Γιατί τα Θεοφάνεια ονομάζονται και Φώτα;

Γιατί τα Θεοφάνεια ονομάζονται και Φώτα;
Βάσις και θεμέλιο της χριστιανικής πίστεώς μας είναι το δόγμα περί της Αγίας Τριάδος. Ο Θεός τον οποίον προσκυνούμε και λατρεύουμε είναι Θεός τρισυπόστατος. Είναι μονάς εν τριάδι και τριας εν μονάδι. Ο ένας, δηλαδή, κατά την ουσία και την ενέργεια Θεός έχει τρία πρόσωπα, τρεις υποστάσεις. Το πρόσωπο του Θεού Πατρός, το πρόσωπο του Θεού Υιού και το πρόσωπο του Θεού Αγίου Πνεύματος. Είναι και τα τρία πρόσωπα ομοούσια και αχώριστα.Για πρώτη φορά φανερώθηκε στους ανθρώπους το μέγα μυστήριο της Αγίας Τριάδος με καθαρότητα και σαφήνεια, όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός βαπτίστηκε στον Ιορδάνη ποταμό. Ο ενανθρωπήσας Υιός και Λόγος του Πατρός, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, βαπτίστηκε στον Ιορδάνη ποταμό. Ο Πατήρ, κατά την βάπτιση, εβεβαίωσε για τον βαπτιζόμενο ότι «Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ηυδόκησα». Το Άγιον Πνεύμα, κατήλθε από τον ουρανό «εν είδει περιστεράς» και έμεινε στον βαπτιζόμενο Ιησού. Χωρίς να σημαίνει ότι είναι περιστέρι το Άγιο Πνεύμα, αλλά εφάνη «ως περιστερά».
Για όλα τα ανωτέρω η σημερινή εορτή λέγεται Θεοφάνεια. Αποκαλύφθηκε, εφάνη το μυστήριο της Τριαδικής Θεότητος. Η σημερινή μεγάλη εορτή, όμως, ονομάζεται και Φώτα, γιατί εμείς οι άνθρωποι φωτιστήκαμε με το να δούμε το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.
Και το άγιο βάπτισμά μας λέγεται φώτισμα∙ και οι μέλλοντες να βαπτισθούν λέγονται φωτιζόμενοι∙ και οι μόλις βαπτισθέντες λέγονται νεοφώτιστοι.
Ο άνθρωπος, προ του βαπτίσματος είναι γυμνός από την Χάρι του Θεού, όπως ήταν ο Αδάμ όταν αμάρτησε. Μόλις βαπτισθή, ενδύεται το ένδυμα, τη στολή την θεοΰφαντη, την Χάρι του Χριστού μας, η οποία έλαμψε επάνω στο όρος Θαβώρ, κατά την Μεταμόρφωσι.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται ο βαπτιζόμενος ορθόδοξος χριστιανός, λαμπροφορεμένος, αγγελοειδής, χριστόμορφος, φωτοφόρος.
Αυτή την φωτεινή στολή οφείλουμε όλοι μας να την διατηρήσουμε καθαρή και ολοφώτεινη, με το να αγωνιζόμαστε και να διατηρούμε τον εαυτό μας καθαρό από κάθε αμάρτημα. Και αν, κάποτε, μολύνεται η θεοΰφαντη στολή του βαπτίσματός μας, τότε με την ειλικρινή μετάνοιά μας να την επαναφέρουμε στο φως, στην καθαρότητα∙ να την κάνουμε αντάξια της αγάπης του Τριαδικού μας Θεού∙ να μετάσχουμε στο μυστήριο της τριαδολογικής δοξολογίας των χαριτοβρύτων μυστηρίων της προσωπικής μας σωτηρίας.
Εύχομαι, αγαπητοί πατέρες και αδελφοί, με την ταπείνωσι και την υπακοή μας στην Τριαδική Θεότητα, να έχουμε πάντα Θεοφάνεια – Φώτα∙ να γινόμαστε άξιοι να ζήσουμε και μέσα στο ουράνιο φως αιώνια.
Με πατρική αγάπη
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

Χριστός Παντοκράτωρ (αγιογραφία του Όρους Σινά)

Οικονόμου: Θεοφάνεια με μάσκα και τήρηση αποστάσεων

Για το πώς θα εορταστεί φέτος ο αγιασμός των υδάτων την ημέρα των Θεοφανείων, απάντησε σήμερα το πρωί, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου, κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης τύπου των δημοσιογράφων.

Πιο συγκεκριμένα, κληθείς να απαντήσει σε σχετική ερώτηση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παρέπεμψε στα υπάρχοντα μέτρα που ισχύουν και αφορούν στην τήρηση των αποστάσεων και στη χρήση της μάσκας.

«Ήδη υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα που εφαρμόζονται εντός και εκτός των ναών», ανέφερε χαρακτηριστικά για να προσθέσει πως «οι πιστοί ήδη προσέρχονται στους ναούς έχοντας πρώτα κάνει rapid test».

Αναφερόμενος ειδικότερα στην τελετή του καθαγιασμού των υδάτων, που θα πραγματοποιηθεί σε εξωτερικό χώρο σε αρκετές περιοχές, ο κ. Οικονόμου σημείωσε πως «θα τηρούνται κανονικά οι αποστάσεις του ενάμιση μέτρου και η υποχρεωτική χρήση διπλής μάσκας ή μάσκας υψηλής προστασίας», κατέληξε.

Μέχρι στιγμής πάντως, πολλές είναι οι μητροπόλεις που έχουν ενημερώσει ήδη τους πιστούς, πως είτε δεν θα πραγματοποιήσουν καθόλου τις τελετές των Θεοφανείων σε εξωτερικό χώρο, φοβούμενες κυρίως τον συνωστισμό που θα δημιουργηθεί, είτε ότι αυτές θα γίνουν λιτά, χωρίς λιτανείες και παρουσία κόσμου.

Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν και αρκετές μητροπόλεις, που θα τελέσουν κανονικά την ακολουθία των υδάτων, τηρώντας όμως τα προβλεπόμενα υγειονομικά πρωτόκολλα.

Αρχιερατική Θ. Λειτουργία και Δοξολογία για το νέο έτος στην Έδεσσα

Το Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2022 ο Σεβ. Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ τέλεσε στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας Σκέπης Εδέσσης την πανηγυρική Θ. Λειτουργία της εορτής της Περιτομής του Κυρίου και της μνήμης του Μεγάλου Βασιλείου καθώς και την Δοξολογία για το νέο έτος. Συλλειτούργησαν με τον Σεβασμιώτατο ο Αρχιμ. Παντελεήμων Καραλάζος, Ιεροκήρυξ της Ι. Μητροπόλεως, Αρχιμ. Χριστόδουλος Καραγιάννης, Προϊστάμενος του Ι. Ναού, ο Πρωτοπρ. Γεώργιος Ζουμής, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ι. Μητροπόλεως, ο Αρχιδιάκονος π. Δαβίδ Πασατάς και ο Διάκονος π. Μωυσής Σάγγας.

Παρέστησαν επίσης η βουλευτής Πέλλας κ. Θ. Τζάκρη, ο Δήμαρχος Έδεσσας κ. Δ. Γιάννου, ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Ι. Τζαμτζής, ο Διοικητής της 2ας Μ/Κ Μεραρχίας Υποστράτηγος Γ. Χατζηγεωργίου, ο Αστυνομικός Διευθυντής Πέλλας κ. Π. Περδικάτσης, και άλλοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και φορέων.
Ο Σεβασμιώτατος μαζί με τις ευλογίες του για το νέο έτος εξέφρασε και την ευχή να σταματήσει το κακό της πανδημίας.Στο πανηγυρίζον παρεκκλήσιο του Αγίου Βασιλείου, το οποίο ανήκει στην ενορία Αγ. Σκέπης και βρίσκεται στην περιοχή του Βαροσίου της Έδεσσας, την Κυριακή 2/1 θα τελεσθεί Εσπερινός και Παράκλησις στον Μ. Βασίλειο και την Δευτέρα 3/1 θα τελεσθεί Όρθρος και Πανηγυρική Θ. Λειτουργία.


ΜΕΓΑΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ: ΙΣΧΥΡΌ “ΒΆΛΣΑΜΟ” ΓΙΑ ΠΆΣΑ ΑΣΘΈΝΕΙΑ ΚΑΙ ΝΌΣΟ

ΜΕΓΑΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ: Μέγας Αγιασμός: Ο Αγιασμός των Θεοφανείων ή Μεγάλος Αγιασμός, είναι μια πράξη της Εκκλησίας αλλά το Ιερό Θαύμα που τελείται με αυτή είναι τεράστιο, όσο η ίδια η Εκκλησία.

Το αγαπημένο αυτό θαύμα, επισκέπτεται τώρα και δύο χιλιάδες χρόνια εκατομμύρια ψυχών των ορθοδόξων χριστιανών, τις καθαρίζει, τις α­γιάζει και τους χαρίζει την υγεία και την α­θανασία.
Πολλά θαύματα έχουν πραγματοποιηθεί από τον Μέγα Αγιασμό σε ασθενείς και αδελφούς που έπασχαν από κατάθλιψη.
Μέγας Αγιασμός: Τελείται του Σταυρού και των Θεοφανείων
Γύρω από το θέμα του Μ. Αγιασμού ε­πικρατεί πολλή σύγχυση στο λαό μας. Οι χρι­στιανοί ρωτούν. «Πίνεται ο αγιασμός της πα­ραμονής των Θεοφανείων; Μπορούμε να έχου­με το Μ. Αγιασμό στο σπίτι μας και να τον χρησιμοποιούμε;». Πολλοί δίνουν αβασάνιστα μια πρόχειρη απάντηση με αποτέλεσμα να δημιουργείται η σύγχυση.
Επειδή με την εορτή των Θεοφανείων τελείται η ακολουθία του Μ. Αγιασμού θα αναφέρουμε λίγα για την έννοια και τη χρήση του.
Η ακολουθία του αγιασμού των υδάτων την ημέρα των Θεοφανείων είναι μια παλιά ιερή συνήθεια της Εκκλησίας μας. Ευχές για τον αγιασμό του νερού βρίσκουμε σε αρχαιότερα κείμενα όπως οι Απ. Διαταγές, Απ. Παράδοση του Ιππόλυτου και στο Ευχολόγιο του Σεραπίωνα, Επισκόπου Θμούεως. Παρα­δείγματα χρήσεως αγιασμένου νερού βρίσκου­με στη «Φιλόθεο Ιστορία» και στην «Εκκλη­σιαστική Ιστορία» του Θεοδώρητου.
Τα σημερινά Εκκλ. βιβλία (Μηναία – Ευ­χολόγια) σαν συνθέτη των Ευχών της ακολου­θίας του Μ. ‘Αγιασμού θεωρούν τον άγιο Σωφρόνιο Ιεροσολύμων. Η πραγματικότητα εί­ναι άλλη. Ο άγιος Σωφρόνιος μπορεί να θεω­ρηθεί ως «διακοσμητής της ακολουθίας, προσθέσας εν αρχή αυτής τα εισαγωγικά τροπάρια». Συνθέτης φαίνεται πιθανότερο να είναι ο Πρόκλος. Τα χειρόγραφα διασώζουν ότι η βασική ευχή του αγιασμού του νερού, η ευχή «Μέγας ει, Κύριε…» ανήκει στο Μ. Βασίλειο.
Η ακολουθία του Μ. Αγιασμού τελείται κατά την σημερινή τάξη δύο φορές, την παρα­μονή της εορτής των Θεοφανείων μετά το τέ­λος της Θ. Λειτουργίας του Μ. Βασιλείου και την ημέρα των Θεοφανείων. Και στις δύο περι­πτώσεις τελείται η ίδια ακριβώς ακολουθία με μόνη την διαφορά ότι ο «πρόλογος της μεγά­λης καθαγιαστικής ευχής δηλ. από το «Τριάς Υπερούσιε…» μέχρι το «συνεχόμενος φόβω εν κατανύξει βοώ σοι» διαβάζεται μόνο την ημέ­ρα των Θεοφανείων. Ο Αγιασμός, λοιπόν, της παραμονής και της ημέρας των Θεοφανείων είναι ακριβώς ο ίδιος, «μέγας αγιασμός» και στις δύο περιπτώσεις.
Γιατί όμως τελείται δύο φορές ο ίδιος Μεγάλος Αγιασμός;
Για λόγους πρακτικούς. Για να εξυπηρετούνται οι πιστοί. Η διπλή τέλεση άρχισε από τον 5ο αιώνα. Στην αρχή ο μεγάλος αγιασμός γινόταν κατά την παν­νυχίδα της εορτής των Θεοφανείων αμέσως μετά την ακολουθία του Όρθρου, σε ανάμνηση του βαπτίσματος του Κυρίου. Μετά την ακολουθία του Όρθρου οι πιστοί αντλούσαν αγιασμένο νερό, έπιναν και ραντίζονταν και στη συνέχεια βαπτίζονταν σ’ αυτό οι κατη­χούμενοι. Στην ουσία ο μέγας αγιασμός είναι ευλογία του νερού του βαπτίσματος. Στη λει­τουργία της εορτής που ακολουθούσε μετά τον Όρθρο παρευρίσκονταν και οι νεοφώτιστοι γι’ αυτό και μέχρι σήμερα ψάλλεται το «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε…».
Ο Πατριάρχης Αντιόχειας Πέτρος Γναφεύς (465 – 475) όρισε να τελείται ο αγια­σμός και κατά την παραμονή των Θεοφανείων «εν τη εσπέρα». Έτσι ξεχωρίστηκαν οι ακολουθίες του αγιασμού του νερού για το βάπτισμα και του Μ. Αγιασμού.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο που στη Θ. Λειτουργία της παραμονής των Θεοφανείων ακούμε τροπάρια του εσπερινού, αφού αυτή γινόταν βράδυ ενώ σήμερα γίνεται πρωί. Η σημερινή λοιπόν Θ. Λειτουργία και Μεγάλος Αγιασμός της παραμονής των Θεοφανείων έχει τη θέση τις άλλοτε βραδινής λειτουργίας.
Πίνεται ο αγιασμός αυτός της παραμονής των Θεοφανείων;
Και βέβαια πίνεται. Αφού με τον αγια­σμό αυτόν ο ιερέας ραντίζει όλους τους χώ­ρους και τους εξαγιάζει, δεν επιτρέπεται να τον πιούμε;
Η ίδια η ακολουθία του αγιασμού μας λέει ότι πρέπει να τον πίνουμε. Αν προ­σέξουμε καλά τις δεήσεις και τις ευχές της ακολουθίας θα το δούμε σε πολλά σημεία. Η ακολουθία του αγιασμού προϋποθέτει ότι θα πιουν οι χριστιανοί τον αγιασμό και ο ιερέ­ας εύχεται να τους αποβεί προς αγιασμό, προς ευλογία, προς ψυχική και σωματική υγεία. Σε μια ευχή ο ιερέας εύχεται «Δος πάσι τοις τε απτομένοις, τοις τε χριομένοις, τοις τε μεταλαμβάνουσιν, τον αγιασμόν, την ευλογίαν, την κάθαρσιν, την υγείαν». (Δώσε σε όλους όσους αγγίζουν, αλείφονται και πίνουν τον αγιασμό, την ευλογία, τον καθαρι­σμό και την υγεία).
Ακόμα ένα στοιχείο από τη σύγχρονη πράξη των μοναστηριών του Αγ. Όρους. Οι μοναχοί κοινωνούν του μεγάλου Αγιασμού όχι μόνον κατά την ημέρα των Θεοφανείων, αλλά κατά την συνήθειά τους να πίνουν αγια­σμό κάθε μέρα μετά την Θ. Λειτουργία, πί­νουν από αυτόν σε όλο το οκταήμερο μετά τα Θεοφάνεια, μέχρι της αποδόσεως της εορτής.
Πίνεται, λοιπόν, ο Μεγάλος Αγιασμός της παραμονής.
Δεν πρέπει όμως να νηστεύουμε την προηγουμένη μέρα; Όχι! Πολλοί, ακόμη και ιερείς, νομίζουν ότι την παραμονή των Θεο­φανείων νηστεύουμε για να πιούμε τον αγια­σμό την άλλη μέρα. Αυτό δεν είναι σωστό. Η νηστεία της παραμονής γίνεται για την γιορτή των Θεοφανείων και όχι για τον αγιασμό. Έτσι κι αν ένας χριστιανός δεν θα πιει α­γιασμό γιατί π.χ. δεν έχει το χωριό του πα­πά ή για άλλο λόγο, οφείλει να νηστέψει την παραμονή των Θεοφανείων για την μεγάλη γιορτή της Βαπτίσεως του Κυρίου.
Ας δούμε τί γράφει γι’ αυτό το θέμα ο μακαριστός καθηγητής της Λειτουργικής στο Πανεπιστή­μιο Θεσσαλονίκης I. Φουντούλης. «Η νηστεία της παραμονής των Θεοφανείων κακώς θεω­ρείται ότι έχει σχέση με την μετάληψη του μεγάλου Αγιασμού. Κατά παλαιό έθος της Εκκλησίας, των μεγάλων εορτών προηγείτο προετοιμασία, η οποία εκτός των άλλων περιελάμβανε και νηστεία… Τα Θεοφάνεια δεν είχαν τη δυνατότητα να αναπτύξουν νηστεία αν και τα προεόρτια των αρχίζουν από την 2αν Ιανουαρίου, γιατί το δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων αποτελούσε εορταστική περί­οδο καταλύσεως εις πάντα. Εξ άλλου η νη­στεία των Χριστουγέννων είναι προπαρα­σκευαστική και για τα Θεοφάνεια, εφ’ όσον οι εορτές αυτές παλαιότερα αποτελούσαν μια ενιαία εορτή, που εωρτάζετο την 6ην Ι­ανουαρίου.
Μόνο, λοιπόν, η παραμονή των Θεοφα­νείων έμεινε στην Εκκλησία μας ως ημέρα νηστείας, ξηροφαγίας… Η νηστεία όμως, κατά τους ιερούς κανόνας, απαγορεύεται κα­τά τα Σάββατα και τας Κυριακάς. Αν κατ’ αυτάς τας ημέρας συμπέσει η παραμονή των Θεοφανείων, καταλύεται η νηστεία, όχι βέ­βαια «εις πάντα», αλλά έχουμε κατάλυση «οί­νου και ελαίου».
Αν παραδεχτούμε ότι για να πιούμε το μεγάλο Αγιασμό πρέπει να νηστέψουμε τό­τε κανείς δεν πρέπει να πίνει από τον αγιασμό της παραμονής των Θεοφανείων γιατί η προηγουμένη ημέρα, η 4η Ιανουάριου, είναι καταλύσιμη. Επομένως ή δεν θα έπρεπε να τελείται ο αγιασμός κατά την παραμονή ή αν ετελείτο δεν θα έπρεπε να κοινωνούν απ’ αυτόν οι πιστοί. Το δεύτερο αποκλείεται για­τί όλες οι ιερές ακολουθίες γίνονται για να μετάσχουν οι πιστοί στις πνευματικές δω­ρεές μη την μετάληψη των αγιαζομένων ειδών.

