Ερμηνεία

ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Β´ 8 – 12

⁸ Προσέχετε μήπως σᾶς ἐξαπατήσῃ κανεὶς μὲ τὴν ψευδοφιλοσοφίαν καὶ τὴν ἀδειανὴν ἀπὸ ὠφέλιμον περιεχόμενον ἀπάτην, ποὺ στηρίζεται ὄχι εἰς θείαν ἀποκάλυψιν, ἀλλ’ εἰς τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ εἶναι φτιασμένη σύμφωνα μὲ τὴν στοιχειώδη καὶ παιδαριώδη θρησκευτικὴν διδασκαλίαν τοῦ πλανωμένου κόσμου καὶ ὄχι σύμφωνα πρὸς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ ⁹ Μείνατε στερεοὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ, διότι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ ὁλόκληρος ἡ θεότης ὄχι ἀσωμάτως, ὅπως πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως, ἀλλὰ μέσα εἰς τὸ σῶμα καὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν, ποὺ διὰ τῆς σαρκώσεώς του προσέλαβε. ¹⁰ Καὶ διὰ τῆς ἑνώσεώς σας μὲ αὐτὸν εἶσθε καὶ σεῖς γεμᾶτοι ἀπὸ τὰς χαρίτας αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ κεφαλὴ καὶ ἡ αἰτία κάθε ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων. ¹¹ Διὰ τῆς κοινωνίας σας μὲ αὐτὸν ἐπεριτμηθήκατε καὶ μὲ περιτομὴν πνευματικήν, ποὺ δὲν γίνεται ἀπὸ χέρι ἀνθρώπινον, ὅπως ἡ Ἰουδαϊκὴ περιτομή, ἀλλ’ ἐνεργεῖται ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Συνίσταται δὲ ἡ περιτομὴ αὐτὴ εἰς τὸ γδύσιμον καὶ τὴν ἀποβολὴν τοῦ σώματος, ποὺ ἐδούλευσεν εἰς τὰς ἁμαρτίας τῆς σαρκός. Καὶ τὸ γδύσιμον αὐτό, ποὺ ἔγινεν ὄχι διὰ τῆς κατακόψεως τοῦ σώματος, εἶναι ἡ περιτομή, ποὺ ἐλάβετε ἀπὸ τὸν Χριστόν, ¹² ὅταν ἐθαφθήκατε μαζί του εἰς τὸ βάπτισμα. Καὶ δὲν ἐθαφθήκατε μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀνεστηθήκατε μυστηριακῶς διὰ τοῦ βαπτίσματος μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἔγιναν διὰ τῆς πίστεως εἰς τὴν ἐνέργειαν καὶ δύναμιν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. Ἐπιστεύσατε δηλαδή, ὅτι ὁ Θεὸς μὲ τὴν αὐτὴν ἐνέργειαν καὶ δύναμιν θὰ ἀναστήσῃ καὶ σᾶς ἐκ νεκρῶν.

Ευαγγέλιον

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β´ 20 – 21

²⁰ καὶ ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς. ²¹Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τό παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ. 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β´ 40 – 52

⁴⁰ Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό. ⁴¹ Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ’ ἔτος εἰς Ἱερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα. ⁴² καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβάντων αὐτῶν εἰς Ἱεροσόλυμα κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς ⁴³ καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ὑπέμεινεν Ἰησοῦς ὁ παῖς ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνω Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ. ⁴⁴ νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι ἦλθον ἡμέρας ὁδὸν καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ τοῖς γνωστοῖς· ⁴⁵ καὶ μὴ εὑρόντες αὐτόν ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ζητοῦντες αὐτόν. ⁴⁶ καὶ ἐγένετο μεθ’ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ ἀκούοντα αὐτῶν καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς· ⁴⁷ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ. ⁴⁸ καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε· Τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; ἰδοὺ ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε. ⁴⁹ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· Τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με; ⁵⁰ καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς. ⁵¹ καὶ κατέβη μετ’ αὐτῶν καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. ⁵² Καὶ Ἰησοῦς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.

Ερμηνεία

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β´ 20 – 21

²⁰ Καὶ ἐγύρισαν πίσω οἱ ποιμένες εἰς τὸ ποίμνιόν των καὶ ἐδόξαζον καὶ ὑμνολογοῦν τὸν Θεὸν δι’ ὅλα, ὅσα ἤκουσαν ἀπὸ τὸν ἄγγελον καὶ ὅσα εἶδον τὰ μάτια των, ὅταν ἐπῆγαν εἰς τὴν Βηθλεὲμ καὶ τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀκριβῶς ὅπως τοὺς τὰ εἶπεν ὁ ἄγγελος. ²¹ Καὶ ὅταν συνεπληρώθησαν αἱ ὀκτὼ ἡμέραι διὰ νὰ γίνῃ εἰς τὸ παιδίον ἡ περιτομή, τὸ περιέτεμαν, ἵνα καὶ διὰ τῆς περιτομῆς ἐπιβεβαιωθῇ ὅτι ἦτο γνήσιος ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ. Καὶ ἐκλήθη τὸ ὅνομά του Ἰησοῦς, ὄνομα ποὺ τὸ εἶχεν εἴπει ὁ ἄγγελος προτοῦ συλληφθῇ αὐτὸς εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητέρας του. 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β´ 40 – 52

