† Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ Ζ´ 7 – 17

⁷ χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται. ⁸ καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνήσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ. ⁹ καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν, διὰ Ἀβραὰμ καὶ Λευῒ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται· ¹⁰ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ Μελχισεδέκ. ¹¹ Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν· ὁ λαὸς γὰρ ἐπ’ αὐτῇ νενομοθέτητο· τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν λέγεσθαι; ¹²μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. ¹³ ἐφ’ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα, φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ’ ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ. ¹⁴ πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησε. ¹⁵ Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισεδὲκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος, ¹⁶ ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονεν, ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου· ¹⁷ μαρτυρεῖ γὰρ ὅτι σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

Ερμηνεία

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ Ζ´ 7 – 17

⁷ Εἶναι δὲ ἔξω ἀπὸ κάθε ἀντίρρησιν καὶ ἀντιλογίαν, ὅτι τὸ μικρότερον καὶ κατώτερον εὐλογεῖται ἀπὸ τὸ μεγαλύτερον καὶ ἀνώτερον. Διὰ νὰ εὐλογήσῃ λοιπὸν ὁ Μελχισεδὲκ τὸν Ἀβραὰμ σημαίνει, πῶς ἦτο ἀνώτερός του. ⁸ Καὶ ἐδῶ μὲν εἰς τὸν Μωσαϊκὸν νόμον λαμβάνουν δεκάτας ἄνθρωποι ποὺ πεθαίνουν. Ἐκεῖ δὲ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀβραὰμ ἔλαβε δεκάτας ὁ Μελχισεδέκ, ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖται ὅτι ζῇ, διότι ἡ Γραφὴ δὲν ὁμιλεῖ περὶ θανάτου τοῦ Μελχισεδέκ. ⁹Καὶ μὲ ὀλίγα λόγια, διὰ τὸν Ἀβραὰμ καὶ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Ἀβραάμ, ποὺ ἔδωκε τὴν δεκάτην εἰς τὸν Μελχισεδέκ, ἔχει δώσει δεκάτην εἰς τὸν Μελχισεδὲκ καὶ ὁ Λευϊ, ποὺ λαμβάνει δεκάτας ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του. ¹⁰ Ἔχει δώσει δὲ καὶ ὁ Λευῒ δεκάτην εἰς τὸν Μελχισεδέκ, διότι ἦτο ἀκόμη ὁ Λευϊ εἰς τὴν μέσην, ἤτοι εἰς τὸ κέντρον τῆς γενετησίου λειτουργίας τοῦ πάππου του Ἀβραάμ, ὅταν ἐσυνάντησεν αὐτὸν ὁ Μελχισεδὲκ καὶ ἐπῆρεν ἀπὸ αὐτὸν τὴν δεκάτην. Ἀφοῦ λοιπὸν ἔδωκεν εἰς τὸν Μελχισεδὲκ δεκάτην καὶ ὁ Λευΐ, σημαίνει ὅτι ὁ Μελχισεδὲκ ἦτο ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς, ποὺ κατάγονται ἀπὸ τὸν Λευΐ. ¹¹ Ἂς ἴδωμεν τώρα ποῖον συμπέρασμα βγαίνει ἀπὸ ὅσα εἴπομεν. Ἐὰν μὲν λοιπὸν ἦτο δυνατὸν νὰ κατορθωθῇ ἡ τελεία σχέσις, καὶ συμφιλίωσίς μας μὲ τὸν Θεὸν διὰ μέσου τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης, ποὺ ἦτο κάτι οὐσιῶδες διὰ τὴν ὅλην Μωσαϊκὴν νομοθεσίαν – διότι ὁ λαὸς εἶχε λάβει τὸν νόμον στηριγμένον καὶ θεμελιωμένον εἰς τὴν ἱερωσύνην αὐτὴν ἡ ὁποία πλέον ἀνάγκη ὑπῆρχε νὰ ἀναστηθῇ καὶ ἀναδειχθῇ ἄλλος ἱερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ καὶ νὰ μὴ ὀνομάζεται καὶ ὁ νέος ἱερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν ἱερεύς; Ἦτο λοιπὸν ἀνεπαρκὴς ἡ παλαιὰ ἱερωσύνη καὶ δι’ αὐτὸ ἀνεδείχθη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ νέα ἱερωσύνη. Ἀλλ’ αὐτὸ συνεπιφέρει καὶ μεταβολὴν τοῦ νόμου. ¹² Διότι ὅταν μεταβάλλεται καὶ ἀλλάσσῃ ἡ ἱερωσύνη, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίζετο ἡ Μωσαϊκὴ νομοθεσία, κατ’ ἀνάγκην ἐπακολουθεῖ καὶ ἀλλαγὴ νόμου καὶ ἀντικαθίσταται λοιπὸν ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ὑπὸ τῆς Νέας. ¹³ Πράγματι δὲ μετετέθη καὶ ἀντικατεστάθη ἡ Λευϊτικὴ ἱερωσύνη. Διότι ἐκεῖνος, διὰ τὸν ὁποῖον λέγονται ταῦτα καὶ τὸν ὁποῖον ἐσυμβόλιζεν ὁ Μελχισεδέκ, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δηλαδή, κατάγεται ἀπὸ ἄλλην φυλήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπλησίασε κανεὶς ὡς ἱερεὺς εἰς τὸ θυσιαστήριον. ¹⁴Διότι εἶναι φανερόν, ὅτι ὁ Κύριος μας σὰν ἄλλος ἥλιος δικαιοσύνης ἀνέτειλεν ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἰούδα, διὰ τὴν φυλὴν δὲ αὐτὴν δὲν εἶπε τίποτε περὶ ἱερωσύνης ὁ Μωϋσῆς. ¹⁵ Καὶ γίνεται ἀκόμη περισσότερον φανερόν, ὅτι ἡ Λευϊτικὴ ἱερωσύνη καὶ ἡ Παλαιὰ Διαθήκη μετετέθησαν καὶ ἀντικατεστάθησαν, ἐκ τοῦ ὅτι ἀνέστη καὶ ἀνεδείχθη ἄλλος ἱερεὺς ὅμοιος πρὸς τὸν Μελχισεδέκ. ¹⁶ Καὶ ὁ νέος αὐτὸς ἱερεύς, ὁ Χριστὸς δηλαδή, ἔγινεν ἱερεὺς ὄχι σύμφωνα μὲ νόμον, ποὺ ἔχει ἐντολάς, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέροντο εἰς τὰ ἐξωτερικὰ καὶ πρόσκαιρα καὶ ἒν γένει εἰς τὴν κάθαρσιν τῆς σαρκός, ἀλλ’ ἔγινεν ἱερεὺς διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πατρὸς καὶ τῆς ἰδικῆς του, ἡ ὁποία εἶναι δύναμις ζωῆς, ποὺ δὲν καταλύεται ἀπὸ θάνατον, ἀλλ’ εἶναι αἰωνία. ¹⁷ Λέγω ὅτι εἶναι δύναμις ζωῆς αἰωνίας, διότι μαρτυρεῖ ἡ Γραφὴ περὶ τοῦ νέου ἱερέως Χριστοῦ, ὅτι σὺ εἶσαι ἱερεὺς αἰώνιος κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μελχισεδέκ.

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β´ 22 – 40

²² Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, ²³ καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, ²⁴ καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν. ²⁵ Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν ἅγιον ἐπ’ αὐτόν· ²⁶ καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου. ²⁷ καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ ²⁸ καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· ²⁹ Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ³⁰ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ³¹ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν. ³² φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. ³³ καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ. ³⁴ καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπεν πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. ³⁵ καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί. ³⁶Καὶ ἦν Ἅννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ· αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα μετὰ ἀνδρὸς ἔτη ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς, ³⁷ καὶ αὐτὴ χήρα ἕως ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων, ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν· ³⁸καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱερουσαλήμ. ³⁹ Καὶ ὡς ἐτέλεσαν πάντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέτ. ⁴⁰ Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό.