Η νηστεία, λοιπόν, της παραμονής των Θεοφανείων δεν έχει καμιά σχέση μη τον α­γιασμό και μπορούμε να πιούμε τον αγιασμό της παραμονής της εορτής χωρίς να έχουμε νηστέψει την προηγούμενη μέρα.

Αυτά που γράφτηκαν μέχρι τώρα για τον Μεγάλο Αγιασμό ισχύουν για τις μέρες των Θεοφανείων. Σε άλλη μέρα εκτός της εορ­τής χρειάζεται σχετική νηστεία για να πάρει κανείς τον μεγάλο αγιασμό.

Τον μεγάλο αγιασμό τον φυλάμε στα σπί­τια μας;
Βεβαιότατα. Οι πιστοί από πολύ πα­λιά, τηρώντας ιερή παράδοση, παίρνουν το μεγάλο αγιασμό των Θεοφανείων ή της παραμονής και τον φυλάνε στα σπίτια τους. Ο ιε­ρός Χρυσόστομος αναφέρει στο λόγο του «Εις το Άγιον Βάπτισμα» (P.G. 49,366) για τους χριστια­νούς της εποχής του ότι είχαν τη συνήθεια να αντλούν από το αγιασμένο νερό και να το διατηρούν στα σπίτια τους ένα και δύο και τρία ακόμα χρόνια. Μάλιστα ο άγιος Πατέ­ρας θαυμάζει ότι το αγιασμένο νερό δεν φθείρεται, δεν σαπίζει, αν και παραμένει πολύ διάστημα κλεισμένο, αλλά είναι καθα­ρό και υγιεινό.

Σκοπός που διατηρείται ο μεγάλος αγια­σμός στα σπίτια είναι να πίνουν οι πιστοί ή να χρίονται και να αγιάζονται αν έχουν κάποια ψυχική ή σωματική αρρώστια. Και μπο­ρούν βέβαια έτσι να κάνουν σε ανάλογη πε­ρίσταση με μεγάλη πάντοτε ευλάβεια προς τον μεγάλο αγιασμό.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε και να το­νίσουμε ότι μετά την ημέρα των Θεοφανείων, πρέπει να προσέχουμε να μη χυθεί σε ενδεχόμενη χρήση του ούτε σταγόνα από τον μεγά­λο αγιασμό. Σε χειρόγραφο της Μονής Σινά του ΙΣΤ’ αι. γράφεται το εξής. «Μετά την λειτουργίαν της αύριον (των αγίων Θεοφα­νείων) ου ρίπτεται αγίασμα το σύνολον, αλ­λά τιμάται και προσέχεται και δεύτερον της αγίας κοινωνίας θεωρείται» δηλ. μετά την λειτουργία των αγίων Θεοφανείων δεν χύνε­ται καθόλου μεγάλος αγιασμός αλλά τον τι­μούμε και τον προσέχουμε και τον θεωρούμε ότι μετά την Θεία Κοινωνία έχει την δεύτερη θέση.

Από αυτή τη θέση που πήρε ο Μέγας Αγιασμός δημιουργήθηκε μια παρανόηση σε πολλούς χριστιανούς: Ότι είτε κοινωνήσουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού είτε πιουν Μεγάλο Αγιασμό το ίδιο είναι.

Πολύ παλιά συνήθεια πάλι είναι ο μεγάλος αγιασμός να δίνεται στους χριστιανούς εκείνους, που εμποδίζονται από τον πνευμα­τικό να κοινωνήσουν τα Άχραντα μυστήρια γιατί υπέπεσαν σε βαρειά αμαρτήματα. Για την Θεία Κοινωνία υπάρχουν κωλύματα (ε­μπόδια), για τον μεγάλο αγιασμό δεν υπάρ­χουν. Όσοι συμβαίνει να μεταλαμβάνουν από τον μεγάλο αγιασμό παίρνουν βέβαια ευλογία δεν πρέπει όμως στη συνείδησή τους ο μεγάλος αγιασμός να αντικαταστήσει τη Θεία Κοινω­νία, αλλά πρέπει να πιστεύουν ότι έμειναν ακοινώνητοι και να στενοχωρούνται γι’ αυτό.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΑΣ ΠΡΙΝ ΠΙΕΙΤΕ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΙΑΣΜΟ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΗΡΑΣ ΑΜΟΡΓΟΥ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΗΡΑΣ ΑΜΟΡΓΟΥ & ΝΗΣΩΝ
Θεοφάνεια 2022
Πρόγραμμα Σεβ. Μητροπολίτου Θήρας, Αμοργού & Νήσων κ. Αμφιλοχίου
ΠΕΜΠΤΗ 6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2022 ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
·Ὥρα 07:00 Ὄρθρος, Θεία Λειτουργία τῶν Θεοφανείων, Μέγας Ἁγιασμός Μητροπολιτικός Ἱερός Ναός Ὑπαπαντῆς τοῦ
Σωτῆρος Χριστού Φηρών
·Ὥρα 10:45 Ἁγιασμός Ὑδάτων καί Κατάδυση Τιμίου Σταυροῦ, Ὄρμος Φηρῶν
·Ὥρα 12:30 Ἁγιασμός Ὑδάτων καί Κατάδυση Τιμίου Σταυροῦ, Βλυχάδα
·Ὥρα 16:15 ἉγιασμόςὙδάτων καί Κατάδυση Τιμίου Σταυροῦ, Ἔξω Γιαλός Κοντοχωρίου

