή με πιστη και αγαπη στην Παναγία,οτι και να ζητούσε από Εκείνη θα της το πραγματοποιούσε.
Ενώ όπως προείπα εγώ απλά υπερ υγείας το έκανα,ασυναίσθητα είπα από μέσα μου “Παναγία μου συγχώρεσέ με για τις αμαρτίες μου,αν με θεωρείς άξια,χάρισέ μου ένα παιδάκι”…
Χαιρετηθήκαμε με το ζευγάρι αυτό και ευχηθήκαμε να ειδωθούμε ξανά την επόμενη χρονια!
Έμεινα έγκυος και τη μέρα που η Παναγία τον επόμενο χρόνο θα ανέβαινε ξανά στο μοναστήρι Της,εγώ έμπαινα στον 9ο μήνα της εγκυμοσύνης μου και εννοείται πως ο γιατρός μου ,δεν μου επέτρεψε να κανω τη διαδρομη αυτη,πήγα ομως και Την προσκύνησα,με δάκρυα στα μάτια!!Με αξίωσε να έχω μια κορούλα περίπου 2 ετών σήμερα!Δοξασμένο το όνομά Της!!
5 χρόνια μένω εδω,τα 4 χρονια έχω αξιωθεί και να ανέβω και να κατέβω μαζί Της(μονο οταν ημουν εγκυος δεν εκανα τη διαδρομη αυτη).
Περσι λοιπόν καθώς ανέβαινα πάλι προς το μοναστήρι,άκουσα καποια γυναικα να φωναζει το όνομά μου,γυρίζω και βλέπω με μεγάλη μου χαρα τη γυναίκα εκείνη και το σύζυγό της. Πόση χαρά ένιωσα!!! Τους ειπα για την κορη μου και πως ο θεος την έστειλε εκείνη τη μέρα δίπλα μου!!
Αν δεν μου ελεγε αυτο(πως ήρθε και έκανε τη διαδρομή αυτή επειδή της είπαν πως,αν εκανε τη διαδρομή με πιστη και αγαπη στην Παναγία, οτι και να ζητούσε από Εκείνη θα της το πραγματοποιούσε), δε θα ζητούσα τίποτε από την Παναγία!
Εκείνη πάλι μου ειπε πως ,ελεγε απο μεσα της αν βρω καποια να μου δωσει καλτσακια θα κανω τη διαδρομη χωρις παπουτσια,αλλιως θα την κανω κανονικα και βρεθηκα εγω στο δρόμο της.
Πόσο θαυμαστά όμως τα φέρνει έτσι ο θεός…Δώσαμε ραντεβού για φέτος πρώτα ο θεός να μαστε καλά!
Ευγνώμων,ειναι το λιγότερο που μπορώ να είμαι απένταντι στην Παναγία..μου χάρισε οτι πολυτιμότερο έχω στη ζωή μου…
Και όπως λέω συχνά η ψυχή μου ανήκει σε Εκείνη και στον Αγιο Εφραίμ!!
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Επιτέλους, οι νέες ταυτότητες είναι προ των πυλών και φέρνουν μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητά μας. Όλα πλέον θα γίνονται ψηφιακά με τον Ενιαίο Αριθμό Πολίτη.
Αυτός ο αριθμός θα γραφτεί στις νέες ταυτότητες και όλα θα γίνονται ψηφιακά. Οι αλλαγές που είναι προ των πυλών.
Ο Ενιαίος Αριθμός Πολίτη έρχεται σύντομα για να «τελειώσει» ΑΜΚΑ και ΑΦΜ.
Σύμφωνα με τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκο Πιερρακάκη, μέσα στο επόμενο διάστημα θα είναι σε φάση εφαρμογής ο Ενιαίος Αριθμός του Πολίτη, ο οποίος θα αντικαταστήσει τον ΑΜΚΑ και τον ΑΦΜ.
Διευκρίνισε ότι οι πολίτες θα χρειάζεται να γνωρίζουν ένα μόνο μοναδικό αριθμό «θα έχουμε τον ΑΦΜ συν τρία ψηφία μπροστά από τον ΑΦΜ.
Αυτός ο αριθμός θα γραφτεί στις νέες ταυτότητες. Με τη νέα ταυτότητα θα μπορώ να κάνω προβολή του κωδικού QR που θα έχει και ο αρμόδιος κρατικός λειτουργός θα αλληλεπιδρά με αυτόν τον κωδικό» είπε ο κ. Πιερρακάκης.
Και πρόσθεσε: «η ταυτότητα είναι ένα μέσο ταυτοποίησης στον φυσικό κόσμο, η πιο ουσιαστική ταυτότητα είναι η ταυτότητα που έχουμε για τις ψηφιακές υπηρεσίες. Όλα γίνονται ψηφιακά πλέον».
Περιεχόμενα ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: «Τσιπάρισμα» και επίσημα στην Ελλάδα ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Τι αλλάζει σε ταυτότητες, δίπλωμα, διαζύγια, μεταβιβάσεις ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Ψηφιακές υπογραφές ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Μεταβιβάσεις ακινήτων ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Ίδρυση ατομικής επιχείρησης ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Άυλο διαζύγιο ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Εθνικό Μητρώο Διαδικασιών ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Υπηρεσίες τηλεψυχιατρικής ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: «Πρόσβαση με πρόσθετες μέριμνες ασφαλείας» ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Πότε θα πάρουμε τις νέες ταυτότητες ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: «Τσιπάρισμα» και επίσημα στην Ελλάδα Το «φακέλωμα των εργαζομένων ξεκινά. Τι ανακοίνωσε το υπουργείο Εργασίας. Αρχίζει η διαδικασία. Όλες οι λεπτομέρειες στο xristika.gr.
Ξεκινά η εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας στους κλάδους των τραπεζών και των σούπερ μάρκετ με περισσότερους από 250 εργαζόμενους, ενώ ξεκινά για όλες τις επιχειρήσεις η πρώτη φάση εφαρμογής του ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ.
Η Κάρτα Εργασίας, που θεσμοθετήθηκε με τον νόμο 4808/2021 για την Προστασία της Εργασίας, διασφαλίζει το ωράριο εργασίας και τις υπερωρίες, καθώς θα σημάνει την καθημερινή και άμεση (σε πραγματικό χρόνο) κοινοποίηση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ της έναρξης και λήξης εργασίας για κάθε εργαζόμενο.
Για την προετοιμασία των επιχειρήσεων και την ενημέρωση των εργαζομένων το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων γνωστοποιεί τις βασικές προδιαγραφές υλοποίησης των νέων ρυθμίσεων. Ειδικότερα, προβλέπονται τα εξής:
– Από 1/6/2022 ξεκινά η απογραφική διαδικασία του Ωραρίου Απασχόλησης από όλες τις επιχειρήσεις-εργοδότες που απασχολούν εργαζόμενους μισθωτής εξαρτημένης εργασίας. Στο πλαίσιο αυτό, ο εργοδότης θα δηλώνει για κάθε εργαζόμενο τα γενικά στοιχεία που αφορούν τη σχέση εργασίας, το ωράριο απασχόλησης (είτε σταθερό εβδομαδιαίο είτε μεταβαλλόμενο ανά ημέρα), τις έκτακτες τροποποιήσεις του ωραρίου, υπερωρίες και άδειες.