Ερμηνεία

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β´ 22 – 40

²² Καὶ ὅταν σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως συνεπληρώθησαν αἱ ἡμέραι διὰ τὸν καθαρισμὸν τῆς μητέρας τοῦ παιδίου καὶ τοῦ ἀρραβωνιαστικοῦ της, ἀνέβασαν αὐτὸν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ τὸν παρουσιάσουν καὶ τὸν ἀφιερώσουν εἰς τὸν Κύριον. ²³ Ἡ παρουσίασις δὲ καὶ ἀφιέρωσις αὐτὴ ἐγίνετο σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο, ποὺ εἶχε γραφῆ εἰς τὸν νόμον τοῦ Κυρίου, ὅτι κάθε ἀρσενικόν, ποὺ διὰ πρώτην φορὰν ἀνοίγει τὴν μήτραν τῆς μητέρας του καὶ γεννᾶται, δηλαδὴ κάθε πρωτότοκον καὶ πρωτογενές, θὰ κληθῇ καὶ θὰ θεωρηθῇ ὡς ἀφιερωμένον εἰς τὸν Κύριον. ²⁴ Ἀνέβησαν ἀκόμη εἰς τὸν ναόν, καὶ διὰ νὰ προσφέρουν θυσίαν διὰ τὸν καθαρισμόν των ἓν ζεῦγος τρυγόνια ἢ δύο μικρὰ περιστέρια, σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο, ποὺ ἔχει ὁρισθῇ εἰς τὸν νόμον τοῦ Κυρίου διὰ τοὺς πτωχούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν τὰ μέσα νὰ προσφέρουν θυσίαν ὁλόκληρον ἀρνίον. ²⁵ Καὶ ἰδοὺ ἦτο εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ ὠνομάζετο Συμεών. Καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἦτο δίκαιος φυλάττων τὰς ἐντολὰς τοῦ νόμου καὶ εὐλαβής, φοβούμενος τὸν Θεόν. Αυτὸς εἶχε φωτισθῇ ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν προφητικῶν βιβλίων καὶ μὲ πόθον ζωηρὸν ἐπερίμενε νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν διὰ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Μεσσίου παρηγορία ἀπὸ τὰ κακὰ καὶ τὰς θλίψεις, ποὺ ὑπέφερεν ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας. Καὶ Πνεῦμα προφητικὸν Ἅγιον ἦτο ἐπάνω του. ²⁶ Καὶ εἶχεν ἀποκαλυφθῆ εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὅτι δὲν θὰ ἀπέθνησκε προτοῦ ἴδῃ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἔχρισε βασιλέα καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου. ²⁷Καὶ ἦλθεν ὁ Συμεὼν κατὰ παρακίνησιν καὶ ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τὸ ἱερόν. Καὶ ὅταν οἱ γονεῖς εἰσήγαγον εἰς τὸ ἱερὸν τὸ παιδίον Ἰησοῦν διὰ νὰ κάμουν δι’ αὐτὸ ἐκεῖνο, ποὺ σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ἦτο συνηθισμένον νὰ γίνεται εἰς τὰ πρωτότοκα, ²⁸ τότε καὶ αὐτὸς ὁ Συμεὼν ἐδέχθη τὸ παιδίον εἰς τὰς ἀγκάλας του καὶ ἐδόξασε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· ²⁹ Τώρα, ὅτε πλέον εἶδον τὸν Λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, ἐλευθερώνεις ἀπὸ τοὺς δεσμοὺς τοῦ σώματος ἐμὲ τὸν δοῦλον σου. Δεσπότα, καὶ μετ’ ὀλίγον ἀποθνήσκω σύμφωνα μὲ τὸν λόγον σου, ποὺ μοῦ εἶπες, ὅτι δὲν θὰ ἀποθάνω, πρὶν ἴδω τὸν Χριστόν. Καὶ μὲ ἐλευθερώνεις ἐν εἰρήνῃ καὶ χωρὶς νὰ ἀνησυχῶ πλέον διὰ τὴν λύτρωσιν τοῦ Ἰσραήλ, ³⁰ διότι εἶδαν οἱ ὀφθαλμοί μου τὸν ἐνανθρωπήσαντα υἱόν σου, ὁ ὁποῖος θὰ φέρῃ τὴν σωτηρίαν, ³¹ τὴν ὁποίαν ἠτοίμασες διὰ νὰ γίνῃ φανερὰ ἐνώπιον ὅλων τῶν λαῶν πρὸς εὐεργεσίαν ὄχι μόνον τῶν Ἰουδαίων, ἄλλα καὶ τῶν ἐθνικῶν. ³² Καὶ θὰ εἶναι οὕτω τὸ σωτήριόν σου αὐτὸ φῶς πνευματικόν, ποὺ θὰ φανερώσῃ καὶ θὰ ἀποκαλύψῃ εἰς τὰ ἔθνη τὸν ἀληθινὸν Θέον καὶ τὴν ἀληθῆ ὁδὸν σωτηρίας, ἀλλὰ καὶ δόξα τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, ἀφοῦ ἀπὸ τὸν Ἰσραὴλ κατάγεται ὡς ἄνθρωπος ὁ Σωτὴρ καὶ ἀφοῦ τελικῶς καὶ ὁ Ἰσραὴλ ὡς σύνολον θὰ τὸν ἐγκολπωθῇ ὡς σωτῆρα του. ³³ Καὶ ὁ Ἰωσὴφ καὶ ἡ μητέρα τοῦ παιδίου εὑρίσκοντο εἰς συνεχῆ θαυμασμὸν δι’ ὅσα καὶ τώρα καὶ προτήτερα καὶ ἀπὸ τὸν Συμεὼν καὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένας καὶ ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους ἐλέγοντο δι’ αὐτό. ³⁴ Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Συμεὼν καὶ εἶπεν εἰς τὴν Μαρίαν τὴν μητέρα του· Ἰδοὺ αὐτὸς εἶναι προωρισμένος διὰ νὰ γίνῃ αἰτία πτώσεως καὶ ἀναστάσεως πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ. Ὅσοι θ’ ἀπιστήσουν εἰς αὐτόν, θὰ πέσουν καὶ θὰ ἀπολεσθοῦν· ὅσοι θὰ πιστεύσουν, θὰ ἀναστηθοῦν καὶ θὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ θὰ σωθοῦν, θὰ εἶναι δὲ καὶ θαῦμα, ἀφοῦ ἐν τῷ προσώπῳ του θὰ ἐμφανίζεται ἡ ἕνωσις τῶν δύο φύσεων, τῆς θείας καὶ τῆς ἀνθρωπίνης. Ἀλλὰ τὸ θαῦμα τοῦτο θὰ ἀντιλέγεται ἀπὸ τοὺς ἀπιστοῦντας καὶ ἐνῷ οἱ καλοπροαίρετοι θὰ ὁδηγοῦνται δι’ αὐτοῦ εἰς τὴν πίστιν καὶ θὰ σώζονται, οἱ ἀνειλικρινεῖς καὶ ἐγωϊσταὶ θὰ ἀπιστοῦν καὶ θὰ κατακρίνωνται. ³⁵ Λόγῳ δὲ τῆς ἀντιλογίας αὐτῆς, καὶ σοῦ, τῆς μητρὸς αὐτοῦ, τὴν καρδίαν θὰ διαπεράσῃ μεγάλη καὶ ὀδυνηρὰ μάχαιρα θλίψεως καὶ ὀδύνης, ὅταν θὰ τὸν ἴδῃς νὰ σταυρώνεται. Καὶ ἔτσι ἡ πτῶσις καὶ ἡ ἀνάστασις πολλῶν, καθὼς καὶ ἡ ἀντιλογία γύρω ἀπὸ τὸ θαῦμα αὐτὸ θὰ γίνωνται, διὰ νὰ ξεσκεπασθοῦν πολλῶν καρδιῶν οἱ διαλογισμοὶ καὶ αἰ διαθέσεις, ποὺ ἔμεναν ἔως τώρα ἀπόκρυφοι, καὶ μὲ τὴν ἀπόρριψιν ἢ ἀποδοχὴν τοῦ Μεσσίου θὰ φανεροθοῦν. ³⁶ Ὑπῆρχε δὲ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ κάποια Ἄννα προφῆτις. Αὕτη ἦτο κόρη τοῦ Φανουὴλ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἀσήρ, τοῦ ὀγδόου παιδιοῦ τοῦ Ἰακὼβ ἐκ τῆς Λείας, ἦτο δὲ πολὺ προχωρημένη εἰς τὴν ἡλικίαν, καὶ εἶχε ζήσει μὲ ἄνδρα ἑπτὰ χρόνια ἀπὸ τὸν καιρόν, ποὺ ὡς παρθένος ἦλθεν εἰς γάμον μὲ αὐτόν. ³⁷ Καὶ αὐτὴ ἦτο χήρα, ἡλικίας περίπου ὀγδοήκοντα τεσσάρον ἐτῶν, ἡ ὁποία δὲν ἀπεμακρύνετο ἀπὸ τὸν ἱερὸν περίβολον τοῦ ναοῦ, ἀλλὰ παρέμενεν εἰς αὐτὸν καὶ κατὰ τὰς ὤρας, ποὺ δὲν ἐγίνοντο ἀκολουθίαι εἰς τὸν ναόν. Καὶ ἔτσι ἐλάτρευε νύκτα καὶ ἡμέραν τὸν Θεὸν μὲ νηστείας καὶ προσευχάς. ³⁸ Καὶ αὐτὴ ἦλθε κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν καὶ ἀφοῦ εἶδε τὸ παιδίον, ηὐχαρίστει καὶ ἐδοξολόγει τὸν Θεὸν καὶ ἔλεγε περὶ αὐτοῦ εἰς ὅλους, ὅσοι κατοικοῦντες εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ περιέμενον λύτρωσιν καὶ ἀπελευθέρωσιν ἀπὸ τῶν δεινῶν καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας. ³⁹ Καὶ ὅταν ὁ Ἰωσὴφ καὶ ἡ Μαρία ἐτελείωσαν ὅλα, ὅσα ὁ νόμος τοῦ Κυρίου ὁρίζει περὶ τοῦ καθαρισμοῦ καὶ τῆς ἀφιερώσεως τοῦ παιδίου, ἐγύρισαν ὀπίσω εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὴν πατρίδα τῶν Ναζαρέτ. ⁴⁰ Τὸ δὲ παιδίον ἐμεγάλωνε κατὰ τὸ σῶμα καὶ ἐνισχύετο ἐκτάκτως κατὰ τὰς διανοητικὰς καὶ πνευματικὰς δυνάμεις. Καὶ ἡ θεότης, μὲ τὴν ὁποίαν ἦτο ἠνωμένον, καθ’ ὅσον ἡ ἡλικία τοῦ παιδίου ἐπροχώρει, μετέδιδεν εἰς αὐτὸ καὶ τὸ ἐγέμιζε σοφίαν. Καὶ χάρις Θεοῦ, ἡ ὁποία τὸ ἐνίσχυεν εἰς πᾶσαν ἀρετὴν καὶ τὸ ἐφύλαττεν ἀπὸ πᾶσαν ἁμαρτίαν, ἦτο ἐπ’ αὐτοῦ, διευθύνουσα τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀπρόσκοπτον ἀνάπτυξιν καὶ ἠθικὴν πρόοδόν του.

Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου. Θέλεις νὰ δῇς τὸ Χριστό; του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Τὴν πρώτη (1η) Ἰανουαρίου ἦταν τοῦ ἁγίου Βασιλείου. Χθὲς πρώτη (1η) Φεβρουαρίου ἦταν τοῦ ἁγίου Τρύφωνος. Καὶ σήμερα; Σήμερα δὲν ἑορτάζει ἅγιος. Ἑορτάζει ὁ βασιλεὺς τῶν ἁγίων, ὁ ἀρχηγὸς τῆς πίστεώς μας, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Εἶνε δεσποτικὴ ἑορτή, ἡ ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς. Τί εἶνε ἡ Ὑπαπαντή; Μὲ ἁπλᾶ λόγια θὰ τὸ ἐξηγήσουμε.
Ὁ Χριστός, ἀγαπητοί μου, δὲν ἦταν μόνο ἄνθρωπος, ἦταν καὶ Θεός. Καὶ ὡς Θεὸς δὲν ὑπάρχει στιγμὴ τοῦ χρόνου ποὺ νὰ μὴν ὑπάρχῃ. Ὑπάρχει πάντοτε. Εἶνε αὐτὸ ποὺ λέμε «νῦν καὶ ἀεί». Ἐμεῖς εἴμεθα στὸ «νῦν», τώρα,ἐνῷ ὁ Χριστὸς εἶνε καὶ στὸ «ἀεί», πάντοτε· «…νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων». Ὡς Θεὸς λοιπὸν εἶνε αἰώνιος, ὡς ἄνθρωπος ὅμως, ποὺ ἐφόρεσε σάρκα, μπῆκε στὴν ἱστορία, στὸ χρόνο. Γεννήθηκε σὲ ὡρισμένο χρόνο καὶ τόπο, σὲ ἕνα μικρὸ χωριό.Γεννήθηκε σὰν ἕνα φτωχὸ νήπιο. Ἡ Mάνα του δὲν εἶχε ποῦ νὰ τὸν βάλῃ, καὶ τὸν ἔβαλε στὸ παχνὶ τῶν ζῴων. Γεννήθηκε σὲ μιὰ σπηλιά, σ᾿ ἕνα σταῦλο. Ποιός θὰ φανταζόταν, ὅτιτὸ νήπιο ἐκεῖνο εἶνε ὁ βασιλεὺς τοῦ κόσμου; Πέρασαν ἀπὸ τὴ Γέννησι σαράντα ἡμέρες. Τὴν τεσσαρακοστὴ ἡμέρα εἶχαν τότε συνήθεια, ὅπως καὶ τώρα, νὰ πηγαίνουν τὸ βρέφος στὸ ναό. Τὸ πήγαιναν γιὰ νὰ τὸ ἁγιάσουν, νὰ τὸ καθαρίσουν, νὰ σαραντίσῃ ἡ μάνα.
Σήμερα δυστυχῶς ἄρχισαν αὐτὰ νὰ μὴν τὰ προσέχουν. ᾿Αμελοῦν. Θυμηθῆτε ὅμως τὰ λόγια μου· παιδί, ποὺ ἡ μάνα δὲν τὸ σαραντίζει, θὰ γίνῃ τέρας. Θὰ γεμίσῃ ὁ κόσμος ἀπὸ κακούργους.Συνήθιζαν, λοιπόν, οἱ Ἑβραῖοι στὶς σαράντα ἡμέρες νὰ φέρνουν τὸ παιδὶ στὸ ναό, καὶ συγχρόνως νὰ προσφέρουν δῶρα. Ἂν ἦταν πλούσιοι, πήγαιναν ἕνα βόδι, ἕνα δαμαλάκι·ἂν ἦταν φτωχοί, πήγαιναν ἕνα ζευγάρι τρυγόνια ἢ δυὸ μικρὰ περιστέρια. Γιατί; Γιὰ νὰ εὐχαριστήσουν τὸ Θεό, ποὺ ἔδωσε τὸ παιδί. Διότι τὸ παιδὶ εἶνε ὁ μπουναμᾶς τοῦ οὐρανοῦ, τὸ πιὸ μεγάλο δῶρο. Δὲν πά᾿ νά ᾿χῃ τὸ σπίτι ῥαδιόφωνα τηλεοράσεις κι ὅ,τι ἄλλο θέ᾿ς· ἂν μέσα σ᾿ αὐτὸ δὲν ἀκούγεται κλάμα παιδιοῦ,κάτι λείπει. Γι᾿ αὐτὸ οἱ γονεῖς νὰ εὐχαριστοῦν τὸ Θεό. Διότι τὸ παιδὶ δὲν τὸ ἔκανες ἐσύ – λάθος ἔχεις. Ἅμα ὁ Θεὸς δὲν εὐλογήση τὰ δέντρα, καρπὸ δὲν πιάνουν· κι ἅμα ὁ Θεὸς δὲν εὐλογήσῃ τὴ γῆ, σπαρτὰ δὲν θερίζεις. Κι ἅμα ὁ Θεὸς δὲν εὐλογήσῃ τὴν κοιλιὰ τῆς γυναίκας, ἂς πάῃ σ᾿ ὅλους τοὺς γιατρούς, παιδὶ δὲν κάνει.
Τὰ παιδιὰ τὰ δίνει ὁ Θεός. Γι᾿ αὐτὸ οἱ μανάδες πρέπει νὰ φέρνουν τὰ παιδιά τους στὴν ἐκκλησιὰ ὅταν γίνωνται σαράντα ἡμερῶν, νὰτὰ σαραντίζουν καὶ νὰ εὐλογοῦνται. Αὐτὸ ἔκανε ἡ Παναγία, αὐτὸ νὰ κάνουμε κ᾿ ἐμεῖς.
Ἡ Παναγία πῆρε στὴν ἀγκαλιά της τὸ Χριστὸ καὶ μαζὶ μὲ τὸν δίκαιο Ἰωσὴφ τὸν προστάτη πῆγαν στὸ ναὸ τοῦ Σολομῶντος. Μαζί της πῆγαν κι ἄλλες γυναῖκες πλούσιες. Τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων εἶνε στοὺς πλουσίους. Ἐκείνη ἦταν φτωχιὰ καὶ κανείς δὲν τὴν πρόσεχε. Ἀλλὰ τί λέω; Κάποιος τὴν πρόσεξε. Ποιός; Ἕνας γέροντας ποὺ τὸν ἔλεγαν Συμεών . Τί ἦταν αὐτός;Αὐτὸς διάβαζε τὴν ἁγία Γραφή, διάβαζε τοὺς προφήτας, καὶ ἀπὸ ᾿κεῖ ἔμαθε, ὅτι μιὰ μέρα «θὰ ἀνατείλῃ ἕνα ἄστρο» στὸν κόσμο· ἔμαθε, ὅτι θὰ ἔρθῃ «ἕνας ἄνθρωπος», ὁ Μεσσίας, ὁ Λυτρωτὴς τοῦ κόσμου, ὁ Χριστός (βλ. Ἀριθμ. 24,17) . Ὁ Συμεὼν ὅμως λυπόταν ὅτι δὲν θὰ ζήσῃ νὰ δῇ τὸ Χριστό . Τέτοια λαχτάρα εἶχε. Καὶ ἔλεγε· Θεέ μου,ἄφησέ με νὰ ζήσω ἂς δῶ τὸ Χριστὸ κι ἂς πεθάνω!… Καὶ ὁ Θεὸς ἄκουσε τὴν προσευχή του.Τὴν ὥρα ποὺ ἡ Παναγία ἔφθανε στὸ ναό,ὁ Συμεὼν ἄκουσε φωνή· Πήγαινε τώρα στὸ ναό, κ᾿ ἐκεῖ θὰ δῇς τὸ Χριστό!… Ἔκανε φτερὰ στὰ πόδια ὁ γέροντας καὶ νάτον στὸ ναό.Ἀλλὰ ἐκεῖ ἦταν πολλὲς γυναῖκες· ποιά ἀπ᾿ ὅλες ἦταν ἡ Παναγία; Ὅπως ὁ Θεὸς φώτισετὸν ᾿Iωάννη τὸν Πρόδρομο καὶ ἀνάμεσα στὶς χιλιάδες ποὺ βαπτίζονταν ἐκεῖ στὸ ποτάμι διέκρινε τὸ Χριστό, ἔτσι ἐδῶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο φώτισε τὸν Συμεὼν νὰ διακρίνῃ τὸ Χριστὸ καὶ νὰ καταλάβῃ ποιά εἶνε ἡ Παναγία. Καὶ τότε πλησίασε κοντά. Τὰ μάτια του βούρκωσαν.Ὕψωσε τὸ βλέμμα στὸν οὐρανό, πῆρε στὴν ἀγκαλιά του τὸ Χριστό, ἔκανε τὴν προσευχή του καὶ εἶπε· «Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου,δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ…» · τώρα, λέει, ἂς πεθάνω· εἶδα τὸ Χριστό (Λουκ. 2,29).