Τὰ ἅγια Θεοφάνεια ~ Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης: Τα πέντε βαπτίσματα

6 Ἰανουαρίου
Τὰ ἅγια Θεοφάνεια
Ἡ περίοδος αὐτή, ἀγαπητοί μου, στὴ γλῶσ­σα τῆς Ἐκκλησίας ὀνομάζεται Δωδεκαή­μερον, διότι διαρκεῖ δώδεκα ἡμέρες. Πρώτη ἡμέρα εἶνε τὰ Χριστούγεννα καὶ τελευταία, μὲ τὴν ὁποία κλείνει ὁ κύκλος, εἶνε ἡ σημερινή (ἂν ἀφαιρεθῇ ἡ χθεσινὴ ἡμέρα, ἡ παραμονή, ποὺ ἦταν νηστεία). Κεντρικὸ πρόσωπο, γύρω ἀπὸ τὸ ὁποῖο στρέφονται ὅλες αὐτὲς οἱ ἑορτές, εἶνε ὁ Χριστός. Στὶς 25 Δεκεμβρίου τὸν εἴ­δαμε ὡς «ἥλιο τῆς δικαιοσύνης» (ἀπολυτ.) ν᾿ ἀ­νατέλλῃ «ἐξ ὕψους» (Λουκ. 1,78), τὸν εἴδαμε νεογέννη­το νὰ κλαυθμυρίζῃ μέσα στὴ φάτνη. Τὴν 1η Ἰανουαρίου τὸν εἴδαμε ὀκταήμερο βρέφος, νὰ δέχεται περιτομὴ καὶ νὰ λαμβάνῃ τὸ ὄνομα Ἰησοῦς, ποὺ σημαίνει σωτήρ, λυτρωτής. Καὶ σήμερα τὸν βλέπουμε ὄχι πλέον νήπιο, ἀλλὰ ὥριμο, τέλειον ἄνδρα, σὲ ἡλικία τριάντα ἐτῶν, νὰ βαπτίζεται στὰ ῥεῖθρα τοῦ Ἰορδάνου.
* * *
Στὸ σημεῖο ὅμως αὐτὸ ὡρισμένοι ρωτᾶνε· –Καλὰ τὰ ἄλλα χρόνια τῆς ζωῆς του, τὰ πρῶ­τα παιδικὰ καὶ τὰ τελευταῖα ἀνδρικὰ μετὰ τὴ βάπτισι· ἀλλὰ τὰ χρόνια τῆς νεότητος, ἀπὸ δώ­δεκα μέχρι τριάντα, ποῦ ἦταν ὁ Χριστός;… Ἐ­δῶ διάφοροι ὀρθολογισταὶ πλάθουν φαντασί­ες. Ὁ Χριστός, λένε, πῆγε στὶς Ἰνδίες κ᾿ ἐκεῖ διδάχθηκε φιλοσοφία… Αὐτὰ ὅμως εἶνε ἀνυπόστατα· τὰ εὐαγγέλια, ποὺ εἶνε ἡ ἀκριβὴς ἐξ­ιστόρησι τοῦ βίου τοῦ Χριστοῦ, λένε τὰ ἀντίθετα. Ὅτι ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὴ μικρή του ἡλικία ἔ­μεινε στὴ Ναζαρὲτ καὶ ἐργαζόταν ὡς ξυλουργὸς στὸ ἐργαστήριο τοῦ θεωρουμένου πατέρα του, τοῦ Ἰωσήφ. Γι᾿ αὐτὸ ὠνομάστηκε Ναζωραῖ­ος, ὅπως ἔλεγε καὶ ἡ ἐπιγραφὴ ἐπάνω στὸ σταυ­ρό του· «Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος…» (Ἰω. 19,19). Ἔ­τσι ἦταν γνωστός. Γι᾿ αὐτό, ὅταν ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια πῆγε στὴν πατρίδα του καὶ μίλη­σε στὸ μικρό του χωριό, ὅλοι ρωτοῦ­σαν κατά­πληκτοι· «Μὰ πῶς αὐτὸς ξέρει γράμ­ματα, ἐνῷ δὲν ἔμαθε;» (Ἰω. 7,15). Ὅταν κάποιος φεύ­γῃ ἀπ᾿ τὸ χωριό του, οἱ χωριανοὶ ξέρουν ποῦ πηγαίνει καὶ τί κάνει. Ἐὰν λοιπὸν καὶ ὁ Χριστὸς πήγαινε σὲ δασκάλους καὶ σχολές, θὰ τὸ ἤξεραν. Αὐτοὶ ὅμως λένε· «Πῶς τὰ ξέρει αὐτὸς αὐτά;». Αὐτὸ εἶνε μία βεβαίωσις, ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ἐκεῖ, γνωστὸς ὡς ἐργάτης, ὄχι ὡς διδάσκαλος, ἄσημος μέχρι τὸ τριακοστὸ ἔτος του.
Ἀλλ᾿ ἐνῷ ὁ Χριστὸς ἦταν ἀκόμη ἄσημος, ἀ­νέτειλε στὸν ὁρίζοντα τῆς ἀνθρωπότητος φω­τεινὸ ἀστέρι πρώτου μεγέθους, ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος. Καὶ ὅπως πρὸ τῆς ἀνατο­λῆς τοῦ ἡλίου ἀνατέλλει ὁ αὐγερινός, ἔτσι πρὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ γεννήθηκε ὁ Πρόδρο­μος, σὰν ἀστέρι ποὺ προμηνύει τὸν ἥλιο.
Ἡ ζωὴ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου εἶνε θαυμαστή. Φυσιογνωμία ἀσκητική, δὲν ἔζησε μέσα στὴ δι­εφθαρμένη κοινωνία. Ἀπὸ μικρὸς πῆγε στὴν ἔρημο, τὴ σχολὴ τῶν φιλοσόφων. Λιτὸς σὲ ὅλα. Φαγητό του ἦταν ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριο, ποτό του τὸ νερὸ τοῦ Ἰορδάνου, ῥοῦχο του μιὰ κάπ­πα ἀπὸ τρίχες καμήλου, στρῶμα του ἡ ἄμμος τῆς γῆς, στέγη του τὰ ἄστρα τ᾿ οὐρανοῦ. Ἐγ­κρατής, ἔζησε σὰν ἄγγελος ἐπὶ τῆς γῆς.
Εἶχε μιὰ μεγάλη ἀποστολή. Ὅταν ἔφτασε ἡ ὥρα, ἄφησε τὴν ἔρημο καὶ ἦρθε κοντὰ στὸν Ἰορδάνη. Ἐκεῖ ἔστησε τὸ προφητικό του βῆ­μα καὶ ἀπὸ ᾿κεῖ ἀπηύθυνε διάγγελμα πρὸς τὸν κόσμο, ποὺ ἄρχισε νὰ τρέχῃ κοντά του. Διάγγελμα αἰώνιο, παγκόσμιο, ἱστορικό, ὄχι σὰν τὰ ἀνούσια καὶ γελοῖα διαγγέλματα τῶν διαφόρων ἀρχηγῶν. Διάγγελμα, ποὺ ἐπανέλαβε καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Τὸ διάγγελμα αὐτὸ εἶνε μία λέξι πού, ἂν δὲν τὴ νιώ­σῃ καὶ δὲν τὴν ἐφαρμόσῃ ὁ κόσμος, καμμία οὐ­σι­αστικὴ μεταβολὴ δὲν θὰ γίνῃ. Καὶ ἡ λέξι αὐ­τὴ εἶνε τὸ «Μετανοεῖτε» (Ματθ. 3,2· 4,17)· αὐτὸ ἦταν τὸ κήρυγμά του. «Μετανοεῖτε», δηλαδὴ ἀλλάξτε. Ἀλλάξτε τί; Ὄχι ἁπλῶς πουκάμισο καὶ γρα­βάτα, ἀλλαγὴ ἐξωτερική, εὔκολα πράγματα. Τὸ «Μετανοεῖτε» θὰ πῇ ἀλλαγὴ ποὺ ἀγγίζει τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς· σημαίνει ἀλλάξτε τρόπο ζω­ῆς. Αὐτὴ εἶνε ἡ ἀλλαγή. Τὸ «Μετανοεῖ­τε» τὸ ἀπηύθυνε στὸν αἱμομείκτη βασιλιᾶ Ἡ­ρῴδη, στοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς ἄρ­χον­τες, στοὺς πλουσίους, στὸ λαό, σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως.
Καὶ ὄντως πολλοὶ μετανοοῦσαν. Ἔρχονταν ἐκεῖ στὸν Ἰορδάνη καὶ ἐξωμολογοῦνταν τὶς ἁ­μαρτίες τους. Τὸ ἀκούσατε τί εἶπε τὸ εὐαγγέ­λιο στὶς Ὧρες· «ἐξωμολογοῦντο» (βλ. Ματθ. 3,6. Μᾶρκ. 1,5). Ποῦ εἶνε ἐκεῖνοι ποὺ ρωτοῦν, ποῦ στηρίζε­ται ἡ ἐξομολόγησις; Ἡ ἐξομολόγησις εἶνε μέσ᾿ στὴν Καινὴ Διαθήκη. Ἔρχονταν στὸν Ἰ­ορ­δάνη, βαπτίζονταν κ᾿ ἐξωμολογοῦνταν τὶς ἁμαρτίες τους στὸν Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο.