Μετά την υποβολή της δήλωσης, το Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ θα εμφανίζει το Προγραμματισμένο Ωράριο Εργασίας ανά Εργαζόμενο, το οποίο θα είναι άμεσα διαθέσιμο σε εργοδότη και εργαζόμενο σε ψηφιακή μορφή ημερολογίου.
Οι εργαζόμενοι θα έχουν άμεση πρόσβαση σε αυτό, μέσω του myErgani mobile app ή το myErgani web portal (https://myErgani.gov.gr).
– Η απογραφική διαδικασία θα ολοκληρωθεί στις 30 Νοεμβρίου 2022 για όλες τις επιχειρήσεις με εξαίρεση τις τράπεζες και τα σούπερ μάρκετ που θα πρέπει – λόγω εφαρμογής της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας από 1ης Ιουλίου – να την έχουν ολοκληρώσει μέχρι τις 30 Ιουνίου.
– Επιχειρήσεις που ήδη χρησιμοποιούν σύστημα ωρομέτρησης θα έχουν τη δυνατότητα άμεσης διασύνδεσης με τον νέο μηχανισμό της Κάρτας Εργασίας στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ.
– Αναπτύσσεται και θα διατεθεί στις επιχειρήσεις η νέα εφαρμογή για φορητές συσκευές myErgani CardScanner, με την οποία θα γίνεται η ανάγνωση της Κάρτας Εργασίας των υπαλλήλων (σε μορφή QR Code) κατά την προσέλευση / αποχώρηση από την εργασία και αυτόματη υποβολή της πληροφορίας στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ. Η Κάρτα Εργασίας κάθε υπαλλήλου θα είναι διαθέσιμη μέσα από την αντίστοιχη εφαρμογή για φορητές συσκευές myErgani για τους εργαζόμενους, η οποία θα διατεθεί το αμέσως επόμενο διάστημα.
Παρατίθεται στη συνέχεια η ανακοίνωση των βασικών προδιαγραφών, ενώ θα ακολουθήσει η δημοσίευση αναλυτικών τεχνικών προδιαγραφών το επόμενο διάστημα.
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Τι αλλάζει σε ταυτότητες, δίπλωμα, διαζύγια, μεταβιβάσεις Με μια δέσμη νέων ψηφιακών υπηρεσιών με επίκεντρο τον πολίτη έρχεται το 2022.
Όπως έχει επισημάνει ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης στις προτεραιότητες της στρατηγικής του υπουργείου είναι να γίνει πιο εύκολη η ζωή των πολιτών, να χρησιμοποιηθούν απλά τεχνολογικά εργαλεία για να αλλάξει ο τρόπος που παρέχονται οι κρατικές υπηρεσίες στους πολίτες και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούν με το κράτος.
Οι νέες εφαρμογές αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί και να αρχίσουν να λειτουργούν το πρώτο εξάμηνο της καινούργιας χρονιάς.
Ειδικότερα, οι υπηρεσίες που θα γίνονται ηλεκτρονικά θα είναι:
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Ψηφιακές υπογραφές Από τις αρχές κιόλας του νέου χρόνου, εντός Ιανουαρίου, πρόκειται να διατεθούν συνολικά 376.500 υπογραφές για συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες, όπως διαχειριστές επιχειρήσεων, λογιστές, δικηγόρους, συμβολαιογράφους. Αυτό έχει υπογραμμίσει ο κ. Πιερρακάκης.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το ΑΠΕ, οι υπογραφές που θα διατεθούν είναι:
-οι 270.000 σε διαχειριστές επιχειρήσεων
-οι 60.000 σε λογιστές
-οι 43.500 σε δικηγόρους
-οι 3.000 σε συμβολαιογράφους.
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Μεταβιβάσεις ακινήτων Όπως έχει ήδη αναφέρει ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης έχει σχεδιαστεί ένα σύστημα «ο ψηφιακός φάκελος μεταβίβασης ακινήτων.
Όλα θα γίνονται στον συμβολαιογράφο». Το σύστημα με τη συναίνεση των ενδιαφερομένων θα αντλεί όλα τα απαιτούμενα πιστοποιητικά από τα πληροφοριακά συστήματα του Δημοσίου.
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Ίδρυση ατομικής επιχείρησης Η όλη διαδικασία θα ολοκληρώνεται με μία ενέργεια, αποφεύγοντας όλες τις γραφειοκρατικές διαδικασίες και την ταλαιπωρία των ενδιαφερόμενων. «Ψηφιοποιούμε και απλοποιούμε τις διαδικασίες, ενδυναμώνουμε τους επαγγελματίες» έχει επισημάνει ο υπουργός.
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Άυλο διαζύγιο Έρχεται η εφαρμογή που θα δίνει τη δυνατότητα σε ζευγάρια που επιθυμούν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους να προχωρήσουν γρήγορα και από το σπίτι τους στην έκδοση του συναινετικού διαζυγίου.
Ολόκληρη η διαδικασία θα πραγματοποιείται μέσω μιας εφαρμογής στο διαδίκτυο.
Αυτό που προβλέπεται είναι ότι οι δύο πλευρές, μέσω πληρεξούσιου δικηγόρου, θα μπορούν ηλεκτρονικά από την πλατφόρμα στην ενιαία ψηφιακή πύλη gov.gr να λύουν τον γάμο τους μέσα σε διάστημα 10 ημερών, χωρίς να φτάσουν στο δικαστήριο.
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Εθνικό Μητρώο Διαδικασιών Για πρώτη φορά το κράτος καταγράφει και προτυποποιεί όλες τις διοικητικές διαδικασίες του.
Πρόκειται για «ένα project στρατηγικής σημασίας» όπως το έχει χαρακτηρίσει ο υπουργός, καθώς θα αποτυπώνονται βήμα προς βήμα όλες οι διαδικασίες του ελληνικού Δημοσίου, τα απαραίτητα δικαιολογητικά, το πότε αυτά δίνονται ψηφιακά ή φυσικά και πού.
Το Εθνικό Μητρώο Διαδικασιών θα είναι δημόσια προσβάσιμο σε όλους, ώστε τόσο οι πολίτες όσο και οι δημόσιοι υπάλληλοι, θα βρίσκουν εύκολα και γρήγορα το σύνολο των δικαιολογητικών και ενεργειών που απαιτούνται για την ολοκλήρωση οποιαδήποτε διοικητικής διαδικασίας.
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Υπηρεσίες τηλεψυχιατρικής Στο πλαίσιο της τηλεϊατρικής που έχει ήδη ανακοινώσει ο κ. Πιερρακάκης θα προσφέρεται δωρεάν τηλεσυμβουλευτική για θέματα ψυχικής υγείας μέσα από συγκεκριμένη πλατφόρμα.