Μετὰ ὁ Συμεὼν εἶπε· Αὐτὸ τὸ παιδὶ θὰ συγκλονίσῃ τὸν κόσμο. Κανένας ἄλλος δὲν θ᾽ ἀλλάξῃ τὸν κόσμο ὅπως αὐτό. Αὐτὸ τὸ παιδὶ ἄλλοι θὰ τὸ ἀγαπήσουν καὶ γιὰ τὴν ἀγάπη τουθὰ θυσιάσουν τὰ πάντα, κι ἄλλοι θὰ τὸ μισήσουν… Καὶ ἔτσι εἶνε. Τὸ Χριστὸ ἢ θὰ τὸν ἀγα-πήσῃς ἢ θὰ τὸν μισήσῃς. Καὶ θὰ γίνῃ πόλεμος μεγάλος· οἱ ἀντίχριστοι θὰ τὸν πολεμοῦν, οἱ ἄλλοι θὰ τὸν λατρεύουν, καὶ τέλος θὰ νικήσῃ ὁ Χριστός.Φαντάσου τώρα τὸ Συμεὼν νὰ βλέπῃ ἕνα μικρὸ παιδάκι καὶ νὰ λέῃ αὐτὰ τὰ πράγματα!
Καὶ τὰ βλέπουμε σήμερα πραγματοποιούμενα. Κατόπιν συνέχισε πρὸς τὴν Παναγία · Μάνα εὐλογημένη, μάνα εὐτυχισμένη, ἀλλὰ καὶ μάνα πικραμένη! Εὐλογημένη, γιατὶ γέννησες τὸ Χριστό. Πικραμένη, γιατὶ θὰ τὸν δῇς τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ νὰ τὸν καρφώνουν οἱ ἀντίχρι-στοι, κ᾿ ἐσένα μαχαίρι δίκοπο θὰ περάσῃ τὴνκαρδιά σου… Αὐτὰ εἶπε ὁ Συμεών.Στὸ ναὸ ἦταν τότε καὶ μιὰ γριὰ χήρα 84χρονῶν, ἡ Ἄννα . Αὐτὴ παντρεύτηκε, ἔζησε 7χρόνια μὲ τὸν ἄντρα της, μετὰ χήρευσε καὶ δὲν ἦλθε σὲ δεύτερο γάμο, δὲν ξαναπαντρεύτηκε. Γιατὶ μιά φορὰ παντρεύονται οἱ ἄνθρωποι. Στὰ παλιὰ τὰ χρόνια ἔτσι ἦταν. Γιὰ ἰδέστε καὶ τὰ τρυγόνια. Ἔχουν ἀγάπη. Σκότωσε ὁκυνηγὸς τὸ ἀρσενικό; τὸ θηλυκὸ δὲν ζευγα-ρώνει πλέον μὲ ἄλλο ἀρσενικό. Γι᾿ αὐτὸ λένε «ἀγαπιοῦνται σὰν τὰ τρυγόνια». Τώρα ὅμως βλέπεις τὸν ἄλλο, ἀκόμα δὲν ἔθαψε τὴ γυναῖκα του καὶ ζητάει νέα γυναῖκα· καὶ βλέπεις τὴν ἄλλη, ἀκόμα δὲν ἔθαψε τὸν ἄντρα της καὶ ζητάει δεύτερο ἄντρα. Ὄχι, δὲν εἶνε ἔτσι τὰ πράγματα. Ἕνας ἄντρας καὶ μιά γυναίκα εἶνε ὁ ἰδεώδης γάμος ποὺ εὐλογεῖ ὁ Χριστός.Ἔτσι ἔζησε ἡ Ἅννα. Καὶ τώρα δὲν πήγαινε ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι νὰ κουτσομπολεύῃ καὶ νὰ κατακρίνῃ. Ἦταν διαρκῶς στὸ ναό, νήστευε,προσευχόταν, ὑπηρετοῦσε τὸ Θεὸ καὶ διάβαζε τὴ Γραφή. Κι ὅταν εἶδε τὸ Χριστὸ στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Συμεών, ἔτρεξε κι αὐτὴ κοντά, δο ξολογοῦσε τὸ Θεὸ καὶ κήρυττε τὸ Χριστὸστοὺς προσκυνητάς.
Αὐτὴ εἶνε, ἀγαπητοί μου, ἡ ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς. Μπορεῖ τώρα κάποιος νὰ πῇ· Ἄχ πόσο ἤθελα κ᾿ ἐγὼ νὰ ζοῦσα τότε καὶ νὰ δῶ τὸ Χριστό!… Ὑπάρχει σήμερα τέτοια λαχτάρα; Ἐπιθυμοῦμε νὰ δοῦμε τὸ Χριστό , ὅπως ὁ Συμεὼν καὶ ἡ Ἄννα; Ἀλλ᾿ ἂν ζητοῦμε αὐτό, τὸ ἔχουμε. Ὑπάρχει τρόπος νὰ δῇς τὸ Χριστό. Ποῦ νὰ τὸν δῇς; ᾿Eδῶ. Δὲν εἶνε ἀνάγκη οὔτε στὰ Ἰεροσόλυμα νὰπᾷς, οὔτε στὰ οὐράνια ν᾿ ἀνεβῇς, οὔτε ὁράματα νὰ δῇς. Μπορεῖς νὰ δῇς τὸ Χριστὸ στὴν Ἐκκλησία!
Ἀπίστευτο, ἀλλὰ ἀληθινό.Τὰ παλιὰ τὰ χρόνια, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἦταν ἅγιοι, ἂς μὴν εἶχαν σχολεῖα, εἶχαν ὅμως Θεό.Ἔρχονταν στὴν ἐκκλησία, κι ὅταν ἔβγαινε τὸ δισκοπότηρο, –δὲν εἶνε ψέμα–ἔβλεπαν τὸ Χριστό, τὴν Παναγιά, ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους· γιατὶ εἶχαν μάτια ἀγγελικά. Ἐμεῖς τώρα ἔχουμε μάτια κτηνώδη (μάτια σκύλου, μάτια χοίρου, μάτια τίγρεως, μάτια λιονταριοῦ). Καὶ τέτοια μάτια δὲν εἶνε ἄξια νὰ βλέπουν τέτοια ὁράματα. Ὅταν τὰ χέρια καὶ τὰ κορμιὰ εἶνε ἀκάθαρτα, τότε καὶ τὰ μάτια εἶνε ἁμαρτωλὰ καὶ ἀνάξια. Γιὰ νὰ δῇς τὸ Χριστό, πρέπει νὰ ᾿χῃς καθαρὴ τὴν καρδιά (βλ. Ματθ. 5,8) .
Ἐδῶ εἶνε ὁ Χριστός . Ὅσα λέει ὁ παπᾶς κι ὁ ψάλτης, ὅλα εἶνε λόγια τοῦ Χριστοῦ. Μὰ δὲν τὰ καταλαβαίνουμε. Γιατὶ ἂν πάρῃς μιὰ κιθάρα ἢ ἕνα βιολὶ καὶ πᾷς καὶ παίξῃς σ᾿ ἕνα στάβλο, τὰ γαϊδούρια δὲν καταλαβαίνουν τὴ μουσική σου· αὐτὰ θέλουν σανό. Καὶ ἂν μπροστὰ στὰ γουρούνια πετάξῃς διαμάντια, δὲν συγκινοῦνται· αὐτὰ θέλουν λάσπη καὶ ἀκαθαρσία. Καὶ οἱ ἄνθρωποι σήμερα δὲν θέλουν διαμάντια καὶ πολύτιμα πράγματα· θέλουν ψευτιές, ποὺ ἔχει τὸ ῥάδιο καὶ ἡ τηλεόρασι. Ἐκεῖ τὸ αὐτάκι μας καὶ ἐκεῖ τὰ μάτια μας, ὧρες ὁλόκληρες, νὰ δοῦμε κορμιὰ γυμνά, ν᾿ ἀκούσουμε τραγούδια αἰσχρά…
Ἀδέρφια μου, δὲν λέω ψέματα. Σᾶς λέω τὴν ἀλήθεια, ποὺ κι ἂν ἐμεῖς τὴν ἀρνηθοῦμε, κι αὐτὲς οἱ πέτρες θὰ τὴ φωνάξουν· ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ ἀληθινὸς Θεός! Ὅπου εἶνε ὁ Χριστός,εἶνε ἡ ἀλήθεια· ὅπου λείπει ὁ Χριστός, εἶνε τὸ ψέμα. Ὅπου εἶνε ὁ Χριστός, εἶνε ἡ δικαιοσύνη, ἡ λευτεριά, ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη, ὁ παράδει- σος· ὅπου λείπει ὁ Χριστός, εἶνε ἡ ἀδικία, ἡ σκλαβιά, τὸ μῖσος, ὁ πόλεμος, ἡ κόλασι. Διαλέξτε καὶ πάρτε. Κλεῖστε τὰ ῥαδιόφωνα, κλεῖστε τὶς τηλεοράσεις, κι ἀνοῖξτε τὴν καρδιά σας νὰ μπῇ ὁ Χριστός, νὰ δῆτε τὸ Χριστό· ὅν, παῖδες Ἑλλήνων, ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος-