⁴⁰ Τὸ δὲ παιδίον ἐμεγάλωνε κατὰ τὸ σῶμα καὶ ἐνισχύετο ἐκτάκτως κατὰ τὰς διανοητικὰς καὶ πνευματικὰς δυνάμεις. Καὶ ἡ θεότης, μὲ τὴν ὁποίαν ἦτο ἠνωμένον, καθ’ ὅσον ἡ ἡλικία τοῦ παιδίου ἐπροχώρει, μετέδιδεν εἰς αὐτὸ καὶ τὸ ἐγέμιζε σοφίαν. Καὶ χάρις Θεοῦ, ἡ ὁποία τὸ ἐνίσχυεν εἰς πᾶσαν ἀρετὴν καὶ τὸ ἐφύλαττεν ἀπὸ πᾶσαν ἁμαρτίαν, ἦτο ἐπ’ αὐτοῦ, διευθύνουσα τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀπρόσκοπτον ἀνάπτυξιν καὶ ἠθικὴν πρόοδόν του. ⁴¹ Καὶ ἐπήγαιναν οἱ γονεῖς του κάθε χρόνον εἰς Ἱερουσαλὴμ διὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα, ὅπως ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς Ἰσραηλῖται. ⁴² Καὶ ἀφοῦ ἔγινε τὸ παιδίον δώδεκα ἐτῶν, ὅταν ἀνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, σύμφωνα μὲ τὴν συνήθειαν ποὺ εἶχε καθιερωθῆ ὑπὸ τοῦ νόμου διὰ τὴν ἑορτήν, ἐπῆραν καὶ αὐτὸ μαζί των. ⁴³ Καὶ ὅταν συνεπλήρωσαν τὰς ἡμέρας τῆς παραμονῆς των εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, καὶ ἐγύριζαν αὐτοὶ εἰς τὴν πατρίδα των, ὁ παῖς Ἰησοῦς ἔμεινεν ὀπίσω εἰς Ἱερουσαλήμ. Καὶ δὲν ἀντελήφθησαν τοῦτο ὁ Ἰωσὴφ καὶ ἡ μητέρα τοῦ παιδίου. ⁴⁴Ἐπειδὴ δὲ τὸν ἐνόμισαν, ὅτι ἦτο εἰς τὸ καραβάνι τῶν προσκυνητῶν, ἐπροχώρησαν μιᾶς ἡμέρας δρόμον. Καὶ τὸ ἑσπέρας ἐζήτουν νὰ τὸν εὕρουν μεταξὺ τῶν συγγενῶν καὶ γνωστῶν. ⁴⁵ Καὶ ἐπειδὴ δὲν τὸν εὗρον, ἐγύρισαν ὀπίσω εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ εἰς τὸν δρόμον ἐζητοῦσαν νὰ τὸν εὕρουν ἐρωτῶντες καὶ τοὺς προσκυνητάς, τοὺς ὁποίους συνήντων. ⁴⁶ Καὶ ὅταν ἐπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ τρεῖς ἡμέρας, ἀφ’ ὅτου εἶχον ἀναχωρήσει ἐκεῖθεν χωρὶς τὸν Ἰησοῦν, συνέβη νὰ τὸν εὕρουν εἰς τὸν ἱερὸν περίβολον τοῦ ναοῦ νὰ κάθεται ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ νὰ ἀκούῃ αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς ἐρωτᾷ διὰ σπουδαία ζητήματα, ἀσυνήθη διὰ τὴν ἡλικίαν του. ⁴⁷Καὶ ἠπόρουν καὶ ἐθαύμαζαν ὅλοι ὅσοι τὸν ἤκουαν διὰ τὴν ἐξαιρετικὴν νοημοσύνην καὶ διὰ τὰς ἀπαντήσεις, ποὺ ἔδιδε. ⁴⁸ Καὶ ὅταν ὁ Ἰωσὴφ καὶ ἡ Μαρία τὸν εἶδαν, κατελήφθησαν ἀπὸ ἔκπληξιν, διότι διὰ πρώτην φορὰν ὁ μικρὸς Ἰησοῦς παρουσιάζεται μὴ σκεπτόμενος τὴν ἀνησυχίαν, ποὺ θὰ τοὺς ἐπροκάλει ἡ καθυστέρησις αὐτή. Καὶ ἡ μητέρα του εἶπε πρὸς αὐτόν· Παιδί μου, διατὶ μᾶς ἔκαμες ἔτσι καὶ ἔμεινες ὀπίσω; Ἰδοὺ ὁ πατήρ σου καὶ ἐγὼ μὲ πόνον καὶ λαχτάραν σὲ ἐζητούσαμεν. ⁴⁹ Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Διατὶ ἐζητεῖτε νὰ μὲ εὕρετε; Δὲν ἠξεύρατε, ὅτι εἰς τὰ οἰκήματα τοῦ πατρός μου πρέπει νὰ εἶμαι; Δὲν ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ἀνησυχῆτε, οὔτε ὑπῆρχε λόγος νὰ μὲ ἀναζητῆτε ὡς χαμένον. ⁵⁰ Καὶ αὐτοὶ δὲν ἐκατάλαβαν τὸν λόγον αὐτόν, ποὺ τοὺς εἶπε, διότι δὲν ἤξευραν ἀκόμη, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἦτο καὶ φυσικὸς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ συνεπῶς ἐδικαιοῦτο νὰ ἀποκαλέσῃ τὸν Ναὸν πατρικὴν κατοικίαν του. ⁵¹ Καὶ κατέβη μαζί τους ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ. Καὶ ἐξηκολούθει ὡς εὐπειθὴς υἱὸς νὰ ὑποτάσσεται εἰς αὐτούς. Καὶ ἡ μητέρα του διετήρει τὰ λόγια καὶ τὰ συμβάντα αὐτὰ εἰς τὴν μνήμην της, βαθεῖα χαραγμένα εἰς τὴν καρδίαν της. ⁵² Καὶ ὁ Ἰησοῦς βαθμηδὸν προώδευε κατὰ τὴν σοφίαν καὶ κατὰ τὴν αὔξηση τοῦ σώματος καὶ κατὰ τὴν χάριν τόσον παρὰ τῷ Θεῷ, ὁ ὁποῖος ὁλονὲν ἐξεδήλωνε πλουσιώτερον τὴν εὔνοιάν του εἰς αὐτὸν καὶ κατὰ τὸ μέτρον τῆς σωματικῆς καὶ πνευματικῆς αὐξήσεως καὶ ἀναπτύξεως τοῦ Ἰησοῦ ἐξέχυνεν ἐπὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν του πλουσιωτέραν τὴν ἐνίσχυσίν του καὶ τὴν εὐλογίαν του, ὅσον καὶ παρὰ τοῖς ἀνθρώποις, οἱ ὁποῖοι ἀνεύρισκον ἐν αὐτῷ ὁλονὲν καὶ περισσότερον ἔκτακτα καὶ ἀσυνήθη χαρίσματα σοφίας καὶ καλοσύνης καὶ ἀρετῆς.

Η απαγόρευση ισχύει για τις αναφορές κατά του εμβολιασμού, όπου κι αν γίνονται αυτές, είτε δηλαδή σε κήρυγμα, είτε σε άλλη περίσταση, όπως επίσης και στο πλαίσιο της εξομολόγησης και της προσωπικής επικοινωνίας με τους ενορίτες. Η …ηλεκτρονική ενημέρωση των πιστών δεν περιλαμβάνεται στην εγκύκλιο γι΄αυτό και ιερέας κεντρικού ναού του Βόλου «βομβαρδίζει» με mail τους πιστούς.

Διακινεί επιστολή του Γέροντα Ευθύμιου κατά του εμβολιασμού, για την οποία ενημερώνει τους πιστούς πως την προσυπογράφει και ζητάει την διάδοσή της.

«Οἱ σημερινοί «σωτῆρες» μας δέν μᾶς ὑπολογίζουν. Μέ τό πρόσχημα τῆς ὑγείας καταργοῦν τήν ἐλευθερία μας. Ὑστερα ἀπό τόν φόβο τοῦ ἰοῦ, ἦλθε ἡ τρομοκρατία ἐξ αἰτίας τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ.

Ζοῦμε δυστυχῶς τόν διχασμό, τό μῖσος καί τήν διάκριση τοῦ λαοῦ σέ κατηγορίες ἀνθρώπων. Ἡ σημερινή κατάσταση θυμίζει λίγο τήν Ἑλλάδα κατά τόν ἐμφύλιο πόλεμο. Προετοιμάζει καί προϊδεάζει τήν ἐποχή τοῦ Ἀντιχρίστου», αναφέρει η επιστολή που διακινεί ο ιερέας του Βόλου η οποία ανήκει στον «γνωστό μαθητή τοῦ ὁσίου Παϊσίου Γέροντα Εὐθύμιο τῆς Καψάλας». Το “μανιφέστο” του Γέροντα Ευθύμιου διακινείται από τον Ιούνιο στους πιστούς.

«Ενοχλεί με e-mail όλη την οικογένεια μου»

Ενορίτης αναφέρει στα gegonota.news πως ο ιερέας από τον κεντρικό ναό του Βόλου ενοχλεί όλη την οικογένειά του.

“Κάνει αγωνα ενάντια στα εμβόλια και μας στέλνει μειλ ενώ γνωρίζει πως όλοι είμαστε εμβολιασμένοι στην οικογένειά μου. Επιμένει στα χαράγματα και τον αντίχριστο, στα σκοτωμένα έμβρυα από τα οποία παράγονται εμβόλια και γενικώς εχει τρικυμία στο κρανίο. Και ένας πνευματικός στη Γατζέα τα ίδια κάνει. Η μάσκα είναι για το πρόστιμο μας λέει και δυσανασχετεί όταν μας βλέπει να την φοράμε».

Το «μανιφέστο» κατά των εμβολιασμών

Ο ιερέας του κεντρικού Ναού του Βόλου στέλνει από τον Ιούνιο ηλεκτρονικά μηνύματα με αυτό το περιεχόμενο:

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ; ( Προσέξτε το καί διαδῶστε το!)

Ἀδέλφια μου καί παιδιά μου !

Τό κείμενο πού σᾶς κοινοποιῶ ἐστάλη ἀπό τόν γνωστό μαθητή τοῦ ὁσίου Παϊσίου Γέροντα Εὐθύμιο τῆς Καψάλας Ἁγίου Ὄρους πρό ὁλίγων ἡμερῶν σέ ἡγουμένη γυναικείας Μονῆς.

Ἐπιθυμῶ νά τό διαβάσετε μέ προσοχή καί πνεῦμα Θεοῦ…

Τό προσυπογράφω καί σᾶς συνιστῶ τή διάδοσή του !

Πρόκειται γιά μιά ξεκάθαρη καί ὁδηγητική φωνή ἀληθείας !