Τέλος, να σημειωθεί ότι εντός του νέους έτους θα δημοπρατηθεί το 90% των έργων που περιλαμβάνονται στη Βίβλο Ψηφιακού Μετασχηματισμού και θα χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης.
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: «Πρόσβαση με πρόσθετες μέριμνες ασφαλείας» Όσον αφορά στον τομέα της ταυτοποίησης ο κ. Πιερρακάκης σημείωσε ότι «ακολουθούμε μια στρατηγική ψηφιοποίησης της ταυτοποίησης, δηλαδή της παροχής υπηρεσιών με πολύ αυξημένο επίπεδο ασφαλείας από το σπίτι μας ή από τη δουλειά μας, από το κινητό, τον υπολογιστή ή το τάμπλετ.
Ξεκινήσαμε το Μάρτιο του 2020 με την ψηφιοποίηση της εξουσιοδότησης και της υπεύθυνης δήλωσης, ίσως δυο πιο συχνές υπηρεσίες του ελληνικού κράτους, που είχαν τη διάσταση του γνησίου της υπογραφής στον πυρήνα τους.
Συνεχίσαμε πριν από λίγες εβδομάδες με το γνήσιο της υπογραφής σε οποιοδήποτε έγγραφο, καθώς και στα ιδιωτικά συμφωνητικά».
Μάλιστα, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «η πρόσβαση στις υπηρεσίες αυτές γίνεται με πρόσθετες μέριμνες ασφαλείας».
Τέλος, μιλώντας για τον χώρο της δικαιοσύνης επεσήμανε ότι «στο Σχέδιο Ελλάδα 2.0 υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι που αφορά έργα για την επιτάχυνση της Δικαιοσύνης μέσω της ψηφιοποίησης τα οποία ήδη έχουν ξεκινήσει να δημοπρατούνται και αισιοδοξούμε ότι θα αναβαθμίσουν την καθημερινότητα των δικαστηρίων στον βαθμό που μπορούν».
ΑΜΚΑ – ΑΦΜ: Πότε θα πάρουμε τις νέες ταυτότητες Οι τρεις από τις πέντε κοινοπραξίες που διεκδικούσαν το μεγάλο έργο, ύψους 515 εκατ. ευρώ, για το σύστημα έκδοσης των νέων ταυτοτήτων και άλλων εντύπων ασφαλείας πέρασαν, σύμφωνα με πληροφορίες, στο τελικό στάδιο του διαγωνισμού και θα κληθούν να καταθέσουν δεσμευτικές προσφορές.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για την κοινοπραξία της Thales (στον όμιλο της οποίας ανήκει η Gemalto) με την Unisystems του ομίλου Quest και την ιαπωνική Toppan Printing, την κοινοπραξία της γερμανικής Veridos με τον ΟΤΕ και την Byte καθώς και την κοινοπραξία του βελγικού ομίλου Zetes, στον οποίο ανήκει η ισραηλινή Pitkit Zetes Smartech με τη Space Hellas.
Εκτός φαίνεται πως μένει η κοινοπραξία της γαλλικής Idemia με την Neurosoft του ομίλου ΟΠΑΠ και η κοινοπραξία του ομίλου Λύκος με τα Γαλλικά Ταχυδρομεία.
Η κοινοπραξία που θα επικρατήσει δεν θα εκδίδει μόνο τις νέες ταυτότητες, αλλά όπως προαναφέρθηκε και σειρά άλλων εντύπων ασφαλείας όπως τα διαβατήρια, τα διπλώματα οδήγησης και οι ειδικές κάρτες για τους πρόσφυγες και μετανάστες.
Ο ανάδοχος θα χρειαστεί να επενδύσει δικά του κεφάλαια, που θα φτάνουν τα 100 εκατ. ευρώ, προκειμένου να εγκαταστήσει τον απαραίτητο κεντρικό τεχνολογικό εξοπλισμό, κατά πληροφορίες σε κτίριο της Ελληνικής Αστυνομίας που βρίσκεται στην Λεωφόρο Συγγρού, καθώς και τα απομακρυσμένα μηχανήματα έκδοσης εντύπων ασφαλείας, σε αστυνομικά τμήματα, υπουργεία, πρεσβείες και αλλού.
Οι νέες ταυτότητες δεν θα λειτουργούν μόνο ως έγγραφα ταυτοποίησης του κατόχου, αλλά και ως «κλειδιά» για πολλές συναλλαγές των πολιτών μέσα από το Διαδίκτυο, τόσο με το δημόσιο, όσο και με τον ιδιωτικό τομέα.
Δηλαδή, «θα διαθέτουν ηλεκτρονικό μέσο, με το οποίο θα διευκολύνεται και διασφαλίζεται η πρόσβαση του κατόχου σε υπηρεσίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, όπως η ηλεκτρονική αυθεντικοποίηση και η λήψη εγκεκριμένων ψηφιακών πιστοποιητικών».
Όπως είχε ανακοινώσει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με τη δημιουργία του νέου Ο.Π.Σ.Ε.Α. οι νέες ταυτότητες-κάρτες πολίτη καθώς και τα άλλα έγραφα ασφαλείας θα ακολουθούν πλήρως τις σχετικές συστάσεις του ICAO (Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας) και των Κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Κοίμηση της Θεοτόκου: Τι λέει η εκκλησιαστική παράδοση για την Κοίμηση της Παναγίας; Ποιά είναι τα γεγονότα που συνέβησαν; Σε ποια σημειά διαφέρουν η Ορθόδοξη και η Καθολική πίστη, αναφορικά με την κοίμηση της Θεοτόκου; Η Θεομητορική εορτή της Χριστιανοσύνης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου με το Νέο Ημερολόγιο και στις 28 Αυγούστου με το Παλαιό. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία ο εορτασμός της Κοίμησης της Θεοτόκου περιλαμβάνει κατά πρώτο λόγο το θάνατο και την ταφή της Παναγίας και κατά δεύτερο την ανάσταση και τη μετάστασή της στους ουρανούς. Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός.
Έτσι, λοιπόν, κατά την εκκλησιαστική παράδοση, η μητέρα του Ιησού Χριστού, Μαρία (η Θεοτόκος και Παναγία), πληροφορήθηκε τον επικείμενο θάνατό της από έναν άγγελο τρεις ημέρες προτού αυτός συμβεί και άρχισε να προετοιμάζεται κατάλληλα. Προσεύχεται στο όρος των Ελαιών και δίνει τα υπάρχοντά της σε δύο γειτόνισσές της χήρες.
Επειδή κατά την ημέρα της Κοίμησής της δεν ήταν όλοι οι Απόστολοι στα Ιεροσόλυμα, καθώς κήρυτταν «απανταχού γης», μια νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε κοντά της. Μοναδικός απών ο απόστολος Θωμάς.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, στο οποίο διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν.
Κατά τη μεταφορά του λειψάνου της, φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Μόνο ένας από αυτούς κατόρθωσε να το ακουμπήσει, αλλά μια αόρατη ρομφαία του έκοψε τα χέρια.