Παναγία Υπαπαντή: Η ιστορία της ιερής εικόνας και της πολιούχου της Καλαμάτας

**H IEΡΗ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ**

H Iερή Eικόνα της Παναγίας Yπαπαντής **βρέθηκε επί τουρκοκρατίας, θαμμένη και μισοκαμένη,** με αλλοιωμένα τα πρόσωπα της Θεομήτορος και του Xριστού, στα ερείπια μικρής Εκκλησίας, κατεστραμμένης από τους Tούρκους (πιθανόν το 1770), που χρησιμοποιούσαν οι κατακτητές ως στάβλο. Στο χώρο αυτό, νοτιοανατολικά του υπάρχοντος Mητροπολιτικού και Καθεδρικού Iερού Nαού, κτίστηκε και καταστράφηκε επανειλημμένα η αφιερωμένη στην Παναγία την Yπαπαντή Εκκλησία.

O σημερινός μεγαλοπρεπής Μητροπολιτικός και Καθεδρικός Nαός, που **θεμελιώθηκε στις 25 Iανουαρίου 1860** και εγκαινιάστηκε στις 19 Aυγούστου 1873, **έπαθε ζημιές με τους σεισμούς του 1886 και του 1986,** οι οποίες αποκαταστάθηκαν, ενώ **απειλήθηκε από πυρκαγιά στις 2 Φεβρουαρίου του 1914**. Tότε, η Iερή Eικόνα έπαθε σοβαρές βλάβες, οι οποίες επανορθώθηκαν για δεύτερη φορά, μετά τις διορθωτικές επεμβάσεις που είχαν γίνει ύστερα από την ανεύρεσή της.
H **λιτάνευση της Eικόνας έγινε για πρώτη φορά το 1841,** για την αντιμετώπιση κάποιας **επιδημίας βαριάς μορφής (πιθανολογείται ότι ήταν πανώλη),** που είχε πλήξει την πόλη. Kαθιερώθηκε, όμως, η λιτάνευση να γίνεται κάθε χρόνο, την ημέρα της γιορτής, το έτος **1884.**

*Φωτογραφία από τη δεκαετία του ’60 κατά τη διάρκεια της λιτανείας*

Ενώ µαίνεται ο Εµφύλιος και οι πληγές της Κατοχής δεν έχουν ακόµη επουλωθεί, η πόλη προσπαθεί να βρει τους ρυθµούς της.
Το 1947 παραβρέθηκε στην εορτή της Υπαπαντής ο αρχηγός των Εθνικών Φιλελευθέρων και υπουργός ∆ηµοσίων Έργων στην κυβέρνηση ∆ηµ. Μαξίµου, Στυλιανός Γονατάς. Στη φωτογραφία η θρησκευτική ποµπή µόλις ξεκινά από την οδό Υπαπαντής. Στην πρώτη σειρά διακρίνονται οι Μητροπολίτες Μεσσηνίας Χρυσόστοµος ∆ασκαλάκης, Αττικής και Μεγαρίδος Ιάκωβος, Πατρών Θεόκλητος και Ζιχνών Κύριλλος και ακολουθούν οι επίσηµοι. Αριστερά, οι παλαιές οικίες µε τις κεραµοσκεπές κατεδαφίστηκαν στη δεκαετία του 1950 για τη διεύρυνση της πλατείας του µητροπολιτικού ναού.

Επίσηµοι στην οδό Αριστοµένους. Στην πρώτη σειρά, από αριστερά προς τα δεξιά, διακρίνουµε τον νοµάρχη Μεσσηνίας Νέζερ, τον Στυλιανό Γονατά, αρχηγό των Εθνικών Φιλελευθέρων και υπουργό ∆ηµοσίων Έργων, τον δήµαρχο Καλαµάτας
Βασίλειο Παλαµάρα, τον βουλευτή Μεσσηνίας Νάσο Περρωτή. Παρίσταντο επίσης οι βουλευτές ∆. Κούτσικας,
∆ηµ. Λαντζούνης και από «τη µαρτυρική Μακεδονία» ο βουλευτής Θ. Οικονόµου.
(Εφ. Σηµαία, 4 Φεβρουαρίου 1947)
-Στην οδό Φαρών η µαθητιώσα νεολαία δίνει τον τόνο στην ποµπή. Εθιµικά προηγούνται πάντα τα παιδιά του Ορφανοτροφείου Αρρένων

Στην εφ. Τα Νέα (3 Φεβρουαρίου 1951) παρατίθεται η εξής περιγραφή: «Όταν η Εικών έκαµψε προς την οδόν Ταϋγέτου, άρχισε να πέφτη ελαφρά βροχή.
Αναρίθµητες οµπρέλες άνοιξαν ενώ τα υπόστεγα εγέµισαν ασφυκτικά. Αργότερα η βροχή εκόπασε και ο λαός κατώρθωσε να παρακολουθήση µέχρι της Εκκλησίας την Εικόνα.» Στα δεξιά, το Ζουµπούλειο (πρώην πολυκλινική του ιατρού Κων. Ζουµπούλη) στεγάζει για τελευταίο σχολικό έτος την Εµπορική
Σχολή. Από το Σεπτέµβριο αυτού του έτους η σχολή θα µεταφερθεί σε οικία στη Φραγκόλιµνα.

Λιτανεία κατά την εορτή της Υπαπαντής, οδός Ταϋγέτου (Καίσαρη), 2 Φεβρουαρίου 1948
Οι Μητροπολίτες Μεσσηνίας Χρυσόστοµος ∆ασκαλάκης και Ηλείας Γερµανός ακολουθούν την εικόνα.
Πάνω αριστερά διακρίνεται το τύµπανο του υπό ανέγερση ναού των Αγίων Ταξιαρχών.-φωτό: Λεύκωμα Χρήστου Αλειφέρη/ΓΑΚ Μεσσηνίας

ΚΑΛΑΜΆΤΑ: ΕΟΡΤΑΣΜΌΣ ΥΠΑΠΑΝΤΉΣ: ΜΕ 8 ΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΕΣ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΚΑΙ ΛΙΤΆΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΙΚΌΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΌΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ

Ι.Μ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ: Με λαμπρότητα και τηρουμένων των υγειονομικών μέτρων, θα εορτάσει κατά το ερχόμενο διήμερο η Καλαμάτα την πολιούχο της «Παναγία Υπαπαντή».

Αύριο Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2022 και ώρα 6:30 μ.μ., στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Υπαπαντής του Χριστού, θά τελεσθεί ο πολυαρχιερατικός Εσπερινός.

Τον εορτασμό θα λαμπρύνουν με την παρουσία τους οι Σεβ. Μητροπολίτες Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, Κορίνθου κ. Διονύσιος, Ιλίου κ. Αθηναγόρας, Μεγάρων κ. Κωνσταντίνος, Καρθαγένης κ. Μελέτιος, Σταγών κ. Θεόκλητος, Φθιώτιδος κ. Συμεών καί Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος. Επίσης θα παραστούν Εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, Εκπρόσωποι των Κομμάτων, του Κοινοβουλίου, της Αυτοδιοίκησης, των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Κανονικά φέτος ο εορτασμός της πολιούχου της Καλαμάτας Υπαπαντής

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τον εορτασμό της πολιούχου της Καλαμάτας Υπαπαντής του Σωτήρος, η οποία θα τιμηθεί φέτος όπως και πριν την πανδημία, με την τήρηση βέβαια των απαιτούμενων μέτρων προστασίας. Κανονικά, θα πραγματοποιηθεί και η λιτανεία της θαυματουργής εικόνας Της Παναγίας, ενώ για τον εορτασμό, εκτός από εκπροσώπους φορέων, θα βρεθούν στην περιοχή, 8 ιεράρχες.

Τις ιερές εκδηλώσεις θα λαμπρύνει με την παρουσία του ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Την Κυβέρνηση στους εορτασμούς θα εκπροσωπήσει ο Αν. Υπουργός Εσωτερικών Στέλιος Πέτσας, ενώ ως εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων έχει οριστεί ο Βουλευτής Μεσσηνίας Ιωάννης Λαμπρόπουλος.
Κατά τους εορτασμούς αναμένεται να παραστούν μέλη της πολιτικής ηγεσίας, της αυτοδιοίκησης, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Στις 11.00 το πρωί της Τετάρτης 2 Φεβρουαρίου, μετά την ολοκλήρωση της Θείας Λειτουργίας, θα ακολουθήσει η λιτάνευση της Iερής Eικόνας με τη συμμετοχή Φιλαρμονικών, σε κεντρικές οδούς της πόλης (Υπαπαντής – 23ης Μαρτίου – Αριστομένους – Π. Καίσαρη – Φαρών – Φάριος και Μητροπολίτου Μελετίου), με κατάληξη το Μητροπολιτικό και Kαθεδρικό Iερό Nαό.