Γέροντας Ευθύμιος: Ο υποχρεωτικός εμβολιασμός
Σεβαστή Γερόντισσα, εὐλογεῖτε.
Ἔλαβα τήν ἐπιστολή σας πρό καιροῦ, καί ζητῶ νά μέ συγχωρέσετε πού καθυστέρησα νά σᾶς ἀπαντήσω, λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου.
Δυσκολεύομαι, πράγματι, νά ἀπαντῶ στά γράμματα, ἀλλά, ἐπειδή εἶδα τήν ἀνησυχία σας γιά ὅσα συμβαίνουν στίς μέρες μας καί τήν καλή σας διάθεση νά ἐνεργῆτε σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, σᾶς ἀπαντῶ.
Δέν σᾶς γνωρίζω, καί εἶναι δύσκολο νά μέ συναντήσετε, ὅπως ἐπιθυμεῖτε. Στήν ἐρώτησή σας, ἄν μπορῆτε τήν ἀπάντησή μου νά τήν κοινοποιήσετε καί σέ ἄλλους, δέν ἔχω ἀντίρρηση.
Ἄλλωστε, οἱ ἀπόψεις μου γιά τόν κορωνοϊό καί τό ἐμβόλιο εἶναι γνωστές, καί αὐτά περίπου λέγω καί στούς προσκυνητές, ὅταν μέ ἐρωτοῦν.
Καθημερινῶς, «ὡς κύματα θαλάσσης κυμαινομένης» καταφθάνουν προσκυνητές στό Ἅγιον Ὄρος, καί κάποιοι μέχρι τό Κελλί μας. Ὅλοι αὐτοί, καθώς καί ὅσοι στέλνουν γράμματα, ἔχουν μία ἀγωνία καί ἕνα ἐρώτημα: «Τί θά γίνη μέ τό ὑποχρεωτικό ἐμβόλιο;». Ὅλα τά ὑπόλοιπα προβλήματα πού τούς ἔπνιγαν μέχρι τώρα τέθηκαν σέ δεύτερη μοῖρα.
Ὁ ἐξοχώτατος Πρωθυπουργός τῆς χώρας μας, στήν προσπάθειά του γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς ἐπιδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, ἔχει ἐπιβάλει ἕναν αὐστηρό ἔλεγχο, πού φαίνεται ὅτι ξεπερνᾶ τίς ἀντοχές τοῦ λαοῦ.
Ἐπέβαλε τά πιό αὐστηρά περιοριστικά μέτρα, τά μεγαλύτερα πρόστιμα καί τούς πιό παρατεταμένους ἐγκλεισμούς ἀπό ὅλες τίς χῶρες τῆς Εὐρώπης.
Ἀναρμοδίως ἐπενέβη στά τῆς λατρείας τῆς Ἐκκλησίας, κλείνοντας τούς Ναούς καί στερώντας τούς πιστούς ἀπό τήν βοήθεια τῶν ἁγιαστικῶν Μυστηρίων μέ μέτρα ἐξαιρετικά αὐστηρά καί ἄνισα γιά τούς χριστιανούς.
Οἱ ἐνέργειές του ἀποκαλύπτουν τήν διάθεσή του νά ταπεινώση καί νά ἀποδυναμώση τήν Ἐκκλησία.
Αὐτήν τήν ἀντισυνταγματική καί παράνομη προσπάθεια τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀνέλαβαν μέ θεῖο ζῆλο νά θέσουν σέ ἐφαρμογή κάποιοι Ἐπίσκοποι, ἀπειλώντας καί ἐκβιάζοντας ἱερεῖς, μοναχούς καί τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά ἐμβολιασθοῦν. Ἔχουν αὐτήν τήν ἐξουσία νά τούς ἐκβιάζουν νά ἐμβολιασθοῦν παρά τήν θέλησή τους;
Ὁ Σωτήρας μας Χριστός θεράπευε μόνο ὅσους ζητοῦσαν τήν θεραπεία. Τούς ἄλλους ἀσθενεῖς, πρίν τούς θεραπεύση, πρῶτα τούς ρωτοῦσε: «Θέλεις ὑγιής γενέσθαι;».
Οὔτε μᾶς θεραπεύει, οὔτε μᾶς σώζει χωρίς τήν θέλησή μας, καίτοι ἐπιθυμεῖ πολύ τήν σωτηρία μας. Δέν καταργεῖ τήν ἐλευθερία μας ὁ Θεός, σέβεται τό αὐτεξούσιο, πού ὁ ἴδιος μᾶς ἔδωσε. Κατά τόν ἅγιο Χρυσόστομο «Μή βουλομένους οὐ βιάζεται ὁ Θεός» (PG 51,143).
Οἱ σημερινοί «σωτῆρες» μας δέν μᾶς ὑπολογίζουν. Μέ τό πρόσχημα τῆς ὑγείας καταργοῦν τήν ἐλευθερία μας. Ὑστερα ἀπό τόν φόβο τοῦ ἰοῦ, ἦλθε ἡ τρομοκρατία ἐξ αἰτίας τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ.
Ζοῦμε δυστυχῶς τόν διχασμό, τό μῖσος καί τήν διάκριση τοῦ λαοῦ σέ κατηγορίες ἀνθρώπων. Ἡ σημερινή κατάσταση θυμίζει λίγο τήν Ἑλλάδα κατά τόν ἐμφύλιο πόλεμο. Προετοιμάζει καί προϊδεάζει τήν ἐποχή τοῦ Ἀντιχρίστου.
Ὅπως τότε θά ἀποκλείωνται ἀπό τίς ἀγοραπωλησίες, τίς δημόσιες θέσεις καί τά ταξίδια ὅσοι δέν θά ἔχουν τό χάραγμα, παρομοίως, ἄν ἐφαρμοσθῆ τό πιστοποιητικό ἐμβολιασμοῦ, θά ἀποκλείωνται ἀπό παντοῦ ὅσοι δέν θά ἐμβολιασθοῦν. Τά κοινά στοιχεῖα εἶναι φόβος, ἐξαναγκασμός, παρακολούθηση.
Τό θέμα τοῦ κορωνοϊοῦ εἶναι βεβαίως, ἐκ πρώτης ὄψεως ἰατρικό, ἔγινε, ὅμως, περισσότερο πολιτικό ϙπιό πολύ ὁμιλοῦν οἱ πολιτικοί καί οἱ δημοσιογράφοιϙ, εἶναι καί οἰκονομικό, καί ἔγινε ἄριστο μέσο ἐπιβολῆς καί ἐλέγχου. Ὁπωσδήποτε, εἶναι καί πνευματικό, καθότι μέ τήν πρόφασή του καταργεῖται τό αὐτεξούσιό μας ἐνῶ γιά τήν παρασκευή τοῦ ἐμβολίου χρησιμοποιήθηκαν κύτταρα ἀπό ἐκτρωμένο ἔμβρυο.
Ὑπάρχουν διαδιδόμενες μαρτυρίες, οἱ ὁποῖες συνεχῶς αὐξάνουν, ὅτι στά ἀεροδρόμια ὑπάρχει μηχάνημα πού ἀναγνωρίζει τούς ἐμβολιασμένους καί ὅτι σέ ὁρισμένα κινητά τηλέφωνα μέ μιά συγκεκριμένη ἐφαρμογή, ὅταν πλησιάση ἐμβολιασμένος, ἐμφανίζεται ἕνας δωδεκαψήφιος ἀριθμός, στοιχεῖα ἀποδεικτικά ὅτι μέσῳ τοῦ ἐμβολίου μπορεῖ ὁ ἐμβολιασμένος νά παρακολουθῆται.
Γι’ ὅλα αὐτά θά μᾶς διαφωτίσουν οἱ εἰδικοί καί πιστεύω ὅτι ὁ Θεός θά ἀποκαλύψη ὅλη τήν ἀλήθεια.
Διατέθηκαν πολλά χρήματα καί ἔγινε πολλή διαφήμιση γι’ αὐτό τό περίφημο ἐμβόλιο. Ἀρκετοί τό ἔκαναν μέ τήν πρόθεση νά προστατέψουν τήν ὑγεία τους. Δικαίωμά τους. Εὐχώμαστε εἰλικρινά κανείς ἀπό τούς ἐμβολιασθέντες νά μήν πάθη τίποτε.
Ἄς ἀφήσουν, ὅμως, ἥσυχους καί ἐλεύθερους τούς ἀνθρώπους νά ἀποφασίσουν. Ὅσους δέν θέλουν νά κάνουν τό ἐμβόλιο, κανείς δέν πρέπει ϙκαί δέν ἔχει τό διακαίωμαϙ νά τούς ἐξαναγκάση μέ ὁποιονδήποτε τρόπο νά ἐμβολιασθοῦν.
Δέν εἴμαστε γενικῶς κατά τῶν ἐμβολίων. Τά παλαιά δοκιμασμένα ἐμβόλια ἔσωσαν πολλούς. Τά νεώτερα ἔχουν ἀρκετές ἀνεπιθύμητες ἐνέργειες. Γι’ αὐτό εἰδικά τό ἐμβόλιο οἱ ἄνθρωποι ἔχουν δικαιολογημένους φόβους.