Ἐκεῖ, ἀνάμεσα στὸ πλῆθος, ἦρθε καὶ ὁ Χριστός. Κανείς δὲν τὸν γνώρισε. Ἀλλὰ ὁ Ἰωάννης ἀντελήφθη, ὅτι ἐνώπιόν του δὲν εἶχε ἕναν ἁπλὸ ἄνθρωπο· εἶχε ἐκεῖνον ποὺ λαχταροῦ­σαν οἱ αἰῶνες, εἶχε τὸ Μεσσία, τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Καὶ ὑπεκλίθη. Ὅταν ὁ Χριστὸς τοῦ εἶπε νὰ τὸν βαπτίσῃ, ὁ Ἰωάννης εἶπε· Εἶμαι ἀν­άξιος, «ἐγὼ ἔχω ἀνάγκη νὰ βαπτισθῶ ἀπὸ σένα» (Ματθ. 3,14). Τέλος, ἐπειδὴ ὁ Χριστὸς ἐπέμενε, ὁ Ἰωάννης ὑπέκυψε καὶ τὸν βάπτισε.
Λέει τὸ εὐαγγέλιο κάτι σπουδαῖο – καὶ μία λέξι του ἔχει μεγάλη σημασία. Ἂν προσέξατε, θ᾿ ἀκούσατε νὰ λέῃ, ὅτιὅταν βαπτίσθηκε ὁ Χριστὸς «ἀνέβη εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος», ἀ­μέσως βγῆκε ἀπ᾿ τὸ νερό (ἔ.ἀ. 3,16). Τί σημασία ἔ­χει αὐτό; Σημαίνει τὸ ἑξῆς. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, ὡς ἁμαρτωλοὶ ποὺ ἦταν, ἔμεναν μέσα στὰ νερά, καὶ ἔτσι ἀπὸ ᾿κεῖ ἐξωμολογοῦνταν τὶς ἁμαρτί­ες τους, καὶ ἄκουγε ὁ Ἰωάννης. Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς –μοναδικὸ φαινόμενο– δὲν εἶχε καμμία ἁμαρτία νὰ ἐξομολογηθῇ· γι᾿ αὐτὸ μόλις μπῆκε βγῆ­κε ἀπ᾿ τὰ νερά. Αὐτὸ σημαίνει τὸ «εὐθύς».
Τότε συνέβη τὸ μέγα μυστήριο. Οἱ ἄπιστοι μπορεῖ ν᾿ ἀμφιβάλλουν. Ἐμεῖς πιστεύουμε· ὁ Χριστιανὸς ἔχει καὶ μία ἄλλη, ἕκτη αἴσθησι, ποὺ λέγεται πίστις. Μὲ τὴν πίστι λοιπὸν πλησι­άζουμε τὸ σημερινὸ μυστήριο, ποὺ ὑπερβαίνει τὴ λογική. Τί συνέβη; Σχίσθηκαν οἱ οὐρανοί, ἀκούστηκε ἡ φωνὴ τοῦ οὐρανίου Πατρὸς ποὺ μαρτυροῦσε ὅτι «Αὐτὸς εἶνε ὁ ἀγαπητός μου Υἱός, ἐν ᾧ εὐδόκησα» (ἔ.ἀ. 3,17), καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο σὲ σχῆμα περιστερᾶς κατῆλθε ἐπάνω στὸ Χριστὸ γιὰ νὰ μαρτυρήσῃ «τοῦ λόγου τὸ ἀ­σφαλές» (ἀπολυτ.). Αὐτὸ εἶνε τὸ μέγα μυστήριο· ὅτι φανερώθηκε ὁ Θεός, ἡ ἁγία Τριάς. Καὶ κατὰ τοῦτο διαφέρουμε ἀπ᾿ ὅλα τὰ ἄλλα ἔθνη καὶ θρησκεύματα, ὅτι ἐμεῖς πιστεύουμε στὴν ἁγία Τριάδα. Πατήρ, Υἱὸς καὶ ἅγιον Πνεῦμα· ἁγία Τριάς, ἐλέησον τὸν κόσμον σου!
* * *
Αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἑορτάζουμε σήμερα, ἀγαπητοί μου. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος σὲ μία ὁμιλία του στὰ Φῶτα λέει, ὅτι ὑπάρχουν πέντε βαπτίσματα. Γιὰ μᾶς βέβαια τώρα ἕνα βάπτισμα εἶνε τὸ ἀπαραίτητο· γι᾿ αὐτὸ ὁμολο­γοῦμε «ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (Σύμβ. πίστ.). Ἱστορικῶς ὅμως καὶ ἁγιογραφικῶς ὑπῆρ­ξαν πέντε βαπτίσματα. Ποιά εἶνε αὐτά; Τὸ ἕ­να εἶνε τῶν Ἰουδαίων, τὸ βάπτισμα τῆς μωσα­ϊκῆς νομοθεσίας (βλ. Α΄ Κορ. 10,2). Τὸ δεύτερο εἶνε τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου στὸν Ἰορδάνη (βλ. Ματθ. 21,25 κ.ἀ.). Τὸ τρίτο εἶνε τὸ χριστιανικὸ βάπτισμα· «Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθη­τε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε» (Γαλ. 3,27). Τὸ τέταρτο εἶ­νε τὸ βάπτισμα τῆς μετανοίας καὶ ἐξομολογή­σεως. Καὶ τὸ πέμπτο, ποὺ κανείς ἀπὸ μᾶς δὲν εἶνε ἄξιος γι᾿ αὐτό, εἶνε τὸ μαρτύριο· οἱ μάρτυρες βαπτίζονται ὄχι πλέον στὰ νερὰ ἀλλὰ μέσα στὸ αἷμα τους. Τὸ βάπτισμα τοῦ αἵματος ὁδηγεῖ μὲ ἀσφάλεια στὴ σωτηρία· διότι μετὰ τὸ μαρτύριο δὲν ὑπάρχει πλέον ἁμαρτία.
Ἐμεῖς ἔχουμε βαπτισθῆ. Ἀλλὰ τελευταίως, μὲ τὴ ῥοπὴ ποὺ ὑπάρχει νὰ ἐκκοσμικεύσουν τὴν πατρίδα μας καὶ νὰ τὴν ἀποκόψουν ἀπὸ τὶς ῥίζες της, ὅπως πλήττουν τὸ γάμο, ἔτσι θέ­λουν νὰ καταργήσουν καὶ τὸ βάπτισμα· θέλουν δηλαδὴ νὰ μὴν παίρνῃ τὸ ὄνομά του ὁ ἄν­θρωπος στὴν ἱερὰ κολυμβήθρα, ἀλλὰ νὰ δη­λώνουμε τὸ ὄνομα τοῦ παιδιοῦ στὸ ληξι­αρχεῖο, σὲ κοσμικοὺς ἄρχοντας. Ἐμεῖς νὰ παρα­μείνουμε λαὸς ὀρθόδοξος, ποὺ πιστεύει καὶ θρησκεύει. Νὰ κρατήσουμε τὸ βάπτισμα καὶ νὰ τὸ δεχώμαστε ὡς ἱερὸ μυστήριο.
Ἐπειδὴ ὅμως μετὰ τὸ βάπτισμα πέφτουμε σὲ διάφορα ἁμαρτήματα, νὰ μὴ ἀμελοῦμε καὶ τὸ ἄλλο βάπτισμα, τῆς μετανοίας. Ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει θεσπίσει τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως. Ἀκούσαμε στὸν ἑ­σπερινὸ τὸν προφήτη νὰ φωνάζῃ· «Λούσασθε καὶ καθαροὶ γίνεσθε…» (Ἠσ. 1,16· Ζ΄ ἀνάγν. ἑσπερινοῦ). Νὰ ὑπακούσουμε στὴ φωνὴ αὐτή, νὰ περάσουμε τὸν Ἰορδάνη τῆς ἐξομολογήσεως καὶ νὰ πλυθοῦμε στὸ δάκρυ τῆς μετανοίας.
Εἴθε ὁ Θεός, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, νὰ φωτίσῃ ὅλους μας, ὥστε τὸ νέο αὐτὸ ἔτος νὰ εἶνε ἔ­τος μετανοίας. Μετανοίας τῶν ἀρχόντων μας, τῶν πλουσίων, τῶν πτωχῶν, τῶν ἐργα­τῶν, τῶν ἀξιωματικῶν, τῶν στρατιωτῶν, τῶν κληρι­κῶν, τῶν ἐπισκόπων, μετανοίας μικρῶν καὶ μεγάλων. Διότι μόνο ἔτσι τὸ ἔθνος μας θὰ εἶνε εὐλογημένο εἰς αἰῶνας αἰώνων· ἀμήν.
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Παντελεήμονος Φλωρίνης τὴν Τετάρτη 6-1-1982.
Ξεσπά νοσηλεύτρια του Ευαγγελισμού: «Η αλήθεια δεν είναι αυτή που σας δείχνουν τα κανάλια»