Τελετάρχης έχει οριστεί ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Καλαμάτας, Παναγιώτης Λύρας.
**H IΕΡΗ EΙΚΟΝΑ ΚΑΙ Ο NΑΟΣ ΤΗΣ YΠΑΠΑΝΤΗΣ**
H Iερή Eικόνα της Παναγίας Yπαπαντής βρέθηκε επί τουρκοκρατίας, θαμμένη και μισοκαμένη, με αλλοιωμένα τα πρόσωπα της Θεομήτορος και του Xριστού, στα ερείπια μικρής Εκκλησίας, κατεστραμμένης από τους Tούρκους (πιθανόν το 1770), που χρησιμοποιούσαν οι κατακτητές ως στάβλο. Στο χώρο αυτό, νοτιοανατολικά του υπάρχοντος Mητροπολιτικού και Καθεδρικού Iερού Nαού, κτίστηκε και καταστράφηκε επανειλημμένα η αφιερωμένη στην Παναγία την Yπαπαντή Εκκλησία.
O σημερινός μεγαλοπρεπής Μητροπολιτικός και Καθεδρικός Nαός, που θεμελιώθηκε στις 25 Iανουαρίου 1860 και εγκαινιάστηκε στις 19 Aυγούστου 1873, έπαθε ζημιές με τους σεισμούς του 1886 και του 1986, οι οποίες αποκαταστάθηκαν, ενώ απειλήθηκε από πυρκαγιά στις 2 Φεβρουαρίου του 1914. Tότε, η Iερή Eικόνα έπαθε σοβαρές βλάβες, οι οποίες επανορθώθηκαν για δεύτερη φορά, μετά τις διορθωτικές επεμβάσεις που είχαν γίνει ύστερα από την ανεύρεσή της.
H λιτάνευση της Eικόνας έγινε για πρώτη φορά το 1841, για την αντιμετώπιση κάποιας επιδημίας βαριάς μορφής (πιθανολογείται ότι ήταν πανώλη), που είχε πλήξει την πόλη. Kαθιερώθηκε, όμως, η λιτάνευση να γίνεται κάθε χρόνο, την ημέρα της γιορτής, το έτος 1884.
**ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ**
Για τη λιτάνευση της Ιερής Εικόνας, με απόφαση του Διευθυντή Αστυνομίας Μεσσηνίας, απαγορεύεται η στάθμευση και κίνηση παντός είδους οχημάτων κι από τις δύο κατευθύνσεις στις οδούς: Υπαπαντής – 23ης Μαρτίου – Αριστομένους – Π. Καίσαρη – Φαρών – Φάριος και Μητροπολίτου Μελετίου.
Η απόφαση αυτή θα ισχύσει την Τετάρτη 2-2-2022, από 06:00 έως 13:00 όσον αφορά στην απαγόρευση στάθμευσης και από 10:00 έως 13:00 όσον αφορά στην απαγόρευση κυκλοφορίας.

Τρεις Μητροπόλεις ζητούν οι Αιτωλοακαρνάνες

**ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ**

**ΘΕΜΑ: Πρόταση για ίδρυση Νέας Μητρόπολης στην Αιτωλ/νία με έδρα το Αγρίνιο**

**ΠΡΟΣ**
1. Τους κ.κ. Βουλευτές του νομού Αιτωλοακαρνανίας: Μάριο Σαλμά, Σπήλιο Λιβανό, Γεώργιο Βαρεμένο, Θάνο Μωραΐτη, Δημήτριο Κωνσταντόπουλο, Νικόλαο Παπαναστάση,
2. Τον Αρχιεπίσκοπο Ελλάδος κ. Ιερώνυμο

3. Την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως

4. Τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη

5. Τον Τοποτηρητή Μητροπολίτη Αιτωλ/νίας κ. Ιερόθεο

6. Προς όλα τα ΜΜΕ, έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου Αιτωλ/νίας

7. Προς τους κατοίκους του Νομού Αιτωλ/νίας Αγαπητοί κύριοι/ Αγαπητή κυρία

Η απροσδόκητη εκδημία του αγαπημένου μας Μητροπολίτη Κοσμά, εκτός από τη λύπη, μας άφησε και ένα έντονο προβληματισμό για τη σωστή διαποίμανση πλέον της Αιτωλ/νίας.

Ως γνωστό, ο Νομός Αιτωλ/νίας καταλαμβάνει όλο το δυτικό τμήμα της Στερεάς Ελλάδας, έχει έκταση 5.447 τετρ. χλμ., είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση Νομός της Ελλάδας και 6^ος σε πληθυσμό με 210.000 κατοίκους (απογρ. 2011).

Μετά το κενό που άφησε πίσω του ο εκλιπών Μητροπολίτης μας, ως μια φωνή όλοι οι κάτοικοι του νομού, με κατ΄ιδίαν συζητήσεις και πολλές αναρτήσεις στο διαδίκτυο, έθεσαν την πρόταση για δημιουργία και 3^ης Μητρόπολης στο Νομό, για την καλύτερη διαποίμανση του απέραντου νομού. Τα προβλήματα του νομού είναι πάρα πολλά και φαίνονται ξεκάθαρα στο σχέδιο#1 της πρότασής μας. Υπάρχει μια τεράστια σε έκταση Μητρόπολη, αυτή του Μεσολογγίου, που διαποιμαίνει το 75,86% του νομού (δηλαδή τα ¾) και το υπόλοιπο 24,14% (δηλαδή το ¼) που διαποιμαίνεται από τη Μητρόπολη Ναυπακτίας. Απεναντίας, τα επιχειρήματα για τη δημιουργία μιας νέας Μητρόπολης με Έδρα το Αγρίνιο, είναι πολλά και βάσιμα και συζητιόνται από την εποχή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, που είχε το πρόβλημα από τότε.

Έτσι με πολύ σεβασμό στην ιστορία του νομού, σχεδιάσαμε την πρότασή μας, που λίγο πολύ ακούγεται -με μικρές ίσως παραλλαγές- από όλους και αποτυπώνεται στο σχέδιο #2.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ

Η πρότασή μας είναι στο νομό Αιτωλοακαρνανίας, να υπάρχουν 3 Μητροπόλεις αντί των 2 που είναι σήμερα. Θεωρούμε πως είναι ακριβοδίκαιη, με ίσο ποσοστό διαποίμανσης κάθε νέας Μητρόπολης στις Αρχιερατικές περιφέρειες και έχει ως εξής:

1. Μητρόπολη Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου, με έδρα το Μεσολόγγι.

Παραμένει ως έχει και διαποιμαίνει τώρα 10 Αρχιερατικές Περιφέρειες, (έναντι 19 που έχει) και καλύπτει τώρα όλο το δυτικό τμήμα του νομού με τις Αρχιερατικές Περιφέρειες: Μεσολογγίου, Αιτωλικού, Οινιάδων, Αστακού, Φυτειών Αγγελοκάστρου , Αλυζίας, Μεδεώνος, Παλαίρου και Ανακτορίου, καλύπτοντας τώρα το 34,4% της έκτασης του Νομού, έναντι του 75,86% που είχε.

2. Μητρόπολη Ναυπακτίας και Αγίου Βλασίου, με έδρα τη Ναύπακτο.

Παραμένει ως έχει με τις εξής μεταβολές:1) Η περιφέρεια Παρακαμπιλίων (Αγίου Βλασίου) δίνεται στην νέα Μητρόπολη Αγρινίου, για πρακτικούς λόγους επικοινωνίας, αφού είναι στα σύνορα του Δήμου Αγρινίου.2) Στις ήδη υπάρχουσες περιφέρειες που διαποιμαίνει: Ναυπάκτου, Αντιρρίου, Χάλκειας, Πυλλήνης, Αποτίδιας και Πλατάνου, προστίθονται άλλες 3 και αυτές είναι οι περιφέρειες του Θέρμου, Μακρυνείας και Αρακύνθου. Έτσι τώρα διαποιμαίνει 9 Αρχιερατικές Περιφέρειες, δηλ. καλύπτει πλέον το 31,2% της έκτασης του Νομού (έναντι του 24,14% που είχε.

3. Μητρόπολη Αγρινίου, με έδρα το Αγρίνιο.

Δημιουργείται νέα Μητρόπολη και τίθεται επικεφαλής σε 10 Αρχιερατικές Περιφέρειες (Αγρινίου, Νεάπολης, Παναιτωλικού, Παρακαμπιλίων, Στράτου, Αμφιλοχίας, Ινάχου και Μενιδίου) που βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του Νομού δηλ. καλύπτει το 34,4% της έκτασης του Νομού.

Συγκρίνοντας αντίστοιχα ποιοτικά χαρακτηριστικά των γειτονικών Μητροπόλεων, βλέπουμε πως ο νομός Αιτωλ/νίας είχε σηκώσει ένα δυσβάσταχτο φορτίο εις βάρος των κατοίκων, με την παρούσα κατάσταση αφού μιλάμε για τον πρώτο σε έκταση Νομό της χώρας, που για να το διασχίσει κάποιος από το Αντίρριο (είσοδος Νομού) μέχρι το Μενίδι (έξοδος Νομού) είναι 124 χλμ και θέλει τουλάχιστον 1 ώρα και 20 με την Ιόνια οδό, που είναι ταχείας κυκλοφορίας.

Λόγω της μεγάλης έκτασης του νομού Αιτωλ/νίας, θα πρέπει να σημειωθεί, πως υπάρχουν χωριά στο νομό, που δεν είδαν ποτέ… δεσπότη στο ναό τους.

Συνεπώς, λόγοι πρακτικοί και κυρίως ουσιαστικοί επιβάλουν την ίδρυση νέας Μητρόπολης με έδρα το Αγρίνιο, που είναι η μεγαλύτερη πόλη της Αιτωλ/νίας και ο πληθυσμός του ευρύτερου Δήμου Αγρινίου, φθάνει τις 100.000 κατοίκους.

Τα πλεονεκτήματα είναι πάρα πολλά και σύσσωμος ο λαός της περιοχής ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, νέα Μητρόπολη.Τα επιχειρήματα -από την πλευρά του Μεσολογγίου κυρίως- πως είναι διχαστικό ένα τέτοιο εγχείρημα, σε καμία περίπτωση δεν στέκει, αφού στοχεύει στην καλύτερη διαποίμανση των πιστών και όχι στην πολιτική τακτοποίηση ημετέρων.

Επίσης τα επιχειρήματα που ακούγονται από την κεντρική διοίκηση στην Αθήνα, προφανώς και είναι ψευτοδιλήμματα, πως τάχα θα επιβαρυνθεί ο κρατικός προϋπολογισμός κλπ, ενώ στην ουσία, θα υπάρξει περικοπή δαπανών και θέσεων, αφού θα μετακινηθούν υπάλληλοι από την Μητρόπολη Μεσολογγίου στη Νέα Μητρόπολη Αγρινίου.