Μοναδικός απών από την κηδεία της υπήρξε, όπως προαναφέραμε, ο Απόστολος Θωμάς. Όταν μετά από τρεις ημέρες πήγε στον τάφο της, βρήκε μόνο τα εντάφια. Προφανώς, η Παναγία είχε αναστηθεί. Πάνω στον τάφο της χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποδίδεται στην Αγία Ελένη.
Μετά την καταστροφή του, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός (450-457) με τη δεύτερη σύζυγό του Πουλχερία έχτισαν ένα νέο ναό, που υπάρχει μέχρι σήμερα. Η Κοίμηση της Θεοτόκου εορταζόταν αρχικά στις 13 Αυγούστου και από το 460 στις 15 Αυγούστου.
Μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχει δογματική διαφορά σχετικά με την Κοίμηση της Θεοτόκου.
Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει στο δόγμα της ενσώματης ανάληψης της Θεοτόκου (Assumptio Beatae Mariae Virginis), που οριστικοποιήθηκε με την αποστολική εγκύκλιο του Πάπα Πίου IB’ «Munificentissimus Deus» (1 Νοεμβρίου 1950).
Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο πρώτα για Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή πραγματικό θάνατο (χωρισμό ψυχής και σώματος) και στη συνέχεια για μετάσταση της Θεοτόκου, δηλαδή ανάσταση (ένωση ψυχής και σώματος) και ανάληψή της κοντά στον Υιόν της.
Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προηγείται νηστεία, η οποία καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους: πριν από την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τον 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μια νηστεία, που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου.
Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται (επιτρέπεται) το ψάρι.
Ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός και αν η εορτή πέσει σε Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι. Τις ημέρες της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου ψάλλονται τις απογευματινές ώρες στις εκκλησίες (εκτός Κυριακής), εναλλάξ, ο «Μικρός και ο Μέγας Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον», οι λεγόμενες «Παρακλήσεις».
Αντίδωρο: Συνηθίζεται τελευταία και αυτό. Πολλοί χριστιανοί, στο πέρας της Θείας Λειτουργίας, προσέρχονται να λάβουν αντίδωρο από το χέρι του Αρχιερέα/ιερέα λειτουργού (ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΑ/ΙΕΡΕΑ ΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΑΝΤΙΔΩΡΟ, ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΡΙ).
Το ορθόν είναι να σταυρώνουμε τα χέρια με προσοχή, να κατασθίουμε όλο το αντίδωρο και όχι σιγά σιγά να δαγκώνουμε αυτό ωσάν μέρος του όλου κομματιού (εδώ ταιριάζει αυτό που λέγω πάντοτε: μικρά κομμάτια το αντίδωρο να κόπτεται, μικρά, ως κάμνουν στις Ιερές Μονές).
Μετά, ρουφάμε, τρόπον τινά, την παλάμη μας για να συγκεντρώσουμε εντός της στοματικής μας κοιλότητας κάθε ψυχίον του αντιδώρου. Δεν είναι όμορφη συνήθεια να κρατάμε χαρτομάνδηλο για να πάρουμε αντίδωρο γιατί, μετά, ο κανόνας άλλωστε είναι αυτός, το αυτό χαρτομάνδγηλο έχει την απώτερη κατάληξή του στα σκουπίδια!
Μόνο όταν πρόκειται να λάβουμε αντίδωρο για κάποιον ηλικιωμένο που αδυνατεί να εκκλησιαστεί ή, κάποιες φορές, εάν λαμβάνουμε αντίδωρο για να έχουμε κατά τη διάρκεια της εβδομάδος, μόνο τότε και καταχρηστικά μπορούμε να χρησιμοποιούμε κάποιο μανδήλι ή πανί ή χαρτομάνδηλο, έχοντες βέβαια, πάντοτε αυξημένη την προσοχή μας για την κατάληξή αυτού του χαρτιού.
Να σταματήσει άμεσα αυτή η ανίερη συνήθεια να λαμβάνουμε 3-4 κομμάτια αντίδωρο, να δαγκώνουμε, να χαιρετίζουμε, να γελάμε εξερχόμενοι του Ιερού Ναού και, αλίμονο, όλα τα ψυχία, πολλές δε φορές κομμάτια αντιδώρου ολόκληρα να ποδοπατούνται ένεκα της προσωπικής μας “ευσέβειας” και απροσεξίας. Προσοχή παρακαλώ! Ένα κομμάτι αντίδωρο, ένα! Δεν είναι για χόρταση!
Η ιστορία, που θα σας αφηγηθώ είναι πέρα για πέρα αληθινή, όσα απίστευτα στοιχεία και αν έχει. Συνέβη στις αρχές Δεκέμβρη 2007. Οι έννοιες και οι φροντίδες της καθημερινότητας με είχαν καταβάλει εκείνο τον καιρό και ιδιαίτερα κάποιες οικογενειακές υποθέσεις μου είχαν προκαλέσει μεγάλη στεναχώρια. Τέλος πάντων σκεφτόμουν, τα έχει αυτά η ζωή. Αυτό, όμως, που ένοιωσα εκείνο το πρωί ήταν για μένα -έτσι σκεφτόμουν τότε- τελειωτικό. Από την προηγούμενη είχα κάποιες εκκρεμότητες να φέρω σε πέρας και μάλιστα οικονομικές, που με είχαν στενοχωρήσει και με είχαν αγχώσει πολύ. Είχα πάει στο ταμείο των υπαλλήλων της υπηρεσίας που εργάζομαι και είχα εισπράξει το ποσό ενός δανείου 20.000 ευρώ, προκειμένου να εξοφλήσω την τράπεζα η οποία μας έβγαλε το εξοχικό σπίτι σε πλειστηριασμό και προχώρησε σε κατάσχεση. Ήμουν πολύ στεναχωρημένη, γιατί αυτό το σπίτι είχε φτιαχτεί με πολύ μόχθο και κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε με τα παιδιά εκεί για διακοπές. Δεν ήθελα με κανένα τρόπο να το χάσω, αν και οικονομικά ήμουν σε πολύ δύσκολη κατάσταση, αφού βασιζόμουν μόνο στο μισθό μου. Τέλος πάντων ζήτησα από την υπηρεσία δάνειο, για το οποίο μου κρατάνε κάθε μήνα 250 ευρώ από το μισθό. Μόλις το εισέπραξα σε μετρητά πήγα στην τράπεζα