«Κανείς δεν ενδιαφέρεται για όλο αυτό και είναι εγκληματικό! Είμαστε δυο νοσηλευτές για 46 ασθενείς»

Υπό κατάρρευση βρίσκονται τα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας, στα οποία το μειωμένο υγειονομικό προσωπικό κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να ανταπεξέλθει στις εκατοντάδες εισαγωγές που πραγματοποιούνται σε κάθε βάρδια.

Σύμφωνα με πληροφορίες από newsbreak.gr, τη στιγμή που ο πρόεδρος των εργαζομένων του νοσοκομείου Ευαγγελισμός δήλωσε στην ΕΡΤ ότι συνάδελφοί του καταγγέλλουν ότι δέχονται πιέσεις να μην υποβάλλονται σε διαγνωστικό έλεγχο προκειμένου να μην βγουν θετικοί, αφού δεν υπάρχει προσωπικό να εργαστεί, viral έγινε και η ανάρτηση μιας νοσηλεύτριας του ίδιου νοσηλευτικού ιδρύματος, η οποία με τη σειρά της κάνει έκκληση για βοήθεια.

«Έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση τραγική» αναφέρει η Βούλα Φραντζεσκάκη, και δείχνει στην κάμερα την δερματίτιδα που έχει πάθει εξαιτίας του έντονου στρες. Όπως δηλώνει, αφού νόσησε, γύρισε στην εργασία της μετά από δέκα ημέρες καραντίνα, χωρίς να έχει σημασία εάν είναι καλύτερα γιατί όλοι οι συνάδελφοί της βγαίνουν θετικοί ο ένας μετά τον άλλον.

«Κανείς δεν ενδιαφέρεται για όλο αυτό και είναι εγκληματικό. Είμαστε δυο νοσηλευτές για 46 ασθενείς. Ζητάμε βοήθεια. Μίλησα στον διευθυντή. Είμαστε εξαντλημένοι. Είναι λες και είμαστε σε εμπόλεμη ζώνη, χωρίς στρατιώτες χωρίς πυρομαχικά», λέει σε βίντεο της στο TikTok.

«Όλο είναι παράλογο, ζω το θέατρο του παραλόγου, άλλα ζούμε, άλλα βγαίνουν έξω. Ακούω και κάτι απόψεις που με σοκάρουν. Τελείως διαφορετική εικόνα δείχνουν τα κανάλια προς τα έξω» δηλώνει η νοσηλεύτρια και προσθέτει ότι οι προϊστάμενοι της απαντούν σαν πολιτικοί. Όπως αναφέρει, πολλοί ζήτησαν να γυρίσουν πίσω οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί, ωστόσο η διοίκηση απαντάει ότι δεν τους θέλουν.

«Είμαστε μόνοι μας και η απάντηση του Μητσοτάκη είναι ότι το ίδιο είναι να διασωληνώνεται έναν ασθενή στον όροφο και το ίδιο στην εντατική, όχι δεν είναι, οι άνθρωποι πεθαίνουν και θα συνεχίσουν να πεθαίνουν έτσι όπως είναι η κατάσταση και εμάς δεν μας ακούει κανένας» καταγγέλλει η νοσηλεύτρια.Σε άλλο βίντεο της, η κα. Φραντζεσκάκη εξηγεί γιατί θεωρεί ότι πρέπει να επιστρέψουν οι ανεμβολίαστοι συνάδελφοί της:

https://vm.tiktok.com/ZM8EaorWx/

https://vm.tiktok.com/ZM8EaWNDV/

https://vm.tiktok.com/ZM8Ea3br4/

ΈΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΌΓΓΙ Η ΣΟΡΌΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΗ ΚΟΣΜΆ – «ΆΞΙΟΣ» ΦΩΝΆΖΕΙ Ο ΚΌΣΜΟΣ (ΦΩΤΟ)

Η σορός του Μητροπολίτου Αιτωλίας & Ακαρνανίας, Κοσμά, έφτασε λίγο μετα τις 20.00 το βράδυ, στον Καθεδρικό Ναό Αγ. Σπυρίδωνος Μεσολογγίου.


Το φέρετρο του Μητροπολίτη Κοσμά ήταν τυλιγμένο με βελούδινο σκουρόχρωμο ύφασμα και απαγορεύεται να ανοιχτεί, καθώς πρόκειται για κρούσμα κορονοϊού, ενώ υποδέχθηκε ο Τοποτηρητής του μητροπολιτικού θρόνου, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, και στην συνέχεια ακολούθησε τρισάγιο εντός της Μητρόπολης.

Αύριο το πρωί θα τελεστεί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ναυπακτίας και Αγίου Βλασίου, κ.κ. Ιερόθεου και πάλι χωρίς την παρουσία πιστών.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί με την παρουσία των τοπικών αρχών και μόνο σύμφωνα με τα ισχύοντα μέτρα κατά της COVID19 και θα μεταδοθεί ζωντανά από τον τηλεοπτικό σταθμό ΛΥΧΝΟΣ και τους τοπικούς ραδιοσταθμούς.

Η ταφή του θα γίνει σύμφωνα με επιθυμία του ίδιου στην Ιερά Μόνη Εισοδίων της Θεοτόκου στην Μυρτιά Θέρμου.

Με τις καμπάνες να χτυπούν πένθιμα και πλήθος κόσμου να χειροκροτεί και να φωνάζει “αθάνατος” και “άξιος”, η σoρός του Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμά έφτασε στο Μεσολόγγι λίγο μετά τις 20.00 το βράδυ της Δευτέρας.