Εἶναι ἕνα ἐμβόλιο πού ἀκόμα πρίν τήν παρασκευή του ἔγινε μέ νόμο ὑποχρεωτικό, ἦραν τίς εὐθύνες καί τίς ἀποζημιώσεις ἀπό τίς παρασκευάστριες ἑταιρεῖες, τόσο γρήγορα τέθηκε σέ χρήση χωρίς νά δοκιμασθῆ ἐπαρκῶς, δέν καλύπτει πλήρως τούς ἐμβολιασμένους, καί κάθε μέρα πληροφορούμαστε σοβαρές παρενέργειες καί θανάτους ἐμβολιασμένων. Αὐτά τά στοιχεῖα τά μαθαίνομε ὄχι μόνο ἀπό στατιστικές ἀλλά καί ἀπό ἀνθρώπους γνωστούς καί συγγενεῖς.
Ὅπως θρηνήσαμε τόν θάνατο γνωστῶν καί συγγενικῶν προσώπων ἀπό τόν κορωνοϊό, ἔτσι τώρα θρηνοῦμε γιά ἀρρώστους καί πεθαμένους ἀπό τό ἐμβόλιο. Ἀπό τήν Σκύλλα (ἰό) ἡ μόνη λύση εἶναι νά πᾶμε στήν Χάρυβδη (ἐμβόλιο προβληματικό); Δέν ὑπάρχει θεραπεία γιά τόν ἰό;
Δέν εἶμαι γιατρός γιά νά ἐκφέρω γνώμη. Γνωρίζω, ὅμως, γιατρούς πού ἀντιμετώπισαν ἐπιτυχῶς μέ ἀντιβιώσεις, βιταμίνες καί ἄλλα φάρμακα τούς νοσήσαντες ἀπό τόν ἰό. Γιατρός γνωστός μου ἔδωσε ἀντιβίωση καί ἄλλα φάρμακα σέ ἑκατοντάδες ἀσθενεῖς καί κανείς δέν πέθανε.
Ὑπάρχει θεραπεία γιά τόν ἰό, ἀλλά κάποιοι δέν τήν θέλουν. Μόνο τό ἐμβόλιο προβάλλουν. Διάβασα τίς γνωστές δηλώσεις τοῦ Γάλλου ἐπιστήμονα Luc Antoine Montagnier, κατόχου τοῦ βραβείου Νόμπελ, ὁ ὁποῖος εἶπε: «Ὑπάρχουν ἀποτελεσματικές θεραπεῖες πού εἶναι καί φθηνές, ὅπως ἡ ἀζιθρομυκίνη καί ἡ ὑδροξυχλωροκίνη. Τό ἐμβόλιο δέν εἶναι θεραπεία. Ἡ ἔρευνα πρέπει νά στραφῆ πρός τήν θεραπευτική ἀντιμετώπιση».
Ἄν ὄντως ἦταν ἐπαρκῶς δοκιμασμένο καί προφύλασσε ἀποτελεσματικά χωρίς παρενέργειες καί θανάτους, ὁ κόσμος θά ἐπληροφορεῖτο ἐσωτερικά καί δέν θά χρειαζόταν ὅλη αὐτή ἡ προπαγάνδα καί ἡ πίεση.
Μόνοι τους θά ζητοῦσαν τό ἐμβόλιο. Ἀρκετά ταλαιπωρήθηκε ὁ λαός μας ἀπό αὐτήν τήν ἐπώδυνη ἱστορία τοῦ κορωνοϊοῦ. Ἄς ἀφήσουν, ἐπί τέλους, τόν καθένα νά ἐνεργήση ἐλεύθερα κατά τήν κρίση του, χωρίς πιέσεις.
Στά δύσκολα χρόνια πού ζοῦμε, περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη ἐποχή, ἡ καταφυγή μας καί ἡ σωτηρία μας εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὄχι μόνο ἡ κιβωτός πού μᾶς σώζει, ἀλλά εἶναι γιά τά δύσκολα.
Ὅπου ἡ ἐπιστήμη καί ἡ ἀνθρώπινη προσπάθεια ἀδυνατοῦν νά βοηθήσουν, ἡ Ἐκκλησία, ὅταν χρησιμοποιήση τά πνευματικά της μέσα καί τά δικά της σωτήρια φάρμακα, κάνει τά ἀδύνατα δυνατά καί θεραπεύει κάθε ἀσθένεια καί δύναται νά ἐξαφανίση κάθε ἐπιδημία, ὅσο μεταδοτική καί θανατηφόρα καί ἄν εἶναι αὐτή, ὅπως διδάσκει ἡ Ἐκκλησιαστική μας ἱστορία.
Ὅπως ἡ κιβωτός τοῦ Νῶε, πού προεικόνιζε τήν Ἐκκλησία, περιεῖχε ζῶα καθαρά καί μή καθαρά, ἔτσι καί ἡ Ἐκκλησία μας περιλαμβάνει ἁγίους καί ἁμαρτωλούς, δικαίους καί ἀδίκους, μασκοφόρους καί μή, ἐμβολιασμένους καί μή.
Ὅλοι χωρᾶνε στόν Οἶκο τοῦ Θεοῦ. Ἔμεῖς δέν πρέπει νά χωρίζωμε τούς ἀνθρώπους, οὔτε νά θεωροῦμε τούς ἐμβολιασμένους σάν χαραγμένους ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ.
Οὔτε πάλι οἱ ἐμβολιασμένοι νά ἐλέγχουν καί νά πιέζουν ἀφόρητα ὅσους δέν θέλουν νά κάνουν τό ἐμβόλιο, ὅπως συνήθως συμβαίνει.
Ἴσως στό μέλλον, ὅταν ἀποκαλυφθῆ ἡ ἀλήθεια γιά τό ἐμβόλιο, πολλοί νά μετανοιώσουν πού τό ἔκαναν, ὅπως ἤδη μετάνοιωσαν μερικοί. Ἤδη ἀνακοινώθηκε ὅτι δύο γνωστές ἑταιρεῖες, ἀπέσυραν τά ἐμβόλιά τους ὡς ἐπικίνδυνα.
Μέ τέτοια ἐμβόλια ὁ Πρωθυπουργός προσπαθεῖ νά κτίση τό πολυδιαφημισμένο τεῖχος τῆς ἀνοσίας; Καί γιά ὅσους ἔπαθαν ἀνήκεστη βλάβη τῆς ὑγείας τους καί γιά ὅσους πέθαναν, δέν ἔχει εὐθύνη;
Παίζουν μέ τήν ὑγεία καί τήν ζωή τῶν ἀνθρώπων; Εἶναι δυνατόν πλέον νά πιστέψομε ὅτι αὐτοί ἐνδιαφέρονται γιά τήν ὑγεία μας;
Σεβαστή Γερόντισσα. Μέ αὐτά τά λίγα ἀποτυπώνω τόν πόνο μου καί ἀπαντῶ στήν ἐρώτησή σας, πού εἶναι παρόμοια μέ τήν ἀγωνία καί τόν προβληματισμό πλήθους ἀνθρώπων. Ἀνησυχῶ γιά τήν διαίρεση τοῦ λαοῦ μας.
Τά κόμματα ἀνέκαθεν κομμάτιαζαν καί χώριζαν τόν λαό. Ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἑνώνει μεταξύ μας σέ ἕνα σῶμα μέ κεφαλή τόν Χριστό. Ἀκόμα καί τό ὄνομα Ἐκκλησία εἶναι ὄνομα ἑνότητος. Ἡ ἱστορία διδάσκει ὅτι ὅσες φορές ὁ λαός χωρίστηκε, ἐπακολούθησε καταστροφή.
Ὅσες φορές οἱ ἐχθροί τοῦ Ἔθνους μας σχεδίαζαν καί «ἐμελέτησαν κακά» γιά μᾶς, προηγουμένως παρασκεύαζαν τήν διαίρεση τοῦ λαοῦ.
Πρίν τήν Ἅλωση τόν εἶχαν διαιρέσει μέ ψευδοενώσεις σέ ἑνωτικούς καί σέ ἀνθενωτικούς• πρίν τήν Μικρασιαστική καταστροφή σέ Βασιλικούς καί σέ Βενιζελικούς• πρίν τόν ἐμφύλιο πόλεμο διακρίνονταν σέ κομμουνιστές καί σέ Ἐθνικόφρονες καί πρίν τήν εἰσβολή τῶν Τούρκων στήν Κύπρο, ὁ λαός εἶχε χωρισθῆ σέ Μακαριακούς καί Ἀντιμακαριακούς.
Σέ παρόμοιες περιπτώσεις ἡ λύση δέν εἶναι ἡ ὑποταγή τῆς Ἀληθείας, στήν πλάνη χάριν τῆς ἑνότητος, ἀλλά ὁ ἀνιδιοτελής ἀγῶνας γιά τήν ἐπικράτηση τῆς Ἀληθείας ἡ ὁποῖα μᾶς ἐλευθερώνει.
Ἔχομε ἀνάγκη ἀπό μετάνοια καί προσευχή γιά νά δώση ὁ Θεός τέλος στήν δοκιμασία. Τό Ἅγιο Πνεῦμα πού γιορτάζομε τήν ἐπιφοίτησή Του, «καλεῖ πάντας εἰς ἑνότητα».
Ἐπειδή εἶναι καί Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, εἴθε νά μᾶς ἀποκαλύψη ὅλη τήν ἀλήθεια γιά τά ἐμβόλια.
Εὔχομαι ὁ τριαδικός Θεός νά δίνη τήν χάρη Του σέ ὅσους ἐνεργοῦν μέ πόνο καί εἰλικρίνεια γιά τήν ὑγεία τῶν ἀνθρώπων, σέ ὅσους σέβονται τήν ἐλευθερία καί σέ ὅσους ἀγωνίζονται γιά τήν ἑνότητα τοῦ λαοῦ, δίνοντας ἐλπίδα καί ἐνισχύοντας τήν πίστη του.
Μέ τήν ἐν Χριστῷ φιλαδελφία μου
καί ἄπειρες εὐχές
Ἱερομ. Εὐθύμιος
Καλύβη Ἀναστάσεως
Ἅγιον Ὄρος
7/20 Ἰουνίου 2021