και έστειλα 6.000 ευρώ σε έναν θείο, που είχε καταβάλει εγγύηση για να μη γίνει η κατάσχεση και τα υπόλοιπα 14.000 θα τα έβαζα σε λογαριασμό της τράπεζας, τον οποίο όμως δεν είχα και έπρεπε να τηλεφωνήσω να μου τον πουν. Και ώσπου να τελειώσω με όλα αυτά η τράπεζα έκλεισε. Έτσι σκέφθηκα να αφήσω τα χρήματα, μαζί με όλα τα χαρτιά, όπως ήταν,μέσα στο αυτοκίνητό μου, στο τσεπάκι της πόρτας του οδηγού. Εκεί ποιός να τα πειράξει. Άλλωστε πρωί-πρωί θα πήγαινα να τα καταθέσω. Ποτέ δεν είχα χάσει κάτι από το αυτοκίνητο. Μάλιστα τα έβαλα σε ένα φάκελο από αυτούς των δημοσίων υπηρεσιών καθώς τους φύλαγα, όταν η ταμίας μας πλήρωνε και μας έβαζε τα χρήματα στο φάκελο. Εγώ πάντα της γκρίνιαζα γι’ αυτό ότι ο τρόπος αυτός είναι απαρχαιωμένος, αλλά εκείνη εξακολουθούσε το σύστημά της. Έτσι κρατούσα τους φακέλους κι όλο και κάπου μου χρησίμευαν. Ίσως σας κουράζω με λεπτομέρειες αλλά θα δείτε παρακάτω γιατί σας τις αναφέρω. Εκείνο το πρωί λοιπόν ξεκίνησα να πάω στη τράπεζα για την κατάθεση των χρημάτων. Το αυτοκίνητο, ενώ συνήθως το παρκάρω στην πυλωτή της πολυκατοικίας, εκείνο το βράδυ το είχα παρκάρει λίγο παραπέρα από το σπίτι, γιατί κάποιος μου είχε πιάσει το πάρκιν. Πηγαίνω εκεί που το είχα παρκάρει, πολύ κοντά στο σπίτι και σε σίγουρο μέρος, αλλά το αυτοκίνητο πουθενά. Κοπήκανε τα πόδια μου. Δεν ήταν δυνατόν. Στη γειτονιά. Λίγα μέτρα από το σπίτι. Ποτέ κανείς δεν είχε παραπονεθεί για κλοπές. Είμαστε ήσυχη γειτονιά. Κόντεψα να τρελαθώ. Δεν ήταν μόνο το αυτοκίνητο που έχασα, κι αν το εύρισκα και πως θα το εύρισκα, και πως θα πηγαίνω στη δουλειά και πως θα πηγαίνει ο γιος μου στο σχολείο που τον πήγαινα εγώ κάθε πρωί, δεν ήταν που δεν είχα καθόλου χρήματα να αγοράσω άλλο, ήταν ότι είχα μέσα και τις 14.000 ευρώ. Πήγα να τρελαθώ πραγματικά. Και εκτός αυτού και το σπίτι θα έχανα, αφού δεν πρόλαβα να στείλω τα χρήματα στην τράπεζα. Και το αυτοκίνητο και τα χρήματα, αλλά και θα μου κρατούσαν κι από τον μισθό μου 250 ευρώ το μήνα γι’ αυτό το δάνειο. Τρελάθηκα. Ένοιωσα δύσπνοια, κιτρίνισα. Γύρισα στο σπίτι και κάθισα μουδιασμένη. Τώρα τι να κάνω. Παίρνω αμέσως το 100 και καταγγέλλω τη κλοπή. -Τι να σας πω κυρία μου, μου λέει στην άλλη άκρη της γραμμής ο αστυνομικός, στην Αθήνα κάθε μέρα κλέβονται 100 αυτοκίνητα. Θα δώσουμε τα στοιχεία στα περιπολικά κι αν τύχει και πέσουμε επάνω.. αν είστε τυχερή… πηγαίνετε και στο αστυνομικό τμήμα να κάνετε και μήνυση κατά αγνώστων. Όλα μαύρα…Πηγαίνω στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής μου, κι εκεί τα ίδια.Εκεί ένα παιδί, νέος αστυνομικός, μου φέρνει ένα μπουκαλάκι νερό -πως θα με είδε το παιδί- και μου λέει. – Ηρεμήστε μπορεί και να το βρείτε… Γυρίζω σπίτι και περιμένω…Στη στιγμή άρχισα να σκέφτομαι τα γεγονότα. Πως συνέβη αυτό, γιατί συνέβη αυτό, γιατί ο Θεός να μου δώσει αυτή τη δοκιμασία…Εκεί μου ήρθε τότε στο νου μια κουβέντα, που μου είχε πει ένα σεβάσμιος γέροντας κάποτε, που πήγα κοντά του να εξομολογηθώ. Ήμουν τότε πολύ στενοχωρημένη και ανήσυχη για τα παιδιά μου, για τη ζωή μου…έκλαιγα, μιλούσα κι έκλαιγα…τότε μου λέει. – Μην κλαις. Ο Θεός μας δίνει τις δοκιμασίες για κάποιο λόγο. Είναι, όμως, πατέρας μας και αγαπάει τα παιδιά του. Το καλό μας θέλει. Πρέπει να του έχουμε εμπιστοσύνη. Για κάποιο λόγο μας τα στέλνει όλα τούτα. Μην κλαις. Είναι αμαρτία, γιατί δείχνεις ότι δεν τον εμπιστεύεσαι…Να κάνεις την προσευχή σου και να αφήνεσαι με εμπιστοσύνη στο θέλημά του. Εγώ, όμως, είμαι ένας άνθρωπος κοσμικός. Ψάχνω βέβαια τα πνευματικά μονοπάτια, αλλά πολύ μικρή είναι η πίστη μου. Θυμήθηκα τα λόγια τούτα του γέροντα και σκέφτηκα ξανά τα γεγονότα κάτω από άλλη ματιά. Για ποιό λόγο γίνονται όλα, για κάποιο λόγο μας στέλνει ο Θεός τις δοκιμασίες. Για λίγο όμως, γιατί ξανά με κυρίευσε η απελπισία, αλλά πάλι ξανασκέφτηκα τα λόγια του γέροντα.. Και τότε ξαφνικά θυμήθηκα ότι μου είχε δώσει μια προσευχή να διαβάζω στα δύσκολα αλλά… και στα εύκολα μου είχε πει. Έψαξα πού την είχα καταχωνιάσει εδώ και τόσα χρόνια -θα είχαν περάσει 8-9 χρόνια από τότε. Τη βρήκα όμως, δεν την είχα πετάξει. Την διάβασα πολλές φορές. Ήταν η προσευχή των πατέρων της Όπτινα. Σε λίγο ξαναπήρα τηλέφωνο το 100. Τίποτα. Το αστυνομικό τμήμα τίποτα. Ήρθε μεσημέρι. Γύρισαν τα παιδιά από τα σχολεία τους. Του είπα τα καθέκαστα. Στεναχωρέθηκαν πολύ. Εγώ μουδιασμένη, αλλά κάπου άρχισα να σκέφτομαι ότι πρέπει να αποδέχομαι αυτά που μου τυχαίνουν στην ζωή. Να έχω εμπιστοσύνη στο Θεό. Μάλλον, όμως, το ’κανα και αναγκαστικά, αφού δεν μπορούσα να κάνω και τίποτε άλλο. Όμως αυτή η κουβέντα του γέροντα όλο και μεγάλωνε στο μυαλό μου…Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό… Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό. Άρα πρέπει να σκεφτώ ποιός είναι ο σκοπός, είπα εγώ στον εαυτό μου, αφού αυτή είναι η πάγια τακτική μου, όλα να τα εξηγώ. Έλα, όμως, που ορισμένα είναι πάνω από τη δύναμη του νου μου. Έτσι πέρασε η μέρα. Κάνοντας τηλεφωνήματα, αγωνιώντας, ξανακάνοντας προσευχή. Κατά τις 11:30 η ώρα το