Σχετικά με τα πρόσωπα που θα επιλεγούν, τόσο στη χηρεύουσα Μητρόπολη του Μεσολογγίου, όσο και στη νέα υπό σύσταση Μητρόπολη Αγρινίου, αυτό είναι θέμα καθαρά της Ιεραρχίας και ευχόμαστε και ελπίζουμε να επιλεγούν οι πλέον κατάλληλοι!

Αγαπητοί κύριοι/Αγαπητή κυρία

Ο λαός, σας έχει εκλέξει να τον εκπροσωπείτε στα κρίσιμα ζητήματά του και να δίνετε λύσεις. Σήμερα ο λαός της Αιτωλ/νίας σας ζητά να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να ικανοποιήσετε το δίκαιο αίτημά των πολιτών της, για μια νέα Μητρόπολη, αφού η ευκαιρία είναι μοναδική και έχει ιστορική σημασία γιατί θα καθορίσει την περιοχή αλλά και την πνευματική πορεία του λαού της Αιτωλοακαρνανίας.

Κλείνουμε την ανοιχτή επιστολή μας και απευθυνόμαστε προσωπικά στον κ. πρωθυπουργό με την παρότρυνση: Όταν θέλει ο λαός, θέλει και ο πρωθυπουργός!

ΚΙΝΗΜΑ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΩΝ

* Το κίνημα Αιτωλοακαρνάνων είναι μια Εθελοντική Μη Κερδοσκοπική Κίνηση Πολιτών, ανοιχτή σε όλους τους Αιτωλ/νες, χωρίς κοινωνικές ή άλλες διακρίσεις, δεν εξαρτάται από κανέναν κομματικό, κυβερνητικό, κρατικό ή άλλο φορέα, δεν χρηματοδοτείται κρυφά ή φανερά από κανένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο της Ελλάδας ή της Αλλοδαπής.Το κίνημά μας έχει στόχο να γίνει μια δεξαμενή σκέψεων, προβληματισμών και ιδεών, για την ανάπτυξη του νομού καθώς και μοχλός πίεσης, προς όλους τους θεσμικούς φορείς, για την επίλυση των προβλημάτων και την υλοποίηση των θέσεων και των προτάσεων μας.

Στόχος των αντιεμβολιαστών ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος

Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν και στην πόλη του Βόλου, με πολίτες που δεν πιστεύουν στην ύπαρξη του κορωνοϊού και διασπείρουν μηνύματα άνευ επιστημονικής βάσης, πολλές φορές στρεφόμενα κατά επιστημόνων.
Αυτή τη φορά όμως στο επίκεντρο των αρνητών βρέθηκε ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος, ο οποίος είναι υπέρμαχος του εμβολιασμού και πολλές φορές έχει μιλήσει στο Θείο Λόγο του για τους ανθρώπους εκείνους που διασπείρουν επικίνδυνες και αντιεπιστημονικές απόψεις.
Άγνωστοι λοιπόν έγραψαν ιδιόχειρα σημειώματα και τα έβαλαν στα παρμπρίζ αυτοκινήτων στον Βόλο κατηγορώντας τον Μητροπολίτη ότι προκαλεί διχασμό.
“Ξέρει ο κύριος Επίσκοπος, Πατέρας του Βόλου Ιγνάτιος ότι ο Covid 19 τι σημαίνει στα ανάποδα Divoc 19 στα εβραϊκά που τόσο κόβεται για τον μπολιασμό, ικανοποιώντας του αδελφούς του, εχθρούς του του Χριστού; Η λέξη κόβιτ 10 εξηγείται Διχασμός. Και ιδού το πετύχανε πλήρως”, αναφέρει το κείμενο το οποίο έχει τοποθετηθεί πάνω στα αυτοκίνητα πέριξ της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας.

Ξυπνάω ένα πρωί με ένα εξόγκωμα στον ουρανίσκο.Λέω δεν είναι κάτι.Θα είναι από κάποια κύστη στο δόντι.Όμως αυτό μεγαλώνει.Μεγαλώνει επικίνδυνα.Τότε καταφεύγω στους ειδικούς.Οι πιθανότητες να ζήσω ελάχιστες.Μηδαμινές.Στους ειδικούς των ειδικών. Σε στοματολόγους.Μόλις με βλέπουν συστήνουν κατευθείαν μαγνητική. Η διάγνωση δείχνει επιθετικό καρκίνο.Έπρεπε να ξεκινήσω αμέσως τις χημειοθεραπείες.Αλλά δεν το έκανα.Περιφρόνησα τον καρκίνο και πήγα αν και δεν είμαι ο άνθρωπος ο θρησκόληπτος, να ζητήσω τη βοήθειά Της.Πήγα εκεί που κάθε καλοκαίρι πηγαίνω ως παραθεριστής για μπάνια.Πήγα στην Πάρο.Μόνο που αυτή τη φορά πήγα προσκυνητής, δεόμενος στην εικόνα Της.Πήγα στην Παναγία την Εκατονταπυλιανή της Πάρου.»Παναγία μου βοήθησε με. Πάρε με υπό την Σκέπη Σου» , είπα και ένας λυγμός τράνταξε το στήθος μου.Βγήκα νιώθοντας την Κραταιά παρουσία.Και τώρα ξεκινάει το θαύμα :Όταν έφτασα στον περίβολο της Μονής, με πλησίασε μια Γυναίκα. Ήταν ντυμένη στα μαύρα.Είχε μαντήλι στο κεφάλι Της.Μου έδωσε ένα μπουκαλάκι με λάδι.Πάρτο μου είπε θα σε βοηθήσει.Είδα το πρόσωπό Της.Ήταν το πιο γλυκο πρόσωπο που είχα δει.Μέχρι να βάλω το μπουκάλι στην τσέπη μου είχε εξαφανιστεί. Κατάλαβα ότι ήταν η Παναγία.Την αναζήτησα παντού. Δεν την είδα πουθενά. Με την βοήθεια Της νίκησα τον καρκίνο.Ζω.Της χρωστάω την ζωή μου.Χρωστάω την ζωή μου στην Παναγία την Εκατονταπυλιανη της Πάρου.Κώστας ΧαρδαβέλλαςΔημοσιογράφος