Το σκεπτικό της νηστείας είναι παθοκτόνο και όχι ανθρωποκτόνο γι’ αυτό πάντα η νηστεία θα πρέπει να γίνεται πάντα με την ευχή αλλά και τις συμβουλές του πνευματικού πατέρα μας καθώς πολλοί αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας και είναι απαραίτητη η καθοδήγηση ώστε να αποφευχθούν περαιτέρω προβλήματα.

Για τους δυνατούς και υγιείς λοιπόν υπάρχει η ακρίβεια στον νόμο για την νηστεία, ενώ για τους αδύνατους η οικονομία και η ελαστικότητα.

Ας δούμε λοιπόν τι ισχύει για την περίοδο έως και τις 4 Ιανουαρίου.

Κατάλυση νηστείας, συμπεριλαμβάνονται και η επόμενη Τετάρτη και Παρασκευή έχουμε από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι τις 4 Ιανουαρίου, «Δωδεκαήμερο».

Η κατάλυση είναι «εις πάντα», δηλαδή επιτρέπονται όλες οι τροφές.

Πηγή: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΗΦΙΣΙΑΣ

Για ποιο λόγο όμως ενώ η Σταύρωση του Χριστού έγινε την Μεγάλη Παρασκευή στις εκκλησίες γίνεται η Σταύρωση το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης;

Ο Μυστικός Δείπνος έγινε την Μεγάλη Πέμπτη, που σημαίνει ότι μέχρι και τότε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ακόμα είναι ελεύθερος.

Ακόμα και μετά τον Μυστικό Δείπνο πηγαίνοντας στη Γεθσημανή για προσευχή, μέχρι και εκείνη την ώρα είναι ελεύθερος. Μετά ακολουθεί η προδοσία του Ιούδα στον κήπο της Γεσθημανής και η σύλληψη του Ιησού.

Ο Χριστός καταδικάζεται σε θάνατο το πρωί της Παρασκευής και η Σταύρωσή Του γίνεται σύμφωνα με τα Ευαγγέλια που διαβάζουμε στην Καινή Διαθήκη στις 9 το πρωί. Άρον, άρον σταύρωσον Αυτόν.

Γρήγορα, γρήγορα διότι η επόμενη ημέρα ήταν η ημέρα του Σαββάτου. Ο Χριστός μένει επάνω στον Σταυρό για 6 ώρες, όπου γίνονται κάποια γεγονότα σε αυτό το διάστημα τα οποία δεν έγιναν τυχαία.

Ύστερα από την τοποθέτηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ.Σεραφείμ και κατόπιν διεξοδικής συζητήσεως επί του θέματος, συναποφασίστηκε η έκδοση του παρακάτω ψηφίσματος το οποίο θα υποβληθεί στην Κυβέρνηση, στα κόμματα της Βουλής και στον Τύπο.

Ακολουθεί το ψήφισμα του Ιερού κλήρου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, Φαλήρου, Αγίου Ιωάννου Ρέντη και Δραπετσώνας.

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

Ἱεροῦ Κλήρου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς,

Φαλήρου, Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη καί Δραπετσώνας

Στόν Πειραιᾶ σήμερα 29 Δεκεμβρίου 2021 ἡμέρα Τετάρτη καί ὥρα 11 πρωϊνή στόν Καθεδρικό Ναό τῆς Παναγίας Τριάδος Πειραιῶς συνήλθαμε κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς, Φαλήρου, Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη καί Δραπετσώνας κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ τηρουμένων τῶν ὑγιειονομικῶν μέτρων καί προϋποθέσεων, σέ ἔκτακτη ἱερατική σύναξη μέ θέμα: «Ἀντιμετώπιση τῆς βαναύσου βλασφημίας κατά τοῦ ὑπερτίμου καί παναχράντου Προσώπου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας, διαπραχθείσης ὑπό τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐκπροσώπου εἰς τούς διεθνεῖς Ὀργανισμούς διά τήν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας Καθηγητοῦ κ. Ἠλία Μόσιαλου».

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ  ἐτοποθετήθη δεόντως ἐπί τοῦ ἀνακύψαντος ζητήματος σοβαροτάτου ἕνεκεν τῆς Κυβερνητικῆς ἰδιότητος τοῦ κ. Μόσιαλου καί γενομένης διεξοδικῆς συζητήσεως ἐκ προσώπου καί τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων καί Διαχειριστικῶν Ἐπιτροπῶν τῶν Ἐνοριῶν καί καθιδρυμάτων τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας συναποφασίσαμε τήν ἔκδοση τοῦ παρόντος ψηφίσματος, τό ὁποῖο καί θά ὑποβληθεῖ διά τῆς Ἱ. Μητροπόλεως στήν Κυβέρνηση, στά κόμματα τῆς Βουλῆς καί στόν Τύπο.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ   ΤΑ   ΑΚΟΛΟΥΘΑ