βράδυ ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο. – Κυρία μου είμαστε από το αστυνομικό τμήμα Κάτω Πατησίων. Έχετε ένα αυτοκίνητο άσπρο, τάδε μάρκα με τάδε νούμερα. Η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. Ναι. Τι έγινε• Έχουμε εδώ δυο άτομα που είχαν το αυτοκίνητό σας• τους σταματήσαμε για έλεγχο και βρήκαμε το δίπλωμα και τα χαρτιά σας. Ελάτε αμέσως. Έτρεξα κατευθείαν εκεί. Ήταν δυο νεαροί -όχι κακά παιδιά- με σκυμμένο το κεφάλι. Κυρία μου, μου λέει ο διοικητής τι είχατε στο αυτοκίνητό σας εκτός από τα χαρτιά σας; Χρήματα κύριε διοικητά. Πόσα; 14.000 ευρώ. Καλά κυρία μου, αφήνουμε τόσα λεφτά στο αυτοκίνητο; Τι να του πω δίκιο είχε. Βγάζει τότε από το συρτάρι του ένα φάκελο, τον φάκελο της υπηρεσίας μου, που είχα βάλει μέσα τα χρήματα και μου λέει. Μετρήστε τα. Κοπήκανε τα πόδια μου. Μα ήταν δυνατόν; Αρχίζω και μετράω. Τα χρήματα ήταν όλα εκεί δεν έλειπε ούτε ένα ευρώ. Δεν είναι δυνατόν λέω. Πως έγινε αυτό; Ρωτάει τότε ο διοικητής τους νεαρούς. Τι έγινε παιδιά; Πως και δεν πειράξατε τα χρήματα; Δεν τα βρήκατε; Όχι απαντάει ο ένας. Δηλαδή βρήκαμε τον φάκελο, αλλά δεν τον ανοίξαμε. Γιατί τους ρωτά ο αστυνομικός. Να καθώς ψάχναμε το αυτοκίνητο, στο ντουλαπάκι μπροστά, του συνοδηγού βρήκαμε τα διπλώματα της κυρίας και των παιδιών της, την άδεια του αυτοκινήτου και βρήκαμε κι έναν φάκελο ίδιο που είχε μέσα ένα κομμάτι ψωμί από την εκκλησία, ξερό. – Αντίδωρο το λένε , του λέει ο άλλος. – Ναι αντίδωρο. Ε, και καθώς ψάχναμε βρήκαμε στο τσεπάκι στο πλάι του αυτοκινήτου και αυτό τον φάκελο και είπαμε ότι αντίδωρο θα ’χει πάλι μέσα αυτή, όπως είχε στο άλλο. Φαίνεται ότι θα ’ναι καμιά θρήσκα… Και έτσι δεν ανοίξαμε τον φάκελο.. Μείναμε όλοι άφωνοι. Μαζεύτηκαν όλοι οι αστυνομικοί γύρω-γύρω και κοιτούσαν παραξενεμένοι. Κανείς δε μιλούσε. Δεν θα σας κουράσω με άλλες λεπτομέρειες. Σε λίγο ήρθαν οι γονείς τους -καλοί άνθρωποι- απέσυρα τη μήνυση και γύρισα σπίτι. Εκεί έγινε πάλι άλλο σκηνικό. Τα παιδιά μου δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι το αυτοκίνητο βρέθηκε άθικτο, μόνο η βενζίνη είχε τελειώσει, και τα χρήματα όλα. Ήταν συγκλονιστικό. Δηλαδή ένα μικρό κομματάκι αντίδωρο μπόρεσε να ανατρέψει μια σειρά γεγονότων. Γιατί, αν είχαν βρει τα χρήματα, σίγουρα τα πράγματα θα έβαιναν αλλιώς. Και πότε το είχα βάλει εκεί το αντίδωρο ούτε που θυμόμουν. Εκείνο το ντουλαπάκι σπάνια το ανοίγω. Και το αντίδωρο θα το είχα από το καλοκαίρι ίσως, που πηγαίνω καμιά φορά σε κάποιο προσκύνημα. Αλλά πάλι πως το έβαλα μέσα στο φάκελο. Ούτε που μπορώ να θυμηθώ. Σημασία βέβαια έχει πως το γεγονός αυτό με έκανε να βλέπω τη ζωή αλλιώς. Να βλέπω με σεβασμό το καθετί και να αποδέχομαι με σεβασμό σχεδόν με ευγνωμοσύνη ακόμα και τα άσχημα, που μου συμβαίνουν στη ζωή. Το περιστατικό έγινε αιτία να επηρεαστούν αρκετοί άνθρωποι. Πρώτη εγώ. Μετά τα παιδιά μου, που συνήθως με κοντράρουν πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα, τώρα όλο και συζητούν θέματα πνευματικά και ο μικρός -τελειόφοιτος λυκείου- εφέτος για πρώτη φορά νήστεψε. Αυτό τον καιρό συμμετέχω σε κάποιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα και επειδή εκείνη την ημέρα δεν πήγα στο μάθημα εξήγησα στον καθηγητή μου τι είχε συμβεί. Την άλλη μέρα, όταν του είπα την συνέχεια, κούνησε σκεφτικός το κεφάλι και με παρότρυνε να πάω να κοινωνήσω, πράγμα που έκανα καθώς πλησίαζε η γιορτή του αγίου Νικολάου. Περιττό να πω ότι ανέφερε το γεγονός σε όλο το τμήμα και έμειναν να με κοιτάζουν όλοι κατάπληκτοι. Η μητέρα του ενός από τα παιδιά, που είχαν πάρει το αυτοκίνητό μου τηλεφώνησε λίγο μετά τα Χριστούγεννα και μου είπε πως ο γιος της τής ζήτησε να νηστέψει και να πάει να κοινωνήσει, γιατί του έκανε λέει μεγάλη εντύπωση το γεγονός με το αντίδωρο και το ότι δεν είχε συνέπειες η κακή του αυτή πράξη για την οποία και είχε μετανιώσει πικρά… Οι συνάδελφοι στη δουλειά άκουσαν το γεγονός, ορισμένοι μπορεί να το ξέχασαν, ορισμένοι, όμως, που και μου το θυμίζουν και συχνά κουβεντιάζουμε για το αν υπάρχουν δυνάμεις πάνω από μας, που ρυθμίζουν τις ζωές μας. Και ακόμα η διήγηση του γεγονότος αυτού με έκανε να έρθω κοντά με μια φίλη, που με βοηθά να βαδίσω στον δρόμο τον πνευματικό με όλο και πιο σίγουρα βήματα. Τη λένε Αγγελική. Τα λόγια αυτά του γέροντα, τα λόγια της προσευχής, τα θυμάμαι πάντα στα δύσκολα, αλλά και στα εύκολα. Αυτή η προσευχή τυπώθηκε στο νου και στην καρδιά μου και τη ψιθυρίζω από τότε συχνά, σχεδόν κάθε μέρα… «Κύριε…Στις απρόοπτες καταστάσεις μη μ’ αφήσεις να ξεχάσω ότι όλα παραχωρούνται από σένα… Δίδαξε με να δέχομαι με ακλόνητη πεποίθηση ότι τίποτε δεν συμβαίνει, χωρίς να το επιτρέψεις εσύ… Κύριε, δος μου τη δύναμη να υποφέρω τον κόπο της ημέρας αυτής σε όλη τη διάρκειά της. Καθοδήγησε τη θέλησή μου και δίδαξε με να προσεύχομαι, να πιστεύω, να υπομένω, να συγχωρώ και ν’ αγαπώ. ΑΜΗΝ». Και μέσα στο τρέξιμο της καθημερινότητας δεν βάζει ο νους του ανθρώπου τι μπορεί να του ξημερώσει και τι πράγματα μπορεί να του συμβούν.