Μεσσηνίας Χρυσόστομος: 15 χρόνια πατέρας – ποιμένας – δάσκαλος

Τοῦτες τίς ἡμέρες πού ὅλοι οἱ Καλαματιανοί καί γενικῶς οἱ Μεσσήνιοι ἀναμένουμε μετά χαρᾶς καί ἐλπίδος τήν ἑορτή τῆς Παναγίας Ὑπαπαντῆς, τῆς Πολιούχου καί Προστάτιδος τῆς Καλαμάτας, ἡ σκέψη μου ταξιδεύει στό παρελθόν πρίν ἀπό δέκα πέντε χρόνια.
Ἦταν Φεβρουάριος τοῦ 2007, ὅταν ὁ δεύτερος μήνας τῆς νέας τότε χρονιᾶς ἄρχισε χαρμόσυνα μέ τήν πανήγυρη τῆς Μεγαλόχαρης, τελείωσε, ὅμως, πένθιμα μέ τήν θλιβερή εἴδηση τῆς ἐκδημίας τοῦ ἐπί 42 χρόνια Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Θέμελη (1965-2007).
Μέ πολύ πόνο ζήσαμε πάνδημη τήν κηδεία τοῦ ἀειμνήστου πνευματικοῦ πατρός μας, πού ἡ σορός του περιῆλθε τούς κεντρικούς δρόμους τῆς πόλεως καί μάλιστα ἐπάνω σέ κιλλίβαντα πυροβόλου ὅπλου, ἐπειδή ὁ πολύκλαυστος Ἀρχιερεύς, ὡς Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, χρημάτισε Τοποτηρητής τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ θρόνου τῶν Ἀθηνῶν μετά τήν κοίμηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ (1998).
Ἀμέσως μετά ἦλθε ἡ προσμονή γιά τόν διάδοχο, τόν νέο Ἐπίσκοπο καί Μητροπολίτη Μεσσηνίας, τῆς ἱστορικῆς, πρώτης τῆς ἐλευθερίας, πόλεως τοῦ Μοριᾶ καί τῶν πάλαι ποτέ διαλαμψῶν ὀνομαστῶν Ἐπισκοπῶν της.
Εὐτυχῶς δέν ζήσαμε πολύ τήν ἀγωνία γιατί ἐντός τοῦ Μαρτίου ἀποκτήσαμε νέον Ποιμενάρχη μέ τό προσφιλές καί φημισμένο, στή Μητρόπολη Μεσσηνίας ἀπό τό 1945, ὄνομα τοῦ Χρυσορρήμονος Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας ἀλλά καί τή δυναμική καί πολύπλευρη προσωπικότητα τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Σαββάτου, Ἱεροκήρυκος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καί Καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ λειτουργοῦντος στήν ἴδια περιώνυμη καί ἐξακουστή πόλη, Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου.
Ἡ γενιά μου καί οἱ νεώτερες γενιές δέν εἴχαμε δεῖ Ἐνθρόνιση Ἀρχιερέως στήν Καλαμάτα.
Τό Ἀναστάσιμο Σάββατο τοῦ Λαζάρου τοῦ 2007 σηματοδότησε τήν περπατησιά τοῦ νέου Ἀρχιερέως, τήν ἄνοδό του στόν Ἐπισκοπικό Θρόνο τῆς Ὑπαπαντῆς καί τόν Ἐπιβατήριό του λόγο, πού ἐξύφανε τό ὄραμα καί τήν εὐθύνη τῆς εὐέλπιστης ποιμαντορίας του.
Ἔτσι ἄρχισε ἡ ἐπαφή καί γνωριμία μέ τόν Ποιμενάρχη μας, πού γιά μέν τούς Κληρικούς του στάθηκε στά 15 χρόνια πού κύλησαν ὁ πολύτιμος ἀδελφός καί γνήσιος συμπαραστάτης τους, γιά δέ τόν λαό τῆς ἐπαρχίας του ὁ συνετός καί δίκαιος πατέρας του.
Στό ἡμερολόγιο τῆς προσωπικῆς του καταγραφῆς, μέ ἐπιβεβαίωση τήν μαρτυρία τοῦ ἐμπιστευθέντος ὑπό τοῦ Κυρίου ποιμνίου του, θησαυρίζονται:
Ἡ ἐπίμονη προτροπή καί ἀνύστακτη ἐποπτεία του γιά τήν διοικητική καί πνευματική ὀργάνωση τῶν Ἐνοριῶν τῆς Μητροπόλεώς του μέ διαυγῆ οἰκονομική διαχείρηση καί διαρκῆ στήριξη καί ἀνακούφιση τῶν ἐνδεῶν καί ἐμπεριστάτων συνανθρώπων μας μέσω τοῦ ἀνασυσταθέντος Γενικοῦ Φιλοπτώχου καί τῶν Ἐνοριακῶν Φιλοπτώχων Ταμείων τῆς Ἱ.Μητροπόλεώς μας.
Τό ἀμείωτο ἐνδιαφέρον του γιά τά Ἱερά Μοναστήρια τῆς δικαιοδοσίας του μέ ἐνδεικτικά τά μεγάλα ἀνακαινιστικά ἔργα πού πραγματοποιήθηκαν στό παλαίφατο Βουλκάνο καί τήν ἱστορική Βελανιδιά καί ἐν μέρει στό μοναστήρι τῆς Δήμιοβας.
Ἡ ἀγωνιώδης ἀνησυχία του γιά τήν ἀπρόσκοπτη λειτουργία τῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς του μέ τρανή ἀπόδειξη τήν μετεγκατάσταση τῶν τροφίμων τοῦ τότε Ψυχιατρείου στό κτιριακό συγκρότημα τοῦ Ἀσύλου ἀνιάτων καί τήν ἀνέγερση νέας πτέρυγος μέ σύγχρονες προδιαγραφές.
Οἱ ζωηροί κτύποι τῆς «σφριγώδους καρδίας» του γιά τό εὐοίωνο μέλλον τῶν νέων ἀνθρώπων, μέ τήν ἵδρυση τοῦ Ταμείου ἀρωγῆς ἀπόρων Μεσσηνίων φοιτητῶν, πού χρηματοδοτεῖ κάθε χρόνο τήν εἴσοδο στά ἀνώτατα ἐκπαιδευτικά ἱδρύματα ἐπιτυχόντων σπουδαστῶν πού ἔχουν οἰκονομικές δυσχέρειες στίς οἰκογένειές τους ἀλλά καί τήν οἰκονομική στήριξη στά χρόνια τῶν σπουδῶν τους.
Ἐπίσης, τήν ριζική οἰκοδομική καί ἐξοπλιστική ἀνακαίνιση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Κατασκηνώσεως «ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη» στήν Σκουρόλακα Ταϋγέτου.
Ἡ εἰλικρινής προσήλωσή του στήν Μητέρα Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως μέ τήν ἐπίσημη πρόσκληση, τήν λαοφίλητη ὑποδοχή καί φιλοξενία τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου Κυρίου Βαρθολομαίου, τόν Φεβρουάριο τοῦ 2010 στήν Καλαμάτα ἀλλά καί τήν προάσπιση τῶν δικαίων τῆς «’Εκκλησίας τῶν πενήτων» μέ ἄρθρα του καί δημοσιεύσεις.
Ἐπίσης, ἡ πιστή ὑπακοή του στόν Συνοδικό θεσμό πού συγκροτεῖ τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ἡ συνδρομή του ὡς τακτικόν μέλος Συνοδικῶν Ἐπιροπῶν, κυρίως δέ τῶν Διορθοδόξων καί Διαχριστιανικῶν Σχέσεων.
Ἡ λιπαρά θεολογική του παιδεία μέ τήν ἐκ παραλλήλου, μέ τά Ἀρχιερατικά του καθήκοντα, Πανεπιστημιακή διδασκαλία του στόν τομέα Πατερικῶν Σπουδῶν, Ἱστορίας Δογμάτων καί Συμβολικῆς, τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, χρηματίσαντος δέ καί Προέδρου τοῦ τμήματος Θεολογίας (2013-2015).
Ἐπίσης ἡ συγγραφή ἐπιστημονικῶν ἐργασιῶν καί ἄρθρων στά ἀντικείμενα τῆς ἕδρας του.
Ὁ ἀτέρμονος ἀφογκρασμός του σέ θέματα καί προβλήματα τῆς τοπικῆς κοινωνίας, τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας γενικώτερα, μέ δημόσιες παρεμβάσεις του χωρίς στρουθοκαμηλισμό καί ὑποκρισία, πού συνθέτουν εὔστοχο καί ἐποικοδομητικό ἐνίοτε δέ καί καυστικό λόγο, πάντοτε, ὅμως, μέ τή σοβαρότητα καί ὑπευθυνότητα πού τόν διέπουν ὡς Ἱεράρχη καί Δάσκαλο.
Ἡ ἰδιαίτερη εὐαισθησία του στόν καιρό τῆς πανδημίας πού δυστυχῶς ἀκόμη κρατεῖ, μέ πρωταγωνιστικό ρόλο στά μέτρα καί μεθόδους προφυλάξεως καί ἀντιμετωπίσως τοῦ φονικοῦ ἰοῦ παρά τίς ἀντίθετες διαμαρτυρίες τοῦ πείσματος καί τῆς ἀνευθυνότητος.
Μπορῶ πολλά ἀκόμη νά γράψω γιά τόν Δεσπότη μας· θεωρώντας, ὅμως, τά ἀνωτέρω ὡς τά κυριώτερα τοῦ ἀμητοῦ τῶν πεπραγμένων του, ἐπιθυμῶ νά σφραγίσω τίς σκέψεις μου αὐτές, μέ τό ἑξῆς γεγονός, ὅπως τό κατέγραψα στήν νοῦ καί τήν καρδιά μου.
Ὅταν τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2017 μετά τήν ἐκλογή ὡς Μητροπολίτου Σταγῶν καί Μετεώρων τοῦ πρώτου Πρωτοσυγκέλλου του, τοῦ ὁποίου τήν διακονία διετήρησε ἀπό τόν Προκάτοχό του, Ἀρχιμ. Θεοκλήτου Λαμπρινάκου, ἐξερχόμενος τῆς αἰθούσης τῆς Ἱεραρχίας, μέ δάκρυα στά μάτια ἐδέχθη στήν ἀγκαλιά του τόν ἄξιο πνευματικό υἱό του γιά τοῦ ὁποίου τήν προαγωγή μέ σθένος καί γενναιοψυχία ἀγωνίσθηκε.
Αὐτά τά ρέοντα δάκρυα ἀποκρυπτογράφησαν τήν ἀστείρευτη ἀγάπη του γιά τήν πρόοδο τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν, τῆς λογικῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ «Ποιμένα ἀληθινόν ἀποδείξει ἀγάπη, δι’ ἀγάπην γάρ ὁ Ποιμήν ὁ Μέγας ἐσταυρώθη» (Κλῖμαξ, λα΄).
Γι’ αὐτό κι ἐμεῖς στρεφόμενοι στήν Παναγία μας Ὑπαπαντή, τήν ἱκετεύουμε: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς πάντων τῶν Χριστιανῶν, σκέπε, φρούρει, φύλαττε» τόν σεπτό Ποιμενάρχη μας καί ὁ Υἱός καί Θεός σου, μέ τήν ἀδιάλειπτη πρεσβεία σου, νά τόν χαρίζει «σῶον, ὑγιᾶ καί μακροημερεύοντα» στήν Ἁγία Ἐκκλησία Του!

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ» ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ (φωτογραφίες)

Με κατάνυξη και τηρουμένων των υγειονομικών μέτρων ξεκίνησαν απόψε, οι εορταστικές εκδηλώσεις για την Πολιούχο της Καλαμάτας και Προστάτιδα των Μεσσηνίων, Παναγία Υπαπαντή.

Κατά τον Εσπερινό και την Ιερά Παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο, χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, συμπαραστατούμενος από τον Πρωτοσύγκελο της Ι. Μητροπόλεως Αρχιμ. Φίλιππο Χαμαργιά και Ιερείς της πόλης.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε η ενθρόνιση της Εικόνας από το μόνιμο θρόνο της, στο θρόνο λιτανεύσεως.

Ο Μητροπολίτης απευθυνόμενος στους πιστούς, ευχήθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος να είναι έφορος, σκέπη και προστασία για όλο τον κόσμο, ιδιαιτέρως στις δύσκολες μέρες που διανύουμε.

Παρέστησαν ο Δήμαρχος Καλαμάτας Αθ. Βασιλόπουλος, ο Αντιδήμαρχος Ι. Ζαφειρόπουλος, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Καλαμάτας Π. Λύρας και εκπρόσωποι άλλων τοπικών φορέων.