1. Ἡ ναύλοχος πόλη τοῦ Πειραιᾶ, τό πρῶτο λιμάνι τῆς Χώρας εἶναι μία Παναγιοσκέπαστη πόλη, ὅπως ἐπιμαρτυροῦν καί ἀποδεικνύουν τά ἱστορικῶς διακριβωμένα θαύματα τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας, πού καταγράφονται σέ ἐφημερίδες καί ἔντυπα τῆς ἐποχῆς, ὅπως τά παρουσιάζει ὁ Ἐλλογιμώτατος Πρόεδρος τῆς Φιλολογικῆς Στέγης Πειραιᾶ κ. Στέφανος Μίλεσης στό πόνημά του «Τά θαύματα τῆς πίστεως στόν Πειραιᾶ ὅπως καταγράφηκαν καί ἀποτυπώθηκαν ἀπό ἐφημερίδες καί ἔντυπα» ἐκδ. Ἀρχονταρίκι 2019, καί εἰδικώτερα τό θαῦμα τῆς Παναγίας «Ρόδον τό Ἀμάραντον» μέ τήν ἀποσόβηση τῆς θανατηφόρου πανδημίας τῆς εὐλογιᾶς, ὅπως καταγράφεται στήν Ἐφημερίδα ΣΦΑΙΡΑ φ. 9/3/1896 καί τῆς ἐμφανίσεως τήν 24-25/3/1929 τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στόν κατάμεστο Ἱ. Ναό Εὐαγγελιστρίας Πειραιῶς, ὅπως καταγράφεται στίς Ἐφημερίδες ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ στό φ. 29/3/1929 καί ΣΚΡΙΠ στό φ. 29/3/1929. Ἄπειρα εἶναι τά θαύματα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου σέ ὅλο τόν χριστιανικό κόσμο τά ὁποῖα ἐπιμαρτυροῦνται καί ἀποδεικνύονται. Ἀναφέρουμε δύο μόνο ἐκφαντορικά θαύματα, πού γνωρίζουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες. Τήν εὕρεση τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στήν νῆσο τῆς Τήνου κατόπιν ὀπτασίας τῆς ὁσίας Πελαγίας, Μοναχῆς τοῦ Κεχροβουνίου τό 1823, πού ἐνδυνάμωσε τόν ἀγώνα τῆς Ἐθνεγερσίας καί τούς ἡρωϊκούς προμάχους του καί τήν ἀποτροπή ἐκτελέσεως ἀπό τά ναζιστικά στρατεύματα τῆς Γερμανικῆς κατοχῆς τῶν κατοίκων τοῦ Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας κατόπιν ἐμφανίσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τήν 8/9/1943 ἐνώπιον τῶν ἐπελαυνόντων Γερμανῶν στρατιωτῶν, ὅπως οἱ ἴδιοι ἔντρομοι καί ἔμφοβοι ὡμολόγησαν, ἀποτρέπουσα τήν ἐκτέλεση τῶν κατοίκων.
2. Κατά τήν θεολογία τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρός ἐνυπόστατος «χαρακτήρ» τῆς ὑποστάσεώς Του κατά τόν οὐρανοβάμονα Παῦλο «ἐνηνθρώπησε ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» ὅπως εὔστοχα θεολογεῖ ὁ Μ. Ἀθανάσιος. Ἀπό ἄφατη ἀγάπη εἰσῆλθε στό χῶρο καί τόν χρόνο, ὁ ἀΐδιος καί ἄχρονος Θεός ἀναλαμβάνοντας τήν ἀνθρώπινη φύση ὡς τέλειος ἄνθρωπος ἐκτός ἁμαρτίας γιά νά τήν θεραπεύσει, νά τήν ἁγιάσει καί νά τήν θεώσει καί αὐτό δέν μποροῦσε νά ἐπισυμβεῖ ἐάν ἐνσαρκώνετο διά τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων ὁδοῦ, διότι θά κοινωνοῦσε διά τῶν γονέων του στήν πρός τήν ἁμαρτίαν ροπή πού εἶχε ἐπιμολύνει μετά τήν πτώση, τόν ἄνθρωπο. Δι’ αὐτό καί ἀνεζήτησε Κεχαριτωμένο καί κεκαθαρμένο πρόσωπο γιά νά ἐνσαρκωθεῖ δι’ αὐτοῦ ὡς τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος ἑνωμένος στό ἕνα πρόσωπο τοῦ Θεοῦ Λόγου καί νά λυτρώσει τόν κόσμο, ὡς φιλάνθρωπος. Ἐνσαρκώθηκε λοιπόν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Ἀειπαρθένου, ἡ ὁποία τόν συνέλαβε ἀνηδόνως καί τόν ἐγέννησε ἀνωδύνως. Γι’ αὐτό ἡ Ἁγία Γ΄ ἐν Ἐφέσῳ Οἰκουμενική Σύνοδος (431) ἐδογμάτισε ὅτι ἡ Θεοτόκος ἦτο ἀειπάρθενος πρό τοῦ τόκου, κατά τόν τόκο καί μετά τόν τόκο.
3. Ἡ βλασφημία τοῦ κ. Μόσιαλου μέ τό δημοσιευθέν στό διαδίκτυο σκαρίφημα μέ τό ὁποῖο διακωμωδεῖ τήν πίστη τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου δέν ἀποτελεῖ προοδευτισμό διότι ἀποδεικνύει ὅτι δέν σέβεται τήν πίστη τῶν συνανθρώπων του, δέν τιμᾶ τήν ἑτερότητα, περιφρονεῖ τήν θρησκευτική ἐλευθερία τῶν συναθρώπων του καί τά ἀνθρώπινα δικαιώματα καί προβάλλει ἀκραῖο φονταμενταλισμό καί θρησκευτικό ρατσισμό διότι προσβάλλει τό ὀντολογικό θεμέλιο τῶν ἑκατομμυρίων χριστιανῶν ἀνά τόν κόσμο πού εἶναι ἡ εἰς Χριστόν πίστη ὡς Θεοῦ ἐνσαρκωθέντος. Ἀσφαλῶς ὁ Πανάγιος Δημιουργός τῆς ζωῆς καί ἡ ὑπερύμνητος Θεοτόκος καί Ἀειπάρθενος Μαρία δέν ἔχουν ἀνάγκη ὑπερασπίσεως διότι εἶναι ἡ ἐνυπόστατος Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή καί δέν προσβάλλονται ἀπό τά κοάσματα τῶν δαιμόνων, πού ἐξέμεσε ὁ κ. Ἠλίας Μόσιαλος. Δοξάζονται στούς αἰῶνες ἀπό τά Ἀγγελικά τάγματα καί τούς θεωμένους Ἁγίους καί τά ὀλίγιστα δευτερόλεπτα τοῦ ἀνθρωπίνου βίου τοῦ κάθε ὑβριστοῦ καί διώκτου μέσα στήν αἰωνιότητα εἶναι ἀπειροελάχιστες στιγμές πού σέ ἐμᾶς τούς χοϊκούς φαντάζουν σημαντικές, ἐνῶ μπροστά μας ἐκτείνεται ὁ ἀβόλιστος ὠκεανός τῆς αἰωνιότητας. Ἀσχημονεῖ ὁ κ. Μόσιαλος εἰς βάρος τῆς πίστεως τῶν συνανθρώπων του ὁ δῆθεν προοδευτικός καί βαθύτατα φονταμενταλιστής, ἀλλά λησμονεῖ ὅτι «ἐδόθη τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν καί μετά ταῦτα κρίσις» στήν ὁποία ἀσφαλῶς δέν πιστεύει ἀλλά δυστυχῶς γι’ αὐτόν καί τούς ὁμοίους του τήν ἀποδεικνύει a contrario ἡ ὕπαρξη τοῦ πνευματικοῦ κόσμου καί τά ψυχικά καί μεταφυσικά φαινόμενα καί τήν πιστοποιεῖ ἡ ἄτεγκτη ἀλήθεια τοῦ Πνευματικοῦ Νόμου. Ἄλλωστε στό Σύμπαν ἐπικρατεῖ σκέψις, νομοτέλεια καί σκοπιμότης πού ανάγουν στόν Αἰώνιο καί Ἄφθιτο Δημιουργό.
4. Ὁ κ. Ἠλίας Μόσιαλος σέ τηλεοπτική του ἐμφάνιση στόν τηλεοπτικό δίαυλο ΣΚΑΙ δήλωσε ὅτι διάγει σέ μία χώρα πού ἐπικρατεῖ ὁ ὀρθολογισμός, ἀλλά ἡ βλάσφημη προσέγγιση του ἀποτελεῖ τήν ἐπιτομή τοῦ ἀνορθολογισμοῦ διότι ἐάν ὁ Θεός πράγματι εἰσῆλθε στήν ἱστορία ὅπως πιστεύει ἡ Ἐκκλησία γιά νά ἀπολυτρώσει τόν ἄνθρωπο καί ὅπως ἀποδεικνύουν τά ἄπειρα θαύματα τῆς πίστεως ἐπί 2000 τώρα χρόνια καί οἱ θεωμένοι δι’ Αὐτοῦ Ἅγιοι τῶν ὁποίων τά ἀδιαλώβητα σκηνώματα ἐπί 100ετίες ὑπερβαίνουν δι’ Ἁγίου Πνεύματος, τήν κυτταρική σήψη καί φθορά δέν θά ἀκολουθοῦσε τήν ἐφάμαρτη κοινή ὁδό τῶν ἀνθρώπων ὅπου κυριαρχεῖ τό ζεῦγος ἡδονῆς-ὀδύνης ἀλλά τήν δι’ Ἀειπαρθένου γέννηση, τήν ὁποία ἀπήλλαξε τῆς πρός ἁμαρτίαν ροπῆς διά τῆς ἐπελεύσεως καί ἐπιδημίας τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ἐάν ὅμως ὅπως πρόδηλα πιστεύει ὁ κ. Μόσιαλος δέν ἦταν Θεός ὁ γεννηθείς, τότε αὐτός ὁ «μεγαλοφυής» γιατί ἀσχολεῖται μέ κάποιον ἀνύπαρκτο. Γιατί δέν ἀσχολεῖται λ.