Το τέλος του Ιούδα και η δυσοσμία στον τόπο που κρεμάστηκε. Το τέλος του Ιούδα και η έντονη δυσοσμία που επικρατούσε στον τόπο που κρεμάστηκε.Δείτε τι αναφέρει στο παρακάτω βίντεο ο θεολόγος κ. Δημήτριος Λυκούδης
Η Οσία Κασσιανή ή Κασσία ή Ικασία ή Εικασία, η Υμνογράφος γεννήθηκε μεταξύ του 805 και του 810 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Θεοφίλου (829 -842 μ.Χ.). Η Κασσιανή, όταν μεγάλωσε συνδύαζε τη σωματική ομορφιά με την εξυπνάδα της. Τρεις βυζαντινοί χρονικογράφοι, ο Συμεών ο μεταφραστής, ο Γεώργιος Αμαρτωλός και ο Λέων ο Γραμματικός, αναφέρουν ότι έλαβε μέρος στην τελετή επιλογή νύφης για τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, την οποία είχε οργανώσει η μητριά του Ευφροσύνη. Σε αυτή ο αυτοκράτορας επέλεγε τη σύζυγο της αρεσκείας του δίνοντας της ένα χρυσό μήλο. Θαμπωμένος από την ομορφιά της Κασσίας, ο νεαρός αυτοκράτορας την πλησίασε και της είπε: «Ως άρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα» «Από μία γυναίκα ήρθαν στον κόσμο τα κακά [πράγματα]», αναφερόμενος στην αμαρτία και τις συμφορές που προέκυψαν από την Εύα.
Η Κασσία, ετοιμόλογη, του απάντησε: «Αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττονα» «Και από μία γυναίκα [ήρθαν στον κόσμο] τα καλά [πράγματα]», αναφερόμενη στην ελπίδα της σωτηρίας από την ενσάρκωση του Χριστού μέσω της Παναγίας. Με βάση την παράδοση ο ακριβής διάλογος ήταν:
– Εκ γυναικός τα χείρω. – Kαι εκ γυναικός τα κρείττω.
Ο εγωισμός του Θεόφιλου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να απορρίψει την Κασσιανή και να επιλέξει τη Θεοδώρα για σύζυγό του.
Οι επόμενες πληροφορίες που σώζονται για την Κασσιανή είναι ότι το 843 μ.Χ. ίδρυσε ένα κοινόβιο στα δυτικά της Κωνσταντινούπολης, κοντά στα τείχη της πόλης, του οποίου έγινε και η πρώτη ηγουμένη. Αν και πολλοί ερευνητές αποδίδουν την επιλογή της αυτή στην αποτυχία της να γίνει αυτοκράτειρα, μία επιστολή του Θεόδωρου του Στουδίτου αποδίδει διαφορετικά κίνητρα στην ενέργεια της αυτή.
Διατηρούσε στενή σχέση με τη γειτονική Μονή Στουδίου, η οποία έμελλε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επανέκδοση βυζαντινών λειτουργικών βιβλίων τον 9ο και το 10ο αιώνα μ.Χ., με αποτέλεσμα τη διάσωση των έργων της (Kurt Sherry, σελ. 56).
Με βάση την παράδοση ο αυτοκράτορας Θεόφιλος, συνεχίζοντας να είναι ερωτευμένος μαζί της, επιθυμούσε να την δει για μία τελευταία φορά πριν πεθάνει κι έτσι πήγε στο μοναστήρι όπου βρισκόταν. Η Κασσιανή ήταν μόνη στο κελί της γράφοντας το γνωστό τροπάριο της, που ψάλλεται στις Εκκλησίες το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης, όταν αντιλήφθηκε την άφιξη της αυτοκρατορικής ακολουθίας.
Τον αγαπούσε ακόμη αλλά πλέον είχε αφιερώσει τη ζωή της στο Θεό γι αυτό και κρύφτηκε, μη επιθυμώντας να αφήσει το παλιό της πάθος να ξεπεράσει το μοναστικό της ζήλο. Άφησε όμως το μισοτελειωμένο ύμνο πάνω σε ένα τραπέζι. Ο Θεόφιλος ανακάλυψε το κελί της και μπήκε σε αυτό ολομόναχος. Την αναζήτησε αλλά μάταια. Εκείνη τον παρακολουθούσε μέσα από μία ντουλάπα στην οποία είχε κρυφτεί.
Ο Θεόφιλος στενοχωρήθηκε, έκλαψε και μετάνιωσε που για μία στιγμή υπερηφάνειας έχασε μία τόσο όμορφη και έξυπνη γυναίκα. Στη συνέχεια βρήκε τα χειρόγραφα της Κασσιανής επάνω στο τραπέζι και τα διάβασε. Μόλις ολοκλήρωσε την ανάγνωση κάθισε και πρόσθεσε ένα στίχο στον ύμνο. Σύμφωνα με την παράδοση ο στίχος αυτός ήταν «ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη». Φεύγοντας εντόπισε την Κασσιανή που κρυβόταν στην ντουλάπα αλλά δεν της μίλησε, σεβόμενος την επιθυμία της. Η Κασσιανή βγήκε από την κρυψώνα της μετά την αναχώρηση του αυτοκράτορα, διάβασε την προσθήκη του και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τον ύμνο.
Η μεγάλη αυτή ποιήτρια, υμνογράφος και μελωδός της εκκλησίας μας, η Αγία Κασσιανή, ταξίδεψε στην Ιταλία και την Κρήτη και κατέληξε στην Κάσο ετελείωσε η επίγεια ζωή της. Μετά το θάνατό της, τοποθέτησαν το σώμα της σε μαρμάρινη λάρνακα και την έβαλαν σε παρεκκλήσιο, που ήταν αφιερωμένο στο όνομά της. Σώζεται σήμερα η λάρνακα και το βυζαντινό ψηφιδωτό του 9ου αιώνα μ.Χ. Επίσης στο εκκλησάκι υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα με σημείο του σταυρού και χρονολογία 890 μ.Χ. Κατά πληροφορίες, πάλι από την Κάσσο, τα οστά της Οσίας έχουν μεταφερθεί στην Ικαρία.