Το φέρετρο είναι τυλιγμένο με βελούδινο σκουρόχρωμο ύφασμα και δεν πρόκειται να ανοιχτεί καθώς πρόκειται θάνατο από επιπλοκές της νόσου του κορωνοϊού.

Η σoρός έφτασε στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, στον οποίο πλήθος κόσμου και κληρικών έχουν συγκεντρωθεί για να αποτίσουν φόρο τιμής στον επί 15 χρόνια ιεράρχη τους.

Το όχημα με το φέρετρο του Μητροπολίτη Κοσμά υποδέχθηκε ο Τοποτηρητής του μητροπολιτικού θρόνου, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, ενώ ακολούθησε τρισάγιο εντός της Μητροόπολης.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, δε θα παραστεί ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, αλλά θα εκπροσωπηθεί από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου.

Υπενθυμίζεται ότι ο μακαριστός Μητροπολίτης άφησε την τελευταία του πνοή το πρωί της Δευτέρας, μετά από επιπλοκές του κορωνοϊού στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

ΕΚΤΑΚΤΟ: Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Αιτωλίας Κοσμάς

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του Arxon.gr, εκοιμήθη ο Σεβ. Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς. Ο Μητροπολίτης νοσηλευόταν για αρκετό χρονικό διάστημα στο Νοσοκομείο “Ευαγγελισμός” της Αθήνας με κορωνοϊό, όπου και κατέληξε σήμερα Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2022.
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς Παπαχρήστος, γεννήθηκε στη Σκουτεσιάδα Αγρινίου το έτος 1945. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έλαβε το πτυχίο και των δύο.

Χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος από τον Μακαριστό Μητροπολίτη πρ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρό Θεόκλητο το έτος 1974. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας για περισσότερα από τριάντα χρόνια και ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα. Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας χειροτονήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2005.

Την εκδημία του μακαριστού μητροπολίτη Αιτωλίας κυρού Κοσμά -ο οποίος εκοιμήθη σήμερα τις πρώτες πρωινές ώρες χτυπημένος από κορονοϊό- ανήγγειλε με βαθειά συγκίνηση η Εκκλησία της Ελλάδος.

Όπως διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της, τοποτηρητής της χηρευούσης μητρόπολης Αιτωλίας, ορίζεται από την Ιερά Σύνοδο, ο μητροπολίτης Ναύπακτου κ. Ιερόθεος, ο οποίος μάλιστα θα εκπροσωπήσει και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο στην εξόδιο ακολουθία.         

Παράλληλα, ενημερώνει ότι η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού ιεράρχη, θα ψαλεί αύριο Τρίτη 4 Ιανουάριου 2022 στις 3.00 μ.μ., στον μητροπολιτικό ναό του αγίου Σπυρίδωνος Μεσολογγίου.

Όπως τονίζεται μάλιστα, θα ακολουθηθούν αυστηρά όλα τα υγειονομικά μετρά που προβλέπονται, για την αποφυγή της διασποράς του κορονοϊού.

Αναλυτικά το ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου για την εκδημία του μητροπολίτη

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μέ βαθειά συγκίνηση ἀναγγέλλει τήν πρός Κύριον ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ ἤδη Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ. 

Ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυρός Κοσμᾶς (Παπαχρήστου) γεννήθηκε στή Σκουτεσιάδα Ἀγρινίου τό ἔτος 1945. Σπούδασε Πολιτικές Ἐπιστῆμες στό Πάντειο Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καί Θεολογία στό Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καί ἔλαβε τό πτυχίο καί τῶν δύο Σχολῶν.

Χειροτονήθηκε Διάκονος καί Πρεσβύτερος ἀπό τόν Μακαριστό Μητροπολίτη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυρό Θεόκλητο τό ἔτος 1974. Ὑπηρέτησε ὡς Ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας γιά περισσότερα ἀπό τριάντα χρόνια καί ἀνέπτυξε πλούσια δραστηριότητα. Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας χειροτονήθηκε στίς 8 Ὀκτωβρίου 2005.

Ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ θά ψαλεῖ τήν Τρίτη 4 Ἰανουαρίου 2022 στίς 3.00 μ.μ. στόν Μητροπολιτικό Ἱερό Ναό Ἁγίου Σπυρίδωνος Μεσολογγίου, μέ τήν ἀκριβῆ τήρηση ὅλων τῶν προβλεπομένων διατάξεων γιά τήν ἀποφυγή διασπορᾶς τοῦ κορωνοϊοῦ.

Τοποτηρητής τῆς χηρευούσης Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας ὡρίσθη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος, ὁ ὁποῖος θά ἐκπροσωπήσει καί τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο στήν Ἐξόδιο Ἀκολουθία.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

«Ειρήνη πάσι»

«Εις Άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.)
(Ένας είναι Άγιος, ένας είναι Κύριος, ο Ιησούς Χριστός για τη δόξα του Πατέρα.)