χ. μέ τόν Δία ἤ τόν Βάαλ, μέ τόν πιθηκόμορφο Χανουμάν ἤ τόν ἐλεφαντόμορφο Γκανόσα; Τήν ἴδια στιγμή μέσα στήν πρόδηλη ἀγνωσία του ὁ κ. Μόσιαλος προσβάλλει καί τήν θρησκεία τοῦ Ἰσλάμ διότι τό ὑπερύμνητο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἐξιδιασμένως τιμᾶται ὡς Ἀειπάρθενος σέ πολλά ἐδάφια τοῦ Κορανίου. Σέ δέκα τρία κεφάλαια ἀναφέρεται ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος Μαρία μέ ἐξόχως τιμητικόν τρόπον σάν ἄσπιλος παρθένος στήν σούραν (Οἱ Προφῆται 21:91), «εἰς δέ τήν Ἄσπιλον Παρθένον ἐνεφυσήσαμεν τό Πνεῦμα ἡμῶν», σάν ἐνάρετος μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ στήν σούραν (Ἡ Τράπεζα 5:79) «ἡ δέ μήτηρ αὐτοῦ (Μεσσίου) ἦτο ἐνάρετος» σάν Ἁγνή πάσης κηλίδος μεταξύ ὅλων τῶν γυναικῶν, στήν σούρα (Ὁ οἶκος Ἐμράν 3:37) «Καί εἶπεν ὁ ἄγγελος Μαριάμ ὁ Κύριος σου ἐξέλεξέ σε καί ἐτήρησέ σε ἁγνήν πάσης κηλίδος μεταξύ ὅλων τῶν γυναικῶν». Αὐτό μᾶλλον τό ἀγνοεῖ ὁ «παντογνώστης» κ. Μόσιαλος. Εὐχόμεθα εἰλικρινῶς, να μήν το ἀντιληφθοῦν οἱ ὁμοιοπαθεῖς πρός αὐτόν φονταμεταλιστές τοῦ Ἰσλάμ…
5. Τό τραγικό τῆς ὑποθέσεως τῆς συγκεκριμένης βλασφημίας ἔγκειται στό γεγονός ὅτι ὁ συγκεκριμένος κ. Μόσιαλος, ὡς καθηγητής πολιτικῆς τῆς Ὑγείας, διδάσκων σέ Οἰκονομικό Πανεπιστήμιο, δίδει ἰατρικές συμβουλές γιά τήν πανδημία (!!!) δέν εἶναι ἕνας ἰδιώτης μέ τόν ὁποῖον διαφορετικά θά ἀσχολούμεθα, ἀλλά κατ’ ἐπιλογήν τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Χώρας ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος στούς διεθνεῖς Ὀργανισμούς Ὑγείας γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας καί ἐνταῦθα ἐγείρεται τό ζήτημα τῆς προσβολῆς τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος διά τοῦ εὐτελισμοῦ τῆς ἀναγνωριζομένης συνταγματικῶς ἐπικρατούσης θρησκείας στό ἄρθρο 3 καί τῆς προσβολῆς τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας τοῦ ἄρθρου 13 ἀπό κρατικό λειτουργό τῆς Κυβέρνησης. Ἡ ἐπικρατοῦσα θρησκεία συνταγματικῶς ἀναγνωριζομένη καί μέ τό κανονιστικό καί διαπιστωτικό περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συτνάγματος ἀποτελεῖ ταυτοτικό καί συστατικό στοιχεῖο τοῦ Ἔθνους, ὅπως καταδεικνύεται ἀπό τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 16 καί ἑπομένως ὁ κ. Μόσιαλος ἔχοντας τήν ἰδιότητα τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Χώρας καί τοῦ κρατικοῦ λειτουργοῦ προσέβαλε βάναυσα τό ἰσχύον Σύνταγμα καί κατά ταῦτα μετέφερε τήν προσωπική του εὐθύνη στό ἐπιλέξαντα αὐτόν κ. Πρωθυπουργό, ὁ ὁποῖος ὄφειλε ἤδη ἀναλαμβάνων τήν πολιτική εὐθύνη τῆς ἐσφαλμένης ἐπιλογῆς του καί κηδόμενος τοῦ Συντάγματος τῆς Χώρας, νά τόν ἔχει ἀποπέμψει, ἀλλά δυστυχῶς διά τοῦ Κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου τόν ἐκάλυψε μέ φαιδρά αἰτιολογία.
6. Ἐάν εἶχε ὑβριστεῖ ἀπό τόν κ. Μόσιαλο ὁ Ἰουδαϊσμός ἤ εὐθέως τό Ἰσλάμ διότι ἐκ τῆς ἀγνωσίας του ἐξύβρισε καί τό Ἰσλάμ διά τῆς βλασφημίας του, εἴμεθα θέβαιοι ὅτι θά εἶχε ἤδη ἀποπεμφθεῖ ἀπό τῆς δημοσίας θέσεώς του καί ἐκ τῆς πανεπιστημιακῆς του ἕδρας, καί ὁ Παγκόσμιος Ἰουδαϊσμός θά τόν εἶχε ἤδη προγράψει. Ἐάν ὁ κ. Μόσιαλος ἔχει τήν τόλμη λοιπόν, ὡς ὀρθολογιστής ὅπως δηλώνει, νά προβεῖ σέ μία ἀνάλογη πρόκληση εἰς βάρος τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ ἤ τοῦ Ἰσλάμ ἤ νά δηλώσει ὅτι κατά τήν γνώμη του οἱ θρησκευτικές αὐτές παραδοχές εἶναι ἡ ἐπιτομή τοῦ ὀρθολογισμοῦ. Ἀναμένομε.
7. Τό θέμα πέραν τῶν ἀνωτέρω ὅπως εὔστοχα δήλωσε ὁ Ὑπουργός κ. Ἄδωνις Γεωργιάδης ἔχει καί ἐξαιρέτως πρακτικό ἀντίκτυπο στήν προσπάθεια τῆς Κυβέρνησης νά προωθήσει τόν ἐμβολιασμό κατά τῆς πανδημίας διότι ὁ κ. Μόσιαλος πλέον γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους πολίτες τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἀμεταμέλητος καί ἐμμονικός ὑβριστής τῆς Θεοτόκου, προκαλεῖ ἀποτροπιασμό καί δέν μπορεῖ νά συμβουλεύει κατά τῆς πανδημίας καί ἑπομένως ἡ μή ἀντικατάστασή του ἀποδεικνύει ὅτι ἡ Κυβέρνηση ὑπονομεύει ἡ ἴδια τήν προσπάθειά της.
8. Διαμαρτυρόμεθα διά τήν κατ’ ἐντολή τοῦ Πρωθυπουργοῦ κάλυψη τοῦ ὑβριστοῦ ἀπό τόν Κυβερνητικό ἐκπρόσωπο κ. Οἰκονόμου μέ τήν νομική ἀστειότητα τοῦ δῆθεν διαχωρισμοῦ δημοσίου καί ἰδιωτικοῦ βίου τῶν κυβερνητικῶν ὀργάνων καί δηλώνομε ὅτι δέν θά λησμονήσουμε αὐτή τήν πρόκληση εἰς βάρος τῆς Ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως.
9. Ὁ κ. Μόσιαλος διά τῆς βλασφημίας του διεκήρυξε τήν ἀθεΐα του καί κατά συνέπεια «ἀφόρισε» τόν ἑαυτό του τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ὑβρίσας τό Πνεῦμα τό Ἅγιο. Διακηρύσσομε στεντορίᾳ τῇ φωνῇ τόν λόγο τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Θείου Παύλου, δι’ αὐτόν καί διά τόν ἕτερο πού ἐπανέλαβε τίς χυδαιότητες τοῦ Ταλμούδ στό κυκλοφορηθέν πρόσφατα αἰσχρό πόνημά του «εἴ τις οὐ φιλεῖ τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα, μαράν ἀθά» (Α΄Κορ. 16,22). Στήν ὁμοειδῆ βλασφημία ἰδιώτου πού κυκλοφορεῖ κατ’ αὐτάς ἕνα χυδαίου περιεχομένου πόνημα δῆθεν μυθιστορηματικοῦ χαρακτῆρος, μέ τίς σχετικές βλασφημίες τοῦ Ταλμούδ τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ πού ἐσταύρωσε ἀπό μῖσος τόν Κύριο καί τόν ἀνασταυρώνει ἔκτοτε δέν θά τοῦ κάνομε ἀρνητική διαφήμιση πού ἴσως ἐπιδιώκει, δηλώνουμε ὅμως ὅτι εἶναι ἐχθρός τοῦ Χριστοῦ καί ἐχθρός τῆς Πίστεως, μέ ὅτι αὐτό αἰωνίως συνεπάγεται.
10. Διαμαρτυρόμεθα γιά τήν ἐρώτηση πού κατέθεσε στήν Ἐπιτροπή τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ὁ εὐρωβουλευτής τοῦ ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία κ. Στέλιος Κούλογλου ὑπερασπιζόμενος τή βλασφημία τοῦ κ. Μόσιαλου καί ἐξισώνοντας τήν φραστική καταδίκη αὐτῆς μέ τήν ἐκστρατεία φανατικῶν ἰσλαμιστῶν στά γνωστά σατυρικά σκίτσα τοῦ Γαλλικοῦ περιοδικοῦ Charlie Hebdo ἀντιστρέφοντας πλήρως τήν πραγματικότητα καί  ἐμφανίζοντας τόν «θύτη» κ. Μόσιαλο ὡς δῆθεν «θῦμα» ἰσχυριζόμενος ὅτι ἡ ἀνάρτησή του ἦταν «ἕνα ἀνώδυνο σατυρικό σκίτσο μέ στόχο τήν ἐνίσχυση τοῦ ἐμβολιασμοῦ». Ἐνεφάνισε τήν σύννομη ἀντίδραση στήν βλασφημία τοῦ κ. Μόσιαλου ὡς δῆθεν παραβίαση τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας στήν Ἑλλάδα!!!