Παρόλο που την μνήμη της δεν την αναφέρει κανένας Συναξαριστής, οι Κάσιοι, από τη συγγένεια του ονόματος της με το νησί τους, καθιέρωσαν τη μνήμη αυτής την 7η Σεπτεμβρίου και ο Γεώργιος Σασσός ο Κάσιος φιλοπόνησε και ειδική Ακολουθία, που δημοσιεύθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1889 μ.Χ. στο τυπογραφείο της «Μεταρρυθμίσεως». Το παράδοξο όμως είναι, ότι η Ακολουθία αυτή αφιερώθηκε στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο, που ο ίδιος στην συνέχεια την έδωσε για εκτύπωση στον Μητροπολίτη Θηβαΐδας Γερμανό (την 1η Σεπτεμβρίου 1889 μ.Χ.) και έτσι, επισημοποιήθηκε κατά κάποιο τρόπο η Αγιοκατάταξη της Κασσιανής από την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, όπως το ποθούσαν οι κάτοικοι της Κάσου.
Η παρουσία της Κασσιανής έχει επισκιάσει τους υμνογράφους και μελωδούς της εποχής της, διότι αποτελεί την πλέον επιφανή γυναίκα μελωδό (έγραφε και τους ύμνους και τη μελωδία) στην ιστορία της βυζαντινής μουσικής. Έχοντας ιδιαίτερο ταλέντο, ευφυΐα, ευαισθησία και εκφραστικό πλούτο διακρίθηκε στον τομέα της μελουργίας (σ’ αυτό τη βοήθησε η μεγάλη μόρφωση, που η ευγενής καταγωγή της, της επέτρεψε να έχει). Γι’ αυτό και το έργο της είναι διαχρονικό και πάντα επίκαιρο, και συγκινεί ιδιαίτερα τον ορθόδοξο κόσμο.
Στην Κασσιανή αποδίδονται γύρω στα 45 έργα, από τα οποία τα 23 τουλάχιστον είναι χωρίς αμφιβολία δικά της, ενώ τα υπόλοιπα είναι αγνώστου προελεύσεως. Έχει επίσης μελοποιήσει κείμενα διαφόρων υμνογράφων. Από τα πιο γνωστά τροπάρια είναι το περίφημο «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή» , σε ήχο πλ. δ΄, που ψάλλεται στους ναούς το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης, καθώς και οι ειρμοί από την Α΄Ε΄ ωδή του Κανόνος του Μεγάλου Σαββάτου «Κύματι Θαλάσσης» ).
Το μεγαλύτερο μέρος του έργου της αποτελείται από στιχηρά για εορταζομένους Αγίους. Στην ίδια αποδίδεται και ο τετραώδιος κανόνας: «Ἄφρων γηραλέε» , όπως και πολλά δοξαστικά, μεταξύ των οποίων και ένα περίφημο δοξαστικό των Χριστουγέννων, το «Αὐγούστου μοναρχήσαντος», σέ ήχο β΄. Κατά τον βυζαντινολόγο Κρουμβάχερ «η Κασσιανή ήταν μια εξαίρετη μορφή και το έργο της το διακρίνει ισχυρά πρωτοβουλία, βαθεία μόρφωσις, αυτοπεποίθησις και παρρησία. Πολύ συναίσθημα και βαθεία θεοσέβεια». Και ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης, αναφερόμενος στο έργο της, έγραψε ότι «το χαρακτηρίζει γλυκύτης μέλους ακορέστου».
Μερικές σημαντικές επισημάνσεις για το Τροπάριο της Κασσιανής
Αρκετοί πιστοί πιστεύουν λανθασμένα ότι η Κασσιανή ήταν αμαρτωλή και διεφθαρμένη γυναίκα, και μιλώντας η Κασσιανή για την πόρνη γυναίκα του Ευαγγελίου βρίσκει ευκαιρία να μιλήσει για τον εαυτό της.
Ωστόσο, όπως διαβάζουμε στο βίο της, από πουθενά δεν φαίνεται αυτό. Η Κασσιανή ήταν μία οσία μοναχή του Βυζαντίου, προικισμένη με καταπληκτικό ποιητικό ταλέντο. Αντί για τη βασιλική αλουργίδα προτίμησε το ταπεινό σχήμα της μοναχής και έγραψε πολλούς ύμνους.
Ποιά λοιπόν είναι η πόρνη γυναίκα, για την οποία μιλάνε όλα τα τροπάρια το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης;
Στην ερώτηση αυτή, αρκετοί απαντούν, λανθασμένα, ότι αφού δεν είναι η Οσία Κασσιανή, τότε η αμαρτωλή και διεφθαρμένη γυναίκα θα πρέπει να είναι η Μαρία η Μαγδαληνή! Η αλήθεια όμως είναι ότι η Μαρία η Μαγδαληνή δεν υπήρξε διεφθαρμένη και πόρνη ποτέ. Ήταν μια ύπαρξη, που έπασχε, και την θεράπευσε ο Χριστός. Ο ευαγγελιστής Λουκάς λέγει χαρακτηριστικά για τη Μαρία τη Μαγδαληνή: «Ακολουθούσαν τον Ιησού οι δώδεκα μαθηταί και γυναίκες, μεταξύ των οποίων η Μαρία, που ονομαζόταν Μαγδαληνή, απ’ την οποία είχε βγάλει εφτά δαιμόνια» (Λουκ. 8, 2). Η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν λοιπόν δαιμονισμένη και ο Χριστός της έβγαλε τα δαιμόνια, όπως έβγαλε και τα δαιμόνια τόσων άλλων ανθρώπων.
Και τότε ποιά είναι η πόρνη, που άλειψε με μύρο τα πόδια του Χριστού, η πόρνη, για την οποία μιλάνε τα τροπάρια της Μεγάλης Τρίτης (βράδυ);
Η αμαρτωλή και διεφθαρμένη πόρνη, αυτή που άλειψε με μύρο τα πόδια του Χριστού, μας είναι άγνωστη, είναι ανώνυμη. Ακούσατε σε κανένα τροπάριο το όνομα της πόρνης; Διαβάσατε στον Ευαγγελιστής Λουκά, που περιγράφει τη σχετική σκηνή, να αναφέρει πουθενά το όνομα της; Όχι! Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι Απόστολοι, ενώ δεν έκρυβαν τις δικές τους ατέλειες και πτώσεις, όταν μιλάνε για μεγάλους αμαρτωλούς που μετανοούν, δεν αναφέρουν το όνομά τους. Δεν θέλουν να τους διαπομπεύσουν.
Νηστεία 15 Αυγούστου 2023: Πως νηστεύουμε και τι σκοπό έχουν νηστεία & μετάνοια 1
Orthodoxia.Online 