Τρεις φορές στη θεία Λειτουργία, πριν από κάθε επίσημη στιγμή, ακούμε το «Ειρήνη πάσι». Πρώτα, όταν είναι για να αναγνωσθεί το θείο Ευαγγέλιο· ύστερα, όταν είναι να λεχθεί το «Πιστεύω…» και να αρχίσει η αναφορά· και τελευταία τώρα, όταν είναι για να κοινωνήσουν οι πιστοί. Επάνω σ’ αυτό τον ιερότατο λόγο, που πάντα συνοδεύεται με τη γνωστή κίνηση και ευλογία της δεξιάς του ιερέα, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει· «Όλα τα καλά στη ζωή των ανθρώπων τα φέρνει η ειρήνη» η ειρήνη των ανθρώπων προς το Θεό και προς αλλήλους. Ο Ιερέας επαναλαμβάνει την ευλογία του Κυρίου «ειρήνην την οικείαν αφιέντος και διδόντος και εκφωνούντος» κι εμείς «ήρεμον τον νουν πάντες σχώμεν».Όταν ερχόμαστε για να κοινωνήσουμε, ο Χρίστος μας δίνει την ειρήνη του, κι εμείς λοιπόν ας εχωμε ήρεμο το νου και γαληνεμένη την ψυχή μας.
*
Μετά το «Αμήν», που ο χορός απαντά στην εκφώνηση «Ότι σου έστιν…» ο λειτουργός ιερέας εμφανίζεται στην ωραία πύλη και ευλογεί το λαό· «Ειρήνη πάσι», ειρήνη σε όλους. Το στόμα λέει τα λόγια και το δεξί χέρι, με μια κίνηση μοναδική και αποκλειστικά Ιερατική, με τα δάκτυλα σε σχήμα, που δείχνει τα αρχικά γράμματα του ονόματος «Ιησούς Χριστός», κάνει το σημείο του σταυρού επάνω από τη σύναξη των πιστών. Ο λαός ανταποδίνει την ευλογία με την ευχή· «Και τω πνεύματί σου»· την ειρήνη του Χριστού μας δίνεις, την ειρήνη του Χριστού κι εμείς ευχόμαστε σε σένα. Κι αμέσως ο λειτουργός προσθέτει· «Τας κεφαλάς ημών τω Κυρίω κλίνωμεν», ας σκύψουμε τα κεφάλια μας στον Κύριο. Και οι πιστοί βάζουν ο καθένας κάτω το κεφάλι, με όλους τους κοσμικούς λογισμούς και ταπεινώνουν την καρδιά τους μπροστά στο Θεό, για να δεχθούν τη χάρη, για την οποία τώρα εύχεται και παρακαλεί ο λειτουργάς.
Ο χορός των ψαλτών απαντά· «Σοι, Κύριε», κι ο ερέας λέει χαμηλόφωνα τη ευχή·« Σε ευχαριστούμε, αόρατε Βασιλέα, που με την αμέτρητη δύναμή σου δημιούργησες τα πάντα και με το πλήθος της αγάπης σου τα έφερες όλα από την ανυπαρξία στην ύπαρξη. Εσύ λοιπόν, Δέσποτα, ρίξε από τον ουρανό τη ματιά σου σ’ αυτούς, που τώρα έχουν σκύψει σε σένα τα κεφάλια τους· γιατί δεν έσκυψαν σε άνθρωπο, άλλα σε σένα το μεγάλο Θεό.»
Ο λειτουργός συνεχίζει την ευχή κι έρχεται τώρα να κάνει πιο συγκεκριμένα τα αιτήματά του· «Συ ουν, Δέσποτα, τα προκείμενα πάσιν ημίν εις αγαθόν εξομάλισον, κατά την εκάστου ιδίαν χρείαν· τοις πλέουσι σύμπλευσον τοις οδοιπορούσι συνόδευσον τους νοσούντας ίασαι, ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών». Εσύ λοιπόν, Δέσποτα, όλους εμάς τώρα βοήθησέ μας στο καλό, και σε ό,τι ο καθένας έχει ανάγκη· ταξίδεψε μαζί μ’ εκείνους, που ταξιδεύουν στη θάλασσα· περπάτησε μαζί μ’ εκείνους, που περπατάνε στη στεριά· κάνε καλά τους αρρώστους, εσύ που είσαι ο γιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας. Και σε ψηλότερο τώρα τόνο ο λειτουργός λέει την εκφώνηση· «Χάριτι και οικτιρμοίς και φιλανθρωπία του μονογενούς σου Υιού, μεθ’ ου ευλογητός ει, συν τω παναγίω και αγαθώ καί ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων», Με τη χάρη και την ευσπλαχνία και τη φιλανθρωπία του μονογενή σου Υιού, με τον οποίο είσαι δοξασμένος μαζί με το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό σου Πνεύμα, τώρα και πάντα και στους ατελεύτητους αιώνες. Ο λαός, όπως πάντα, απαντά· «Αμήν».
*
Για μια τελευταία φορά δεν ξεχνάμε να παρακαλέσουμε για τις ειδικές περιστάσεις, που βρίσκονται κάποιοι απόντες αδελφοί μας, Αλλά το βλέπουμε πως τώρα βρισκόμαστε μπροστά στο θείο μυστήριο της ζωής, στο σώμα και το αίμα του Κυρίου. Σαν και να κάνουν λοιπόν ο λειτουργός κι όλη η σύναξη ένα άλμα, κι αφήνοντας πίσω τα καθημερινά ζητάνε τα αιώνια. Η ευχή, που θα πει τώρα ο λειτουργός, είναι η τρίτη ευχή στη θεία Λειτουργία, που γίνεται προς τον Ιησού Χριστό· η πρώτη είναι η ευχή του Ευαγγελίου, η δεύτερη είναι η ευχή του Χειρουβικού, και η τρίτη είναι τώρα. Αυτή η ευχή μας δίνει την εσωτερική αίσθηση της άμεσης παρουσίας του Ιησού Χριστού. Εδώ μπροστά στα μάτια του ο λειτουργός Ιερέας βλέπει τον Αμνό του Θεού και απευθύνει τα λόγια της ευχής.
«Πρόσχες, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός η­μών, εξ αγίου κατοικητηρίου σου και από θρόνου δόξης της βασιλείας σου και ελθέ εις το αγιάσαι ημάς, ο άνω τω Πατρί συγκαθήμενος και ώδε ημίν αοράτως συνών και καταξίωσαν τη κρα­ταιά σου χειρί μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματός σου και του τιμίου σου αίματος, και δι’ η­μών παντί τω λαώ». Πρόσεξέ μας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, από το άγιο κατοικητήριό σου κι από τον ένδοξο θρόνο της βασιλείας σου, κι έλα να μας αγιάσεις· εσύ που κάθεσαι μαζί με τον Πατέρα στους ουρανούς και αόρατος είσαι έδώ μαζί μας· και κάνε μας άξιους για να μας μεταδώσεις με το παντοδύναμο χέρι σου το άχραντο σώμα σου και το τίμιο αίμα σου, και με τα χέρια τα δικά μας σ’ όλο το λαό. Ο Ιησούς Χριστός είναι παρών. Ο άρτος και ο οίνος δεν είναι τα σύμβολα του θείου σώματος και αίματος, αλλά το σώμα και το αίμα του Αρνίου, που σφαγιάσθηκε και η σφαγή του συνεχίζεται αναίμακτα για τη σωτηρία του κόσμου.
Επάνω από την αγία Τράπεζα και κάτω από την Πλατυτέρα εικονίζεται πάντα η θεία Λειτουργία, την ώρα που ο αιώνιος Αρχιερέας Ιησούς Χριστός μεταδίδει, όπως και στο μυστικό δείπνο, το σώμα και το αίμα του στους Αποστόλους. Είναι η ίδια εικόνα, που μας δίνουν τα λόγια της ευχής· «τη κραταιά σου χειρί μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματός σου και του τιμίου αίματος». Ο μέγας και αιώνιος Αρχιερέας Ιησούς Χριστός κοινωνεί τους ιερείς, και με τα χέρια των ιερέων κοινωνεί το λαό. Όργανο του Θεού είναι ο Ιερέας και υπηρέτης του λαού. Υπηρετώντας λοιπόν και τώρα, στο τέλος της ευχής, κρατώντας στα χέρια του υψωμένο τον άγιο Άρτο, ο ιερέας φωνάζει σε υψηλό τόνο· «Πρόσχωμεν! Τα Άγια τοις αγίοις». Ας προσέξουμε! Τα άγια είναι για τους αγίους. Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσο­λύμων να πως εξηγεί την ιερατική αυτή εκφώνηση· «Άγια τα προκείμενα, επειδή δέχτηκαν την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος· άγιοι και εμείς, επειδή αξιωθήκαμε να δεχθούμε το Άγιο Πνεύμα. Τα Άγια λοιπόν είναι κατάλληλα για τους αγίους». Το Άγιο Πνεύμα στην ώρα της μεταβολής επιφοιτά επάνω σ’ όλη τη σύναξη και στα δώρα της θυσίας. Αλλά εδώ πρέπει να ακούσουμε σε μετάφραση και τα λόγια του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. «Ο ιερέας στέκοντας ψηλά στο ιερό Βήμα με δυνατή φωνή, που γεννάει φόβο, με υψωμένο το χέρι, φανερός σε όλους, μέσα σ’ εκείνη τη βαθειά ησυχία φωνάζει· «Τα άγια τοις αγίοις». Έτσι άλλους καλεί για να κοινωνήσουν και σε άλλους απαγορεύει· όχι με το χέρι, αλλά με τη γλώσσα, που έχει πιότερη δύναμη από το χέρι…».
*
Στην εκφώνηση του ιερέα ο λαός απαντά και ομολογεί· «Εις Άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν». Ένας είναι Άγιος, ένας είναι Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, για τη δόξα του Θεού Πατέρα. Αμήν. Τα ίδια λόγια για τον Ιησού Χριστό διαβάζουμε στην προς Φιλιππησίους επιστολή του αποστόλου Παύλου. Και τα ίδια ακούμε στη Δοξολογία του Όρθρου.
«Ότι συ ει μόνος Άγιος, συ ει μόνος Κύριος, Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.» Και βλέπουμε πόσο κοντά είναι η λατρεία της Εκκλησίας προς την αγία Γραφή· μάλλον δε πρέπει να πούμε πως εδώ τώρα η αγία Γραφή είναι κοντά στη θεία Λειτουργία. Γιατί πολλά κομμάτια στις επιστολές του αποστόλου Παύλου είναι λειτουργικοί ύμνοι της πρώτης Εκκλησίας, όπως το «Κύριος Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός»· είναι το τέλος ενός ολόκληρου ύμνου για τον Ιησού Χριστό, που ο Απόστολος τον παραθέτει στην επιστολή του, κι εμείς τον ακούμε σαν μακρινή ηχώ της λατρείας της αρχέγονης Εκκλησίας. Με το «Ειρήνη πάσι» αρχίζει το κομμάτι της θείας Λειτουργίας, που προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε σήμερα, και τελειώνει στο «Πρόσχωμεν! Τα άγια τοις αγίοις». Κι εμείς, έτοιμοι για να κοινωνήσουμε, ομολογούμε σαν σε μια τελευταία εξομολόγηση μπροστά στο άγιο Ποτήριο ότι «Εις Άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός». Αμήν.