Κατόπιν αὐτῶν ἐμεῖς οἱ Κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ὡς ταπεινοί θεράποντες τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καί ἐκ προσώπου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων καί τῶν Διαχειριστικῶν Ἐπιτροπῶν τῆς Μητροπόλεώς μας ἔχοντας τήν πνευματική εὐθύνη τῆς διακονίας τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ,

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

Τήν ἀποπομπή τοῦ κ. Ἠ. Μόσιαλου ἀπό τήν ἐκπροσώπηση τῆς Χώρας μας στούς διεθνεῖς Ὀργανισμούς διότι δέν ἐκφράζει τόν Ὀρθόδοξο λαό μας ἡ παρουσία του στά διεθνῆ φόρα.

Διατελοῦμε ἐν προσευχῇ πρός τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τόν δι’ ἡμᾶς σαρκωθέντα Κύριό μας καί τήν Ὑπερύμνητη Μητέρα Του καί καλοῦμε τόν πιστό λαό τοῦ Θεοῦ σέ ἔμπρακτη μετάνοια γιά τήν κατάπαυση τῆς πανδημίας στήν πατρίδα μας καί σέ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα.

Τό παρόν ψήφισμα ἀναγνώστηκε καί ἐγκρίθηκε ἀπό τήν Σύναξή μας.

Ἀκολουθοῦν οἱ ὑπογραφές τῶν συμμετεχόντων κληρικῶν.

Η επιστήμη είναι οι αποδείξεις και τα γεγονότα. Είναι η αναλυτική περιγραφή της πραγματικότητας της Δημιουργίας. Άλλοτε είναι οι εφευρέσεις των ανθρώπων, των οποίων οι προϋποθέσεις βρίσκονται επίσης στην Δημιουργία, καθιστώντας τον άνθρωπο συνδημιουργό. Οι ανακαλύψεις ή οι εφευρέσεις ενός επιστήμονα κρίνονται αυστηρά και επιβεβαιώνονται από άλλους επιστήμονες σε επιστημονικά συνέδρια και περιοδικά. Επιστήμη δεν είναι οι απόψεις ενός μόνο επιστήμονα πάνω στο αντικείμενο του, ούτε και οι απόψεις του για άσχετα με το αντικείμενό του θέματα.

Ποτέ δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει η λεγόμενη «διαμάχη πίστης και επιστήμης». Πρόκειται για πλαστό δίλημμα. Δεν είναι δυνατόν ο πιστός να αμφισβητεί την ίδια την Δημιουργία του Θεού ή τους τρόπους με τους οποίους η Θεία Οικονομία επέτρεψε να μεταστραφεί η φύση μετά την πτώση του ανθρώπου από τον Παράδεισο. Κάτι τέτοιο θα ήταν άτοπο, αν όχι βλάσφημο. Διαμάχη υπάρχει μόνο στα μυαλά εγωιστών και ανεύθυνων ανθρώπων, που κινούνται όχι με βάση το κοινό συμφέρον της ανθρωπότητας, αλλά με ποταπά κίνητρα, όπως την φιλαρχία και την απόκτηση οπαδών, στηριζόμενοι στην πόλωση.

Δυστυχώς, η σύγχρονη πραγματικότητα, αλλά και η ιστορία του ανθρώπου, δείχνουν πως η επιστήμη δεν μπορεί να «νικήσει» και να σώσει τον κόσμο, διότι ο άνθρωπος, κάνοντας κακή χρήση της ελευθερίας του, δεν θέλει να σωθεί. Ο άνθρωπος, καθοδηγούμενος από τα πάθη του, τις φοβίες του και τα νομιζόμενα συμφέροντα του, τυφλώνεται και αρνείται την αλήθεια, η οποία σώζει και ελευθερώνει. Καταφεύγει στο χώρο της διαβολικής φαντασίωσης και των αυθαίρετων λογισμών. Πολλές φορές θέλει να εξοντώσει αυτόν που λέει την αλήθεια, διότι δεν αντέχει να τον ακούει.

Πώς μπορεί να σωθεί τότε ο κόσμος; Μόνο η αγάπη και η ταπεινοφροσύνη μπορούν να σώσουν τον κόσμο. Η αγάπη θα φιλοτιμήσει κάποιον άνθρωπο π.χ. να πάει να εμβολιαστεί. Η αγάπη θα κάνει τους ιθύνοντες – επιστήμονες και πολιτικούς – να μιλάνε με περισσότερη ενσυναίσθηση σε αυτούς που υποτίθεται πως θέλουν να πείσουν για να εμβολιαστούν, χωρίς ελιτισμούς ή περιφρονήσεις. Η αγάπη καθαρίζει το μυαλό, ώστε να μπορεί να δει την πραγματικότητα. Η αγάπη κάνει όλους πιο ώριμους, ώστε να μπορούν να επικοινωνούν καλύτερα. Η αγάπη βοηθά στο να ζητάμε συγγνώμη, αν επικοινωνήθηκε κάτι με λάθος τρόπο, ώστε να διαλύονται οι παρεξηγήσεις.

Αν θέλουμε ως ανθρωπότητα να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση της πανδημίας, αλλά και άλλου είδους προκλήσεις που έρχονται στο άμεσο μέλλον, όπως τις περιβαλλοντολογικές, αναγκαίο είναι να προσπαθήσουμε όλοι να δείξουμε αγάπη, που είναι απαραίτητη για συνεννόηση, συνεργασία και συμμετοχή στις κοινές προσπάθειες. Στην φάση που περνά η ανθρωπότητα οι παρεξηγήσεις αποτελούν πολυτέλεια. Ας μην βλέπουμε διαμάχες εκεί που δεν υπάρχουν και ας μην προσπαθούμε ο ένας να επιβληθεί στον άλλον. Ας αφήσουμε τις υπερηφάνειες, τις φοβίες μας μας και τα «τι θα πει ο κόσμος» κατά μέρος. Όλοι πρέπει να βάλουμε πλάτη για να περάσει η πανδημία με το δυνατόν λιγότερες ανθρώπινες απώλειες.

ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής του Εσφιγμένου
+αρχ. Βαρθολομαίος

Δεύτερο πλήγμα μέσα σε λίγες ημέρες για γνωστή Πατρινή οικογένεια κληρικών που μετρά και δεύτερη απώλεια από τον κορωνοϊό.Συγκεκριμένα, λίγες ημέρες μετά την εκδημία του π. Βασίλειου Δημητρόπουλου έχασε τη «μάχη» και ο γιος του, επίσης ιερέας, π. Ιωάννης Δημητρόπουλος, προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίων Αντωνίου και Χαραλάμπους στα Κρύα Ιτεών. Ο π. Ιωάννης εκοιμήθη σε ηλικία 46 ετών, ενώ άφησε την τελευταία του πνοή στη ΜΕΘ του ΓΝ Πατρών «Άγιος Ανδρέας» όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες με βαριά συμπτώματα εξαιτίας του κορωνοϊού.
Η κατάστασή του είχε θεωρηθεί από την αρχή πολύ σοβαρή και τελικά δεν τα κατάφερε. Τόσο ο πατέρας του όσο και εκείνος ήταν ανεμβολίαστοι.

Η είδηση σκόρπισε θλίψη στο ποίμνιό του, στο οποίο ήταν ιδιαίτερα αγαπητός, αλλά και σε όλο τον εκκλησιαστικό κόσμο.